Μηλιές-Φράγμα Παναγιώτικο-Νεοχώρι

Στην τεχνητή λίμνη του Παναγιώτικου

 Απόσταση: 12 χλμ.

Χρόνος: 5 ώρες με στάσεις

Υψόμετρο: από 173 μ. (ελαχιστο) έως 462 μ. (μέγιστο)

Συνολική ανάβαση: 454 μ. Συνολική κατάβαση: 540 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή: πλατεία Μηλεών  Τέλος: πλατεία Νεοχωρίου

Ελέγχθηκε: 27/11/ 2023

LINK TO THE ENGLISH PAGE

<

Powered by Wikiloc

       Το πρώτο μισό αυτής της διαδρομής είναι το ίδιο με τη διαδρομή Μηλιές-Νεοχώρι. Φθάνοντας όμως κοντά στο φράγμα Παναγιώτικο και στην τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε από αυτό, δεν παίρνουμε τον χωματόδρομο για την Παναγία Τουρκογιάννη, αλλά, κατεβαίνοντας λίγο πιο  χαμηλά,  βαδίζουμε στα ίχνη του μονοπατιού-καλντεριμιού που έπαιρναν  οι Νεοχωρίτες για να πάνε στα Ζερβόχια και στη Μπούφα. Αυτό το μονοπάτι ερευνήθηκε και καθαρίστηκε από εθελοντές τον χειμώνα και την άνοιξη του 2023.

        Ξεκινoύμε από την πλατεία των Μηλεών και ακολουθούμε την άσφαλτο κατηφορίζοντας. Εκατό μέτρα πιο κάτω, μόλις περάσουμε ένα πάρκινγκ που βρίσκεται κάτω δεξιά μας, εκεί που η άσφαλτος κάνει ελαφρά στροφή δεξιά, πάμε λοξά αριστερά σε φαρδύ πλακόστρωτο που ανηφορίζει. Φτάνουμε σε διασταύρωση, όπου παίρνουμε το δεξιό φαρδύ πλακόστρωτο, που σε λίγο αρχίζει να κατηφορίζει, γίνεται καλντερίμι και μετά τσιμεντόδρομος και διασχίζουμε την άσφαλτο στην έξοδο του χωριού προς Τσαγκαράδα, δίπλα στο τελευταίο σπίτι του χωριού, σε σημείο όπου ο δρόμος κάνει αριστερή στροφή και υπάρχει καθρέπτης ελέγχου της κυκλοφορίας. 

Ρέμα στα Παλάκια

        Κατηφορίζουμε πλέον σε ωραίο καλντερίμι, που συνεχίζει απέναντι προς μια κατάφυτη ρεματιά. Σε μια αριστερή στροφή που κάνει το καλντερίμι παρακάτω, έρχεται από δεξιά διακλάδωση που εξυπηρετούσε αυτούς που έρχονταν από το σταθμό του τρένου. Αυτή η διακλάδωση καταλήγει στην κύρια άσφαλτο Μηλεών-Βόλου, διακόσια μέτρα πιο κάτω από τη διασταύρωση που οδηγεί στο σταθμό του τρένου, πάνω σε μια απότομη δεξιά στροφή του δρόμου καθώς αυτός κατηφορίζει για Βόλο. 

        Το καλντερίμι μας, που διατηρείται καθαρό και σε καλή κατάσταση, περνάει τη ρεματιά (Κακόρεμα) και ανηφορίζει στην απέναντι πλαγιά, έχοντας στα δεξιά έναν ελαιώνα. Φθάνοντας επάνω στη ράχη, συναντάμε αγροτικό δρόμο και υπάρχει διακλάδωση του καλντεριμιού. Ο δεξιός κλάδος    συνεχίζει προς το χωριό Νιάου (Αφέτες) , ακολουθώντας για ένα διάστημα το δρόμο.

Toιχογραφία στον Άγιο Νικόλαο (φωτογραφία Teo Gavardinas) 

        Εμείς εδώ διασχίζουμε τον αγροτικό δρόμο και συνεχίζουμε ευθεία στο καλντερίμι κατηφορίζοντας ελαφρά. Πιο πέρα βγαίνουμε σε άλλον αγροτικό δρόμο, ο οποίος εκατό μέτρα πιο κάτω τερματίζει στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, απομεινάρι από το μοναστήρι που υπήρχε παλαιότερα εδώ. Δυστυχώς, δεν θα μπορέσουμε να δούμε τις αξιόλογες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ναού, αφού οι πόρτες του παραμένουν κλειδωμένες.  

Πηγαίνοντας προς Άγιο Νικόλαο

        Γυρίζοντας τώρα  από την εκκλησία, βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του καλντεριμιού στην άλλη πλευρά του δρόμου. Αυτό το κομμάτι ήταν προηγουμένως εντελώς κλεισμένο για είκοσι μέτρα από βλάστηση και έπρεπε να κάνουμε μια παράκαμψη, αλλά μετά τον καθαρισμό με πρόγραμμα του Δήμου (τέλη 2015) είναι πλέον καθαρό και το ακολουθούμε προς τα ανατολικά. Προσπερνούμε εγκαταλελειμμένα κτήματα, ένα παλιό καλύβι και περνάμε δύο μικρές ρεματιές. Το καλντερίμι τελειώνει οριστικά καθώς βγαίνει σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε ανηφορίζοντας. Η ευρύτερη περιοχή όπου βαδίζουμε λέγεται Παυλάκια. 

Προς τα Παυλάκια

        Παραπάνω, βγαίνουμε στον χωματόδρομο που έρχεται από τον οικισμό Σταυροδρόμι. Πάμε αριστερά (ανατολικά) και μετά από εκατό μέτρα δεξιά (νοτιοανατολικά) σε στενό χωματόδρομο, που μας βγάζει σε πλάτωμα, όπου υπάρχει ένα αλώνι και μια σειρά από κυπαρίσσια στα δεξιά. Αμέσως μετά το αλώνι, πάμε αριστερά και βρίσκουμε καθαρό μονοπάτι που κατηφορίζει προς τα ανατολικά. Περνάμε μικρή ρεματιά, αφήνουμε γκρεμισμένο καλύβι δεξιά μας και μετά σε διχάλα μονοπατιών πάμε δεξιά. Κινούμαστε σε περιοχή που κάηκε από πυρκαγιά το 2006, αλλά έχει πρασινίσει ξανά. Περνούμε και άλλο ρέμα, ανεβαίνουμε στην πλαγιά και μετά συναντούμε χωματόδρομο, τον οποίον ακολουθούμε κατηφορίζοντας. Προς τα κάτω βλέπουμε το φράγμα Παναγιώτικο και την λίμνη που έχει δημιουργηθεί μέσα στο Πλατανόρεμα, μια όμορφη και γαλήνια εικόνα.   

Η λιμνη-βιότοπος στο Παναγιώτικο

        Λίγο παρακάτω έχουμε διασταύρωση δρόμων με στύλο, όπου πάμε δεξιά. Προσοχή, αν πάμε αριστερά όπως δείχνει το βέλος στον στύλο θα βγούμε στο Νεοχώρι μέσω Παναγίας Τουρκογιάννη. Κατηφορίζοντας στο δρόμο και πλησιάζοντας κοντά στο φράγμα, στην επόμενη διασταύρωση  πάμε αριστερά (προσοχή!) σε εγκαταλελειμμένο δρόμο, που κινείται λίγα μέτρα πάνω από τη στάθμη του νερού. Προσέχοντας αριστερά μας όπως βαδίζουμε, βλέπουμε σε λίγο το κόκκινο σημάδι που επισημαίνει την είσοδο του μονοπατιού. Βαδίζουμε πλέον στο καθαρισμένο μονοπάτι, που αρχικά ανηφορίζει και περνούμε πάνω από ένα ερειπωμένο καλύβι, βρίσκοντας κατά τόπους και κάποια τμήματα καλντεριμιού. 

     Μετά από αρκετό δρόμο, το μονοπάτι-καλντερίμι τελειώνει καθώς περνούμε ένα ρέμα, και συνεχίζουμε ανηφορίζοντας συνεχώς σε χωματόδρομο. Αποφεύγουμε διασταυρώσεις δρόμων προς τα δεξιά όπως ανηφορίζουμε. Παραπάνω, σε ευρεία δεξιά στροφή που κάνει ο δρόμος, φεύγει ευθεία το μονοπάτι, το οποίο σε λίγα μέτρα ενώνεται με αυτό της διαδρομής Μηλιές-Νεοχώρι, που έρχεται από Παναγία Τουρκογιάννη.  Έτσι πλέον βαδίζουμε πάνω στη διαδρομή Μηλιές-Νεοχώρι. Το μονοπάτι παραπάνω βγαίνει σε χωματόδρομο, ο οποίος βγαίνει στην άσφαλτο, περνούμε το γεφυράκι και μετά ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια μέχρι την πλατεία του Νεοχωρίου.

Μηλιές-Πρόπαν

Πρόπαν

Απόσταση:  9,5 χλμ.(νότια διαδρομή) ή 8,3 χλμ.(βόρεια)
Χρόνος: 3- 3,5 ώρες
Υψόμετρο: από 390 μ. (πλατεία Μηλεών) σε 340 μ. (πλατεία Πρόπαν)
Συνολική ανάβαση: 318 μ. (νότια διαδρομή) ή 250 μ. (βόρεια)
Συνολική κατάβαση: 393 μ. (νότια διαδρομή) ή 329 μ. (βόρεια)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Aρχή: πλατεία Μηλεών  Τέλος: πλατεία Πρόπαν
Κατεβάστε ίχνος GPS από το Wikiloc: Νότια διαδρομή                                                                                 Βόρεια διαδρομή
                                                                                           

Powered by Wikiloc    Η ΝΟΤΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Powered by Wikiloc   Η ΒΟΡΕΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

LINK TO ENGLISH PAGE

               Η Πρόπαν ήταν το τελευταίο χωριό του Πηλίου που είχε απομείνει χωρίς σύνδεση με το πεζοπορικό δίκτυο. Την άνοιξη του 2019 όμως ολοκληρώθηκε από τον σύλλογο Φίλων των Καλντεριμιών η διάνοιξη του παλιού καλντεριμιού-μονοπατιού προς Χορεύτρα-Μηλιές, ενώ  υπάρχει και σύνδεση με Λαμπινού . Υπάρχει επίσης και είναι βατό και το καλντερίμι από την πλατεία προς την παραλία Καλαμάκι. Στην πλατεία λειτουργεί εστιατόριο, όπως επίσης λειτουργούν στο χωριό και ξενώνες.

            Όσον αφορά το όνομα του χωριού Πρόπαν, αυτό εν έτει 1954 με κρατική απόφαση άλλαξε σε Καλαμάκι, όμως το 2014 μετά από αίτημα των κατοίκων στο υπουργείο Εσωτερικών, με προεδρικό διάταγμα ξαναπήρε επισήμως την αρχική του, κανονική ονομασία. Καλαμάκι ονομαζόταν πάντα η  παραλία του χωριού στο Αιγαίο. 

Σπίτι στην Πρόπαν

         Υπάρχουν  δύο διαδρομές για να πάμε από Μηλιές στη Χορεύτρα (στη διασταύρωση του δρόμου Μηλιές-Νεοχώρι-Τσαγκαράδα) και από εκεί στην Πρόπαν. 
          Η βορειότερη διαδρομή, που είναι και πιο σύντομη (3 ώρες), ακολουθεί αρχικά από την πλατεία Μηλεών το καλντερίμι προς Τσαγκαράδα. Μετά από σαράντα λεπτά περίπου, φθάνουμε σε διασταύρωση (υπάρχει στύλος με πινακιδάκια) όπου αριστερά ανηφορικά συνεχίζει προς Τσαγκαράδα, Λαμπινού και Ξουρίχτι. Εμείς εδώ πάμε ευθεία δεξιά, ομαλά σε ίσωμα. Πιο πέρα βγαίνουμε σε χωματόδρομο και πάμε κατηφορικά μέχρι την άσφαλτο, την οποία διασχίζουμε λοξά. Σε είκοσι μέτρα βρίσκουμε κατηφορικό μονοπάτι, το οποίο μας βγάζει σε παρατημένο κτήμα και κατόπιν περπατούμε σε χωματόδρομο, ο οποίος πορεύεται παράλληλα με την άσφαλτο και λίγο χαμηλότερα, και μας φέρνει στην διασταύρωση της Χορεύτρας. Από τη Χορεύτρα τώρα μέχρι την Πρόπαν, η πορεία μας είναι ίδια με τη νότια διαδρομή, που περιγράφεται παρακάτω. 

          Η νότια διαδρομή, που είναι λίγο μεγαλύτερη (3,5 ώρες), βαδίζει αρχικά στο καλντερίμι προς Άγιο Νικόλαο-Νεοχώρι.  Ξεκινoύμε από την πλατεία των Μηλεών και ακολουθούμε την άσφαλτο κατηφορίζοντας. Εκατό μέτρα πιο κάτω, μόλις περάσουμε ένα πάρκινγκ που βρίσκεται κάτω δεξιά μας, πάμε λοξά αριστερά σε φαρδύ ανηφορικό πλακόστρωτο. Φτάνουμε σε διασταύρωση και παίρνουμε το δεξιό φαρδύ πλακόστρωτο, που σε λίγο αρχίζει να κατηφορίζει. Γίνεται καλντερίμι και μετά τσιμεντόδρομος και διασχίζουμε την άσφαλτο στην έξοδο του χωριού προς Τσαγκαράδα, δίπλα στο τελευταίο σπίτι του χωριού, σε σημείο όπου ο δρόμος κάνει αριστερή στροφή και υπάρχει καθρέπτης ελέγχου της κυκλοφορίας.

                           Κατηφορίζουμε πλέον σε ωραίο καλντερίμι, που συνεχίζει απέναντι προς μια κατάφυτη ρεματιά. Σε μια αριστερή στροφή που κάνει το καλντερίμι παρακάτω, έρχεται από δεξιά διακλάδωση που εξυπηρετούσε αυτούς που έρχονταν από το σταθμό του τρένου. Αυτή η διακλάδωση καταλήγει στην κύρια άσφαλτο Μηλεών-Βόλου, διακόσια μέτρα πιο κάτω από τη διασταύρωση που οδηγεί στο σταθμό του τρένου, πάνω σε μια απότομη δεξιά στροφή του δρόμου καθώς αυτός κατηφορίζει για Βόλο.Το καλντερίμι μας, που διατηρείται καθαρό και σε καλή κατάσταση, περνάει τη ρεματιά (Κακόρεμα) και ανηφορίζει στην απέναντι πλαγιά, έχοντας στα δεξιά έναν ελαιώνα. Φθάνοντας επάνω στη ράχη, συναντάμε αγροτικό δρόμο και υπάρχει διακλάδωση του καλντεριμιού. Εμείς εδώ διασχίζουμε τον δρόμο και συνεχίζουμε ευθεία (προς Νεοχώρι) κατηφορίζοντας ελαφρά. Πιο πέρα βγαίνουμε σε άλλον αγροτικό δρόμο, ο οποίος εκατό μέτρα πιο κάτω τερματίζει στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, απομεινάρι από το μοναστήρι που υπήρχε παλαιότερα εδώ και είναι καλό σημείο για μία στάση (αν θέλουμε να κάνουμε τη μικρή παράκαμψη). Δυστυχώς, δε μπορούμε να δούμε τις αξιόλογες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ναού, αφού οι πόρτες του παραμένουν κλειδωμένες.

Αγιος Νικόλαος Μηλεών

                                   Γυρίζοντας πίσω από την εκκλησία, βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του καλντεριμιού στην άλλη πλευρά του δρόμου και το ακολουθούμε προς τα ανατολικά. Προσπερνούμε εγκαταλελειμμένα κτήματα, ένα παλιό καλύβι και περνάμε δύο μικρές ρεματιές. Το καλντερίμι τελειώνει οριστικά καθώς βγαίνει σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε ανηφορίζοντας. Η ευρύτερη περιοχή όπου βαδίζουμε λέγεται Παυλάκια.

         Παραπάνω, βγαίνουμε σε  φαρδύτερο χωματόδρομο που έρχεται από τον οικισμό Σταυροδρόμι και τον οποίο ακολουθούμε ανηφορικά (προσοχή, δεν ακολουθούμε πλέον τη σήμανση προς Νεοχώρι!). Ο δρόμος αυτός, ανηφορίζοντας συνεχώς, μας φέρνει σε δυόμισυ χιλιόμετρα στην διασταύρωση της Χορεύτρας.
         Από εδώ και πέρα, έχουμε εύκολη και όμορφη κατηφορική διαδρομή μιας ώρας για να φθάσουμε στην Πρόπαν. Διασχίζουμε την άσφαλτο και παίρνουμε τον χωματόδρομο που ανηφορίζει. Σε δεκαπέντε μέτρα, προσέχοντας αριστερά μας (προσοχή!) βλέπουμε την αρχή του μονοπατιού, που παρακάτω γίνεται καλό καλντερίμι και κατηφορίζει μέσα σε δάσος κουμαριάς.

Στο δάσος κουμαριάς

       Παρακάτω το καλντερίμι χαλάει και γίνεται φαρδύ μονοπάτι. Περνούμε το ρέμα της Αρκούδας και συνεχίζουμε στην άλλη όχθη (την βόρεια) σε στενό χωματόδρομο. Δεξιά μας έχουμε κτήμα με μεγάλες καστανιές.    

 
       Μετά από ένα χιλιόμετρο περίπου πορείας στον χωματόδρομο, και ενώ αυτός πάει να ανηφορίσει προς την άσφαλτο που βρίσκεται λίγο παραπάνω, προσέχοντας για το πινακιδάκι και τα σημάδια τον αφήνουμε λοξά προς τα δεξιά και παίρνουμε φαρδύ χωμάτινο μονοπάτι, που παρακάτω κατηφορίζοντας γίνεται πάλι καλντερίμι. Πιο πέρα, το μονοπάτι πορεύεται ομαλά στην επάνω άκρη από κτήματα και μόλις περάσουμε μια κατολίσθηση, γίνεται πάλι καλντερίμι και κατηφορίζει. Στην απέναντι πλαγιά βλέπουμε λατομεία, απ` όπου βγαίνουν οι γνωστές πλάκες Πρόπαν Πηλίου. 

Πρόπαν, θέα προς το Αιγαίο

         Τελικά έχοντας έναν φράχτη αριστερά μας κατεβαίνουμε στο εκκλησάκι του Αη Γιάννη, και βαδίζουμε πλέον σε δρόμο. Σε λίγα μέτρα φεύγει δεξιά η άσφαλτος προς την παραλία Καλαμάκι. Εμείς πάμε ευθεία και σε λίγα μέτρα λοξά δεξιά σε φαρδύ πλακόστρωτο, που μας φέρνει σε πέντε λεπτά στην ήσυχη πλατεία της Πρόπαν.

Η πλατεία της Πρόπαν

ΥΓ. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τους Προπαντιώτες Θανάση Μαστροσταμάτη, Βασίλη Μαλαμούση, Aλέκο Μέκκα και Φρόσω Σιδηροπούλου, καθώς και όλους τους εθελοντές, για τη βοήθειά τους στον εντοπισμό και καθαρισμό της διαδρομής. Mνήμη του εθελοντή Χρήστου Βαμπούλα, που δεν είναι πια μαζί μας.

Καλά Νερά-Βυζίτσα-Σταθμός Μηλεών (κυκλική)

Θέα προς τις Μηλιές

Απόσταση: 13,3 χλμ.
Χρόνος: καθαρός χρόνος πορείας 4.45', με τις στάσεις περίπου 6 ώρες
Υψόμετρο: από 0 μ. (Καλά Νερά) ως 520 μ. (μέγιστο-Πλατεία Βυζίτσας)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 694 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Αρχή/Τέλος: παραλία Καλών Νερών στη στροφή των λεωφορείων
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

             Σε αυτήν την όμορφη κυκλική διαδρομή, ανηφορίζουμε από την παραλία των Καλών Νερών μέχρι την πλατεία της Βυζίτσας. Στη συνέχεια κατεβαίνουμε στο σταθμό τραίνου Μηλεών και επιστρέφουμε στα Καλά Νερά από το καλντερίμι των Μηλεών. Στην πορεία μας αξίζει να επισκεφθούμε και να θαυμάσουμε διάφορα αξιοθέατα, όπως ο καταρράκτης Καταφίδι, η μονή Ιωάννου Προδρόμου Βυζίτσας, η σιδερένια γέφυρα του τραίνου κοντά στον σταθμό, το εκκλησάκι των Ταξιαρχών και η σπηλιά ''του Κενταύρου Χείρωνα''.

             H αρχή της πορείας μας είναι στην παραλία των Καλών Νερών, στην πινακίδα της  στροφής των λεωφορείων. Βαδίζουμε ευθεία στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, μέχρι που συναντούμε την κύρια άσφαλτο. Τη διασχίζουμε λοξά προς τα δεξιά (προσοχή στα αυτοκίνητα!) και βλέπουμε την πινακίδα προς Βυζίτσα βιδωμένη σε στύλο της ΔΕΗ. Αμέσως δεξιά είναι ένα σπίτι. Βαδίζουμε λοιπόν δίπλα στο σπίτι και ανηφορίζουμε πλέον σε μονοπάτι μέσα σε ελαιώνα, το οποίο σε λίγο γίνεται καλντερίμι.

       Ανηφορίζοντας, συναντούμε τα σπίτια του οικισμού ''Αργυραίικα'', όπου πολλοί Βυζιώτες ξεχειμώνιαζαν. Διασχίζουμε με πέτρινο γεφυράκι τις γραμμές του τραίνου και περνούμε και από ένα εγκαταλελειμμένο ελαιοτριβείο (''γαλιάγρια'' στην πηλιορείτικη διάλεκτο).

Θέα προς τον Παγασητικό

             Παραπάνω έχουμε αριστερά μας μια ανοικτή δεξαμενή νερού σε χωματόδρομο και αμέσως ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που στενεύει από βλάστηση αλλά παραμένει βατό. Σε λίγο βγαίνουμε λοξά σε δρόμο, δίπλα στο μικρό εξωκκλήσι του Τιμίου Σταυρού. Μπροστά μας φαίνεται η Βυζίτσα, αριστερά λίγο οι Πινακάτες και δεξιότερα οι Μηλιές. Ανάμεσα σε μας και τη Βυζίτσα υπάρχει μεγάλο ρέμα, που θα πρέπει να περάσουμε.

Βυζίτσα

       Συνεχίζουμε λοιπόν κατηφορίζοντας στο δρόμο, ο οποίος παρακάτω γίνεται ασφαλτοστρωμένος. Σε κλειστή δεξιά στροφή του δρόμου, τον αφήνουμε και προχωράμε ευθεία σε στενό χωματόδρομο, που κατόπιν γίνεται πάλι καλντερίμι. Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι που πατά σε πετρόκτιστες βάσεις. Λίγο μετά το γεφύρι, προσέχοντας αριστερά μας βρίσκουμε στενό μονοπάτι που σε λίγα μέτρα μας φέρνει μπροστά στον εντυπωσιακό καταρράκτη ''Καταφίδι''. Εδώ είναι ένα πολύ όμορφο σημείο, ιδιαίτερα την άνοιξη που το ρέμα κατεβάζει πολλά νερά και σίγουρα θα σταθούμε αρκετή ώρα για να το απολαύσουμε. Το καλοκαίρι τα νερά στερεύουν, αλλά το σημείο παραμένει εντυπωσιακό.

Καταρράκτης Καταφίδι

          Ξαναγυρίζουμε στο φαρδύ, μαστορικά φτιαγμένο καλντερίμι και  ανηφορίζουμε. Λίγο παραπάνω, το καλντερίμι κλείνει από κατολίσθηση  και αναγκαστικά το αφήνουμε προς τα δεξιά και κάνουμε μια παράκαμψη από χωματόδρομο. Πιο πάνω φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου το καλντερίμι συνεχίζει λοξά επάνω αριστερά, δίπλα σε μεγάλο προσκυνητάρι. Ανηφορίζοντας συνεχώς, περνάμε από την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, διασχίζουμε την άσφαλτο και τέλος φθάνουμε στην γραφική πλατεία της Βυζίτσας σε υψόμετρο 520 μέτρων. Ως εδώ η απόσταση ήταν 5,3 χιλιόμετρα και ο χρόνος με τις στάσεις περίπου 2 ώρες 15'.

Πλατεία Βυζίτσας

Πηλιορείτικο αρχοντικό στη Βυζίτσα

           Κατηφορίζοντας τώρα προς τα πίσω στο φαρδύ καλντερίμι από την πλατεία, βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην άσφαλτο προς τα αριστερά. Μόλις περάσουμε τον Συνεταιρισμό γυναικών ''Εσπερίδες'' (όπου μπορούμε να ψωνίσουμε τοπικά προϊόντα), βρίσκουμε δεξιά μας το καλντερίμι που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, όπου αξίζει να κάνουμε μια στάση για να μας ξεναγήσει η μοναχή που το φροντίζει. Βγαίνοντας από το μοναστήρι, κατηφορίζουμε λίγο απότομα σε μονοπάτι δίπλα στον τοίχο του μοναστηριού, και αμέσως συναντούμε από κάτω φαρδύ καλντερίμι. Αριστερά μας κατεβαίνοντας έχουμε παλιά σκεπαστή βρύση. Το καλντερίμι παρακάτω κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδιζουμε προς τα αριστερά. 

           Σε λίγο, περνούμε κάτω από το νεκροταφείο της Βυζίτσας και βγαίνουμε σε άσφαλτο. Την διασχίζουμε και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι, το οποίο γρήγορα μετατρέπεται σε ωραίο καλντερίμι. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.
           To καλντερίμι γίνεται ξανά μονοπάτι και παρακάτω υπάρχει διασταύρωση. Επιλέγουμε τον δεξιό κλάδο, έχοντας σκοπό να επισκεφθούμε την σιδερένια γέφυρα του τραίνου. Σε λίγο βγαίνουμε στις γραμμές του τραίνου και πάμε δεξιά. Μετά από πέντε λεπτά φθάνουμε στην περίφημη σιδερένια γέφυρα Ταξιάρχη, που κατασκευάστηκε στις αρχές του 1900 από τον Γερμανό μηχανικό Σνάιντερ υπό την επίβλεψη του αρχιμηχανικού Εβαρίστο ντε Κίρικο.

Η σιδερένια γέφυρα Ταξιάρχη

           Αξίζει ακόμα να επισκεφθούμε το εκκλησάκι των Ταξιαρχών επάνω στο βράχο. Έτσι, αμέσως μόλις περάσουμε τη γέφυρα, παίρνουμε στενό μονοπάτι που βρίσκουμε στα δεξιά μας.  Σε δύο διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας (δεξιά η δεύτερη πάει προς Βυζίτσα) και ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο βράχο χτισμένα με ξερολιθιά. Ένας στενός διάδρομος σε μια εσοχή του βράχου (υπάρχει κουπαστή για περισσότερη ασφάλεια) μας οδηγεί σε λίγα λεπτά στο ξωκλήσι, που στέκει ήρεμο και σιωπηλό στην άκρη της απόκρημνης ορθοπλαγιάς, παρέα με τα πουλιά, περιμένοντας να ακούσει το σφύριγμα του τραίνου που περνά από κάτω.

Προς το ξωκλήσι των Ταξιαρχών

             Επιστρέφουμε πίσω ακολουθώντας τις γραμμές και φθάνουμε στον Σταθμό των Μηλεών, όπου τερματίζει το τραίνο. Συνεχίζουμε  στην άσφαλτο φεύγοντας από το σταθμό (αριστερά ανηφορίζει καλντερίμι προς την πλατεία των Μηλεών) και σε λίγο, δίπλα στη βρυσούλα, βρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει προς τα Καλά Νερά, ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας Γυφτακαίικα. Καλοδιατηρημένο και καθαρό, κατηφορίζει με ελιγμούς και περνά το Μηλιώτικο ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι. Στη συνέχεια βαδίζει ομαλά στην πλαγιά ανάμεσα από ελαιώνες. Σε ένα σημείο, μια πινακίδα μας οδηγεί σε μια μικρή παράκαμψη αριστερά για να επισκεφθούμε μια μεγάλη σπηλιά που λέγεται ''του Κενταύρου Χείρωνα''.

             Παρακάτω το καλντερίμι κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά για εκατό μέτρα για να ξαναβρούμε τη συνέχεια λοξά στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Παρακάτω το καλντερίμι τελειώνει οριστικά και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, που περνά από το νεκροταφείο των Καλών Νερών και μετά είναι τσιμεντοστρωμένος. Τελικά συναντούμε την κύρια άσφαλτο στο ύψος του ''Τσιτσιλιάνειου'' παλιού νοσοκομείου. Στη διασταύρωση υπάρχει ταμπέλα προς ''Αργυραίικα''. Βαδίζουμε για εκατό μέτρα πάνω στην κύρια άσφαλτο και μετά στρίβουμε αριστερά στον ασφαλτόδρομο, στο σημείο όπου έρχεται και το καλντερίμι από Βυζίτσα. Ο δρόμος μας βγάζει ευθεία κάτω στην παραλία των Καλών Νερών, στο σημείο όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία, απ` όπου ξεκίνησε η πορεία μας.

Kαλά Νερά

Μηλιές-Νιάου-Άφησσος

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 12,5 χλμ.
Χρόνος: 5 ώρες με τις στάσεις
Υψόμετρο: από 385 μ. (Μηλιές) σε 235 μ. (πλατεία Νιάου) σε 0 μ. (Άφησσος)
Συνολική ανάβαση: 314 μ.  Συνολική κατάβαση: 697 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες (βλέπε παρακάτω)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (σπίτι στα Παυλάκια, Ζερβόχια)
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

          Αυτή είναι μια χορταστική πεντάωρη διαδρομή (με τις στάσεις), που μας φέρνει  από τις Μηλιές στην παραλία του Αμποβού στην Άφησσο. Βαδίζουμε σε καλντερίμια, μονοπάτια και χωματόδρομους, περνάμε βαθύσκιωτα ρέματα που -ανάλογα με την εποχή- κατεβάζουν νερά και στο τέλος, για κορύφωση, διασχίζουμε το εντυπωσιακό φαράγγι του Χαλορέματος που μας βγάζει στη θάλασσα. Η πορεία μπορεί να γίνει λίγο μικρότερη, αν τερματίσουμε στο χωριό Νιάου (Αφέτες) παραλείποντας το φαράγγι. Στην περίπτωση αυτή ο χρόνος είναι 3.45' και η απόσταση 9,9 χλμ. Άλλες παρόμοιες πορείες από Μηλιές με κατάληξη στη θάλασσα είναι οι Μηλιές-Μπούφα και Καλά Νερά-Μηλιές. Από τη Νιάου μπορεί ακόμα κανείς να περπατήσει προς Νεοχώρι. Μηλιές, Νιάου (Αφέτες) και Άφησσος έχουν τακτική συγκοινωνία με το ΚΤΕΛ Βόλου (www.ktelvolou.gr).

                                                   Θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να αναφερθώ στο όνομα του χωριού, που λεγόταν Νιάου (σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει ''μαντρί'') από τις απαρχές του έως το 1955, οπότε αποφασίστηκε άνωθεν να μετονομαστεί σε Αφέτες, στα πλαίσια της επιχείρησης εκρίζωσης ξενικών ονομάτων και τοπωνυμίων. Όμως η απόφαση αυτή είναι αστήρικτη, αφού το αρχαίο λιμάνι των Αφετών δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή αυτή και τοποθετείται πιθανότατα στον σημερινό Πλατανιά (και βέβαια η Νιάου δεν είναι λιμάνι, αλλά ημιορεινό χωριό). Γνώμη μου είναι, ότι θα έπρεπε οι Νιαώτες να ζητήσουν την επαναφορά του αυθεντικού ονόματος του χωριού τους, όπως έκαναν το 2014 οι Προπαντιώτες.

Νιάου (Αφέτες)

           Ξεκινώντας λοιπόν από την πλατεία των Μηλεών, αρχίζουμε κατηφορίζοντας την άσφαλτο και σε εκατό μέτρα πάμε αριστερά στο λιθόστρωτο, ελαφρά ανηφορικό καλντερίμι, που έχει πινακίδες προς ''Άγιο Νικόλαο'' και ''Νεοχώρι''. Βγαίνοντας από το χωριό διασχίζουμε την κύρια άσφαλτο, κατηφορίζουμε σε ωραίο καλντερίμι, περνάμε το ρέμα και ανηφορίζουμε στην απέναντι πλαγιά. Φθάνοντας στη ράχη, συναντούμε αγροτικό δρόμο και υπάρχει διασταύρωση καλντεριμιών (προσοχή!). Το ένα καλντερίμι συνεχίζει ευθεία αριστερά προς Νεοχώρι. Εμείς βαδίζουμε στο δρόμο προς τα δεξιά, βλέποντας μέσα του το καλντερίμι, καθώς  ακολουθούν την ίδια πορεία.

           Παρακάτω το καλντερίμι συνεχίζει δεξιά από το δρόμο μέσα σε δάσος κουμαριάς. Στη συνέχεια διασχίζουμε λοξά το δρόμο και κατηφορίζουμε προς τη ρεματιά. Μόλις περάσουμε το πρώτο μικρό ρέμα, φεύγει αριστερά μονοπάτι με πινακίδα προς ''Άγιο Νικόλαο''. Εμείς συνεχίζουμε στο κύριο καλντερίμι προς ''Παυλάκια'', περνώντας και δεύτερο ρέμα.  Ανηφορίζοντας, πιο πάνω έχουμε ελαιώνα δεξιά μας και το καλντερίμι γίνεται χωματόδρομος, στον οποίο βαδίζουμε.

Περνώντας το ρέμα προς Παυλάκια

            Φθάνουμε στη ράχη, διασταυρωνόμαστε με χωματόδρομο και συνεχίζουμε ευθεία, αρχίζοντας τώρα να κατηφορίζουμε. Στο προσκυνητάρι παρακάτω πάμε δεξιά. Πιο κάτω ο δρόμος τερματίζει σε σπίτι, όπου εδώ υπάρχει ένα εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και μια βρυσούλα με νερό (μπορούμε να πιούμε). Κατεβαίνουμε μέσα στον ελαιώνα (εδώ το μονοπάτι χάνεται για λίγο) και, τριάντα μέτρα κάτω από το σπίτι, βρίσκουμε με λίγη προσοχή τη συνέχεια του μονοπατιού με τα κόκκινα σημάδια, που συνεχίζει να κατηφορίζει προς νότον. Πιο κάτω το μονοπάτι διασχίζει ακαλλιέργητο ελαιώνα προς τα δυτικά και κατόπιν στρίβει προς τα κάτω (νότια), ακολουθώντας ένα ρεματάκι που το περνούμε και μετά το έχουμε αριστερά μας. Αγνοούμε ένα μονοπάτι που ανηφορίζει. Λίγο πιο πέρα, βλέποντας τα σημάδια (προσοχή), πάμε αριστερά κάτω για να περάσουμε πάλι το ρεματάκι και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που μας φέρνει τελικά κάτω στην κοίτη από το Πλατανόρεμα.

Πλατανόρεμα

         Είμαστε σε σημείο όπου υπάρχει παλιά ντριστέλα (νεροτριβή), περίπου ένα χιλιόμετρο χαμηλότερα από το φράγμα Παναγιώτικο. Στο ωραίο και σκιερό αυτό μέρος με τα τρεχούμενα νερά κάτω από τα πλατάνια, θα κάνουμε οπωσδήποτε μια στάση.

Πλατανόρεμα

             Διασχίζουμε το ρέμα και συνεχίζουμε στην άλλη όχθη σε ανηφορικό καλντερίμι, που σύντομα ξαναγίνεται μονοπάτι. Ένας χωματόδρομος, που ανοίχτηκε πρόσφατα για να δώσει πρόσβαση στη ντριστέλα, μας δυσκολεύει σε ένα σημείο όπου πρέπει να σκαρφαλώσουμε στα χώματα. Σε λίγα μέτρα συναντούμε χωματόδρομο, ο οποίος έρχεται από το φράγμα και πάει προς Μπούφα ακολουθώντας το Πλατανόρεμα. Τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε ευθεία μπροστά σε μονοπάτι με κάποια στοιχεία καλντεριμιού, ακολουθώντας ένα ρεματάκι που έχουμε στα αριστερά μας.

             Το μονοπάτι-καλντερίμι σε λίγο γίνεται στενός χωματόδρομος, ο οποίος βγαίνει σε φαρδύτερο δρόμο και πάμε δεξιά. Προσοχή, στο σημείο αυτό έχουμε πρόβλημα με κάποιον άγνωστο που αφαιρεί τα πινακιδάκια, ακόμα και τα σήματα με κόκκινη μπογιά σπάζοντας τις πέτρες, έτσι αν δεν υπάρχουν σημάδια στη διασταύρωση πρέπει να θυμηθούμε να πάμε δεξιά (προς τα αριστερά ο δρόμος τερματίζει πιο πέρα σε έναν ελαιώνα και συνεχίζει μονοπάτι προς Παναγιώτικο-Νεοχώρι).
          Από εδώ και πέρα βαδίζουμε στον αγροτικό δρόμο ομαλά, αγνοώντας διασταυρώσεις αριστερά που ανηφορίζουν έντονα. Φθάνουμε σε τριπλή διασταύρωση και πάμε αριστερά, Ο δρόμος, έχοντας γενικά νότια κατεύθυνση, διασχίζει τον Νεοχωρίτικο οικισμό Ζερβόχια. Μόλις μπαίνουμε στον οικισμό υπάρχει βρύση αριστερά μας (δεν τρέχει νερό το καλοκαίρι). Μετά τα τελευταία σπίτια, πλησιάζοντας τον κύριο δρόμο (ακούγονται τα αυτοκίνητα) και ενώ βαδίζουμε πλέον σε άσφαλτο, προσέχουμε αριστερά μας για να δούμε τα σήματα και πάμε λοξά αριστερά σε στενότερο δρόμο ελαφρά ανηφορικό. Ο δρόμος πιο πέρα κατηφορίζει και διασχίζουμε λοξά την κύρια άσφαλτο. Συνεχίζουμε ευθεία κάτω σε στενό χωματόδρομο, και μόλις περάσουμε ένα ρεματάκι (ρέμα Μπεκίρη), ανηφορίζουμε αριστερά βλέποντας τις πινακίδες και τα σημάδια. Πιο πέρα βρίσκουμε φαρδύ ανηφορικό καλντερίμι, το οποίο μας βγάζει στην άσφαλτο δίπλα στο νεκροταφείο της Νιάου. Ο ασφαλτόδρομος αυτός εδώ οδηγεί προς τα κάτω στην Άφησσο.

Γεφύρι Φραγκάκη

           Στην κάτω γωνία του νεκροταφείου πάμε αριστερά σε δρόμο-καλντερίμι, κατευθυνόμενοι προς την πλατεία του χωριού. Βαδίζουμε πάνω στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Φραγκάκη, μετά ανηφορίζουμε σε στενό καλντερίμι που μας βγάζει στο πάρκινγκ και πάμε δεξιά για να φθάσουμε στην ωραία ήσυχη πλατεία, με τα πέντε πλατάνια και την εκκλησία του Προδρόμου, που έχτισε ο ηπειρώτης μάστορας Δήμος Ζαπανιώτης. Εδώ λειτουργούν και δύο καφεστιατόρια και μπορούμε να κάνουμε στάση για έναν καφέ ή αναψυκτικό.

Πλατεία Αφετών (Νιάου)

          Από την ανατολική πλευρά της πλατείας, απέναντι από την εκκλησία, ακολουθούμε κατηφορικό καλντερίμι προσέχοντας τις πινακίδες και τα κόκκινα σημάδια. Κατηφορίζοντας συνεχώς, το καλντερίμι τελειώνει καθώς φθάνουμε στο Χαλόρεμα.  
       Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνεχώς μέσα στην κοίτη του φαραγγιού, σ` ένα εντυπωσιακό σκηνικό με απότομες ψηλές βραχώδεις όχθες στη σκιά της άγριας βλάστησης, ένα περιπετειώδες τοπίο που δεν θα περίμενε ίσως κανείς να συναντήσει στις ομαλές κατοικημένες πλαγιές του Νοτίου Πηλίου. Και όμως, ήταν μονοπάτι που ακολουθούσαν παλιά οι Νιαώτες για να βγουν στα κτήματά τους προς την θάλασσα.

Βαδίζοντας στο φαράγγι

          Αρκετά πιο κάτω, το φαράγγι ανοίγει και μπαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, που μας φέρνει ευθεία κάτω στην τουριστική παραλία του Αμποβού στην Άφησσο, όπου μπορούμε να ολοκληρώσουμε την πορεία μας  κάνοντας μια βουτιά στην ήρεμη θάλασσα του Παγασητικού.

Η παραλία του Αμποβού στην Άφησσο

Καλά Νερά -Πινακάτες -Βυζίτσα -Σταθμός Μηλεών (κυκλική)

Ανεβαίνοντας προς Πινακάτες

 LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 14 χλμ.
Διάρκεια: 5,5 ώρες με τις στάσεις
Υψόμετρο: από 0 μ. (Καλά Νερά) σε 590 μ. (μέγιστο, πλατεία Πινακατών)
Συνολική ανάβαση: 708 μ.  Συνολική κατάβαση: 708 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

         Αυτή η κυκλική διαδρομή, που η περισσότερη γίνεται σε καλντερίμι, ενώνει τρία χαρακτηριστικά πηλιορείτικα χωριά με την παραλία των Καλών Νερών. Μπορεί να περπατηθεί όλες τις εποχές του χρόνου χωρίς κάποια ιδιαίτερη δυσκολία. Στις πλατείες των χωριών, στο σταθμό Μηλεών όπως και στην παραλία των Καλών Νερών λειτουργούν καφενεία και εστιατόρια όλο το χρόνο, καθώς είναι καθιερωμένοι τουριστικοί προορισμοί.

       Ξεκινούμε λοιπόν προς Πινακάτες από τη γωνία του εστιατορίου-ξενοδοχείου ''Ρούμελη'' στην παραλία των Καλών Νερών και ανηφορίζουμε στον δρόμο (οδός Γ. Σκαρίμπα). Σε πέντε λεπτά φθάνουμε στον κύριο δρόμο (προσοχή στην κυκλοφορία!), όπου στρίβουμε δεξιά περνώντας μπροστά από το βενζινάδικο. Αμέσως μετά βλέπουμε αριστερά μας τις ταμπέλες προς ''Πινακάτες''. Αρχικά βαδίζουμε σε στενό χωματόδρομο, αλλά σύντομα εμφανίζεται το καλντερίμι.  

        Ανηφορίζοντας συνεχώς, διασχίζουμε χωματόδρομο που κάνει πέταλο κόβοντας το καλντερίμι και παραπάνω φθάνουμε στην εκκλησία της Παναγίας (Εισόδια της Θεοτόκου). Η μικρή βρυσούλα μπροστά από την εκκλησία είχε νερό όταν περάσαμε. Εδώ είμαστε στον συνοικισμό του Ογλά, όπου οι Πινακιώτες ξεχειμώνιαζαν για να είναι κοντά στα κτήματα και τους ελαιώνες τους.

Η εκκλησία της Παναγίας στον Ογλά

           Μετά την εκκλησία το καλντερίμι καλύπτεται για λίγο από τσιμέντο, μέχρι να διασχίσουμε πάλι το δρόμο. Από την άλλη μεριά του δρόμου συνεχίζει καλντερίμι, το οποίο παραπάνω καλύπτεται πάλι από τσιμέντο και σε πενήντα μέτρα βγαίνουμε σε φαρδύ δρόμο πάνω σε στροφή του. Στο σημείο αυτό υπάρχει δεξιά μας μεγάλη τσιμεντένια δεξαμενή νερού. Ακολουθούμε ευθεία ανηφορικά το χωματόδρομο για πενήντα μέτρα και ξαναβρίσκουμε στα δεξιά το καλντερίμι που ανηφορίζει με ελιγμούς. Λίγο παραπάνω διασχίζουμε τις γραμμές του τρένου από πέτρινο γεφυράκι που περνάει από πάνω. Μια διακλάδωση του καλντεριμιού αμέσως πριν τη γέφυρα αριστερά, μας κατεβάζει στη στάση του τρένου που εξυπηρετούσε τους κατοίκους των Πινακατών. 

Το γεφύρι στις γραμμές του τρένου

            Συνεχίζοντας στο καλντερίμι, πιο πάνω συναντούμε ένα σπίτι και μπαίνουμε σε ανηφορικό δρόμο, ο οποίος λίγα μέτρα πιο πάνω κάνει στροφή αριστερά. Περνούμε δίπλα από άλλο εξοχικό σπίτι με πέτρινη σκεπή και κατόπιν ο δρόμος μας βγαίνει λοξά σε φαρδύτερο δρόμο, που συνεχίζει να ανηφορίζει και στρίβει αριστερά. Λίγο πιο πάνω βλέπουμε το καλντερίμι να συνεχίζει στη δεξιά πλευρά του δρόμου και το ακολουθούμε.

            Στην πορεία μας διασχίζουμε τρεις φορές την άσφαλτο, περνώντας κοντά και στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, και την τέταρτη φορά βγαίνουμε σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που σε λίγα μέτρα βγαίνει πάλι στην άσφαλτο. Στο σημείο αυτό υπάρχει στύλος με πινακιδάκι.  Περνούμε από ένα σπίτι στα δεξιά και το καλντερίμι συνεχίζει παράλληλα με το δρόμο, λίγο δεξιότερα. Εδώ χρειάζεται λίγο καθάρισμα, αλλά παραμένει βατό. Μπορούμε και να συνεχίσουμε βαδίζοντας στην άσφαλτο για ευκολία. Πιο πάνω, έτσι κι αλλιώς το καλντερίμι ξαναβγαίνει στην άσφαλτο, όπου βαδίζουμε για λίγο ακόμα και  πάλι το ξαναβρίσκουμε, εμφανές και καθαρό, στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Ανηφορίζοντας, διασχίζουμε την άσφαλτο λίγο παραπάνω και συνεχίζουμε στο καλντερίμι, που περνά δίπλα από ένα σπίτι. Σε λίγο ενώνεται λοξά από δεξιά μας δρόμος που πάει στο μοναστήρι της Αγίας Κυριακής και αμέσως φθάνουμε για να διασχίσουμε τελευταία φορά τον ασφαλτόδρομο. Εδώ στη διασταύρωση υπάρχει βρυσούλα με νερό, δίπλα της ένα μεγάλο προσκυνητάρι, καθώς και ένα παλιό αλώνι απέναντι αριστερά.

Το τσιμεντένιο γεφυράκι στο ρέμα, φθάνοντας στις Πινακάτες

         Διασχίζουμε λοιπόν την άσφαλτο και αμέσως ξαναμπαίνουμε σε ωραίο φαρδύ και καθαρό καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά προς τη ρεματιά. Απέναντι βλέπουμε τα σπίτια των Πινακατών. Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφύρι και λίγο πιο πάνω το καλντερίμι κάνει διχάλα όπου πάμε δεξιά, ακολουθώντας την πινακίδα προς ''Πλατεία''. Λίγο πιο πέρα υπάρχει νέα διασταύρωση όπου παίρνουμε το ανηφορικό καλντερίμι αριστερά, βλέποντας τα κόκκινα σημάδια. Τελικά ανεβαίνουμε λίγα σκαλάκια και φθάνουμε στην όμορφη πλατεία των Πινακατών, στην οποία δεσπόζει ο τεράστιος πλάτανος μπροστά στη νεοκλασική μαρμάρινη βρύση του 1894, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο. Εδώ θα κάνουμε σίγουρα μια στάση για ξεκούραση και αναψυχή.

Η βρύση στην πλατεία των Πινακατών

            Για να συνεχίσουμε τώρα στο μονοπάτι προς Βυζίτσα, ο πιο απλός τρόπος είναι να βαδίσουμε προς τα δεξιά στην άσφαλτο που περνά πάνω από την πλατεία και κατηφορίζοντας θα δούμε την πινακίδα προς Βυζίτσα πίσω από τη μπάρα ασφαλείας του δρόμου. Όμως μπορούμε και να βαδίσουμε στα καλντερίμια του χωριού αποφεύγοντας την άσφαλτο, όπως κάναμε εδώ και είναι προτιμότερο. Έτσι, μόλις κατεβούμε τα λίγα σκαλοπάτια από την πλατεία γυρίζοντας προς τα πίσω, παίρνουμε το κάθετο καλντερίμι στα αριστερά που κατηφορίζει. Σε διχάλα παίρνουμε τον αριστερό κλάδο και βαδίζουμε παράλληλα με την άσφαλτο που είναι λίγο πιο κάτω από μας. Σε δύο διασταυρώσεις με έντονα ανηφορικό καλντερίμι αριστερά μας, εμείς πάμε ευθεία. Τελικά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο, τη διασχίζουμε και στην άλλη πλευρά, πίσω από τη μπάρα ασφαλείας, βλέπουμε την πινακίδα που σηματοδοτεί το μονοπάτι, το οποίο κατηφορίζει προς τη ρεματιά της Βασιλικής. 

Πινακάτες

             Περνούμε το ρέμα, το οποίο κατεβάζει νερό την άνοιξη, και στην άλλη όχθη μπαίνουμε σε χωματόδρομο παράλληλο με το ρέμα, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά (κατηφορίζοντας ελαφρά). Μετά από εκατό μέτρα βρίσκουμε αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού που κόβεται από το δρόμο (υπάρχει πινακίδα). Ανεβαίνουμε λοιπόν στο μονοπάτι, που περνά αρχικά ανάμεσα από κτήματα και παραπάνω συναντούμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά για λίγα μέτρα ακολουθώντας την πινακίδα και συνεχίζουμε κατηφορίζοντας ομαλά προς τα ανατολικά. 

Στο  μονοπάτι Πινακάτες προς Βυζίτσα, μια βροχερή μέρα

             Πιο πέρα υπάρχει πεζούλα με ξερολιθιά και βαδίζουμε στην επάνω άκρη ενός κτήματος. Μετά το κτήμα, το μονοπάτι στενεύει για λίγα μέτρα από κατολισθήσεις. Απέναντι βλέπουμε τη Βυζίτσα, από την οποία μας χωρίζει το ρέμα του Γαλάνη. Βλέπουμε επίσης και τον ασφαλτόδρομο αμέσως από κάτω μας. Κατηφορίζουμε και περνούμε το ρέμα πατώντας στις πέτρες. Στην άλλη όχθη ανηφορίζουμε για λίγο σε καλντερίμι, που κατόπιν ξαναγίνεται μονοπάτι. Από κάποια σημεία βλέπουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα του Παγασητικού.

Θέα προς τη Βυζίτσα

              Περνούμε τρίτο μικρότερο ρέμα και μετά ξαναβρίσκουμε καλντερίμι, καθώς συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Βυζίτσας. Εδώ καταλήγει και ένας τσιμεντόδρομος. Συνεχίζοντας ομαλά στο καλντερίμι, περνούμε από τη βρύση Σακελλάρη, που χρονολογείται από το 18ο αιώνα, δυστυχώς όμως χωρίς τρεχούμενο νερό. Σε διασταύρωση καλντεριμιών πάμε αριστερά, περνούμε ένα τσιμεντένιο γεφυράκι και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη μικρή πλατεία της Βυζίτσας.    

Πλατεία Βυζίτσας

    

             Κατηφορίζοντας το φαρδύ καλντερίμι από την πλατεία συναντάμε την άσφαλτο. Μπροστά μας είναι η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής και ευθεία κάτω συνεχίζει το καλντερίμι της Βυζίτσας προς Καλά Νερά. Εδώ έχουμε την εναλλακτική περίπτωση να συντομέψουμε λίγο τη διαδρομή μας, αν ακολουθήσουμε αυτό για να γυρίσουμε στα Καλά Νερά, παραλείποντας τις Μηλιές. Εμείς τώρα για να πάμε προς το Σταθμό Μηλεών, βαδίζουμε για εκατό μέτρα πάνω στην άσφαλτο προς τα αριστερά.

Αρχοντικό στη Βυζίτσα

           Μόλις περάσουμε τον Συνεταιρισμό γυναικών ''Εσπερίδες'' (όπου μπορούμε να ψωνίσουμε τοπικά προϊόντα), βρίσκουμε δεξιά μας το καλντερίμι που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, όπου αξίζει να κάνουμε μια στάση. Βγαίνοντας από το μοναστήρι, κατηφορίζουμε λίγο απότομα σε λιθόστρωτο μονοπάτι δίπλα στον τοίχο του μοναστηριού, και αμέσως συναντούμε από κάτω φαρδύ καλντερίμι. Αριστερά μας έχουμε παλιά σκεπαστή βρύση. 

            Το καλντερίμι παρακάτω κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα αριστερά. Σε λίγο, αφού περάσουμε κάτω από το νεκροταφείο της Βυζίτσας, βγαίνουμε σε άσφαλτο. Την διασχίζουμε και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι, το οποίο γρήγορα μετατρέπεται σε ωραίο καλντερίμι. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.

Πηγαίνοντας προς το Σταθμό Μηλεών

             Παρακάτω, το καλντερίμι γίνεται ξανά μονοπάτι και σε λίγο διχάζεται. Και οι δύο κλάδοι βγάζουν στο σταθμό: Αν πάρουμε το δεξιό κλάδο βγαίνουμε στις γραμμές και κάνοντας αριστερά φθάνουμε στο σταθμό. Αν πάρουμε τον αριστερό κλάδο, περνούμε ένα ρέμα σε εντυπωσιακό σκηνικό με μεγάλα βράχια, και συνεχίζοντας στο μονοπάτι βγαίνουμε στην είσοδο του σταθμού, δίπλα στο καφεστιατόριο-ξενώνα που λειτουργεί εδώ. 

Φθάνοντας στο Σταθμό των Μηλεών

         Συνεχίζουμε  στην άσφαλτο φεύγοντας από το σταθμό (αριστερά ανηφορίζει καλντερίμι προς την πλατεία των Μηλεών) και σε λίγο, δίπλα στη βρυσούλα, βρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει προς τα Καλά Νερά, ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας Γυφτακαίικα. Καλοδιατηρημένο και καθαρό, κατηφορίζει με ελιγμούς και περνά το Μηλιώτικο ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι. Στη συνέχεια βαδίζει ομαλά στην πλαγιά ανάμεσα από ελαιώνες.

         Παρακάτω το καλντερίμι κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά για εκατό μέτρα για να ξαναβρούμε τη συνέχεια στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Παρακάτω όμως το καλντερίμι τελειώνει οριστικά και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, που περνά από το νεκροταφείο των Καλών Νερών και μετά είναι τσιμεντοστρωμένος. Τελικά συναντούμε την κύρια άσφαλτο στο ύψος του ''Τσιτσιλιάνειου'' νοσοκομείου. Στη διασταύρωση υπάρχει ταμπέλα προς ''Αργυραίικα''. Βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην κύρια άσφαλτο και μετά στρίβουμε αριστερά σε ασφαλτόδρομο, στο σημείο όπου έρχεται και το καλντερίμι από Βυζίτσα. Ο δρόμος αυτός μας βγάζει ευθεία κάτω στην παραλία των Καλών Νερών, στο σημείο όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία. 

Καλά Νερά