Διάσχιση Τισαίου (δυτικό μέρος): Παναγία- κορυφή Τσιτσουράβα 424 μ.-Τρίκερι-Αγία Κυριακή

 

Απέραντο γαλάζιο

Απόσταση: 9,4 χλμ.

Χρόνος: 6 ώρες (με στάσεις)

Υψόμετρο: από 15 μ. (Παναγία) σε 424 μ. (κορυφή Τσιτσουράβα) σε 0 μ. (Αγία Κυριακή)

Συνολική ανάβαση: 629 μ. Συνολική κατάβαση: 641 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, ορειβατικοί κούκοι

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή: ναός Παναγίας (πινακίδα στην άσφαλτο)

Τέλος: Αγία Κυριακή (λιμάνι)

Τελευταίος έλεγχος: Δεκέμβριος 2022

Κατεβάστε αρχείο GPS (.gpx): από το Wikiloc  

LINK TO THE ENGLISH PAGE

Powered by Wikiloc

          Aυτό είναι το δυτικό κομμάτι της  διάσχισης του Τισαίου (το ανατολικό εδώ.). Ξεκινώντας από το εκκλησάκι της Παναγίας δίπλα στην άσφαλτο, ανηφορίζουμε προς τη λάκκα Καρατάσου και στη συνέχεια, κινούμενοι στην κορυφογραμμή προς τα δυτικά, φθάνουμε στο χωριό Τρίκερι, απ` όπου κατηφορίζουμε για να τερματίσουμε στην Αγία Κυριακή. Η διαδρομή έχει σημεία που προσφέρουν εξαιρετική θέα προς το Αιγαίο αλλά και τον Παγασητικό. 

        Από την Παναγία μέχρι τη λάκκα Καρατάσου βαδίζουμε σε μικτή μεσογειακή βλάστηση που προσφέρει αρκετή σκιά, όμως στη συνέχεια κυριαρχούν τα πουρνάρια σε πετρώδες έδαφος, όπως συμβαίνει και στο υπόλοιπο Τισαίο. Αυτό κάνει τη βάδιση πιο κουραστική και ταυτοχρόνως απαιτεί μεγάλη προσοχή, καθώς οι πέτρες γλιστράν ύπουλα  αν είναι βρεγμένες από την πρωινή υγρασία. Τα δε πουρνάρια έχουν την τάση να  φουντώνουν, δυσκολεύοντας το πέρασμα. Η διαδρομή πάντως προβλέπεται να καθαριστεί και να σηματοδοτηθεί εντός του 2023, μαζί με άλλες, με χρήματα από ευρωπαϊκό πρόγραμμα Leader. 

Σημείωση: η νέα καταγραφή της διαδρομής κοντά στην κορυφή Τσιτσουράβα 424 μ. είναι σωστότερη, ευκολότερη και έχει πολύ καλύτερη θέα σε σχέση με την προηγούμενη καταγραφή που απεικονίζουν οι μέχρι τώρα χάρτες. Συνιστάται λοιπόν.

         Κινούμενοι στο δρόμο από Μηλίνα προς Τρίκερι, αφού περάσουμε το ιχθυοτροφείο, βλέπουμε δίπλα στο δρόμο την πινακίδα ''Ιερός ναός Παναγίας''.  Το εκκλησάκι βρίσκεται λίγο χαμηλότερα κοντά στη θάλασσα και δεν φαίνεται από την άσφαλτο. Δίπλα στο δρόμο υπάρχει και μια μαρμάρινη πεσμένη αναμνηστική πλάκα που αναφέρεται στις μάχες που έδωσαν εδώ οι επαναστατημένοι Έλληνες, με αρχηγό τον Καρατάσο, με το στρατό των Τούρκων υπό τον Κιουταχή το 1823.

Στο μονοπάτι από την Παναγία

      Απέναντι απο την πινακίδα, από την επάνω μεριά του δρόμου ξεκινά το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια και ανηφορίζει μέσα σε δάσος μακίας βλάστησης. Περνούμε ένα πρώτο μικρό ανηφορικό ξέφωτο και σε λίγο βγαίνουμε σε μεγάλο μακρόστενο ξέφωτο, τη λάκκα Καρατάσου. Βαδίζοντας κατά μήκος του, στο μέσον περίπου, όπου υπάρχει και κούκος, φεύγει αριστερά το μονοπάτι που πηγαίνει προς την κορυφή Εύζωνο (644 μ). 

Το Τρίκερι από μακριά

            Εμείς δεν ακολουθούμε αυτό, αλλά πάμε ευθεία δυτικά και από την επάνω άκρη της λάκκας συνεχίζει μονοπάτι που έχει κόκκινα σημάδια, με κατεύθυνση νοτιοδυτική. Περνούμε και από άλλα ξέφωτα και, πιο πέρα, φθάνουμε σε μικρό πετρώδες πλάτωμα, Αν σταθούμε στην άκρη του γκρεμού που είναι αριστερά μας, θα έχουμε θαυμάσια θέα προς το Αιγαίο.

         Από εδώ και πέρα το μονοπάτι γίνεται ασαφές καθώς ανηφορίζουμε σε πετρώδες έδαφος. Βαδίζουμε κοντά στην κόψη του γκρεμού που έχουμε αριστερά μας με κατεύθυνση προς το κολονάκι της κορυφής Τσιτσουράβα (424 μ.) και τον ανεμολογικό ιστό που είναι δίπλα του. 

    

 Μετά την κορυφή συνεχίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση, αφήνοντας αριστερά μας έναν κούκο. Βρίσκοντας πέρασμα ανάμεσα στα πουρνάρια κατηφορίζουμε και φθάνουμε σε μικρή λάκκα στα ριζά του λόφου που είναι μπροστά μας.  Από τη λάκκα, κινούμενοι προς τα δυτικά, ανηφορίζουμε σε  μονοπάτι-γιδόστρατα, περνούμε από άλλη μικρή λάκκα και ανεβαίνουμε στην κορυφή του επόμενου υψώματος. 

         Στην ίδια κατεύθυνση, μετά από λίγο το μονοπάτι μας φέρνει σε άλλο ύψωμα (Κάστρο, 281 μ.), όπου συναντούμε τείχος που εκτείνεται για αρκετό διάστημα στην κορυφογραμμή και βαδίζουμε δίπλα του. Αυτό κατασκευάστηκε την εποχή των μαχών με το στρατό του Κιουταχή το 1823 (περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο του Κώστα Λιάπη ''Τα Παλιόκαστρα του Πηλίου'', Βόλος 2010).

Το τείχος στο Κάστρο

       Συνεχίζοντας στην ίδια δυτική κατεύθυνση, περνάμε δίπλα από άλλη κεραία και πιο κάτω βγαίνουμε σε χωματόδρομο, ο οποίος σε λίγα μέτρα βγαίνει στο διάσελο Διακόπι, όπου συναντούμε την άσφαλτο που πάει αριστερά προς Αγία Κυριακή.

Αγία Κυριακή

    Εδώ στο Διακόπι έχομε δύο επιλογές: ή θα βαδίσουμε για μισή ώρα κατηφορικά στην άσφαλτο για να πάμε στην Αγία Κυριακή, ή θα ανηφορίσουμε ευθεία στον χωματόδρομο, ο οποίος θα μας βγάλει στο κοιμητήριο του Τρίκερι και μετά ως πλακόστρωτο στην πλατεία του χωριού.

Πλατεία Τρίκερι

        Από εκεί θα κατηφορίσουμε σε ωραίο καλντερίμι προς την Αγία Κυριακή. Γι αυτή τη δεύτερη επιλογή, που ακολουθήσαμε εδώ, ο χρόνος από το Διακόπι ως την Αγία Κυριακή είναι μία ώρα και ένα τέταρτο. Στο γραφικό λιμανάκι της Αγίας Κυριακής λειτουργεί εστιατόριο-καφέ όλον τον χρόνο.

Διάσχιση Τισαίου (ανατολικό μέρος): Παναγία-Εύζωνος 644 μ.-Φλόκα 547 μ.

 

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 9,9 χλμ.

Χρόνος: 5-6 ώρες

Υψόμετρο: από 31 μ. (πάρκινγκ ναού  Παναγίας) μέχρι 644 μ. (κορυφή Εύζωνος)

Συνολική ανάβαση: 741 μ.   Συνολική κατάβαση: 697 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, λίγα στρογγυλά πινακιδάκια, ορειβατικοί κούκοι

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή: 1,5 χλμ μετά την πινακίδα ''προς Κουκουλέικα'', στο δεύτερο χωματόδρομο αριστερά καθώς κινούμαστε προς Τρίκερι

Τέλος: ναός Παναγίας (πινακίδα δίπλα στο δρόμο)

Τελευταίος έλεγχος: Μάιος 2022

Κατεβάστε ίχνος GPS (.gpx): από το Wikiloc 

  

Powered by Wikiloc

          Η μεγάλη διάσχιση του Τισαίου είναι δελεαστική σαν ιδέα για κάθε ορειβάτη, ωστόσο παρουσιάζει και σημαντικές δυσκολίες. Με ξεκίνημα από τα νταμάρια, έχοντας δύσκολη πρόσβαση από στενούς χωματόδρομους, ο ορειβάτης κινείται  επί μακρόν σε ένα σκληρό, βραχώδες τοπίο χωρίς νερό και σκιά, σε ανώμαλο έδαφος ως επί το πλείστον, χωρίς μονοπάτι μέχρι να φθάσει κοντά στο Τρίκερι. Αντιθέτως, η μικρή διάσχιση, πέρα από τη μικρότερη απόσταση, έχει την ευκολία ότι ξεκινά και καταλήγει στην άσφαλτο και ανεβαίνει-κατεβαίνει από μονοπάτι, ενώ δεν παραλείπει να προσφέρει και την εμπειρία της κίνησης στο γυμνό βραχώδες έδαφος με την ανεμπόδιστη θέα σε βουνά και σε πέλαγα. 

         Πολλή προσοχή χρειάζεται όμως όταν περπατάμε στο βραχώδες τμήμα της διαδρομής, καθώς τα βράχια μπορεί να γλιστράνε αν είναι βρεγμένα από την πρωινή υγρασία και μια πτώση μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες...(γεγονός). Η πορεία συνιστάται για το χειμώνα και την άνοιξη, όταν ο ήλιος δεν καίει (νερό δεν υπάρχει πουθενά, ούτε σκιά στην κορυφογραμμή), ενώ έχει μεγάλη σημασία το να υπάρχει διαύγεια στην ατμόσφαιρα, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε τη μεγαλειώδη πανοραμική θέα που είναι το μεγάλο ατού αυτής της διάσχισης. 

         Η πορεία μπορεί να έχει φορά είτε από Μηλίνα προς Τρίκερι,  είτε αντίθετα. Στην πρώτη περίπτωση, ερχόμενοι από Μηλίνα, 1,5 χλμ. περίπου μετά την πινακίδα προς τον οικισμό Κουκουλέικα, και πριν φθάσουμε στον Μαραθιά, κινούμενοι στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς Τρίκερι, βλέπουμε κόκκινο σημάδι αριστερά, και αρχίζουμε να βαδίζουμε σε χωματόδρομο βατό και από ψηλό ΙΧ, μπαίνοντας μέσα σε έναν ελαιώνα. Σε 2 χλμ. περίπου φθάνουμε σε μαντρί. Εδώ πάμε δεξιά και σε εκατό μέτρα περίπου αφήνουμε το δρόμο προς τα αριστερά ανηφορίζοντας σε φαρδύ μονοπάτι. (Παρένθεση: υπάρχει και άλλος χωματόδρομος που ανηφορίζει από την άσφαλτο μετά τον Μαραθιά, σε 4 χιλιόμετρα απόσταση από την πινακίδα προς Κουκουλέικα και μας φέρνει στο ίδιο αυτό σημείο στην αρχή του μονοπατιού, ενώ η απόσταση που περπατάμε είναι και στις δυο περιπτώσεις ίδια, περίπου 2 χλμ).

Αρχή του μονοπατιού από Παναγία

        Το φαρδύ μονοπάτι όπου αρχικά βαδίζουμε, φαίνεται να είναι μάλλον εγκαταλελειμμένος δρόμος. Ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια ανηφορίζοντας συνεχώς προς νότον, άλλοτε σε πετρώδες έδαφος και άλλοτε μέσα σε δάσος, ενώ διασχίζουμε και ένα ξέφωτο. Κάποια στιγμή το μονοπάτι στο δάσος τελειώνει και βγαίνουμε επάνω στην βραχώδη κορυφογραμμή. Είμαστε κοντά στην κορυφή Φλόκα (547 μ.), όπου υπάρχει πεσμένος ανεμολογικός ιστός.  

     Συνεχίζουμε ευθεία  επάνω στην κορυφογραμμή (χωρίς σημάδια πλέον καθώς είναι αχρείαστα) μέχρι την ψηλότερη κορυφή Εύζωνας (644 μ.) Εδώ, αν η ατμόσφαιρα είναι διαυγής, θα απολαύσουμε μεγαλειώδη θέα, ευρισκόμενοι ανάμεσα σε δύο θάλασσες, τον Παγασητικό και το Αιγαίο. Βλέπουμε τις Σποράδες (Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος), την Εύβοια, ο Παρνασσός φαίνεται στο βάθος και τα άλλα βουνά της Στερεάς, μέχρι τον Ολυμπο. Μερικές φορές φαίνεται και ο Άθως. Απέναντι το Χλωμό όρος στην είσοδο του Παγασητικού, το Τρίκερι, η Τζάστενη (ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο σημείο του Πηλίου), τα χωριά που έχουν νότιο προσανατολισμό και ο Βόλος φαίνονται επίσης. Η πλαγιά είναι δασωμένη και κατεβαίνει πιο ομαλά προς τον Παγασητικό, ενώ από τη μεριά του Αιγαίου κόβεται απότομα με γκρεμό εκατοντάδων μέτρων. Λίγα χαμηλά δεντράκια μπορούν και επιβιώνουν εδώ επάνω στην βραχώδη κορυφογραμμή. 

Χωριό Τρίκερι

        Από τον Εύζωνο κατεβαίνουμε τη βραχώδη πλαγιά προς τα δυτικά προς το ξέφωτο που φαίνεται μπροστά μας στη βάση του επόμενου υψώματος, περνώντας από διαδοχικούς ''κούκους''. Κατεβαίνοντας, το βραχώδες έδαφος αποκτά χαμηλή βλάστηση από πουρνάρια, ενώ μετά το πρώτο ξέφωτο υπάρχει κανονικό μονοπάτι. Στη συνέχεια βγαίνουμε στο μέσον ενός στενόμακρου δεύτερου ξέφωτου (λάκκα Καρατάσου). Από εδώ, εάν βαδίσουμε δυτικά, μπορούμε να συνεχίσουμε τη διάσχιση του Τισαίου προςς Τρίκερι-Αγία Κυριακή. 

        Εμείς εδώ ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια κατηφορικά σε μονοπάτι περνώντας από τρίτο μικρότερο ξέφωτο και τελικά φθάνουμε στην άσφαλτο, αμέσως πάνω απο το εκκλησάκι της Παναγίας που είναι λίγο πιο χαμηλά κοντά στη θάλασσα και δε φαίνεται από το δρόμο (δίπλα στο δρόμο υπάρχει η πινακίδα ''Ιερός Ναός Παναγίας'', καθώς και μια μαρμάρινη πλάκα σε ανάμνηση των μαχών που έγιναν εκεί το 1823 ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Καρατάσο και στο στρατό του Κιουταχή).

        Αυτά, αν πάμε με φορά προς Τρίκερι. Μπορούμε όμως και να περπατήσουμε αντιστρόφως, αν αυτό μας βολεύει καλύτερα. Στην περίπτωση αυτή ξεκινάμε φυσικά από την Παναγία. Ανηφορίζουμε, φθάνουμε στο ξέφωτο ''λάκκα Καρατάσου'' όπου στρίβουμε αριστερά και φθάνουμε στον Εύζωνο (η ψηλότερη κορυφή του Τισαίου, 644 μ.). Συνεχίζουμε ανατολικά πάνω στην κορυφογραμμή και φθάνουμε στη Φλόκα (547 μ.), όπου υπάρχει κολονάκι και πεσμένος ανεμολογικός ιστός. (παρένθεση: δυστυχώς σχεδιάζονται αιολικά πάρκα που θα καταστρέψουν για πάντα το πανέμορφο Τισαίο, αν δεν υπάρξει αντίδραση).

    Από τη Φλόκα ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια και μπαίνουμε στο μονοπάτι μέσα σε δάσος. Κατηφορίζουμε παρακάτω σε πετρώδες έδαφος, μέχρις ότου βγαίνουμε σε χωματόδρομο και πάμε δεξιά. Στο μαντρί σε εκατό μέτρα πάμε αριστερά και βαδίζοντας σε χωματόδρομο ευθεία βόρεια, βγαίνουμε από τον ελαιώνα στην άσφαλτο, 1,5 χλμ μετά τα Κουκουλέικα (πηγαίνοντας προς Τρίκερι).

 

Παναγία-κορυφή Τισαίου (Εύζωνος 644 μ.)

Απόσταση: 3,9 χλμ. (μόνο πήγαινε)
Διάρκεια: 3,5 ώρες
Υψόμετρο: από 30 μ. (Παναγία) σε 644 μ. (κορυφή)
Σήμανση:  κόκκινα σημάδια, ορειβατικοί κούκοι
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:    Η διαδρομή στο Wikiloc   

Powered by Wikiloc

   

       Στο άκρο της χερσονήσου του Πηλίου, αφού σβήσουν ομαλά οι τελευταίες υπώρειες μετά το Λαύκο και τη Μηλίνα, ορθώνεται ένα βραχώδες και άνυδρο βουνό, το Τισαίο (οι Τρικεριώτες το λένε Μπαρτζόγεια). Στην άκρη του, στην είσοδο του Παγασητικού, είναι χτισμένο το χωριό Τρίκερι. 

       Επίσημο μονοπάτι που να ενώνει το Τρίκερι με το υπόλοιπο Πήλιο δεν υπάρχει, και η επικοινωνία γινόταν δια θαλάσσης. Όμως υπάρχει μονοπάτι-γιδόστρατα που έρχεται από το χωριό και βαδίζει κατά μήκος της κορυφογραμμής και συνδέεται με τη θάλασσα στο ύψος της εκκλησίας της Παναγίας.

Στο δρόμο για το Τρίκερι: η Τζάστενη

         

                                          

         Κινούμενοι στο δρόμο από Μηλίνα προς Τρίκερι, αφού περάσουμε το ιχθυοτροφείο, βλέπουμε δίπλα στο δρόμο την πινακίδα ''Ιερός ναός Παναγίας''.  Το εκκλησάκι βρίσκεται λίγο χαμηλότερα, κοντά στη θάλασσα και δε φαίνεται από το δρόμο. Δίπλα στο δρόμο υπάρχει και μια μαρμάρινη πεσμένη αναμνηστική πλάκα που αναφέρεται στις μάχες που έδωσαν εδώ οι επαναστατημένοι Έλληνες, με αρχηγό τον Καρατάσο, με το στρατό των Τούρκων υπό τον Κιουταχή το 1823.

Λάκκα Καρατάσου

       Από την επάνω μεριά του δρόμου ξεκινά το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια και ανηφορίζει μέσα σε δάσος μακίας βλάστησης. Περνούμε ένα πρώτο μικρό ανηφορικό ξέφωτο και σε λίγο βγαίνουμε σε μεγάλο μακρόστενο ξέφωτο, τη λάκκα Καρατάσου. Βαδίζοντας κατά μήκος του, στο μέσον περίπου βρίσκουμε αριστερά το μονοπάτι που πηγαίνει προς την κορυφή, βλέποντας τον κούκο, τα κόκκινα σημάδια και το πινακιδάκι. Βαδίζοντας προς τα ανατολικά, βγαίνουμε σε νέο ξέφωτο πάνω στο διάσελο.

Πηγαίνοντας στην κορυφή

     Από εκεί αρχίζουμε να ανηφορίζουμε σε γιδόστρατα, σε βραχώδες έδαφος με χαμηλή βλάστηση, κυρίως από πουρνάρια, η οποία, όσο ανεβαίνουμε, γίνεται όλο και πιο αραιή. Η κατεύθυνσή μας παραμένει ανατολική. Περνούμε από διαδοχικούς κούκους (στοιβαγμένες πέτρες που δείχνουν το δρόμο) και κρατιόμαστε κοντύτερα στην νότια άκρη της κορυφογραμμής (προς την πλευρά του Αιγαίου).

    

             Τελικά, φθάνουμε στο ψηλότερο σημείο (644 μ.), όπου υπάρχει και τσιμεντένιο κολωνάκι, μετά από καθαρή πορεία μιας ώρας και σαράντα λεπτών περίπου από την Παναγία (δύο ώρες με τις στάσεις).

      Στο μέρος αυτό, ιδίως αν η μέρα έχει διαύγεια, θα απολαύσουμε ένα ανεπανάληπτο πανόραμα της ελληνικής φύσης, που μας αποζημιώνει στο πολλαπλάσιο για την όποια δυσκολία είχαμε ν` ανέβουμε ως εδώ. 

Σε κάτι τέτοιες στιγμές νιώθουμε τυχεροί που ζούμε σε αυτόν τον πολύπαθο τόπο και κοινωνούμε αυτή τη μαγική, τη μοναδική ομορφιά που του χάρισε ο Δημιουργός. Βράχος και γκρεμός, ουρανός και θάλασσα, άσπρο και γαλάζιο, δε χορταίνουν τα μάτια μας να ρουφούν εικόνες ολόγυρα. Δε γίνεται να περιγραφούν αυτά, πρέπει κανείς να βρεθεί εκεί, για να το ζήσει ο ίδιος προσωπικά. Έρχονται στο μυαλό τα λόγια του αείμνηστου Νίκου Χαρατσή: ''Δεν ξέρω, Θεέ μου, με ποιούς άλλους ψαλμούς να υμνήσω τούτον τον άγιο τόπο που μας χάρισες''.

       Κάποια στιγμή, έρχεται και η ώρα της επιστροφής. Οι επιλογές μας είναι: α. να γυρίσουμε στην Παναγία από τα ίδια,  β. να συνεχίσουμε στην κορυφογραμμή προς την κορυφή Φλόκα και μετά να κατεβούμε στην άσφαλτο ανάμεσα Κουκουλέικα και Μαραθιά, (Μικρή διάσχιση Τισαίου-ανατολικό μέρος) γ. να γυρίσουμε στη λάκκα Καρατάσου και να πάρουμε το δυτικό μονοπάτι προς  Τρίκερι-Αγία Κυριακή. (Μικρή διάσχιση Τισαίου-δυτικό μέρος).