Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Μυλοπόταμος-Λιμνιώνας-Λαμπινού

Λημνιώνας (Ξουριχτίου)
Απόσταση: 3,15 χλμ.
Διάρκεια: 1 ώρα
Υψόμετρο: από 0 μ. σε 82 μ. (μέγιστο)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 154 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, μερικές πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (ξωκλήσι Αγίας Βαρβάρας)
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

             Μια εύκολη παραθαλάσσια διαδρομή μέσα σε ελαιώνες, με διάρκεια μιας ώρας, που συνδέει τρεις όμορφες παραλίες του Ανατολικού Πηλίου. Η περισσότερη γίνεται σε χωματόδρομο, υπάρχουν όμως επίσης τμήματα καλντεριμιού και μονοπατιού. Από το μοναστήρι της Παναγίας Λαμπηδόνας, που βρίσκεται πολύ κοντά στην παραλία της Λαμπινούς, μπορεί κανείς να συνεχίσει προς  το χωριό της Λαμπινούς και προς Μηλιές . Υπάρχει ακόμη παραθαλάσσιο μονοπάτι που συνεχίζει από Λαμπινού προς παραλία Καλαμακίου, αλλά δεν έχει διερευνηθεί η βατότητά του ως τώρα.
            Από την άκρη του πάρκινγκ στον Μυλοπόταμο, αμέσως κάτω από την ταβέρνα που λειτουργεί εκεί, συνεχίζει καλντερίμι προς τη ρεματιά, την οποία περνούμε από ξύλινο γεφυράκι.   Μπορεί να κατεβεί κανείς και από τσιμεντένια σκαλοπάτια. Κάτω στη ρεματιά βρίσκεται επίσης το εξωκλήσι της Παναγίας (Ζωοδόχος Πηγή).
Μυλοπόταμος
        Στην άλλη πλευρά της ρεματιάς ανηφορίζει μονοπάτι, που βγαίνει λίγο παραπάνω σε χωματόδρομο. Ο δρόμος προς τα αριστερά πηγαίνει στο ξενοδοχείο ''Φάρος'', ενώ εμείς βαδίζουμε προς τα δεξιά ανηφορικά. Λίγο παραπάνω βλέπουμε από πάνω μας ένα εκκλησάκι (Άγιος Νικόλαος), απ` όπου με κόκκινα σημάδια συνεχίζει μονοπάτι-καλντερίμι ανηφορίζοντας προς Ξουρίχτι. Το αγνοούμε και συνεχίζουμε στο δρόμο μας.
Αγιος Νικόλαος
           Σε λίγο υπάρχει διχάλα, όπου ο δεξιός κλάδος ανηφορίζει επίσης πηγαίνοντας προς Ξουρίχτι. Εμείς βαδίζουμε στον αριστερό κλάδο. Σε τετρακόσια μέτρα έχουμε δεξιά δίπλα στο δρόμο το εξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας, όπου υπάρχει κρήνη με πόσιμο νερό. 
Αγία Βαρβάρα Ξουριχτίου 
         Αμέσως μετά την Αγία Βαρβάρα υπάρχει νέα διχάλα, όπου παίρνουμε τον αριστερό κλάδο που κατηφορίζει και είναι τσιμενταρισμένος για πενήντα μέτρα. Ο δρόμος, κατηφορίζοντας διαρκώς, μας φέρνει στην παραλία του Λιμνιώνα, που είναι η κατάληξη της ρεματιάς Βαρσάμη στο Αιγαίο. Ένα ταβερνάκι λειτουργεί εκεί τη θερινή περίοδο. 
Λιμνιώνας
          Φεύγοντας από την παραλία ακολουθούμε για λίγα μέτρα το ρέμα προς τα πάνω και αμέσως βρίσκουμε στα αριστερά μας ανηφορικό καλντερίμι, το οποίο ακολουθούμε. Παραπάνω γίνεται χωματόδρομος, όπου βαδίζουμε για λίγα μέτρα ακόμα. Εκεί όπου υπάρχει ένα καλύβι αριστερά μας (προσοχή!), αφήνουμε το δρόμο και βαδίζουμε σε μονοπάτι, που περνά δίπλα στο καλύβι αυτό και συνεχίζει μέσα σε ελαιόδεντρα. Πιο πέρα έχουμε άλλο καλύβι στα αριστερά μας και περνούμε πάλι ακριβώς δίπλα του. Πιο πέρα το μονοπάτι μετατρέπεται σε χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε. Αυτός μας φέρνει στο πάρκινγκ αμέσως πάνω από την παραλία της Λαμπινούς, όπου επίσης λειτουργεί ταβερνάκι κατά τη θερινή περίοδο. 
Παραλία Λαμπινούς
         
               Λίγο παραπάνω στην άσφαλτο βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Λαμπηδόνας, που τα τελευταία χρόνια επαναλειτουργεί ως γυναικείο και είναι επισκέψιμο.
Μονή Παναγίας Λαμπηδόνας



Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Μηλιές-Αφέτες (Νιάου)-Άφησσος

Απόσταση: 12,5 χλμ.
Χρόνος: 5 ώρες με τις στάσεις
Υψόμετρο: από 385 μ. (Μηλιές) σε 235 μ. (Αφέτες-Νιάου) σε 0 μ. (Άφησσος)
Συνολική ανάβαση: 314 μ.  Συνολική κατάβαση: 697 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες (βλέπε παρακάτω)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (σπίτι στα Παυλάκια, Ζερβόχια)
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

          Αυτή είναι μια χορταστική πεντάωρη διαδρομή (με τις στάσεις), που μας φέρνει  από τις Μηλιές στην παραλία του Αμποβού στην Άφησσο. Βαδίζουμε σε καλντερίμια, μονοπάτια και χωματόδρομους, περνάμε βαθύσκιωτα ρέματα που -ανάλογα με την εποχή- κατεβάζουν νερά και στο τέλος, για κορύφωση, διασχίζουμε το εντυπωσιακό φαράγγι του Χαλορέματος που μας βγάζει στη θάλασσα. Η πορεία μπορεί να γίνει λίγο μικρότερη, αν τερματίσουμε στο χωριό Νιάου (Αφέτες) παραλείποντας το φαράγγι -στην περίπτωση αυτή ο χρόνος είναι 3.45' και η απόσταση 9,9 χλμ. Άλλες παρόμοιες πορείες από Μηλιές με κατάληξη στη θάλασσα είναι οι Μηλιές-Μπούφα και Καλά Νερά-Μηλιές. Από τους Αφέτες μπορεί ακόμα κανείς να περπατήσει προς Νεοχώρι. Μηλιές, Αφέτες και Άφησσος έχουν τακτική συγκοινωνία με το ΚΤΕΛ Βόλου (www.ktelvolou.gr).
       Θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να αναφερθώ στο όνομα του χωριού, που λεγόταν Νιάου (σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει ''μαντρί'') από τις απαρχές του έως το 1955, οπότε αποφασίστηκε άνωθεν να μετονομαστεί σε Αφέτες. Όμως η απόφαση αυτή ήταν και είναι μάλλον ατυχής, αφού το αρχαίο λιμάνι των Αφετών δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή αυτή και τοποθετείται πιθανότατα στον σημερινό Πλατανιά. Γνώμη μου είναι, ότι θα έπρεπε οι Νιαώτες να ζητήσουν την επαναφορά του αυθεντικού ονόματος του χωριού τους.
Νιάου (Αφέτες)


           Ξεκινώντας λοιπόν από την πλατεία των Μηλεών, αρχίζουμε κατηφορίζοντας την άσφαλτο και σε εκατό μέτρα πάμε αριστερά στο λιθόστρωτο, ελαφρά ανηφορικό καλντερίμι, που έχει πινακίδες προς ''Άγιο Νικόλαο'' και ''Νεοχώρι''. Βγαίνοντας από το χωριό διασχίζουμε την κύρια άσφαλτο, κατηφορίζουμε σε ωραίο καλντερίμι, περνάμε το ρέμα και ανηφορίζουμε στην απέναντι πλαγιά. Φθάνοντας στη ράχη, συναντούμε αγροτικό δρόμο και υπάρχει διασταύρωση καλντεριμιών (προσοχή!). Το ένα καλντερίμι συνεχίζει ευθεία αριστερά προς Νεοχώρι. Εμείς βαδίζουμε στο δρόμο προς τα δεξιά, βλέποντας μέσα του το καλντερίμι, καθώς  ακολουθούν την ίδια πορεία.
           Παρακάτω το καλντερίμι συνεχίζει δεξιά από το δρόμο μέσα σε δάσος κουμαριάς. Στη συνέχεια διασχίζουμε λοξά το δρόμο και κατηφορίζουμε προς τη ρεματιά. Μόλις περάσουμε το πρώτο μικρό ρέμα, φεύγει αριστερά μονοπάτι με πινακίδα προς ''Άγιο Νικόλαο''. Εμείς συνεχίζουμε στο κύριο καλντερίμι προς ''Παυλάκια'', περνώντας και δεύτερο ρέμα.  Ανηφορίζοντας, πιο πάνω έχουμε ελαιώνα δεξιά μας και το καλντερίμι γίνεται χωματόδρομος, στον οποίο βαδίζουμε.
Περνώντας το ρέμα προς Παυλάκια
            Φθάνουμε στη ράχη, διασταυρωνόμαστε με χωματόδρομο και συνεχίζουμε ευθεία, αρχίζοντας τώρα να κατηφορίζουμε. Στο προσκυνητάρι παρακάτω πάμε δεξιά. Πιο κάτω ο δρόμος τερματίζει σε σπίτι, όπου εδώ υπάρχει ένα εκκλησάκι και μια βρυσούλα με νερό (μπορούμε να πιούμε). Κατεβαίνουμε μέσα στον ελαιώνα (εδώ το μονοπάτι χάνεται για λίγο) και, τριάντα μέτρα κάτω από το σπίτι, βρίσκουμε με λίγη προσοχή τη συνέχεια του μονοπατιού με τα κόκκινα σημάδια, που συνεχίζει να κατηφορίζει προς νότον. Πιο κάτω το μονοπάτι διασχίζει ακαλλιέργητο ελαιώνα προς τα δυτικά και κατόπιν στρίβει προς τα κάτω (νότια), ακολουθώντας ένα ρεματάκι που το περνούμε και μετά το έχουμε αριστερά μας. Αγνοούμε ένα μονοπάτι που ανηφορίζει. Λίγο πιο πέρα, βλέποντας τα σημάδια (προσοχή), πάμε αριστερά κάτω για να περάσουμε πάλι το ρεματάκι και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που μας φέρνει τελικά κάτω στην κοίτη από το Πλατανόρεμα.
Πλατανόρεμα
         Είμαστε σε σημείο όπου υπάρχει παλιά ντριστέλα (νεροτριβή), περίπου ένα χιλιόμετρο χαμηλότερα από το φράγμα Παναγιώτικο. Στο ωραίο και σκιερό αυτό μέρος με τα τρεχούμενα νερά, θα κάνουμε οπωσδήποτε μια στάση.
Πλατανόρεμα
             Διασχίζουμε το ρέμα και συνεχίζουμε στην άλλη όχθη σε ανηφορικό καλντερίμι, που σύντομα ξαναγίνεται μονοπάτι. Ένας χωματόδρομος, που ανοίχτηκε πρόσφατα για να δώσει πρόσβαση στη ντριστέλα, μας δυσκολεύει σε ένα σημείο όπου πρέπει να σκαρφαλώσουμε στα χώματα. Σε λίγα μέτρα συναντούμε χωματόδρομο, ο οποίος έρχεται από το φράγμα και πάει προς Μπούφα ακολουθώντας το Πλατανόρεμα. Τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε ευθεία μπροστά σε μονοπάτι με κάποια στοιχεία καλντεριμιού, ακολουθώντας ένα ρεματάκι που έχουμε στα αριστερά μας.
             Το μονοπάτι-καλντερίμι σε λίγο γίνεται στενός χωματόδρομος, ο οποίος βγαίνει σε φαρδύτερο δρόμο και πάμε δεξιά. Προσοχή, στο σημείο αυτό έχουμε πρόβλημα με κάποιον άγνωστο που αφαιρεί τα πινακιδάκια, ακόμα και τα σήματα με κόκκινη μπογιά σπάζοντας τις πέτρες, έτσι αν δεν υπάρχουν σημάδια στη διασταύρωση πρέπει να θυμηθούμε να πάμε δεξιά (προς τα αριστερά ο δρόμος τερματίζει πιο πέρα σε έναν ελαιώνα).
          Από εδώ και πέρα βαδίζουμε στον αγροτικό δρόμο ομαλά, αγνοώντας διασταυρώσεις που ανηφορίζουν ή κατηφορίζουν. Ο δρόμος, έχοντας γενικά νότια κατεύθυνση, διασχίζει τον Νεοχωρίτικο οικισμό Ζερβόχια. Μόλις μπαίνουμε στον οικισμό υπάρχει βρύση αριστερά μας. Μετά τα τελευταία σπίτια, και ενώ βαδίζουμε πλέον σε άσφαλτο, προσέχουμε αριστερά μας για να δούμε τα σήματα και πάμε λοξά αριστερά σε στενότερο δρόμο ελαφρά ανηφορικό. Ο δρόμος πιο πέρα κατηφορίζει και διασχίζουμε λοξά την κύρια άσφαλτο. Συνεχίζουμε ευθεία κάτω σε στενό χωματόδρομο, και μόλις περάσουμε ένα ρεματάκι (ρέμα Μπεκίρη), ανηφορίζουμε αριστερά βλέποντας τις πινακίδες και τα σημάδια. Ο δρόμος γίνεται φαρδύ ανηφορικό καλντερίμι, το οποίο μας βγάζει στην άσφαλτο δίπλα στο νεκροταφείο της Νιάου. Ο ασφαλτόδρομος αυτός εδώ οδηγεί προς τα κάτω στην Άφησσο, αλλά δεν αξίζει να τον ακολουθήσουμε, αφού έτσι θα χάσουμε το καλύτερο που είναι στο τέλος της πορείας μας, δηλαδή το φαράγγι στο Χαλόρεμα.
Γεφύρι Φραγκάκη
           Στην κάτω γωνία του νεκροταφείου πάμε αριστερά σε δρόμο-καλντερίμι, κατευθυνόμενοι προς την πλατεία του χωριού. Βαδίζουμε πάνω στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Φραγκάκη, μετά ανηφορίζουμε σε στενό καλντερίμι που μας βγάζει στο πάρκινγκ και πάμε δεξιά για να φθάσουμε στην ωραία ήσυχη πλατεία, με τα πέντε πλατάνια και την εκκλησία του Προδρόμου, που έχτισε ο ηπειρώτης μάστορας Δήμος Ζαπανιώτης. Εδώ λειτουργούν και δύο καφεστιατόρια.
Πλατεία Αφετών (Νιάου)
          Από την ανατολική πλευρά της πλατείας, απέναντι από την εκκλησία, ακολουθούμε κατηφορικό καλντερίμι προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια. Κατηφορίζοντας συνεχώς, το καλντερίμι τελειώνει καθώς φθάνουμε στο Χαλόρεμα. Εδώ υπάρχει ξύλινο γεφυράκι, που κατασκεύασε με εθελοντική εργασία ο μάστορας ορειβάτης του ΕΟΣ Βόλου Δημήτρης Δημητρίου, το οποίο μας διευκολύνει να φθάσουμε κάτω στην κοίτη.
Το ξύλινο γεφύρι στο Χαλόρεμα
       Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνεχώς μέσα στην κοίτη του φαραγγιού, σ` ένα εντυπωσιακό σκηνικό με απότομες ψηλές βραχώδεις όχθες στη σκιά της άγριας βλάστησης, ένα περιπετειώδες τοπίο που δεν θα περίμενε ίσως κανείς να συναντήσει στις ομαλές κατοικημένες πλαγιές του Νοτίου Πηλίου. Και όμως, ήταν μονοπάτι που ακολουθούσαν παλιά οι Νιαώτες για να βγουν στα κτήματά τους προς την θάλασσα.
Βαδίζοντας στο φαράγγι
          Αρκετά πιο κάτω, το φαράγγι ανοίγει και μπαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, που μας φέρνει ευθεία κάτω στην τουριστική παραλία του Αμποβού στην Άφησσο, όπου μπορούμε να ολοκληρώσουμε την πορεία μας  κάνοντας μια βουτιά στην ήρεμη θάλασσα του Παγασητικού.
Παραλία Αμποβού στην Άφησσο

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Άγιος Γεώργιος-Πινακάτες

Πινακάτες
Απόσταση: 4,1 χλμ.
Διάρκεια: 1,5 ώρα
Υψόμετρο: από 605 μ. (Άγιος Γεώργιος) σε 667 μ. (μέγιστο) σε 575 μ. (Πινακάτες)
Συνολική ανάβαση: 86 μ.  Συνολική κατάβαση; 111 μ.
Σήμανση: στρογγυλά πινακιδάκια, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Αλεξαίικα
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

             Με τη διαδρομή αυτή, που ερευνήθηκε και διανοίχθηκε με εθελοντική εργασία το χειμώνα του 2017-2018, συμπληρώνεται η σύνδεση των χωριών του Νοτίου Πηλίου μεταξύ τους. Υπενθυμίζουμε  ότι ο Άγιος Γεώργιος επίσης συνδέεται πεζοπορικά με τα Άνω Λεχώνια, την Κάτω Γατζέα,  τον Άγιο Λαυρέντιο, τον Κισσό, τα Χάνια, την Τσαγκαράδα και το Μούρεσι, ενώ οι Πινακάτες με τη Βυζίτσα και τα Καλά Νερά.
          Ξεκινώντας από την  πλατεία του Αγίου Γεωργίου, βαδίζουμε στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς Πινακάτες. Σε λίγο, στο ύψος του Αρχοντικού Βογιατζόπουλου, φεύγει δεξιά κατηφορικός τσιμεντόδρομος, απ` όπου αρχίζει η διαδρομή προς Γατζέα. Εμείς συνεχίζουμε στην άσφαλτο και βγαίνουμε από το χωριό. Μετά από ένα χιλιόμετρο περίπου πορείας πάνω στην άσφαλτο, την αφήνουμε λοξά προς τα δεξιά, βλέποντας τα στρογγυλά πινακιδάκια σε στύλο της ΔΕΗ και τα κόκκινα σημάδια. Στο σημείο αυτό που αφήνουμε την άσφαλτο φεύγει και ένας κατηφορικός τσιμεντόδρομος ακόμα δεξιότερα.
            Βαδίζουμε τώρα σε κατηφορικό μονοπάτι κινούμενοι λίγο χαμηλότερα από την άσφαλτο, έχοντας γενική κατεύθυνση προς τα ανατολικά. Αφού περάσουμε ένα ρεματάκι, κινούμαστε ισοϋψώς και έχουμε ωραία θέα προς τον Παγασητικό, καθώς διασχίζουμε την πλαγιά. Πιο πέρα το μονοπάτι βγαίνει για λίγο σε αγροτικό δρόμο, αλλά μετά από είκοσι μέτρα συνεχίζει ανηφορικά αριστερά. Τελικά βγαίνουμε πάνω σε στροφή ασφαλτόδρομου, τον οποίο ακολουθούμε ανηφορικά. Δεξιά μας έχουμε μεγάλη στέρνα. Παραπάνω στην αριστερή στροφή του δρόμου εμείς πάμε ευθεία, διασχίζουμε ένα τσιμεντένιο αυλάκι νερού και βγαίνουμε αμέσως στην κύρια άσφαλτο που πάει προς Πινακάτες, πάνω σε στροφή. Ακολουθούμε την άσφαλτο για πενήντα μέτρα κατηφορικά και φτάνουμε σε σημείο όπου έχουμε πολύ ωραία θέα προς τις Πινακάτες που είναι απέναντι.
Θέα προς τις Πινακάτες
        Εδώ υπάρχει στύλος με πινακιδάκι που δείχνει τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο κατηφορίζει προς τη ρεματιά Κακοσκάλι που έχουμε δεξιά μας. Φτάνοντας κάτω στο ρέμα, βρισκόμαστε σε άλλο ένα πολύ ωραίο σημείο της διαδρομής.
Περνώντας το ρέμα Κακοσκάλι
              Περνούμε απέναντι και ανηφορίζουμε ομαλά σε μονοπάτι. Διασχίζουμε έναν τσιμενταύλακα, περνούμε από ένα κτήμα και βγαίνουμε πάλι στην άσφαλτο, όπου βαδίζουμε για διακόσια μέτρα. Πάνω σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος, πάμε ευθεία κάτω και βρίσκουμε στενό μονοπάτι που μας κατεβάζει στη συνοικία Αλεξαίικα και στη βρύση που υπάρχει εκεί.  Βαδίζουμε τώρα σε τσιμεντόδρομο. Στην πρώτη διασταύρωση πάμε δεξιά και στις επόμενες δύο αριστερά, ακολουθώντας τα σημάδια. Συναντώντας τα πρώτα σπίτια του χωριού, βαδίζουμε αρχικά σε επίπεδο πλακόστρωτο και μετά σε καλντερίμι, το οποίο μας φέρνει ευθεία στην πλατεία με τον μεγάλο πλάτανο και τη νεοκλασική μαρμάρινη βρύση, κάτω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.
Πλατεία Πινακατών

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Βένετο-Παλιόκαστρο Βενέτου-Σπηλιές-Ταρσανάς (κυκλική)

Απόσταση: 15,9 χλμ.
Διάρκεια: 7 ώρες (με στάσεις)
Υψόμετρο: από 240 μ. (Βένετο) σε 534 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (ταρσανάς)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 877 μ.
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια, γαλάζια σημάδια (βλέπε κείμενο)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: μονή Φλαμουρίου (μισή ώρα πήγαινε-έλα)
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

         Αυτή είναι μια δυνατή επτάωρη κυκλική διαδρομή στα άγρια μέρη του Βορείου Πηλίου με αφετηρία το Βένετο, με την οποία επισκεπτόμαστε το Παλιόκαστρο του Βενέτου και τον ερειπωμένο ταρσανά της μονής Φλαμουρίου. Μπορούμε να επισκεφθούμε επίσης και το μοναστήρι, με επιπλέον μισή ώρα πορείας (πήγαινε-έλα).
          Ξεκινώντας από την πλατεία του Βενέτου, ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και βγαίνουμε στον τσιμεντόδρομο στον οποίο βαδίζουμε αριστερά ανηφορικά με κατεύθυνση ανατολικά. Περνούμε από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και από μια βρύση, βγαίνουμε από το χωριό και συνεχίζουμε ευθεία ακολουθώντας την πινακίδα προς ''Πετρομέλισσο''. 
           Σε λίγο βλέπουμε στη δεξιά πλευρά του δρόμου πολλές ταμπέλες που σηματοδοτούν το μονοπάτι-καλντερίμι προς τη μονή Φλαμουρίου. Το ακολουθούμε με κατεύθυνση γενικά νότια, βοηθούμενοι από τα κόκκινα σημάδια και από μερικές πινακίδες.
           Κινούμαστε ομαλά σε ίσιωμα, με εναλλαγές δάσους αραδιάς και πετρώδους εδάφους. Συχνά βαδίζουμε μέσα σε πραγματικό τούνελ από βλάστηση. Διασχίζουμε ένα δρόμο που ανοίχθηκε πρόσφατα και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, το οποίο σε λίγο αρχίζει να κατηφορίζει προς μια μεγάλη άγρια ρεματιά, το Κακόρεμα, η κατάληξη της οποίας στη θάλασσα είναι η παραλία Πετρομέλισσο. Κατηφορίζοντας, περνάμε από ερειπωμένο πετρόκτιστο καλύβι δίπλα στο μονοπάτι. 
Κατεβαίνοντας στο Κακόρεμα
        Αφού περάσουμε τη ρεματιά, ανηφορίζουμε συνεχώς στη δασωμένη πλαγιά, μέχρι που φθάνουμε σε ανοικτό βραχώδες πλάτωμα πάνω στη ράχη, στην τοποθεσία Πετριάλο. Στο σημείο αυτό έρχεται και ασαφές μονοπάτι, χωρίς σημάδια, ακολουθώντας τη ράχη από τη θάλασσα.  Εδώ  θα κάνουμε  μια στάση, και κατόπιν συνεχίζουμε στο μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, που κατευθύνεται ομαλά σχεδόν ευθεία προς τη ρεματιά του μοναστηριού. Λίγο πριν κατεβούμε στην κοίτη, αφήνουμε ανηφορικό μονοπάτι δεξιά. Περνούμε  το ρέμα και, βαδίζοντας για λίγο ευθεία, συναντούμε διασταύρωση με πινακίδες.
        Εδώ αριστερά φεύγει μονοπάτι προς το παραλιακό επίνειο της μονής, τον ταρσανά Αγίου Νικολάου. Εμείς πάμε δεξιά προς μονή Φλαμουρίου και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε με συνεχείς ελιγμούς (καγκιόλια), βρίσκοντας συχνά και τμήματα καλντεριμιού.
             Φθάνοντας επάνω στη ράχη, συναντούμε κίτρινη μεταλλική πινακίδα με ένδειξη αριστερά προς Κορομπλιά. Εδώ, αν θέλουμε να επισκεφθούμε  το μοναστήρι, που απέχει δεκαπέντε λεπτά δρόμο, θα πάμε ευθεία και μετά θα ξαναγυρίσουμε πίσω. Η μονή Φλαμουρίου ιδρύθηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα και έχει τέσσερις μοναχούς, όντας από τα ελάχιστα ίσως μοναστήρια σήμερα που λειτουργούν κανονικά χωρίς άμεση πρόσβαση σε αμαξιτό δρόμο και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ παραμένει και άβατο για τις γυναίκες. Είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και γιορτάζει στις 6 Αυγούστου.
Η μονή Φλαμουρίου
           Από την κίτρινη πινακίδα λοιπόν, παίρνοντας κατεύθυνση προς ''Κορομπλιά'', κατηφορίζουμε το μονοπάτι στη βραχώδη πλαγιά προς τη ρεματιά της Βαθουλωμένης. Αυτή η ρεματιά βγαίνει στη θάλασσα στον Άγιο Νικόλαο. Περνούμε το ρέμα και ανηφορίζουμε στην απέναντι πλαγιά, ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια. Βγαίνοντας από το δάσος, μέσα στο οποίο βαδίζαμε για λίγο, κινούμαστε σε πιο αραιή βλάστηση με κατεύθυνση αρχικά ανατολική. Εκεί όπου τα κόκκινα σημάδια παίρνουν νότια κατεύθυνση προς τα δεξιά και ανηφορίζουν στη βραχώδη ράχη προς την Κάτω Κορομηλιά και το μνημείο του Αλφόνς (προσοχή), εμείς παρατηρώντας αριστερά,  βλέπουμε  γαλάζια σημάδια και τα ακολουθούμε. Κατηφορίζουμε ελαφρά προς βορράν για λίγα μέτρα και αμέσως κάνουμε λίγο δεξιότερα βορειοανατολικά και βγαίνουμε σε λάκκα, που έχει και ένα γκρεμισμένο καλύβι. Η περιοχή εδώ λέγεται Λογγαράκια. 

       Αφού διασχίσουμε τη λάκκα, το μονοπάτι ξαναμπαίνει στο δάσος, κατηφορίζοντας προς το βορρά. Βγαίνοντας από το δάσος, βαδίζουμε για λίγο σε αυχένα και σύντομα φθάνουμε κάτω από το Παλιόκαστρο. Το γαλάζιο βέλος στο βράχο μας οδηγεί να αφήσουμε το μονοπάτι και να ανεβούμε λοξά αριστερά στη ράχη.  Αμέσως συναντούμε τη νότια άκρη του τείχους, που είναι κατασκευασμένο από ξερολιθιά, έχει ύψος και φάρδος μέχρι και δύο μέτρα και εκτείνεται για αρκετό διάστημα πάνω στην ομώνυμη ράχη σε σχήμα μακρόστενου τραπεζίου. Είναι άγνωστο το πότε και από ποιούς κατασκευάστηκε, ακόμα και τι σκοπό εξυπηρετούσε ένα τέτοιο περιτείχισμα σε αυτήν την έρημη και ακατοίκητη περιοχή. Οι ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν τίποτα. Ο Κώστας Λιάπης, στο βιβλίο του Τα Παλιόκαστρα του Πηλίου (Βόλος 2010), όπου έχει συγκεντρώσει τους καρπούς πολύχρονης εξαντλητικής έρευνας πάνω στο θέμα, κάνει την υπόθεση ότι πιθανόν να κτίστηκε την ύστερη βυζαντινή περίοδο περί τον 14ο αιώνα, για να προστατέψει τους εγκατεστημένους πρόχειρα εκεί νομάδες κτηνοτρόφους και τα κοπάδια τους από τους ληστοπειρατές, που αφθονούσαν τότε στο Αιγαίο.
Παλιόκαστρο Βενέτου
               Αφήνουμε το μυστηριώδες Παλιόκαστρο στην ήρεμη σιωπή του και ξαναγυρίζουμε πίσω στο σημείο όπου αφήσαμε το μονοπάτι. Εδώ, ακολουθώντας το βέλος προς ''Σπηλιές'', κατεβαίνουμε ανατολικά-νοτιοανατολικά στην πλαγιά μπαίνοντας σε δάσος και βρίσκουμε το μονοπάτι, που σε λίγο περνά ένα μικρό ρέμα και αμέσως αλλάζει κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά, βαδίζοντας στη δεξιά όχθη του ρέματος.
Βάζοντας τα γαλάζια σημάδια (από Παλιόκαστρο μέχρι Σπηλιές)

           Παρακάτω το μονοπάτι γίνεται ασαφές καθώς είμαστε πάνω στη ράχη Βαμβακίτσες. Βοηθούμενοι όμως από τα γαλάζια σημάδια, και συνεχίζοντας προς τα βορειοανατολικά ακολουθώντας τη ράχη κοντά στη δεξιά της άκρη, το ξαναβρίσκουμε σαφέστερο παρακάτω, καθώς κάνει στροφή προς τα νοτιοανατολικά κατηφορίζοντας συνεχώς. Τελικά βγαίνουμε στο κύριο μονοπάτι Ο2 Βένετο-Πουρί, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Η γύρω περιοχή λέγεται Σπηλιές (στην αρχαιότητα Ιπνοί).
Οι θαλασσοσπηλιές
        Παίρνουμε λοιπόν κατεύθυνση βορειοδυτικά (αριστερά) προς το Βένετο και σε λίγο βρίσκουμε διασταύρωση, όπου το μονοπάτι Ο2 που έχει  κόκκινα σημάδια πάει ευθεία αριστερά. Εμείς όμως, κάνοντας μια μικρή παράκαμψη, εδώ ακολουθούμε το άλλο μονοπάτι με τα γαλάζια σημάδια προς τα δεξιά και πλησιάζουμε πολύ κοντά στη θάλασσα. Βλέπουμε κάποιες από τις θαλασσοσπηλιές στην αφιλόξενη βραχώδη ακτή, όπου τσακίστηκε ο στόλος του Ξέρξη το 480 π.Χ. και, αφού βρούμε και λίγα μέτρα καλντεριμιού, φθάνουμε σε στενή βραχώδη παραλία με ερείπια κτισμάτων. Εδώ ήταν η σκάλα-μετόχι της μονής Φλαμουρίου και υπήρχε κατοικία, αποθήκη, στέρνα βρόχινου νερού και εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.  Σήμερα, πέρα από τα ερείπια, υπάρχει μόνο ένα προσκυνητάρι δίπλα σε δεντράκι φυτεμένο πάνω στο βράχο.
Στον Άγιο Νικόλαο
             Από το προσκυνητάρι συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που, ανηφορίζοντας συνεχώς, μας βγάζει ξανά στο Ο2. Αριστερά μας στο σημείο αυτό βρίσκεται το (παρατημένο τώρα) μαντρί του Βασιλείου. Ακολουθούμε πλέον το Ο2 προς τα δεξιά (βόρεια), περνούμε από δύο ρεματιές (Χοντρηάμμο και Κακόρεμα) και συναντούμε τον χωματόδρομο που πηγαίνει στο Πετρομέλισσο. Τον ακολουθούμε ανηφορίζοντας (προς τα αριστερά), και σε περίπου μισή ώρα φθάνουμε πίσω στο Βένετο. 

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Λαύκος-Μονή Αγίου Σπυρίδωνος-Προμύρι

Προμύρι
Απόσταση: 7,8 χλμ.
Διάρκεια: 2,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 2.15')
Υψόμετρο: από 310 μ. (Λαύκος) σε 230 μ. (Προμύρι)
Συνολική ανάβαση: 176 μ.  Συνολική κατάβαση: 260 μ.
Σήμανση: στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS (gpx): από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

        Aυτή δεν είναι η συντομότερη διαδρομή για να πάει κανείς από το Λαύκο στο Προμύρι, σίγουρα όμως είναι η ομορφότερη και συνιστάται.
           Από την πλατεία του Λαύκου βαδίζουμε στο καλντερίμι προς νότον και περνούμε από το φούρνο. Στη διχάλα όπου δεξιά πάει προς το νεκροταφείο πάμε αριστερά και σε λίγο σε νέα διασταύρωση, όπου μπροστά μας βλέπουμε το σχολείο, πάμε κάθετα αριστερά και κατεβαίνουμε στην άσφαλτο. Αμέσως μπροστά μας υπάρχει διασταύρωση της ασφάλτου, όπου πάμε αριστερά προς Προμύρι. Σε διακόσια μέτρα, βλέποντας μπροστά μας τον υποσταθμό της ΔΕΗ, αφήνουμε την άσφαλτο λοξά προς τα δεξιά και βρίσκουμε το καλντερίμι προς Πλατανιά. Ανηφορίζουμε στον λόφο απολαμβάνοντας εξαίρετη θέα προς τον Παγασητικό.
Θέα προς τον Παγασητικό
           Διασχίζουμε λοξά τον χωματόδρομο που πάει προς την παραλία Μικρό και, κατηφορίζοντας, ξαναβγαίνουμε σ` αυτόν. Μετά από εκατό μέτρα (προσοχή!), τον αφήνουμε και παμε λοξά αριστερά σε στενό αγροτικό δρόμο. Μετά από διακόσια μέτρα, σε διασταύρωση πάμε δεξιά. Ο δρόμος φτάνει σε ένα αμπέλι όπου τερματίζει, και συνεχίζουμε σε μονοπάτι μέσα σε δρυοδάσος. Σε λίγο βγαίνουμε σε φαρδύ χωματόδρομο (ο οποίος πηγαίνει προς Άγιο Σπυρίδωνα), τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε σε μονοπάτι, το οποίο πιο πέρα έχει τμήματα καλντεριμιού και κατηφορίζει δίπλα σε μια βαθύσκιωτη ρεματιά.
         Τελικά βγαίνουμε σε στενό αγροτικό δρόμο, όπου πάμε αριστερά ανηφορίζοντας για λίγα μέτρα, για να συναντήσουμε τον φαρδύτερο δρόμο αμέσως πάνω από το μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνος Προμυρίου.
Φθάνοντας στο μοναστήρι
          Άγνωστο πότε και από ποιόν χτίστηκε αρχικά, πάντως καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους το 1823 και ανακαινίστηκε το 1834. Μέσα στον εικοστό αιώνα ερήμωσε, ενώ από τη δεκαετία του 1980 επαναλειτουργεί ως γυναικείο. Σήμερα (2018) έχει τρεις μοναχές.
Μονή Αγίου Σπυρίδωνος
            Φεύγοντας από το μοναστήρι δεν συνεχίζουμε στον κύριο δρόμο, αλλά παίρνουμε το στενό χωματόδρομο που κατηφορίζει δίπλα από την είσοδο. Ακολουθούμε ευθεία την περίφραξη και παρακάτω βρίσκουμε ωραίο μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού, που κατηφορίζει και μας φέρνει να περάσουμε μια κατάφυτη ρεματιά. Ανηφορίζουμε στην απέναντι όχθη και μετά βαδίζουμε σε ομαλό μονοπάτι που μετά γίνεται αγροτικός δρόμος και περνάμε δίπλα από ένα καλύβι.  Στην πρώτη διασταύρωση πάμε αριστερά ανηφορικά και σε λίγο έχουμε νέα διασταύρωση, όπου πάμε επίσης αριστερά και τώρα κατηφορίζουμε το δρόμο δίπλα σε μάντρα με αγκαθωτό σύρμα. 
Η βρύση στη Ράντη (χωρίς νερό)

             Τελειώνοντας η περίφραξη, σε λίγα μέτρα βρίσκουμε μονοπάτι που κατηφορίζει λίγο απότομα και αμέσως συναντούμε το φαρδύ καλντερίμι της διαδρομής Προμύρι-Πλατανιάς, στην τοποθεσία Ράντη. Το ακολουθούμε ανηφορίζοντας ομαλά προς βορράν και περνούμε από πέτρινη βρύση που βρίσκεται δεξιά μας. Σε λίγο βγαίνουμε  σε χωματόδρομο, αφήνουμε αριστερά μας το εξωκλήσι της Αγίας Σοφίας και λίγο παραπάνω ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι δεξιά. Ανηφορίζοντας, βγαίνουμε ξανά στον χωματόδρομο, τον οποίο διασχίζουμε ακολουθώντας τη σηματοδότηση και συνεχίζουμε σε καλό καλντερίμι.
         Πιο πάνω διασχίζουμε ένα πλάτωμα, βγαίνουμε στην άσφαλτο που πάει προς Πλατανιά και τη διασχίζουμε. Ο φαρδύς χωματόδρομος δεξιά πάει προς Ροδιά. Εμείς παίρνουμε τον στενότερο δρόμο προς τα αριστερά (προς βορράν), ο οποίος πιο πέρα ξαναγίνεται καλντερίμι και ακολουθούμε ευθεία την πορεία μιας ρεματιάς. 
Βαδίζοντας στην κατάφυτη ρεματιά

          Μετά από κάμποση πορεία στο κατάφυτο καλντερίμι και αφού έχουμε αφήσει διασταύρωση με μονοπάτι δεξιά (αυτό πηγαίνει στην παλιά βρύση στο Καναλάκι και μετά προς Ροδιά), ανηφορίζουμε και βγαίνουμε στην άσφαλτο στην είσοδο του Προμυρίου. Το ίχνος της καταγραφής τερματίζει στην πλατεία στο κέντρο του χωριού.
Σπίτια στο Προμύρι