Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγριά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγριά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Bόλος - Ανεμούτσα - Αγριά

Απόσταση: 11,6 χλμ.
Διάρκεια: 3,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3.10')
Υψόμετρο: από 20 μ. (αρχή) σε 394 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Αγριά)
Συνολική ανάβαση: 503 μ. Συνολική κατάβαση: 506 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πάσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail 


     
           Η διαδρομή αυτή γίνεται ως επί το πλείστον σε χωματόδρομο, αλλά περνά από αρκετά ενδιαφέροντα σημεία. Η αρχή είναι στο Εθνικό Στάδιο Βόλου. Δίπλα από τους Προσκόπους ανηφορίζει μονοπάτι στο λόφο της Γορίτσας μέσα σε δάσος από πεύκα. Ανηφορίζοντας  διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο, στην οποία βγαίνουμε τελικά λοξά και φθάνουμε στην εκκλησία της Παναγίας Γορίτσας, πάνω από το εργοστάσιο τσιμέντου της ΑΓΕΤ Ηρακλής. Η θέα από την κορυφή του λόφου είναι εκπληκτική. Στη γύρω περιοχή βρίσκονται τα ερείπια ελληνιστικής πόλης του 4ου αιώνος π.Χ. που εγκαταλείφθηκε λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της και δεν ξέρουμε ούτε το όνομά της.
Θέα του Βόλου από τη Γορίτσα
      Ανατολικά από την εκκλησία αφήνουμε το δρόμο και κατηφορίζουμε σε μονοπάτι, το οποίο παρακάτω βγαίνει σε χωματόδρομο στον οποίο βαδίζουμε προς τα βορειοανατολικά, περνώντας κάτω από τα ερείπια ενός προμαχώνα της αρχαίας οχύρωσης. Λίγο πιο πέρα, ο δρόμος φράζεται από κλειδωμένη πόρτα και περνούμε μέσα από άνοιγμα που υπάρχει. Εκεί όπου ο δρόμος φαίνεται να στρίβει δεξιά, πάμε ευθεία σε μονοπάτι και σύντομα ξαναβγαίνουμε σε δρόμο. Κινούμαστε στο ανώτερο όριο του παλιού νταμαριού του εργοστασίου τσιμέντων που έχει δενδροφυτευθεί. Από το τέρμα του δρόμου συνεχίζουμε ευθεία για λίγο σε μονοπάτι και μετά πάλι σε δρόμο. Στη διασταύρωση παίρνουμε τον δεξιότερο τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Σε νέα διασταύρωση πάμε ευθεία.
Πάνω από το εργοστάσιο τσιμέντου
       Ανηφορίζοντας έντονα στον τσιμεντόδρομο, περνάμε πάνω από το εργοστάσιο, το οποίο βλέπουμε πανοραμικά. Πιο πέρα βαδίζουμε ομαλά σε χωματόδρομο, στον οποίο διακρίνουμε κάπου κάπου τμήματα καλντεριμιού. Περνάμε από μια ποτίστρα δίπλα σε παλιά χτιστή στέρνα χωρίς νερό. Τελικά φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδα. Ο κατηφορικός δρόμος δεξιά πηγαίνει προς Αγριά και συντομεύει τη διαδρομή κατά είκοσι λεπτά. Εδώ προτιμήσαμε να πάμε ευθεία για να φθάσουμε μέχρι το εξωκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών λίγο πιο πάνω στην Ανεμούτσα (η βρύση εκεί δεν έχει νερό), απ' όπου ακολουθήσαμε το κατηφορικό μονοπάτι-καλντερίμι με τα κόκκινα σημάδια, που μας βγάζει παρακάτω σε μια στροφή του προαναφερθέντος δρόμου που πάει προς Αγριά. Ακολουθούμε το δρόμο για διακόσια μέτρα, μέχρι που φθάνουμε σε προσκυνητάρι διπλα σε κυπαρίσσι (προσοχή). Εδώ πάμε δεξιά ομαλά σε δρόμο ανάμεσα στα ελαιόδεντρα, περνάμε το ρέμα και αμέσως φθάνουμε στο εγκαταλελειμμένο μοναστηράκι των Ταξιαρχών. Το καθολικό είναι σε καλή κατάσταση μετά από ανακαίνιση που έχει γίνει, όμως τα υπόλοιπα κτίρια και κελλιά έχουν καταρρεύσει.
Moνή Ταξιαρχών Ανεμούτσας
          Αφήνουμε το παλιό μοναστηράκι ξανά στη μοναξιά και την ησυχία του και ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια, βαδίζοντας σε μονοπάτι που αρχίζει να κατηφορίζει στη δεξιά πλαγιά της ρεματιάς. Μπροστά μας βλέπουμε την Αγριά και τη θάλασσα. Το μονοπάτι έχει κάποια απότομα περάσματα που ίσως ενοχλήσουν άτομα με υψοφοβία, χωρίς όμως να δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα.
Κατεβαίνοντας το μονοπάτι στη ρεματιά
        Παρακάτω από γιδόστρατα βγαίνουμε σε ελαιώνα, περνούμε το ρέμα και συναντούμε πάλι τον κύριο τσιμεντόδρομο. Σε διασταύρωση με καθρέπτη, όπου ο κύριος δρόμος στρίβει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά σε στενότερο δρόμο. Έχοντας στα δεξιά μας το ρέμα, κατηφορίζουμε ομαλά. Περνούμε από τη βρύση του ''Γιάννη'' (χωρίς νερό) και παρακάτω έχουμε αριστερά μας το δημοτικό σχολείο. Στη συνέχεια βαδίζουμε στην οδό Πορφυρογένη και τελικά φθάνουμε στην παραλία της Αγριάς, δίπλα στο δημαρχείο και σε μικρή μαρμάρινη βρύση που υπάρχει εκεί.

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Aγριά-Άγιος Λαυρέντιος-Χάνια

Ο Παγασητικός από το καλντερίμι

Απόσταση: 15 χλμ.
Διάρκεια: 6 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 4.40΄)
Υψόμετρο: από 8 μ. (Αγριά) σε 1430 μ. (Γολγοθάς) σε 1300 μ.(καταφύγιο ΕΟΣ)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Άγιος Λαυρέντιος, Κρύα Βρύση)


  Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc      Η διαδρομή στο Everytrail   

         Αυτή είναι μια απαιτητική αλλά και χορταστική ανάβαση, υψομετρικής διαφοράς 1400 μέτρων, που μας φέρνει από το επίπεδο της θάλασσας στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Στο πρώτο μισό μέχρι τον Άγιο Λαυρέντιο βαδίζουμε κυρίως σε καλντερίμι και στο υπόλοιπο σε μονοπάτι σε δάσος καστανιάς και οξιάς.  Μπορούμε να επιστρέψουμε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ από τα Χάνια στο Βόλο (www.ktelvolou.gr).
      Η αρχή είναι στο φανάρι στην έξοδο της Αγριάς προς Λεχώνια, μετά το ξενοδοχείο Valis. Στρίβουμε αριστερά, δίπλα στο ξενοδοχείο Barbara, και βαδίζουμε στον ασφαλτόδρομο (οδός Λάμπη). Στο τέρμα πάμε δεξιά σε στενό τσιμεντόδρομο και σε λίγο συναντούμε την οδό Αγίου Λαυρεντίου, όπου πάμε αριστερά  ανηφορίζοντας ελαφρά. Ακολουθούμε το δρόμο και μετά από 600 μέτρα περίπου (προσοχή), παρατηρώντας τα κόκκινα σημάδια, στρίβουμε δεξιά σε  στενό χωματόδρομο και βαδίζουμε έχοντας αριστερά μας περίφραξη και δεξιά μας ελαιώνα. Μετά από πενήντα μέτρα ακόμα, καθώς συναντάμε αβαθές ρεματάκι, πάμε αριστερά ανηφορικά στη γωνία της περίφραξης και σύντομα μπαίνουμε σε φαρδύ καθαρό καλντερίμι σε άριστη κατάσταση, το οποίο πορεύεται ανάμεσα σε δύο πεζούλες με ξερολιθιά.  Κατόπιν μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο που ακολουθούμε προς τα δεξιά (ανατολικά).
Η ρεματιά του Βρύχωνα
    Βαδίζουμε ανάμεσα σε ελαιοπερίβολα και τα λίγα σπίτια του συνοικισμού της Βροχιάς και συναντούμε την άσφαλτο που πάει προς Άγιο Λαυρέντιο πάνω σε κλειστή στροφή της, όπου υπάρχει και παρατημένη βρύση. Εκατό μέτρα πιο κάτω βρίσκεται το παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Εμείς βαδίζουμε ανηφορικά στην άσφαλτο και περνούμε τη ρεματιά του Βρύχωνα από το γεφύρι του Κανταρτζή, πλάι στο ομώνυμο ερειπωμένο ελαιοτριβείο. Μετά από λίγα μέτρα ακόμη στην άσφαλτο, βρίσκουμε στα αριστερά μας το καλντερίμι και το ακολουθούμε ανηφορίζοντας σταθερά σε ελαιώνα.
Ανηφορίζοντας το εντυπωσιακό καλντερίμι προς Άγιο Λαυρέντιο

       Συναντούμε αγροτικούς δρόμους και περνούμε δίπλα από ένα σπίτι. Για ένα διάστημα στην πορεία μας συνυπάρχουν πυκνά κόκκινα σημάδια από τον ορειβατικό μαραθώνιο που διοργανώνει στο Πήλιο ο Νίκος Μαγγίτσης. Παραπάνω όμως, περνώντας από τον οικισμό Σερβανάτες, το καλντερίμι διασχίζει τσιμεντόδρομο, όπου τα σημάδια του μαραθωνίου στρίβουν αριστερά. Προσοχή, εδώ εμείς πάμε ευθεία συνεχίζοντας στο καλντερίμι. Διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο λοξά προς τα αριστερά και παραπάνω  το καλντερίμι μπαίνει σε αγροτικό δρόμο για τριακόσια μέτρα και κατόπιν συνεχίζει ανηφορικά δεξιά. Περνούμε μικρό ρέμα από πέτρινο γεφυράκι και αρχίζουμε να συναντούμε τα πρώτα σπίτια  του Αγίου Λαυρεντίου.  Σε διασταυρώσεις καλντεριμιών διαλέγουμε την πιο φαρδιά και ανηφορική και, αφού  διασχίσουμε την άσφαλτο στο τέρμα των λεωφορείων, φθάνουμε λίγο παραπάνω στην πλατεία του χωριού σε υψόμετρο 568 μέτρων. Μέχρις εδώ χρειαστήκαμε περίπου δυόμιση ώρες για 6,9 χιλιόμετρα διαδρομής (με τις στάσεις).
Πλατεία Αγίου Λαυρεντίου

     Μόλις αρχίσουμε να κατηφορίζουμε από την πλατεία προς τα πίσω, αμέσως αριστερά υπάρχει μνημειακή μαρμάρινη βρύση και δίπλα της ανηφορίζει καλντερίμι, το οποίο ακολουθούμε. Παραπάνω φθάνουμε σε άλλη βρύση χωρίς νερό, όπου τα κόκκινα σημάδια του μαραθωνίου στρίβουν αριστερά σε τσιμεντόδρομο (προσοχή). Εμείς όμως συνεχίζουμε στο ανηφορικό καλντερίμι από δεξιά, που αμέσως μας φέρνει στο μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου, το οποίο έδωσε και το όνομά του στο χωριό. Είναι από τα παλαιότερα του Πηλίου και χτίστηκε το 1378 από τον αγιορείτη μοναχό Όσιο Λαυρέντιο, πάνω σε θεμέλια ακόμη παλαιότερου κτίσματος (ίσως των αρχών του 11ου αιώνος) βενεδικτίνων μοναχών από το Αμάλφι της Ιταλίας. Σήμερα είναι γυναικείο με τρεις μοναχές και γιορτάζει στις 10 Μαΐου.
Μονή Αγίου Λαυρεντίου

       Αφού επισκεφθούμε το ιστορικό μοναστήρι, συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε αριστερά από τον περίβολο, βγαίνουμε στον ασφαλτόδρομο στην επάνω πλευρά της μονής δίπλα στις κατασκηνώσεις και σε λίγα μέτρα φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά. Λίγο παραπάνω, ο δρόμος κάνει απότομη δεξιά στροφή ανηφορίζοντας. Μπορούμε και να κόψουμε δρόμο από στενό μονοπάτι που περνά δίπλα από μια στέρνα και να ξαναβγούμε στον δρόμο από πάνω. Εδώ υπάρχει πινακίδα που δείχνει τη συνέχεια της διαδρομής προς Χάνια και ανηφορίζουμε μέσα σε καστανωτό. Ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, συναντούμε αρκετές φορές τον χωματόδρομο ανηφορίζοντας και τον διασχίζουμε ή τον ακολουθούμε για λίγα μέτρα προς τα επάνω, μέχρι να ξαναβρούμε τη συνέχεια του μονοπατιού.
Θέα από το μονοπάτι προς τα ανατολικά, στο βάθος ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας

       Φθάνουμε σε εκκλησάκι που χτίστηκε στη μνήμη των τεσσάρων αεροπόρων  που σκοτώθηκαν το 2006, όταν δύο F-16 κατέπεσαν στο Γολγοθά. Εδώ διασχίζουμε για τελευταία φορά το δρόμο (ο οποίος συνεχίζει προς Χάνια) και πλέον μπαίνουμε σε δάσος οξιάς με γενική  κατεύθυνση ανατολική. Περνούμε από την πηγή της Κρύας Βρύσης και πιο πάνω φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου συναντούμε το μονοπάτι Χάνια-Σχιντζουράβλι. Εδώ πάμε αριστερά προς βορράν και ανηφορίζοντας για λίγο ακόμα, φθάνουμε στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής μας, στο ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1430 μέτρων.
Ανηφορίζοντας στο δάσος οξιάς

       Κατηφορίζοντας πλέον προς τα Χάνια, πάντοτε σε καθαρό σηματοδοτημένο μονοπάτι μέσα σε δάσος οξιάς, βρίσκουμε πιο πέρα διχάλα, όπου ο αριστερός κλάδος ανεβαίνει στην κορυφή Αγριόλευκες (1470 μ.) και από εκεί κατεβαίνει στο καταφύγιο, ενώ ο δεξιός την παρακάμπτει από τα ανατολικά, διασχίζει λοξά την πίστα του σκι και στη συνέχεια βαδίζουμε σε χωματόδρομο, που μας φέρνει και αυτός στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου. Από εδώ κατηφορίζοντας το δρόμο, φθάνουμε σε είκοσι λεπτά στον οικισμό των Χανίων με τα εστιατόρια και τους ξενώνες.
Θέα διασχίζοντας την πίστα Πανόραμα. Στο βάθος  η Ζαγορά.