Νταμούχαρη-Μούρεσι-Κισσός-Αη Γιάννης (κυκλική)

 

                                                                    
Απόσταση: 13,9 χλμ.    

Χρόνος: 6 ώρες με στάσεις

Υψόμετρο: από 18 μ (πάρκινγκ Νταμούχαρης) μέχρι 519 μ. (πλατεία Κισσού)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 806 μ. 

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (πλατείες Μούρεσι και Κισσού, Μαυρούτσα, Νταμούχαρη)

Αρχή/τέλος: πάρκινγκ Νταμούχαρης

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

LINK TO ENGLISH PAGE

Powered by Wikiloc

    Σ` αυτή την προτεινόμενη κυκλική διαδρομή στο Ανατολικό Πήλιο, ξεκινώντας από τον παραθαλάσσιο οικισμό της Νταμούχαρης, ανηφορίζουμε στο καλντερίμι προς την πλατεία του Μούρεσι και συνεχίζουμε προς τον Κισσό. Τέλος, από την πλατεία του Κισσού κατεβαίνουμε στην παραλία του Αη Γιάννη και από εκεί επιστρέφουμε πίσω στη Νταμούχαρη. Η περισσότερη διαδρομή γίνεται σε καλντερίμι, αλλά υπάρχουν και τμήματα ασφαλτόδρομου, χωματόδρομου και μονοπατιού.

    Ανηφορίζοντας λοιπόν από τη βρύση στο πάρκινγκ στο τέρμα του ασφαλτόδρομου στη Νταμούχαρη, πάμε αμέσως αριστερά σε τσιμεντόδρομο με πλακόστρωτη λωρίδα στη μέση. Σε πενήντα μέτρα, βλέπουμε δεξιά μας το καλντερίμι προς Μούρεσι και το ακολουθούμε. Βγαίνουμε σε δρόμο που ανηφορίζει και από πλακόστρωτος γίνεται χωματόδρομος. Προσέχουμε για τα κόκκινα σημάδια αριστερά μας καθώς ανηφορίζουμε για να βρούμε το καλντερίμι, που δε φαίνεται καλά στην αρχή, καθώς ο δρόμος το έχει κόψει απότομα (προσοχή).  Παραπάνω βγαίνουμε σε χωματόδρομο που ανηφορίζει και ξαναβρίσκουμε εύκολα το καλντερίμι στα αριστερά του. Σύντομα βγαίνουμε ξανά σε δρόμο και πάλι βρίσκουμε παραπάνω το καλντερίμι στα αριστερά. 

    Το ωραίο καλντερίμι περνά μέσα από ένα τούνελ από πυκνή βλάστηση, που καλύπτει εντελώς τον ορίζοντα για λίγο. Πιο πάνω βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει με στροφές και φθάνουμε σε διασταύρωση με άλλο δρόμο, όπου εδώ το καλντερίμι διακρίνεται ανάμεσα στο τσιμέντο. Αν εδώ πάμε αριστερά στο δρόμο αυτό, σε πέντε λεπτά θα φθάσουμε στην κορυφή Τσούκα (259 μ.), ένα σημείο με θαυμάσια πανοραμική θέα, που αξίζει να κάνουμε αυτή τη μικρή παράκαμψη για να την απολαύσουμε και να γυρίσουμε πίσω. 

Θέα από την Τσούκα προς το βορρά

         Συνεχίζουμε λοιπόν ανηφορίζοντας στο δρόμο-καλντερίμι που έχει μια σειρά από κυπαρίσσια στο πλάι του. Διασχίζουμε διαδοχικά δύο φορές την άσφαλτο ανηφορίζοντας, την τρίτη φορά βγαίνουμε πάνω σε στροφή της και συνεχίζουμε ανηφορικά. Δεξιά μας έχουμε την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Σε διασταύρωση πάμε ευθεία δεξιά σε ίσωμα πλέον, και σε λίγο φθάνουμε στην πλατεία του Μούρεσι με την εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Εδώ μπορούμε να κάνουμε μια στάση για ξεκούραση.

Πλατεία Μουρεσίου

    Συνεχίζοντας στον ασφαλτόδρομο, περνούμε από μια βρύση και, περίπου πεντακόσια μέτρα μετά την πλατεία, προσέχοντας αριστερά μας για τα κόκκινα σημάδια (προσοχή), τον αφήνουμε και πάμε λοξά αριστερά σε τσιμεντοστρωμένο καλντερίμι που ανηφορίζει. Σε λίγα μέτρα το τσιμεντάρισμα σταματάει και συνεχίζουμε σε καλντερίμι. Πιο πέρα, περνάμε κάτω από την μικρή εκκλησία της Παναγίας, διασχίζουμε λοξά τσιμεντόδρομο και το καλντερίμι τελικά μας βγάζει επάνω στην κεντρική άσφαλτο στην έξοδο του Μούρεσι. Βαδίζουμε για εκατόν πενήντα μέτρα στην άσφαλτο και μετά προσέχοντας δεξιά μας (προσοχή) πάμε λοξά κατηφορικά βρίσκοντας μονοπάτι-καλντερίμι.

       Λίγο παρακάτω βγαίνουμε σε χωματόδρομο και πάμε αριστερά, βαδίζοντας ανάμεσα σε κτήματα με μηλιές και καστανιές. Πιο πέρα, δίπλα από χτιστό κιόσκι, ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει και ξαναβγαίνει σε δρόμο. Περνούμε ένα ρέμα που διασχίζει το δρόμο και σε λίγο αφήνουμε το δρόμο που ανηφορίζει και παίρνουμε μονοπάτι δεξιότερα, που μας φέρνει στην κοίτη του Κισσώτικου ρέματος, το οποίο περνάμε με μεταλλική γέφυρα που πατάει σε πετρόχτιστες βάσεις (όπου προφανώς παλιότερα αντί για μεταλλικούς σωλήνες υπήρχαν ξύλινα δοκάρια). Πανύψηλα πλατάνια ρίχνουν τη σκιά τους και μεγάλα βράχια βρίσκονται σκορπισμένα στην κοίτη της μεγάλης και κατάφυτης ρεματιάς, που κατεβάζει αρκετό νερό. Θέαμα  εντυπωσιακό, χαρακτηριστικά πηλιορείτικο. 

    Μετά τη γέφυρα ανηφορίζουμε σε καλντερίμι που παραπάνω βγαίνει σε χωματόδρομο. Ανηφορίζοντας συνεχώς, περνάμε από τον συνοικισμό Μαυρούτσα με την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου.

Άγιος Κωνσταντίνος στη Μαυρούτσα

      Διασχίζουμε την κύρια άσφαλτο και συνεχίζουμε να ανεβαίνουμε σε καλντερίμι-δρόμο. Προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια στις διασταυρώσεις, φθάνουμε τελικά στην πλατεία του Κισσού με την εξαιρετική εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Εδώ θα κάνουμε μια ακόμα στάση, καθώς είμαστε στο υψηλότερο σημείο της πορείας μας. 

Aγία Μαρίνα Κισσού, εσωτερικό

        Από την πλατεία του Κισσού, αρχίζοντας να κατηφορίζουμε αριστερά από την εκκλησία, αμέσως κάτω από την ταβέρνα στρίβουμε αριστερά, κατεβαίνουμε λίγα σκαλοπάτια και βαδίζουμε σε καλντερίμι, που περνά πάνω από παλιά σκεπαστή βρύση. Κινούμαστε παράλληλα και λίγο χαμηλότερα από τον ασφαλτόδρομο που οδηγεί στην έξοδο του χωριού, περνούμε κάτω από το πάρκινγκ και λίγο μετά βγαίνουμε αναγκαστικά στην άσφαλτο. Κατηφορίζουμε μέχρι τη διασταύρωση με τον κύριο δρόμο Ζαγοράς-Τσαγκαράδας, όπου πάμε αριστερά. Μετά από τετρακόσια μέτρα ακόμα στην κύρια άσφαλτο (προσοχή), βρίσκουμε καλντερίμι δεξιά που κατηφορίζει προς Άγιο Δημήτριο. 

Κισσός

         Βαδίζοντας εναλλάξ σε καλντερίμι και τσιμεντόδρομο, περνούμε από δύο βρύσες (η δεύτερη χωρίς νερό), από νεοκλασικά αρχοντικά και από την εκκλησία της Μεταμορφώσεως και βγαίνουμε στην άσφαλτο που πάει προς Αη Γιάννη, αμέσως κάτω από τη μεγάλη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.  Κατηφορίζουμε ευθεία στην άσφαλτο για διακόσια μέτρα, αγνοούμε στενό καλντερίμι δεξιά και, εκεί όπου ο κύριος δρόμος κάνει αριστερή στροφή, συνεχίζουμε ευθεία δεξιά σε δρόμο, που στο κέντρο του έχει καλντερίμι και τσιμέντο στα πλάγια. Παρακάτω αγνοούμε διασταύρωση τσιμεντόδρομου στα δεξιά προς ''Αη-Γιαννάκη'' και συνεχίζουμε με γενική κατεύθυνση ανατολική, περνούμε από τη μικρή πλατεία της Ξηρόβρυσης και ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο.

Aγιος Δημήτριος Κισσού

         Μετά από εκατό μέτρα, καθώς η άσφαλτος στρίβει αριστερά μετά τον ξενώνα ''Παράδεισος'', πάμε ευθεία κάτω σε τσιμεντόδρομο. Λίγο παρακάτω, εκεί όπου ο τσιμεντόδρομος στρίβει δεξιά κατηφορικά και άλλος δρόμος πάει ευθεία ανηφορίζοντας, βρίσκουμε αριστερά το καλντερίμι που κατηφορίζει σε καλή κατάσταση και ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο. Παρακάτω, σε αριστερή στροφή του δρόμου συνεχίζουμε ευθεία δεξιά στο καλντερίμι, που διασχίζει τρείς φορές ακόμα την άσφαλτο κατηφορίζοντας. Την τρίτη φορά, κατηφορίζουμε απότομα σε σκαλοπάτια και πάμε δεξιά σε τσιμεντόδρομο, ο οποίος βγαίνει στην αριστερή όχθη του ρέματος, δίπλα στην πεζογέφυρα όπου υπάρχει πινακίδα προς ''Hotel Sevilli''. Αριστερά από το ρέμα είναι ο τουριστικός παραλιακός οικισμός του Αη Γιάννη, ενώ δεξιά είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και πιο πέρα η μεγάλη αμμουδερή παραλία Παπά Νερό.

Η παραλία του Αη Γιάννη Κισσού σε παλιά φωτογραφία

    Από τη νότια άκρη της παραλίας Παπά Νερό συνεχίζουμε σε μονοπάτι-καλντερίμι, που παραπάνω βγαίνει σε δρόμο και πάμε αριστερά, για να φθάσουμε σε λίγα λεπτά πίσω στη Νταμούχαρη, όπου ήταν η αρχή της πορείας μας.

Νταμούχαρη

Nταμούχαρη - Μούρεσι - Τσαγκαράδα (κυκλική)

Χαλόρεμα

 Απόσταση: 5,7 χλμ.
Διάρκεια: 3 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 2.20')
Υψόμετρο: από 0 μ. (Νταμούχαρη) σε 351 μ. (μέγιστο)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, κάποιες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Βίγλα Τσαγκαράδας, Nταμούχαρη)

Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    H διαδρομή στο Εverytrail

         

         Σε αυτήν την κυκλική διαδρομή, ανηφορίζουμε αρχικά στο καλντερίμι από Νταμούχαρη προς Μούρεσι και στη συνέχεια παίρνουμε μονοπάτι που περνά τη μεγάλη και κατάφυτη ρεματιά του Χαλορέματος και μας βγάζει στη Βίγλα της Τσαγκαράδας. Από εκεί, ακολουθούμε το κύριο καλντερίμι για να επιστρέψουμε στη Νταμούχαρη. Η πορεία μας μπορεί να ολοκληρωθεί με μπάνιο στην παραλία της Νταμούχαρης και φαγητό σε μία από τις ταβέρνες που λειτουργούν εκεί. Ένα άλλο πλεονέκτημα που έχουμε ξεκινώντας από τη Νταμούχαρη, είναι ότι έτσι έχουμε το κύριο ανηφορικό κομμάτι στην αρχή της πορείας μας. Αν ερχόμαστε από το Βόλο με λεωφορείο του ΚΤΕΛ, μπορούμε να κατεβούμε στον Αι Γιάννη και από την άκρη της παραλίας Παπά Νερό θα βρούμε καλντερίμι που θα μας βγάλει σε 15 λεπτά στη Νταμούχαρη.

           Ξεκινώντας λοιπόν από τη βρύση στο πάρκινγκ στο τέρμα του ασφαλτόδρομου στη Νταμούχαρη, ανηφορίζουμε και πάμε αμέσως αριστερά σε τσιμεντόδρομο με πλακόστρωτη λωρίδα στη μέση. Σε πενήντα μέτρα, βλέπουμε δεξιά μας το καλντερίμι που πηγαίνει προς Μούρεσι και το ακολουθούμε. Βγαίνουμε σε δρόμο που ανηφορίζει και από πλακόστρωτος γίνεται χωματόδρομος. Προσέχουμε για τα κόκκινα σημάδια αριστερά μας καθώς ανηφορίζουμε για να βρούμε το καλντερίμι, που δε φαίνεται καλά στην αρχή, καθώς ο δρόμος το έχει κόψει απότομα (προσοχή).  Παραπάνω βγαίνουμε σε χωματόδρομο που ανηφορίζει και ξαναβρίσκουμε εύκολα το καλντερίμι στα αριστερά του. Σύντομα βγαίνουμε ξανά σε δρόμο και πάλι βρίσκουμε παραπάνω το καλντερίμι στα αριστερά. 

Tούνελ από βλάστηση στο καλντερίμι για Μούρεσι

             Το ωραίο καλντερίμι περνά μέσα από ένα τούνελ από πυκνή βλάστηση, που καλύπτει εντελώς τον ορίζοντα για λίγο. Πιο πάνω βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει με στροφές και φθάνουμε σε διασταύρωση με άλλο δρόμο, όπου εδώ το καλντερίμι διακρίνεται ανάμεσα στο τσιμέντο. Αν εδώ πάμε αριστερά στο δρόμο αυτό, σε πέντε λεπτά θα φθάσουμε στην κορυφή Τσούκα (259 μ.), ένα σημείο με θαυμάσια πανοραμική θέα, που αξίζει να κάνουμε αυτή τη μικρή παράκαμψη για να την απολαύσουμε και να γυρίσουμε πίσω. 

         Συνεχίζουμε λοιπόν ανηφορίζοντας στο δρόμο-καλντερίμι που έχει μια σειρά από κυπαρίσσια στο πλάι του. Βγαίνοντας στην άσφαλτο, την ακολουθούμε αριστερά, αφήνοντας πια το καλντερίμι (προσοχή). Εκατό μέτρα πιο πάνω, στο τελείωμα της δεξιάς στροφής που κάνει η άσφαλτος,  πάμε  αριστερά στην ταμπέλα προς ''Βίλα Γλύκας'' και βαδίζουμε για λίγα μέτρα ευθεία σε τσιμεντόδρομο. Κατόπιν συνεχίζει κατηφορικός χωματόδρομος και λίγο πριν το τέρμα του βρίσκουμε αριστερά το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια.  

Κατεβαίνοντας στο Χαλόρεμα

         Κατηφορίζουμε στην πλαγιά της κατάφυτης ρεματιάς του Χαλορέματος για να φθάσουμε στην κοίτη και περνούμε απέναντι, βαδίζοντας σε πυκνή βλάστηση. Όπως ανηφορίζουμε, πιο πάνω δεξιά φεύγει μονοπάτι που πηγαίνει προς Άγιο Στέφανο. Εμείς ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια και πιο πέρα το μονοπάτι γίνεται χωματόδρομος, ο οποίος βγαίνει στην άσφαλτο που έρχεται από τον Άγιο Στέφανο. Κατηφορίζουμε πλέον στην άσφαλτο και σε λίγα μέτρα φεύγει δρόμος αριστερά προς ''Βίγλα''. Προτιμούμε να βαδίσουμε ευθεία στο δρόμο μας και παρακάτω, εκεί που κάνει δεξιά στροφή, τον αφήνουμε και πάμε αριστερά σε μονοπάτι με αυλάκι νερού. Περνούμε από ένα όμορφο παλιό αρχοντικό, μετά υπάρχει διασταύρωση με δέντρο στη μέση και κατηφορίζουμε ευθεία σε καλντερίμι.

       Σύντομα βγαίνουμε στον άσφαλτο, ο οποίος σε εκατό μέτρα μας φέρνει στη θέση Βίγλα. Εδώ υπάρχει ένα πλάτωμα με πλατάνι και μια βρύση. Εδώ έρχεται και το κύριο καλντερίμι από Αγία Κυριακή και Αγία Παρασκευή (βλέπε τη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης).  Συνεχίζουμε για λίγα μέτρα ακόμα ευθεία σε χωματόδρομο και κατόπιν έχουμε διχάλα (προσοχή), όπου o δρόμος φεύγει δεξιά και το καλντερίμι πάει λοξά αριστερά, πλάι σε μια περίφραξη.

Νταμούχαρη

        Σε λίγο φθάνουμε σε ξύλινο κιόσκι. Αριστερά υπάρχει μπαλκονάκι με θαυμάσια θέα προς το βορρά μέχρι το Πουρί. Το καλντερίμι αρχίζει να κατηφορίζει πιο έντονα με ζικ ζακ (καγκιόλια) ανάμεσα σε θαμνώδη βλάστηση. Νιώθουμε το θαλασσινό αέρα καθώς πλησιάζουμε ολοένα και ακούμε μέσα στην ησυχία τα κύματα να σκάνε στις βραχώδεις ακτές.

      Κατεβαίνοντας, φεύγουν προς τα δεξιά δύο μονοπάτια, τα οποία ενώνονται πιο πέρα και πηγαίνουν προς Κρυφό Σχολειό-Φακίστρα. Το καλντερίμι έχει προστατευτικό τοιχίο στο πλάι, γιατί η πλαγιά είναι πολύ απότομη. Τελικά φθάνουμε κάτω και περνούμε πάλι το Χαλόρεμα από ξύλινο γεφυράκι, που πατά σε λιθόκτιστες βάσεις. Ωσάν για να δικαιολογήσει το όνομά του, το ρέμα έχει χαλάσει τον τσιμεντένιο διάδρομο όπου βαδίζουμε στην άλλη όχθη του.

Το γεφύρι στο Χαλόρεμα (Νταμούχαρη)

      Αμέσως φθάνουμε στην κροκαλωτή παραλία της Νταμούχαρης, κάτω από τα ερείπια του αρχαίου κάστρου (διαβάστε το βιβλίο του Κώστα Λιάπη ''Τα Παλιόκαστρα του Πηλίου'', Βόλος 2010, για περισσότερες πληροφορίες). Εδώ μπορούμε να δροσιστούμε με μια βουτιά στην πεντακάθαρη θάλασσα του Αιγαίου.

Παραλία Νταμούχαρης

        Βαδίζοντας σε πλακόστρωτο, περνούμε αμέσως πάνω από το λιμανάκι, όπου το 2007 γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία Mamma mia. Σε μια ταβέρνα μάλιστα, υπάρχουν φωτογραφίες της ιδιοκτήτριας με τη Μέριλ Στριπ. Λίγο πιο πέρα, βρίσκουμε αριστερά το καλντερίμι που μας φέρνει πίσω στο πάρκινγκ στο τέρμα του ασφαλτόδρομου, απ` όπου αρχίσαμε την πορεία μας.     

Λιμανάκι Νταμούχαρης

Τσαγκαράδα-Φακίστρα-Νταμούχαρη

Φακίστρα

Απόσταση: 7,9 χλμ.
Διάρκεια: καθαρός χρόνος πορείας 2.30 ώρες, με τις στάσεις 3-3.30 ώρες
Υψόμετρο: από 500 μ. (αρχή) σε 0 μ. (Φακίστρα, Νταμούχαρη)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (βρύση μετά τον Άγιο Γεώργιο, Άγιος Νικόλαος)

Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

       Στην πολύ όμορφη αυτή διαδρομή, κατηφορίζουμε από την Αγία Παρασκευή Τσαγκαράδας προς την παραλία της Φακίστρας και στη συνέχεια ακολουθούμε πορεία παράλληλη με την ακτογραμμή για να φθάσουμε στη Νταμούχαρη. Από εκεί μπορούμε, αν θέλουμε, να επιστρέψουμε πίσω στην Τσαγκαράδα από το καλντερίμι (δείτε τη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης) ή  να συνεχίσουμε προς τον κοντινό τουριστικό οικισμό του Αι Γιάννη, απ` όπου μπορούμε να γυρίσουμε στην Τσαγκαράδα με το λεωφορείο (www.ktelvolou.gr). Η Φακίστρα είναι ερημική παραλία, αλλά στη Νταμούχαρη και τον Αι Γιάννη θα βρούμε εστιατόρια και ξενοδοχεία.
 Ενημέρωση Σεπτέμβριος 2017: δύο τμήματα μονοπατιού κάτω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι κλεισμένα από βλάστηση, αναγκάζοντάς μας να βαδίσουμε στην άσφαλτο.

     Ξεκινώντας από τη διασταύρωση στον κύριο δρόμο της Τσαγκαράδας στο ύψος της Αγίας Παρασκευής και από το καφέ που υπάρχει εκεί, ακολουθούμε καλντερίμι που κατηφορίζοντας μας βγάζει στη στροφή του ασφαλτόδρομου, όπου δεξιά σε λίγα μέτρα φθάνουμε στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής με τον τεράστιο πλάτανο δίπλα στην εκκλησία.

Αγία Παρασκευή

        Το καλντερίμι κατηφορίζει αριστερά από την πλατεία και περνούμε από βρύση στο κάτω μέρος της. Μπαίνουμε αμέσως σε δάσος με αγριοκαστανιές και αφήνουμε ένα  γεφυράκι δεξιά μας, καθώς κατηφορίζουμε σε ένα μαγευτικό σκηνικό δίπλα σε μικρό ρέμα.

      Παρακάτω το καλντερίμι βγαίνει σε δρόμο, όπου πάμε δεξιά και αμέσως στη διασταύρωση αριστερά, για να φθάσουμε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Μπαίνουμε στον ασφαλτόδρομο πάνω σε στροφή του και βαδίζουμε κατηφορικά για τριακόσια μέτρα στο δρόμο. Κατόπιν, προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια και τα μικρά στρόγγυλα πινακιδάκια, βρίσκουμε δεξιά το καλντερίμι που κατηφορίζει ευθεία σε πυκνή βλάστηση και περνούμε δίπλα από μιά βρύση. Βγαίνουμε πάλι στον ασφαλτόδρομο, όπου πάμε για είκοσι μέτρα αριστερά και μετά ξαναμπαίνουμε στο καλντερίμι δεξιά μας. Διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο και, από μονοπάτι πλέον, ξαναβγαίνουμε στο δρόμο.

Πλησιάζοντας στη Φακίστρα

       Εδώ το μονοπάτι κανονικά διέσχιζε πάλι την άσφαλτο και συνέχιζε ευθεία προς τα κάτω. Όμως προς το παρόν είναι αδιάβατο, και έτσι βαδίζουμε πλέον στο δρόμο που κατηφορίζει με φουρκέτες προς τη θάλασσα. Παρακάτω έχουμε το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και μετά η άσφαλτος τερματίζει. Εδώ υπάρχει ξύλινο κιόσκι και δίπλα του κατηφορίζει καλντερίμι, το οποίο σε πέντε λεπτά μας βγάζει στην παραλία της Φακίστρας.

Φακίστρα

     Επιστρέφοντας πίσω στο κιόσκι, παίρνουμε το στενό χωματόδρομο στα δεξιά με βόρεια κατεύθυνση. Αμέσως σε λίγα μέτρα έχουμε καλντερίμι που οδηγεί στο παρεκκλήσι-ερημητήριο του Κρυφού Σχολειού, σε μια βραχοσπηλιά δίπλα στα κύματα. Η επίσκεψη στο υποβλητικό τούτο μέρος, κατάλληλο για ήρεμη περισυλλογή, συνιστάται ανεπιφύλακτα.

Κρυφό Σχολειό

      Συνεχίζουμε στο δρόμο, που πορεύεται παράλληλα με την ακτογραμμή. Σε λίγο βλέπουμε  βραχώδη γλώσσα στεριάς που εισχωρεί στη θάλασσα, το Μακρολίθαρο. Εδώ έρχεται από αριστερά μονοπάτι-καλντερίμι που οδηγούσε στην εκκλησία της Αγίας Κυριακής της Τσαγκαράδας. Εμείς συνεχίζουμε στο δρόμο, ο οποίος πιο πέρα τερματίζει και μπαίνουμε σε μονοπάτι. Αφού περάσουμε από το κλειδωμένο εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, το μονοπάτι βγαίνει σε χωματόδρομο και ανηφορίζουμε για να φθάσουμε σε ένα κιόσκι.

Νταμούχαρη

         Εδώ συναντούμε πλέον το κύριο καλντερίμι που έρχεται από την Αγία Παρασκευή της Τσαγκαράδας και το ακολουθούμε κατηφορίζοντας. Μπροστά μας βλέπουμε τη Νταμούχαρη. Αφού κάνει μερικούς ελιγμούς (καγκιόλια), το καλντερίμι φθάνει σε ξύλινο γεφυράκι που περνά το Χαλόρεμα. 

Παραλία Νταμούχαρης

           Εδώ είμαστε στην κροκαλωτή παραλία της Νταμούχαρης, αμέσως κάτω από τα ερείπια του κάστρου που ήταν χτισμένο πάνω στον κάβο. Αν βαδίσουμε λίγο ακόμα στο πλακόστρωτο, θα  φθάσουμε στο μικρό λιμανάκι με το ερειπωμένο κτίριο του παλιού τελωνείου και τα δύο εστιατόρια που λειτουργούν εκεί. Εδώ γυρίστηκαν το 2006 σκηνές της χολλυγουντιανής ταινίας Mamma Mia!  με πρωταγωνίστρια τη Μέριλ Στριπ. Μετά από λίγα μέτρα ακόμα στο πλακόστρωτο, έχουμε αριστερά το καλντερίμι που βγάζει στον ασφαλτόδρομο. Από εκεί, βαδίζοντας 10-15 λεπτά ακόμα, μπορούμε να φθάσουμε στην παραλία Παπά Νερό του Αι Γιάννη, όπως έχει περιγραφεί στη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης.

Nταμούχαρη - Μούρεσι (κυκλική)

Νταμούχαρη

Απόσταση: 5,6 χλμ. (με επιστροφή)
Διάρκεια: 2,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.50΄ με επιστροφή)
Υψόμετρο: από 0 μ. (Νταμούχαρη) σε 385 μ. (πλατεία Μούρεσι)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Νταμούχαρη, Μούρεσι

 Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Εverytrail   

         Το φυσικό λιμανάκι της Νταμούχαρης είναι το μόνο μέρος σε όλη την ανατολική ακτή του Πηλίου, όπου μπορούσαν τα πλεούμενα να προφυλαχτούν από τον καιρό. Η σημασία του φαίνεται και από τα ερείπια του βυζαντινού κάστρου που υπήρχε εδώ, όπως και από την παρουσία τελωνείου και αποθηκών για τα εμπορεύματα. Πέρα από το καλντερίμι που τη συνδέει με την Τσαγκαράδα (βλέπε τη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης), υπάρχουν άλλα δύο που τη συνδέουν με το Μούρεσι, στο οποίο και ανήκε. Σήμερα, η Νταμούχαρη είναι παραθεριστικός οικισμός με ξενώνες και εστιατόρια. Η φήμη της διευρύνθηκε μετά τα γυρίσματα σκηνών της χολλυγουντιανής ταινίας Mamma mia! το 2006 με πρωταγωνίστρια τη Μέριλ Στριπ.

Tσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης

Nταμούχαρη

Απόσταση: 4,3 χλμ.
Διάρκεια: 1.45΄ (καθαρός χρόνος πορείας 1.15΄)
Υψόμετρο: Από 480 μ. (Αγία Παρασκευή) σε 0 μ.
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (βρύση Αγίας Κυριακής, βρύση Βαϊνά, Νταμούχαρη)

 Kατεβάστε ίχνος GPS:  Η διαδρομή στο Wikiloc   H διαδρομή στο Everytrail

           Σε αυτήν τη διαδρομή, που είναι μια από τις κορυφαίες πορείες στο Πήλιο, κατηφορίζουμε σε καλντερίμι από την Αγία Παρασκευή Τσαγκαράδας στο λιμανάκι της Νταμούχαρης, μέσα σε ένα περιβάλλον μεγάλης φυσικής ομορφιάς, για να καταλήξουμε κατόπιν στη μεγάλη αμμουδερή παραλία Παπά Νερό στον Αι Γιάννη. Εδώ, όπως και στη Νταμούχαρη, μπορούμε να βουτήξουμε στη θάλασσα του Αιγαίου και να φάμε σε μία από τις ταβέρνες που υπάρχουν στην παραλία. Μπορούμε να επιστρέψουμε από τον Αι Γιάννη με λεωφορείο του ΚΤΕΛ (www.ktelvolou.gr) ή με ταξί (6944718863).

            Ξεκινώντας από τη διασταύρωση με την κύρια άσφαλτο της Τσαγκαράδας, στο ύψος της Αγίας Παρασκευής, κατηφορίζουμε αρχικά στον ασφαλτόδρομο. Μετά από εκατό μέτρα, ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και λίγο παρακάτω είναι η πλατεία της Αγίας Παρασκευής με τον περίφημο αιωνόβιο πλάτανο. Εμείς αφήνουμε το δρόμο πάνω στη στροφή, βλέποντας την πινακίδα προς Νταμούχαρη αριστερά και βρίσκουμε το καλντερίμι, που κατηφορίζει ευθεία βορειοανατολικά ανάμεσα στα σπίτια του χωριού.

         Διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο και συνεχίζουμε σε καλντερίμι. Τη δεύτερη φορά είναι για λίγα μέτρα τσιμεντοστρωμένο, αλλά αποκαλύπτεται ξανά και μας φέρνει σε μνημειακή μαρμάρινη βρύση με κεφαλή λιονταριού. Η σκαλισμένη επιγραφή μας πληροφορεί ότι η βρύση κατασκευάστηκε το 1907 με δαπάνη του Δημητρίου Φοινικόπουλου.

Αγία Κυριακή

        Αμέσως μετά τη βρύση, το καλντερίμι κάνει έναν ελιγμό αριστερά αφήνοντας τσιμεντόδρομο στα δεξιά, και περνάει δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Κυριακής. Η μικρή πλατεία με τον πλάτανο πάνω από την εκκλησία είναι άδεια και έρημη. Διασχίζουμε για τρίτη φορά την άσφαλτο και συνεχίζουμε σε εντυπωσιακό φαρδύ καλντερίμι, που κατηφορίζει με ελιγμούς μέσα σε δάσος καστανιάς, για να περάσει ένα ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι. Εδώ, δίπλα στην κοίτη του ρέματος, υπάρχει η βρύση του Βαϊνά.
       Ανηφορίζοντας, φθάνουμε στη ράχη και μπαίνουμε λοξά σε στενό ασφαλτόδρομο. Σε λίγα μέτρα φθάνουμε στην τοποθεσία Βίγλα. Εδω υπάρχει μικρή πλατεία με ένα πλατάνι και μια βρυσούλα, απ` όπου αγναντεύουμε τη θάλασσα. Συνεχίζουμε για λίγα μέτρα ακόμα ευθεία σε χωματόδρομο και κατόπιν έχουμε διχάλα (προσοχή), όπου o δρόμος φεύγει δεξιά και το καλντερίμι πάει λοξά αριστερά, πλάι σε μια περίφραξη.

Κοιτάζοντας προς το βορρά

         Σε λίγο φθάνουμε σε ξύλινο κιόσκι. Αριστερά υπάρχει μπαλκονάκι με θαυμάσια θέα προς το βορρά μέχρι το Πουρί. Το καλντερίμι αρχίζει να κατηφορίζει πιο έντονα με ζικ ζακ (καγκιόλια) ανάμεσα σε θαμνώδη βλάστηση. Νιώθουμε το θαλασσινό αέρα καθώς πλησιάζουμε ολοένα και ακούμε μέσα στην ησυχία τα κύματα να σκάνε στις βραχώδεις ακτές. Όλες μας οι αισθήσεις  συμμετέχουν στη γιορτή.

Τα  Καγκιόλια

       Κατεβαίνοντας το καλντερίμι, βλέπουμε να φεύγει προς τα δεξιά ένα μονοπάτι, το οποίο πηγαίνει προς Κρυφό Σχολειό-Φακίστρα. Το καλντερίμι έχει προστατευτικό τοιχίο στο πλάι, γιατί η πλαγιά είναι πολύ απότομη. Τελικά φθάνουμε κάτω και περνούμε το Χαλόρεμα από ξύλινο γεφυράκι που πατά σε λιθόκτιστες βάσεις. 

Το γεφύρι στο Χαλόρεμα

      Αμέσως φθάνουμε στην κροκαλωτή παραλία της Νταμούχαρης, κάτω από τα ερείπια του αρχαίου κάστρου (για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε το βιβλίο του Κώστα Λιάπη ''Τα Παλιόκαστρα του Πηλίου'', Βόλος 2010).

Παραλία Νταμούχαρης

      Βαδίζοντας σε πλακόστρωτο, περνούμε αμέσως πάνω από το λιμανάκι, όπου το 2007 γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία Mamma mia. Σε μια ταβέρνα μάλιστα, υπάρχουν φωτογραφίες της ιδιοκτήτριας με τη Μέριλ Στριπ.

Λιμανάκι Νταμούχαρης

     Συνεχίζουμε ανάμεσα από σπίτια και ξενώνες και, εκεί όπου το πλακόστρωτο γίνεται τσιμεντόδρομος, βλέπουμε αριστερά το καλντερίμι, το οποίο ανηφορίζει και μας φέρνει στο πάρκινγκ της Νταμούχαρης, εκεί που τερματίζει η άσφαλτος. Βαδίζοντας τώρα στην άσφαλτο, μετά από τριακόσια μέτρα υπάρχει μια βρύση. Στο σημείο αυτό o δρόμος κάνει διχάλα και πάμε δεξιά. Μετά από εκατό μέτρα ακόμα, υπάρχει ξύλινο κιόσκι δίπλα στην άσφαλτο. Εδώ φεύγει τσιμεντόδρομος προς τον ξενώνα ''Κατερίνα'' και το καλντερίμι κατηφορίζει ακριβώς πλάι του από αριστερά. Λίγα μέτρα πιο κάτω, το καλντερίμι συνεχίζει αριστερά από την είσοδο της ''Κατερίνας'' και μας φέρνει σύντομα στη νότια άκρη της παραλίας Παπά Νερό.
       

 Παπά Νερό

         Για επίλογο, θα παραθέσουμε τα λόγια του αείμνηστου Νίκου Χαρατσή:  ''Καλότυχος αυτός που θα βαδίσει αυτό το καλντερίμι. Είναι πολλά τα ευχάριστα ξαφνιάσματα που θα αισθανθεί και είμαι σίγουρος πως τούτη η διαδρομή, όσο μακριά κι αν φύγει από το Πήλιο, θα μείνει άσβεστη θύμηση μέσα στην ψυχή του. Χαρά σ` αυτόν που  σφίγγει το ζωνάρι του κι αρχίζει να κατηφορίζει σε τούτα τα μέρη, που ταίρι τους δεν υπάρχει πουθενά''.