Πέμπτη 26 Μαΐου 2022

Κατηγιώργης-Προμύρι-Κατηγιώργης (κυκλική)

Προμύρι

 

Απόσταση: 18,2 χλμ.

Χρόνος: 7,5 ώρες με στάσεις

Υψόμετρο: από 0 μ. (Κατηγιώργης) σε 234 μ. (Προμύρι, πλατεία) σε 373 μ. (μέγιστο)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 622 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια και στρογγυλά πινακιδάκια

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Προμύρι

Αρχή/τέλος: παραλία Κατηγιώργη

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc


      

Powered by Wikiloc

        Στο βιβλίο του αείμνηστου Νίκου Χαρατσή ''Οδηγός Πηλίου για περιπατητές'', που εκδόθηκε το 1995, υπάρχει περιγραφή της διαδρομής Προμύρι-Ροδιάς, με την επισήμανση ότι ''η διαδρομή έχει εγκαταλειφθεί τελείως από πολλά χρόνια, και γι αυτό έχει κλείσει σε πολλά σημεία''. Σήμερα, μετά από ακόμα 28 χρόνια παντελούς εγκατάλειψης, φαντάζεται κανείς πόσο περισσότερο κλεισμένο ήταν το μονοπάτι-καλντερίμι.
Το μονοπάτι πριν τον καθαρισμό

         Ωστόσο, τον χειμώνα του 2022 με εθελοντική εργασία και με πολλή υπομονή και επιμονή, κατορθώσαμε να το βρούμε και να το διανοίξουμε. Ετσι τώρα, αποκατεστημένο και σηματοδοτημένο, μπορεί  να χρησιμοποιηθεί είτε σε συνδυασμό με την  άλλη διαδρομή Προμύρι-Κατηγιώργης μέσω Λύρης ώστε να δημιουργηθεί μια κυκλική πορεία, όπως κάναμε εδώ, είτε να περπατήσουμε μόνο αυτό σε διάσχιση (Προμύρι-Ροδιά-Βρωμονέρι-Κατηγιώργης, μια απόσταση δέκα χιλιομέτρων). Στην τελευταία περίπτωση, πρέπει να έχουμε κανονίσει πώς θα επιστρέψουμε στο Προμύρι και μια λύση είναι να πάρουμε το λεωφορείο του ΚΤΕΛ που κάνει τη διαδρομή από Κατηγιώργη προς Προμύρι-Βόλο κάθε μέρα στις 15.15' το μεσημέρι.
Προμύρι

        Στην κυκλική πορεία που κάναμε εδώ, ανηφορίσαμε αρχικά από τον Κατηγιώργη στο Προμύρι μέσω Λύρης και επιστρέψαμε από το νέο μονοπάτι μέσω Ροδιάς-Βρωμονερίου. 

Η παραλία του Κατηγιώργη τον Μάιο

        Ξεκινώντας λοιπον από την παραλία του Κατηγιώργη, ανηφορίζουμε στον κύριο δρόμο. Σε εκατό μέτρα, καθώς ο δρόμος στρίβει, εμείς πάμε ευθεία σε στενό ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που μάλλον ήταν καλντερίμι παλιότερα. Πιο πάνω διασχίζουμε την άσφαλτο λοξά προς τα δεξιά και συνεχίζουμε σε χωματόδρομο μέσα σε πευκοδάσος. Σε διασταύρωση πάμε δεξιά, προσέχοντας για τα κόκκινα σημάδια.  Εδώ το κομμάτι αυτό του δρόμου μοιάζει εγκαταλελειμμένο. Η πορεία μας είναι γενικά βόρεια-βορειοδυτική. Πιο πέρα, βαδίζοντας σε χωματόδρομο, μετά από μια περίφραξη που έχουμε στα δεξιά μας, αφήνουμε το  δρόμο προς τα δεξιά και βρίσκουμε μονοπάτι που κατεβαίνει και περνά ένα ρεματάκι.


         Ανηφορίζουμε μέσα σε ελαιώνα αφήνοντας δεξιά μας ένα στέγαστρο και φθάνουμε στη ράχη, όπου συνεχίζουμε ευθεία βόρεια, μπαίνοντας σε πευκώνα. Σε λίγο κατηφορίζουμε πάλι μέσα σε ελαιώνα με την ίδια βόρεια κατεύθυνση και περνούμε άλλο ρεματάκι.

Μέσα στον ελαιώνα

        Βγαίνουμε πάλι σε ελαιώνα και ανηφορίζουμε δίπλα στο όριό του με τη δασώδη βλάστηση, που την έχουμε αριστερά μας. Φθάνουμε πάλι στη ράχη, όπου υπάρχει διασταύρωση χωματόδρομων και πάμε ευθεία κατηφορικά. Λίγο πιο κάτω έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε ευθεία.  Μπροστά μας είναι το κτήμα Λάσκου. Το μονοπάτι βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Μετά τον καθαρισμό του το 2018, είναι πάλι σήμερα (Μάιος 2022) μισοκλεισμένο από βλάστηση και θα χρειαστεί νέο καθαρισμό. Εν πάση περιπτώσει, το ακολουθούμε από δίπλα μέχρι να το δούμε να ξαναγίνεται βατό, οπότε μπαίνουμε και βαδίζουμε  σε αυτό. Πολύ σύντομα γίνεται καλντερίμι. 
Στο κτήμα Λάσκου

        Πιο πέρα βγαίνει σε χωματόδρομο, ο οποίος με τη σειρά του βγαίνει στην άσφαλτο, απέναντι από στέγαστρο στάσης  λεωφορείου.

        Βαδίζουμε στην άσφαλτο προς τα αριστερά και διασχίζουμε τον οικισμό της Λύρης. Στην έξοδο του οικισμού διασταυρωνόμαστε με ρέμα (Γερογιάννη). Εδώ στη δεξιά πλευρά του δρόμου υπάρχει μεταλλικό γεφύρι. Εμείς στρίβουμε αριστερά βαδίζοντας σε ασαφές μονοπάτι με κόκκινα σημάδια δίπλα στο ρέμα. Πιο πέρα διασχίζουμε το ρέμα και περνάμε στην αριστερή του όχθη. Οταν περάσαμε εμείς (Iούνιος 2019 και Μάιος 2022) το μονοπάτι είχε συντηρηθεί και δεν είχαμε πρόβλημα. Σε περίπτωση όμως που το τμήμα αυτό είναι ασυντήρητο και μισοκλεισμένο από βλάστηση, μπορούμε να βαδίσουμε μέσα στην κοίτη του ρέματος, το οποίο είναι συνήθως στεγνό, παρεκτός σε περίπτωση βροχής.

Στο ρέμα Γερογιάννη, κοντά στη Λύρη

         Τελειώνοντας το τμήμα αυτό του μονοπατιού, περνάμε στη δεξιά όχθη και βαδίζουμε παράλληλα με το ρέμα, μέσα σε ελαιώνα. Διασχίζουμε άλλες δυο-τρεις φορές το ρέμα, μέχρι που συναντούμε χωματόδρομο που και αυτός διασχίζει το ρέμα. Βαδίζουμε πλέον στο δρόμο αυτόν, στην δεξιά πλευρά του ρέματος. Σε λίγο, σε διχάλα δρόμων παίρνουμε τον αριστερό δρόμο, που πηγαίνει ομαλά δίπλα στην κοίτη. Καθώς ανηφορίζουμε, βλέπουμε τμήματα καλντεριμιού μέσα στο δρόμο. Πλησιάζοντας στο Προμύρι, γίνεται άσφαλτος και μετά λιθόστρωτο.

Ο ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Προμυρίου

        Περνούμε πάνω από την κεντρική εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χτισμένης το 1760. Λίγο πιο πάνω ακόμα βρίσκεται η πλατεία του χωριού, όπου σίγουρα θα κάνουμε μια μεγάλη στάση για καφέ ή αναψυκτικά. Ως εδώ έχουμε χρειαστεί περίπου τρεις ώρες πορείας από τον Κατηγιώργη.
Πλατεία Προμυρίου

        Παίρνουμε λοιπόν το δρόμο της επιστροφής, βαδίζοντας στο κεντρικό καλντερίμι προς την έξοδο του χωριού.  Μετά το βενζινάδικο υπάρχει στο πλάι του δρόμου ενημερωτική πινακίδα των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου. Λίγα μέτρα μετά, φεύγει το μονοπάτι-καλντερίμι κατηφορίζοντας μέσα στη ρεματιά, πηγαίνοντας προς Πλατανιά και το ακολουθούμε. Σε λίγα λεπτά φθάνουμε σε διασταύρωση με στύλο (προσοχή!) όπου,  ενώ το καλντερίμι προς Πλατανιά συνεχίζει ευθεία, εμείς πάμε αριστερά, αλλάζοντας κατεύθυνση τώρα προς Ροδιά. Σε λίγα μέτρα έχουμε αριστερά μας παλιά βρύση χωρίς νερό.

Στο Καναλάκι

         Βρισκόμαστε τώρα στην τοποθεσία ''Καναλάκι'', σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό με βράχους, τρεχούμενα νερά στα ρέματα, μεγάλα πλατάνια που οι κορμοί τους παίρνουν περίεργα σχήματα, ένα μαγικό δάσος. Το παλιό μισοχαλασμένο καλντερίμι, αφού περάσει δύο ρεματάκια,  στη συνέχεια αρχίζει να ανηφορίζει με ελιγμούς. Εδώ διατηρείται σε καλή κατάσταση. 

        Βγαίνοντας από τη δασωμένη ρεματιά, συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε σε χορταριασμένο παλιό δρόμο και σε λίγα μέτρα βλέπουμε το μονοπάτι στα αριστερά μας και το ακολουθούμε. Συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση στο δεξιό όριο ενός ελαιώνα και παραπάνω διασχίζουμε έναν χωματόδρομο. Εδώ η διάνοιξη του δρόμου έχει κάνει ένα σκαλοπάτι στο χώμα και μας υποχρεώνει να σκαρφαλώσουμε μισό μέτρο για να συνεχίσουμε ευθεία στο μονοπάτι-καλντερίμι. Ανηφορίζουμε παράλληλα με το δρόμο που είναι αριστερά μας, αλλά σε λίγο το μονοπάτι ενώνεται με αυτόν για ένα διάστημα, μέχρι που ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι  αριστερά επάνω (ένας κούκος επισημαίνει το σημείο μαζί με κόκκινα σημάδια). Είμαστε στο Μαύρον Όρος, έναν λόφο (και όχι όρος) 422 μέτρων που βρίσκεται νότια από το Προμύρι. Εμείς στην πορεία μας φθάνουμε σε μέγιστο υψόμετρο 373 μέτρα. 

        Στο διάσελο περνά αγροτικός δρόμος και τον διασχίζουμε, δίπλα σε στύλο με πινακιδάκια. Από το σημείο αυτό έχουμε ωραία θέα προς το Αιγαίο και τη Σκιάθο.

Στο βάθος, η Σκιάθος

        To μονοπάτι κατηφορίζει πλέον συνεχώς προς τα νοτιοανατολικά. Περνούμε το ρέμα της Κρυόβρυσης με καλντερίμι και στη συνέχεια ανηφορίζουμε σε δασώδη περιοχή, μέχρι που φθάνουμε σε ελαιώνα.

Ρέμα Κρυόβρυσης

        Από εδώ και μπρος, μέχρι το Βρωμονέρι θα βαδίζουμε σε αγροτικούς δρόμους. Στο καλύβι που  συναντούμε πάμε δεξιά και σε νέα διασταύρωση πάμε επίσης δεξιά στον φαρδύτερο δρόμο. Βγαίνουμε σε νέα διασταύρωση όπου πάμε αριστερά στον φαρδύτερο δρόμο,  βλέποντας το στρόγγυλο πινακιδάκι στο δέντρο.  Πάλι σε νέα διασταύρωση πάμε αριστερά (δεξιά πάει στον οικισμό της Ροδιάς, εμείς περνάμε έξω από τον οικισμό). Σε λίγο έχουμε μπροστά μας το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ένα καλό μέρος για μια στάση. 
Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

        Συνεχίζουμε στον χωματόδρομο προς τα ανατολικά, μετά παίρνουμε την άσφαλτο για 500 μέτρα και κατόπιν ακολουθούμε την πινακίδα προς την παραλία Βρωμονέρι.

Βρωμονέρι

        Από το Βρωμονέρι συνεχίζει μονοπάτι παράλληλο με την ακτογραμμή. Διάφορες πινακίδες βοηθούν στον προσανατολισμό. Περνούμε στο ενδιάμεσο από την ερημική παραλία Βλαχόρεμα.

Βλαχόρεμα

     
Βλαχόρεμα

   
Κατεβαίνουμε μέσα από την αυλή του ξενώνα ''Αύρα''και τελικά φθάνουμε στην παραλία του Κατηγιώργη και στα καφεστιατόρια που υπάρχουν εκεί. 

Κατηγιώργης









 

 

Κυριακή 15 Μαΐου 2022

Μικρή διάσχιση Τισαίου

 


Απόσταση: 9,9 χλμ.

Χρόνος: 5-6 ώρες

Υψόμετρο: από 31 μ. (πάρκινγκ ναού  Παναγίας) μέχρι 644 μ. (κορυφή Εύζωνος)

Συνολική ανάβαση: 741 μ.   Συνολική κατάβαση: 697 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, λίγα στρογγυλά πινακιδάκια, ορειβατικοί κούκοι

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή: 1,5 χλμ αριστερά στην άσφαλτο μετά την πινακίδα ''προς Κουκουλέικα'', κινούμενοι προς Τρίκερι

Τέλος: ναός Παναγίας (πινακίδα δίπλα στο δρόμο)

Κατεβάστε ίχνος GPS (.gpx): από το Wikiloc 

  

Powered by Wikiloc
          Η μεγάλη διάσχιση του Τισαίου είναι δελεαστική σαν ιδέα για κάθε ορειβάτη, ωστόσο παρουσιάζει και μεγάλες δυσκολίες. Με ξεκίνημα από τα νταμάρια, έχοντας δύσκολη πρόσβαση από στενούς χωματόδρομους, ο ορειβάτης κινείται  επί μακρόν σε ένα σκληρό, βραχώδες τοπίο χωρίς νερό και σκιά, σε ανώμαλο έδαφος ως επί το πλείστον χωρίς μονοπάτι. μέχρι να φθάσει στο Τρίκερι. Αντιθέτως, η μικρή διάσχιση, πέρα από τη μικρότερη απόσταση, ξεκινά και καταλήγει στην άσφαλτο και ανεβαίνει-κατεβαίνει από μονοπάτι, ενώ δεν παραλείπει να προσφέρει -σε ένα λογικό βαθμό- και την εμπειρία της κίνησης στο γυμνό βραχώδες έδαφος με την ανεμπόδιστη θέα σε βουνά και σε πέλαγα. 

 Προσοχή χρειάζεται όμως όταν περπατάμε στο βραχώδες τμήμα της διαδρομής, καθώς τα βράχια μπορεί να γλιστράνε αν είναι βρεγμένα από την πρωινή υγρασία και μια πτώση μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες...(γεγονός). Η πορεία συνιστάται για το χειμώνα και την άνοιξη, όταν ο ήλιος δεν καίει (νερό δεν υπάρχει πουθενά, ούτε σκιά στην κορυφογραμμή), ενώ έχει μεγάλη σημασία το να υπάρχει διαύγεια στην ατμόσφαιρα, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε τη μεγαλειώδη πανοραμική θέα που είναι το μεγάλο ατού αυτής της διάσχισης. 

         Η πορεία μπορεί να έχει φορά είτε από Μηλίνα προς Τρίκερι,  είτε αντίθετα. Στην πρώτη περίπτωση, ερχόμενοι από Μηλίνα, 1,5 χλμ. περίπου μετά τον οικισμό Κουκουλέικα, και πριν φθάσουμε στον Μαραθιά, κινούμενοι στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς Τρίκερι, βλέπουμε κόκκινο σημάδι αριστερά, και αρχίζουμε να βαδίζουμε στον χωματοδρομο που διασχίζει έναν ελαιώνα. Σε 2 χλμ. περίπου φθάνουμε σε μαντρί. Εδώ πάμε δεξιά και σε εκατό μέτρα περίπου αφήνουμε το δρόμο προς τα αριστερά ανηφορίζοντας σε φαρδύ μονοπάτι. (Παρένθεση: υπάρχει και άλλος χωματόδρομος που ανηφορίζει με φουρκέτες από την άσφαλτο λίγο μετά το Μαραθιά (προς Τρίκερι) και μας φέρνει στο ίδιο αυτό σημείο, ενώ η απόσταση που περπατάμε είναι και στις δυο περιπτώσεις ίδια, περίπου 2 χλμ).

Αρχή του μονοπατιού από Παναγία

        Το φαρδύ μονοπάτι όπου αρχικά βαδίζουμε, φαίνεται να είναι μάλλον εγκαταλελειμμένος δρόμος. Ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια ανηφορίζοντας συνεχώς προς νότον, άλλοτε σε πετρώδες έδαφος και άλλοτε μέσα σε δάσος, ενώ διασχίζουμε και ένα ξέφωτο. Κάποια στιγμή το μονοπάτι στο δάσος τελειώνει και βγαίνουμε επάνω στην βραχώδη κορυφογραμμή. Είμαστε κοντά στην κορυφή Φλόκα (547 μ.).  


     Συνεχίζουμε ευθεία  επάνω στην κορυφογραμμή (χωρίς σημάδια) μέχρι την ψηλότερη κορυφή Εύζωνος (644 μ.) Εδώ, αν η ατμόσφαιρα είναι διαυγής, θα απολαύσουμε μεγαλειώδη θέα, ευρισκόμενοι ανάμεσα σε δύο θάλασσες, τον Παγασητικό και το Αιγαίο. Βλέπουμε τις Σποράδες (Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος), την Εύβοια, ο Παρνασσός φαίνεται στο βάθος και τα άλλα βουνά της Στερεάς, μέχρι τον Ολυμπο. Μερικές φορές φαίνεται και ο Άθως. Απέναντι το Χλωμό όρος στην είσοδο του Παγασητικού, το Τρίκερι, η Τζάστενη (ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο σημείο του Πηλίου), τα χωριά που έχουν νότιο προσανατολισμό και ο Βόλος φαίνονται επίσης. Η πλαγιά είναι δασωμένη και κατεβαίνει ομαλά προς τον Παγασητικό, ενώ από τη μεριά του Αιγαίου κόβεται απότομα με γκρεμό εκατοντάδων μέτρων. Λίγα χαμηλά δεντράκια μπορούν και επιβιώνουν εδώ επάνω στην βραχώδη κορυφογραμμή. 

Τρίκερι



        Από τον Εύζωνο κατεβαίνουμε τη βραχώδη πλαγιά προς τα δυτικά προς το ξέφωτο που φαίνεται μπροστά μας στη βάση του επόμενου υψώματος, περνώντας από διαδοχικούς ''κούκους''. Κατεβαίνοντας, το βραχώδες έδαφος αποκτά χαμηλή βλάστηση από πουρνάρια, ενώ μετά το πρώτο ξέφωτο υπάρχει κανονικό μονοπάτι. Στη συνέχεια βγαίνουμε στο μέσον ενός στενόμακρου δεύτερου ξέφωτου (λάκκα Καρατάσου). Ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια κατηφορικά σε μονοπάτι περνώντας από τρίτο μικρότερο ξέφωτο και φθάνουμε στην άσφαλτο, αμέσως πάνω απο το εκκλησάκι της Παναγίας που είναι λίγο πιο χαμηλά κοντά στη θάλασσα και δε φαίνεται (στο δρόμο υπάρχει η πινακίδα ''Ιερός Ναός Παναγίας'', καθώς και μια μαρμάρινη πλάκα σε ανάμνηση των μαχών που έγιναν εκεί το 1823 ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Καρατάσο και στο στρατό του Κιουταχή).


        Αυτά, αν πάμε με φορά από Μηλίνα προς Τρίκερι. Μπορούμε όμως και να περπατήσουμε αντιστρόφως, αν αυτό μας βολεύει καλύτερα. Στην περίπτωση αυτή ξεκινάμε φυσικά από την Παναγία. Ανηφορίζουμε, περνάμε από τα τρία ξέφωτα και φθάνουμε στον Εύζωνο (κορυφή 644 μ.). Συνεχίζουμε ανατολικά πάνω στην κορυφογραμμή και φθάνουμε στη Φλόκα (547 μ.), όπου υπάρχει κολονάκι και πεσμένος ανεμολογικός ιστός. (παρένθεση: δυστυχώς σχεδιάζονται αιολικά πάρκα που θα καταστρέψουν για πάντα το πανέμορφο Τισαίο, εκτός αν αντιδράσουμε). 


    Ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια και μπαίνουμε στο μονοπάτι μέσα σε δάσος κατηφορίζοντας παρακάτω σε πετρώδες έδαφος, μέχρις ότου βγαίνουμε σε χωματόδρομο και πάμε δεξιά. Στο μαντρί σε εκατό μέτρα πάμε αριστερά και βαδίζοντας σε χωματόδρομο ευθεία βόρεια, βγαίνουμε από τον ελαιώνα στην άσφαλτο, 1,5 χλμ πριν τα Κουκουλέικα (πηγαίνοντας προς τη Μηλίνα).



 

Πέμπτη 14 Απριλίου 2022

Χορευτό-Ζαγορά-Παναγία Ράσοβα-Πουρί (κυκλική)




Η παραλία Παρίσαινα με το αρχοντικό Πάντου. Στο βάθος το Χορευτό.

Απόσταση: 16,7 χλμ.  

Χρόνος: 8 ώρες (με στάσεις)

Υψόμετρο: από 0 μ. (Χορευτό) έως 700 μ. (μέγιστο)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 906 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Σωτήρα, Ράσοβα, Πουρί, Χορευτό)

Αρχή/τέλος: παραλία Χορευτού, στη στροφή του δρόμου προς Ζαγορά

Κατεβάστε ίχνος GPS;  από το Wikiloc 

 LINK TO ENGLISH PAGE


  

Powered by Wikiloc
     Αυτή είναι μια αρκετά μεγάλη κυκλική πορεία που ενώνει Ζαγορά και Πουρί με ορεινή και παραθαλάσσια διαδρομή, στην οποία μπορούμε να θαυμάσουμε έστω από μακριά τον μεγάλο καταρράκτη στον Μεγαλόβραχο, εφόσον η πορεία μας πραγματοποιηθεί την άνοιξη που κατεβάζει αρκετό νερό, σε αντίθεση με το καλοκαίρι που το νερό στερεύει.

    Ξεκινώντας από την παραλία του Χορευτού, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο που αφήνει την παραλία και ανηφορίζει προς τη Ζαγορά. Αμέσως όμως την αφήνουμε προς τα δεξιά, παίρνοντας τον τσιμεντόδρομο προς το ξενοδοχείο ''Αιγεύς''. Ο δρόμος έχει πλακόστρωτη λωρίδα στη μέση και πρόκειται για τσιμεντοστρωμένο καλντερίμι, το οποίο ανηφορίζει έντονα. Το τσιμεντάρισμα σταματά παραπάνω και αποκαλύπτονται  οι πέτρες του καλντεριμιού. Κατολισθήσεις του εδάφους και ένα πεσμένο δέντρο μας δυσκολεύουν κάπως, ωστόσο καταφέρνουμε να περάσουμε και βγαίνουμε σε χωματόδρομο. 

Στο καλντερίμι Χορευτό-Σωτήρα, σαν σε ζούγκλα

    Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές για τη συνέχεια: Στην πρώτη (που ακολουθεί το ίχνος της καταγραφής της πορείας μας εδώ), πάμε δεξιά στο δρόμο και σε πενήντα μέτρα σε διχάλα αριστερά ανηφορικά. Μέσα στο δρόμο κάπου διακρίνονται στοιχεία καλντεριμιού. Ο δρόμος ανηφορίζει με ελιγμούς και φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά. Μετά από πενήντα μέτρα, φεύγει άλλος δρόμος αριστερά και τον ακολουθούμε ανηφορίζοντας. Πάλι διακρίνουμε στοιχεία καλντεριμιού μέσα στο δρόμο, ο οποίος περνά δίπλα από ένα κτήμα, βαδίζουμε για λίγο σε ίσιωμα, και μετά από λίγη ανηφόρα σε τσιμενταρισμένο δρόμο-καλντερίμι συναντούμε τσιμενταύλακα. Εδώ ενώνεται η πορεία μας με το μονοπάτι της δεύτερης επιλογής, που έχει σήμανση με τετράγωνα πινακιδάκια και κόκκινα σημάδια. Δεξιά επάνω το καλντερίμι αποκαλύπτεται ξανά, φαρδύ και καθαρό και το ακολουθούμε. Λίγο παραπάνω όμως ξαναγίνεται τσιμενταρισμένος δρόμος. 

Το Χορευτό από ψηλά

     Συνεχίζοντας, περνάμε από παλιό πέτρινο σπίτι, παραπάνω ένα μεγαλύτερο που τώρα ανακαινίζεται, κατόπιν ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και εκατόν πενήντα μέτρα μετά τη στροφή (προσοχή στα σημάδια), πάμε αριστερά σε στενό δρόμο και αμέσως δεξιά σε μονοπάτι, το οποίο μας ξαναβάζει στο καλντερίμι που είναι λίγο παραπάνω,  ανηφορίζοντας σε δάσος αγριοκαστανιάς. Παραπάνω συναντούμε αγροτικό δρόμο πάνω σε στροφή του και αμέσως ξαναμπαίνουμε στο καλντερίμι. Το κομμάτι αυτό έχει υποστεί ζημιά από καθιζήσεις του εδάφους και χρειάζεται προσοχή. Επίσης χρειάζεται ευλυγισία για να ξεπεράσουμε το εμπόδιο ορισμένων πεσμένων δέντρων, που οι καλόμοιροι αρμόδιοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί, έχουν αφήσει άκοπα πάνω στο καλντερίμι.

     Τελικά βγαίνουμε σε στενό αγροτικό δρόμο δίπλα σε παχνί ζώων. Σε λίγα μέτρα συναντούμε φαρδύτερο ανηφορικό χωματόδρομο. Περνάμε δίπλα από το νεκροταφείο και αμέσως μετά φθάνουμε στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως, που οι ντόπιοι τη λένε Σωτήρα, στην ομώνυμη συνοικία της Ζαγοράς. Η εκκλησία είναι χτισμένη το 1889 μετά την καταστροφή του παλαιού ναού, που χρονολογούνταν από το 1168, από καθιζήσεις και πυρκαϊά.

Μεταμόρφωση (Σωτήρα) Ζαγοράς

    Μπαίνουμε μέσα στον περίβολο της εκκλησίας, ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και αριστερά μας υπάρχει βρύση με άφθονο δροσερό νερό, για να μας ξεδιψάσει μετά από την έντονα ανηφορική πορεία. Ανεβαίνουμε λίγα ακόμα σκαλοπάτια και μπαίνουμε σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο με καλντερίμι στη μέση (οδός ΒΟΛΤΟΥ), που σε λίγο μας βγάζει στον κύριο δρόμο της Ζαγοράς, δίπλα στο πρώην ξενοδοχείο ''Ανάσα''. Εδώ πάμε αριστερά στην άσφαλτο  και μετά από λίγο την αφήνουμε λοξά προς τα δεξιά. Ανηφορίζουμε συνεχώς ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας της Σωτήρας με ζιγκ ζαγκ βαδίζοντας σε καλντερίμι, άλλοτε τσιμενταρισμένο και άλλοτε ατόφιο. Περνούμε κοντά σε μια παλιά χαρακτηριστική βρύση, την Πλατανόβρυση.

Πλατανόβρυση Ζαγοράς

    Βγαίνουμε από το χωριό και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, τσιμενταρισμένο ή χωμάτινο. Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε έχοντας γενική κατεύθυνση δυτική. Περπατώντας, φθάνουμε σε ένα σημείο απ` όπου βλέπουμε από μακριά τον καταρράκτη του Μεγαλόβραχου, τον μεγαλύτερο του Πηλίου, ένα εντυπωσιακό θέαμα, ιδίως αν η πορεία μας γίνεται την ανοιξη που λιώνουν τα χιόνια και κατεβαίνουν πολλά νερά. Το καλοκαίρι το νερό στερεύει. Πιο πέρα ο δρόμος περνά το ρέμα του Καλοκαιρινού (σε επίπεδο υψηλότερο από τον καταρράκτη) καθώς και άλλα δύο-τρία δευτερεύοντα ρέματα, που κι αυτά κατεβάζουν αρκετό νερό την άνοιξη, και στη συνέχεια κατηφορίζουμε, φθάνοντας στην εκκλησία της Παναγίας Ράσοβας. 

Παναγία Ράσοβα Ζαγοράς

    Αυτό είναι από τα πιο παλιά μοναστήρια του Πηλίου και συγκεκριμένα μέσα στα πέντε παλαιότερα του βουνού των Κενταύρων. Δημιουργήθηκε το 1250 περίπου, ίσως και πιο πριν. Στοιχεία για το μοναστήρι υπάρχουν από το 1270. Πρόκειται για ένα μεγάλο μοναστήρι της εποχής με κελιά γύρω-γύρω. Σήμερα διασώζεται μόνο η εκκλησία (το καθολικό), και αυτό όχι σε καλή κατάσταση. Τα κελιά και λοιπά κτίσματα έχουν καταστραφεί και έχουν πέσει. Έγιναν προσπάθειες συντήρησης με αντιστηρίγματα και διάφορες επισκευές, ενώ έχουν χαλάσει και πολλές τοιχογραφίες. Το μοναστήρι έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πολλά χρόνια (ο τελευταίος μοναχός απεβίωσε περίπου το 1900). Τελευταία, μετά από καταστροφές που προκάλεσαν λαθρανασκαφείς που έψαχναν για λίρες, παραμένει κλειδωμένο εκτός από την ημέρα της γιορτής του στις 21 Νοεμβρίου (Εισόδια της Θεοτόκου).


    Αφήνουμε το παλιό μοναστήρι στην ησυχία του και κατηφορίζουμε λίγο ακόμα στον δρόμο,  προσέχοντας στα αριστερά μας. Μόλις φθάσουμε σε μεγάλο κέδρο, στρίβουμε αριστερά και διασχίζουμε κτήμα με μηλιές. Στην άλλη άκρη του κτήματος ξαναμπαίνουμε σε δρόμο, ο οποίος μας φέρνει στην επάνω συνοικία του Πουρίου. Δεξιά μας βρίσκουμε στενό κατηφορικό καλντερίμι και βαδίζουμε σ` αυτό. Μας βγάζει στην είσοδο του χωριού, στον ασφαλτόδρομο. Εδώ υπάρχει και βρύση με νερό. Βαδίζουμε για λίγο στην άσφαλτο και σε λίγο φθάνουμε στο πάρκινγκ  όπου καταλήγει ο ασφαλτόδρομος. Αριστερά μας είναι η ταβέρνα του Μάκη. 

Κατηφορίζοντας στο καλντερίμι

    Εδώ πάμε δεξιά κατηφορικά, σε τσιμεντόδρομο. Λίγο παρακάτω, στο ύψος του παλιού Δημοτικού σχολείου, ο δρόμος στρίβει δεξιά και το καλντερίμι αποκαλύπτεται σε άριστη κατάσταση αριστερά και κατηφορίζει έντονα. Παρακάτω βγαίνουμε λοξά σε στενό ασφαλτόδρομο δίπλα σε μεγάλο πλατάνι και δεξαμενή. Μετά από είκοσι μέτρα αριστερά στο δρόμο ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, το οποίο παρακάτω διασχίζει πάλι την άσφαλτο στην κάτω συνοικία του Πουρίου και συνεχίζει προς το νεκροταφείο. Αφού περάσουμε το νεκροταφείο και την εκκλησία, το καλντερίμι φεύγει αριστερά από το δρόμο που βαδίζουμε (προσοχή στα κόκκινα σημάδια).

Πουρί

    Κατηφορίζουμε άλλοτε σε μονοπάτι και άλλοτε σε καλντερίμι, στην αρχή σε δασωμένο μέρος και κατόπιν σε μακία βλάστηση, σε ένα γαλήνιο τοπίο έχοντας στον ορίζοντα το Αιγαίο. Τελικά μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, που κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Eδώ από κάτω (πηγαίνει μονοπάτι) βρίσκεται το πολύ όμορφο εκκλησάκι του Αη Γιάννη. Σε λίγο ο δρόμος μας, τσιμενταρισμένος στα τελευταία μέτρα, βγαίνει πάνω σε φουρκέτα ασφαλτόδρομου. Βαδίζουμε ευθεία στην άσφαλτο κατηφορίζοντας και πιο κάτω κάνει νέα φουρκέτα, με απότομη στροφή αριστερά προς την παραλία Ελίτσα, όπου εκεί υπάρχει και το γραφικό εξωκκλήσι Άγιοι Πάντες. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία σε  χωματόδρομο. Περνάμε το ρέμα του Καλοκαιρινού από τσιμεντένιο γεφύρι, αφήνουμε διασταύρωση με χωματόδρομο δεξιά (που πάει προς Χορευτό) και περνώντας δίπλα στο ομώνυμο εκκλησάκι, φθάνουμε στην παραλία της Ανάληψης. Το εκκλησάκι είναι καινούριο, γιατί το ρέμα έκανε μεγάλη πλημμύρα στο πρόσφατο παρελθόν και παρέσυρε το παλιό ξωκλήσι, εξαφανίζοντάς το τελείως.

Παραλία Ανάληψη

    Βαδίζουμε λοιπόν στην κροκαλωτή παραλία, περνούμε μπροστά από μια ταβέρνα (''Πλυμάρι'') και φθάνοντας στο τελευταίο σπίτι, ανεβαίνουμε λίγα σκαλοπάτια και συνεχίζουμε σε μονοπάτι, που ανηφορίζει με ελιγμούς (υπάρχει και άλλο μονοπάτι πιο δύσβατο λίγα μέτρα πιο πέρα αλλά προτιμούμε το πρώτο). Λίγο πιο πάνω, έχουμε δεξιά μας ένα εξοχικό σπίτι. Συνεχίζουμε ανηφορικά και βρίσκουμε μονοπάτι με κόκκινα σημάδια, που σε λίγα μέτρα μας φέρνει στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, κάτω από τη σκιά των δέντρων.

Άγιος Νικόλαος

        Από εδώ κατηφορίζουμε σε στενό τσιμεντόδρομο και μετά περνούμε ανάμεσα από περιφράξεις, μέχρι που συναντούμε το αυθεντικό μονοπάτι. Εδώ συνέβη πριν κάποια χρόνια κατολίσθηση του εδάφους που εξαφάνισε το μονοπάτι, και έτσι είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε την παράκαμψη από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Περνούμε δίπλα από ένα πέτρινο σπίτι και κατόπιν το μονοπάτι φαρδαίνει και κινούμαστε λίγο πάνω από τη θάλασσα, σε μια διαδρομή μεγάλης ομορφιάς, που δε θέλεις να τελειώσει.


    Περνούμε πάνω από την παραλία ''Τούρκου'' ή ''Τουρκοπηγή'' και αρχίζουμε να συναντούμε τμήματα καλντεριμιού, που ολοένα πυκνώνουν. Σε ένα σημείο υπάρχει προσκυνητάρι χτισμένο στην άκρη του βράχου. Μας είπανε (μαρτυρία Αδάμ Γάκη) ότι χτίστηκε από κάποιον Ζαγοριανό, ονόματι Ρούσσης, ο οποίος βρήκε μια εικόνα μέσα στη θάλασσα.

Το προσκυνητάρι


            Σε λίγο, αφού περάσουμε δίπλα από το θαυμάσιο ανακαινισμένο αρχοντικό Πάντου (από εκεί και το Πάντειο πανεπιστήμιο), το καλντερίμι μας κατεβάζει στη μεγάλη αμμουδερή παραλία της Παρίσαινας. Παραλίες, αυτή και η Τούρκου με ''χίπικο'' άρωμα, με ελεύθερη κατασκήνωση και γυμνισμό από νεαρούς και όχι μόνο.

Παραλία Παρίσαινα

    Βαδίζουμε κατά μήκος της παραλίας (στη μέση της περίπου θα βρούμε και βρύση) και στην άλλη άκρη βρίσκουμε πάλι μονοπάτι-καλντερίμι, που μας φέρνει σύντομα στην βόρεια άκρη της μεγάλης τουριστικής παραλίας του Χορευτού, από την οποία ξεκίνησε η πορεία μας.

Χορευτό








Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

Τρίκερι-Θεριάκοντας-Τραχήλι (κυκλική)

 

Τραχήλι

Απόσταση: 14,6 χλμ.

Χρόνος: 6 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 4.45')

Υψόμετρο: από 307 μ. (Tρίκερι) σε 0 μ. (Θεριάκοντας) σε 230 μ. (κιόσκι)

Συνολική ανάβαση: 285 μ.   Συνολική κατάβαση: 336 μ.

Σήμανση: στρογγυλά κίτρινα πινακιδάκια, κόκκινα σημάδια

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή: πάρκινγκ δίπλα στην πλατεία του Τρίκερι  

Τέλος: κιόσκι στην άσφαλτο, 2,5 χλμ πριν το Τρίκερι 

Κατεβάστε αρχείο GPS: από το Wikiloc

LINK TO ENGLISH PAGE

   

Powered by Wikiloc
  Η παραλία του Θεριάκοντα βρίσκεται δίπλα και ανατολικά από τον Αλογόπορο. Το μονοπάτι είναι στην αρχή κοινό και για τις δύο και μετά χωρίζει. Σε αυτήν την σχεδόν κυκλική διαδρομή που περιγράφουμε εδώ, μετά τον Θεριάκοντα παίρνουμε παραλιακό μονοπάτι που μας φέρνει στο ακρωτήριο Τραχήλι,  το βορειότερο σημείο της χερσονήσου του Τρίκερι. Από εκεί επιστρέφουμε βαδίζοντας σε χωματόδρομο. 

    Πλησιάζοντας λοιπόν στο Τρίκερι, υπάρχει ένα κιόσκι δίπλα στο δρόμο, 2,5 χιλιόμετρα πριν φτάσουμε στο χωριό. Εκεί θα καταλήξει η πορεία μας. Ξεκινώντας τώρα από την πλατεία του Τρίκερι και από το πάρκινγκ που υπάρχει δίπλα της,  βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο που συνεχίζει προς την Αγία Κυριακή. Μετά από πενήντα μέτρα όμως, καθώς η άσφαλτος κάνει ομαλή στροφή αριστερά (προσοχή), την αφήνουμε προς τα δεξιά και βαδίζουμε σε ανηφορικό πλακόστρωτο ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Για λίγο διάστημα πιο πέρα, διατηρείται και το παλιό καλντερίμι.

Το μονοπάτι προς Θεριάκοντα

       Βγαίνοντας από το χωριό βαδίζουμε σε χωματόδρομο, ο οποίος στη συνέχεια διασταυρώνεται λοξά με άλλον δρόμο, τον οποίο διασχίζουμε κάθετα και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, κινούμενοι ανάμεσα σε χαμηλή θαμνώδη βλάστηση. Σε λίγο βγαίνουμε σε χωμάτινο πλάτωμα, που είναι ο αποκατεστημένος παλιός σκουπιδότοπος του χωριού. Το διασχίζουμε και συνεχίζουμε για λίγο ακόμα στο μονοπάτι. Τελικά βγαίνουμε λοξά στην άσφαλτο που πάει προς Αλογόπορο. Στην άλλη πλευρά της ασφάλτου βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού και το ακολουθούμε. Αριστερά μας έχουμε μια περίφραξη. 

Στο Τραχήλι

      Σε λίγο συναντούμε έναν χωματόδρομο, ο οποίος αρχίζει από την άσφαλτο, που είναι λίγα μέτρα πιο πάνω αριστερότερα. Εδώ είναι καλύτερα να βγούμε στην άσφαλτο και να βαδίσουμε σ` αυτην για εκατό μέτρα,  και μετά να κάνουμε δεξιά σε νέο χωματόδρομο, κρατώντας έτσι μια μεγαλύτερη απόσταση από ένα μαντρί που είναι εκεί δίπλα. Ο δρόμος πιο πέρα παίρνει κατεύθυνση βόρεια και συνεχίζει ευθεία γινόμενος μονοπάτι. 

Το μονοπάτι προς Θεριάκοντα

        Η βλάστηση, με πουρνάρια κυρίως, είναι πυκνή και χρειάζεται καθάρισμα, ωστόσο το μονοπάτι είναι βατό. Αριστερά μας σιγά σιγά σχηματίζεται μια ρεματιά. Περνούμε ένα καλύβι αφήνοντάς το στα δεξιά μας. Πλησιάζοντας στη θάλασσα βαδίζουμε σε χωματόδρομο, και έχουμε δεξιά μας την περίφραξη από ένα μαντρί, Τελικά βγαίνουμε στην παραλία του Θεριάκοντα στη δυτική της (αριστερή) άκρη, όπου καταλήγει και χωματόδρομος, ο οποίος έρχεται από τον Αλογόπορο.
Θεριάκοντας

    Από τη δεξιά (ανατολική) άκρη της παραλίας συνεχίζουμε σε ωραίο, πλην κάπως ασαφές μονοπάτι που πορεύεται στην πλαγιά παράλληλα με την ακτογραμμή, λίγα μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Περνούμε πάνω από ένα πρόχειρο καλύβι, όπου μαθαίνουμε ότι μένει μόνιμα μια γυναίκα. Το μονοπάτι γίνεται δρόμος και φθάνουμε στην άκρη της στεριάς, κάνοντας τον κύκλο του ακρωτηρίου Τραχήλι. Εδώ υπάρχει ελαιώνας και εξοχικό σπίτι. Στο βάθος φαίνεται ο Βόλος, ενώ πολύ κοντά μας βρίσκεται το νησί του Τρίκερι.  


  Από εδώ βαδίζουμε συνεχώς σε ανηφορικό χωματόδρομο, ο οποίος μετά από πέντε περίπου χιλιόμετρα σε νότια κατεύθυνση, συναντά την άσφαλτο που πάει προς το Τρίκερι, πολύ κοντά σε ένα κιόσκι που απέχει 2,5 χιλιόμετρα από το χωριό, όπως  έχουμε πει.

Το κιόσκι δίπλα στο δρόμο