Αυτή είναι μια χορταστική πεντάωρη διαδρομή (με τις στάσεις), που μας φέρνει από τις Μηλιές στην παραλία του Αμποβού στην Άφησσο. Βαδίζουμε σε καλντερίμια, μονοπάτια και χωματόδρομους, περνάμε βαθύσκιωτα ρέματα που -ανάλογα με την εποχή- κατεβάζουν νερά και στο τέλος, για κορύφωση, διασχίζουμε το εντυπωσιακό φαράγγι του Χαλορέματος που μας βγάζει στη θάλασσα. Η πορεία μπορεί να γίνει λίγο μικρότερη, αν τερματίσουμε στο χωριό Νιάου (Αφέτες) παραλείποντας το φαράγγι. Στην περίπτωση αυτή ο χρόνος είναι 3.45' και η απόσταση 9,9 χλμ. Άλλες παρόμοιες πορείες από Μηλιές με κατάληξη στη θάλασσα είναι οι
Μηλιές-Μπούφα και
Καλά Νερά-Μηλιές. Από τη Νιάου μπορεί ακόμα κανείς να περπατήσει προς
Νεοχώρι. Μηλιές, Νιάου (Αφέτες) και Άφησσος έχουν τακτική συγκοινωνία με το ΚΤΕΛ Βόλου (www.ktelvolou.gr).
Θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να αναφερθώ στο όνομα του χωριού, που λεγόταν Νιάου (σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει ''μαντρί'') από τις απαρχές του έως το 1955,
οπότε αποφασίστηκε άνωθεν να μετονομαστεί σε Αφέτες, στα πλαίσια της επιχείρησης εκρίζωσης ξενικών ονομάτων και τοπωνυμίων. Όμως η απόφαση αυτή είναι αστήρικτη, αφού το αρχαίο λιμάνι των Αφετών δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή αυτή και τοποθετείται πιθανότατα στον σημερινό Πλατανιά (και βέβαια η Νιάου δεν είναι λιμάνι, αλλά ημιορεινό χωριό). Γνώμη μου είναι, ότι θα έπρεπε οι Νιαώτες να ζητήσουν την επαναφορά του αυθεντικού ονόματος του χωριού τους, όπως έκαναν το 2014 οι Προπαντιώτες.
 |
| Νιάου (Αφέτες) |
Ξεκινώντας λοιπόν από την πλατεία των Μηλεών, αρχίζουμε κατηφορίζοντας την άσφαλτο και σε εκατό μέτρα πάμε αριστερά στο λιθόστρωτο, ελαφρά ανηφορικό καλντερίμι, που έχει πινακίδες προς ''Άγιο Νικόλαο'' και ''Νεοχώρι''. Βγαίνοντας από το χωριό διασχίζουμε την κύρια άσφαλτο, κατηφορίζουμε σε ωραίο καλντερίμι, περνάμε το ρέμα και ανηφορίζουμε στην απέναντι πλαγιά. Φθάνοντας στη ράχη, συναντούμε αγροτικό δρόμο και υπάρχει διασταύρωση καλντεριμιών (προσοχή!). Το ένα καλντερίμι συνεχίζει ευθεία αριστερά προς Νεοχώρι. Εμείς βαδίζουμε στο δρόμο προς τα δεξιά, βλέποντας μέσα του το καλντερίμι, καθώς ακολουθούν την ίδια πορεία.
Παρακάτω το καλντερίμι συνεχίζει δεξιά από το δρόμο μέσα σε δάσος κουμαριάς. Στη συνέχεια διασχίζουμε λοξά το δρόμο και κατηφορίζουμε προς τη ρεματιά. Μόλις περάσουμε το πρώτο μικρό ρέμα, φεύγει αριστερά μονοπάτι με πινακίδα προς ''Άγιο Νικόλαο''. Εμείς συνεχίζουμε στο κύριο καλντερίμι προς ''Παυλάκια'', περνώντας και δεύτερο ρέμα. Ανηφορίζοντας, πιο πάνω έχουμε ελαιώνα δεξιά μας και το καλντερίμι γίνεται χωματόδρομος, στον οποίο βαδίζουμε.
 |
| Περνώντας το ρέμα προς Παυλάκια |
Φθάνουμε στη ράχη, διασταυρωνόμαστε με χωματόδρομο και συνεχίζουμε ευθεία, αρχίζοντας τώρα να κατηφορίζουμε. Στο προσκυνητάρι παρακάτω πάμε δεξιά. Πιο κάτω ο δρόμος τερματίζει σε σπίτι, όπου εδώ υπάρχει ένα εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και μια βρυσούλα με νερό (μπορούμε να πιούμε). Κατεβαίνουμε μέσα στον ελαιώνα (εδώ το μονοπάτι χάνεται για λίγο) και, τριάντα μέτρα κάτω από το σπίτι, βρίσκουμε με λίγη προσοχή τη συνέχεια του μονοπατιού με τα κόκκινα σημάδια, που συνεχίζει να κατηφορίζει προς νότον. Πιο κάτω το μονοπάτι διασχίζει ακαλλιέργητο ελαιώνα προς τα δυτικά και κατόπιν στρίβει προς τα κάτω (νότια), ακολουθώντας ένα ρεματάκι που το περνούμε και μετά το έχουμε αριστερά μας. Αγνοούμε ένα μονοπάτι που ανηφορίζει. Λίγο πιο πέρα, βλέποντας τα σημάδια (προσοχή), πάμε αριστερά κάτω για να περάσουμε πάλι το ρεματάκι και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που μας φέρνει τελικά κάτω στην κοίτη από το Πλατανόρεμα.
 |
| Πλατανόρεμα |
Είμαστε σε σημείο όπου υπάρχει παλιά ντριστέλα (νεροτριβή), περίπου ένα χιλιόμετρο χαμηλότερα από το φράγμα Παναγιώτικο. Στο ωραίο και σκιερό αυτό μέρος με τα τρεχούμενα νερά κάτω από τα πλατάνια, θα κάνουμε οπωσδήποτε μια στάση.
 |
| Πλατανόρεμα |
Διασχίζουμε το ρέμα και συνεχίζουμε στην άλλη όχθη σε ανηφορικό καλντερίμι, που σύντομα ξαναγίνεται μονοπάτι. Ένας χωματόδρομος, που ανοίχτηκε πρόσφατα για να δώσει πρόσβαση στη ντριστέλα, μας δυσκολεύει σε ένα σημείο όπου πρέπει να σκαρφαλώσουμε στα χώματα. Σε λίγα μέτρα συναντούμε χωματόδρομο, ο οποίος έρχεται από το φράγμα και πάει προς Μπούφα ακολουθώντας το Πλατανόρεμα. Τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε ευθεία μπροστά σε μονοπάτι με κάποια στοιχεία καλντεριμιού, ακολουθώντας ένα ρεματάκι που έχουμε στα αριστερά μας.
Το μονοπάτι-καλντερίμι σε λίγο γίνεται στενός χωματόδρομος, ο οποίος βγαίνει σε φαρδύτερο δρόμο και πάμε δεξιά. Προσοχή, στο σημείο αυτό έχουμε πρόβλημα με κάποιον άγνωστο που αφαιρεί τα πινακιδάκια, ακόμα και τα σήματα με κόκκινη μπογιά σπάζοντας τις πέτρες, έτσι αν δεν υπάρχουν σημάδια στη διασταύρωση πρέπει να θυμηθούμε να πάμε δεξιά (προς τα αριστερά ο δρόμος τερματίζει πιο πέρα σε έναν ελαιώνα και συνεχίζει μονοπάτι προς Παναγιώτικο-Νεοχώρι).
Από εδώ και πέρα βαδίζουμε στον αγροτικό δρόμο ομαλά, αγνοώντας διασταυρώσεις αριστερά που ανηφορίζουν έντονα. Φθάνουμε σε τριπλή διασταύρωση και πάμε αριστερά, Ο δρόμος, έχοντας γενικά νότια κατεύθυνση, διασχίζει τον Νεοχωρίτικο οικισμό Ζερβόχια. Μόλις μπαίνουμε στον οικισμό υπάρχει βρύση αριστερά μας (δεν τρέχει νερό το καλοκαίρι). Μετά τα τελευταία σπίτια, πλησιάζοντας τον κύριο δρόμο (ακούγονται τα αυτοκίνητα) και ενώ βαδίζουμε πλέον σε άσφαλτο, προσέχουμε αριστερά μας για να δούμε τα σήματα και πάμε λοξά αριστερά σε στενότερο δρόμο ελαφρά ανηφορικό. Ο δρόμος πιο πέρα κατηφορίζει και διασχίζουμε λοξά την κύρια άσφαλτο. Συνεχίζουμε ευθεία κάτω σε στενό χωματόδρομο, και μόλις περάσουμε ένα ρεματάκι (ρέμα Μπεκίρη), ανηφορίζουμε αριστερά βλέποντας τις πινακίδες και τα σημάδια. Πιο πέρα βρίσκουμε φαρδύ ανηφορικό καλντερίμι, το οποίο μας βγάζει στην άσφαλτο δίπλα στο νεκροταφείο της Νιάου. Ο ασφαλτόδρομος αυτός εδώ οδηγεί προς τα κάτω στην Άφησσο.
 |
| Γεφύρι Φραγκάκη |
Στην κάτω γωνία του νεκροταφείου πάμε αριστερά σε δρόμο-καλντερίμι, κατευθυνόμενοι προς την πλατεία του χωριού. Βαδίζουμε πάνω στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Φραγκάκη, μετά ανηφορίζουμε σε στενό καλντερίμι που μας βγάζει στο πάρκινγκ και πάμε δεξιά για να φθάσουμε στην ωραία ήσυχη πλατεία, με τα πέντε πλατάνια και την εκκλησία του Προδρόμου, που έχτισε ο ηπειρώτης μάστορας Δήμος Ζαπανιώτης. Εδώ λειτουργούν και δύο καφεστιατόρια και μπορούμε να κάνουμε στάση για έναν καφέ ή αναψυκτικό.
 |
| Πλατεία Αφετών (Νιάου) |
Από την ανατολική πλευρά της πλατείας, απέναντι από την εκκλησία, ακολουθούμε κατηφορικό καλντερίμι προσέχοντας τις πινακίδες και τα κόκκινα σημάδια. Κατηφορίζοντας συνεχώς, το καλντερίμι τελειώνει καθώς φθάνουμε στο Χαλόρεμα.
Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνεχώς μέσα στην κοίτη του φαραγγιού, σ` ένα εντυπωσιακό σκηνικό με απότομες ψηλές βραχώδεις όχθες στη σκιά της άγριας βλάστησης, ένα περιπετειώδες τοπίο που δεν θα περίμενε ίσως κανείς να συναντήσει στις ομαλές κατοικημένες πλαγιές του Νοτίου Πηλίου. Και όμως, ήταν μονοπάτι που ακολουθούσαν παλιά οι Νιαώτες για να βγουν στα κτήματά τους προς την θάλασσα.
 |
| Βαδίζοντας στο φαράγγι |
Αρκετά πιο κάτω, το φαράγγι ανοίγει και μπαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, που μας φέρνει ευθεία κάτω στην τουριστική παραλία του Αμποβού στην Άφησσο, όπου μπορούμε να ολοκληρώσουμε την πορεία μας κάνοντας μια βουτιά στην ήρεμη θάλασσα του Παγασητικού.
 |
| Η παραλία του Αμποβού στην Άφησσο |
Θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να αναφερθώ στο όνομα του χωριού, που λεγόταν Νιάου (σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει ''μαντρί'') από τις απαρχές του έως το 1955, οπότε αποφασίστηκε άνωθεν να μετονομαστεί σε Αφέτες, στα πλαίσια της επιχείρησης εκρίζωσης ξενικών ονομάτων και τοπωνυμίων. Όμως η απόφαση αυτή είναι αστήρικτη, αφού το αρχαίο λιμάνι των Αφετών δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή αυτή και τοποθετείται πιθανότατα στον σημερινό Πλατανιά (και βέβαια η Νιάου δεν είναι λιμάνι, αλλά ημιορεινό χωριό). Γνώμη μου είναι, ότι θα έπρεπε οι Νιαώτες να ζητήσουν την επαναφορά του αυθεντικού ονόματος του χωριού τους, όπως έκαναν το 2014 οι Προπαντιώτες.
Το μονοπάτι-καλντερίμι σε λίγο γίνεται στενός χωματόδρομος, ο οποίος βγαίνει σε φαρδύτερο δρόμο και πάμε δεξιά. Προσοχή, στο σημείο αυτό έχουμε πρόβλημα με κάποιον άγνωστο που αφαιρεί τα πινακιδάκια, ακόμα και τα σήματα με κόκκινη μπογιά σπάζοντας τις πέτρες, έτσι αν δεν υπάρχουν σημάδια στη διασταύρωση πρέπει να θυμηθούμε να πάμε δεξιά (προς τα αριστερά ο δρόμος τερματίζει πιο πέρα σε έναν ελαιώνα και συνεχίζει μονοπάτι προς Παναγιώτικο-Νεοχώρι).
