Χορευτό-Ζαγορά-Παναγία Ράσοβα-Πουρί (κυκλική)

Η παραλία Παρίσαινα με το αρχοντικό Πάντου. Στο βάθος το Χορευτό.

Απόσταση: 16,7 χλμ.  

Χρόνος: 8 ώρες (με στάσεις)

Υψόμετρο: από 0 μ. (Χορευτό) έως 700 μ. (μέγιστο)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 906 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Σωτήρα, Ράσοβα, Πουρί, Χορευτό)

Αρχή/τέλος: παραλία Χορευτού, στη στροφή του δρόμου προς Ζαγορά

Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc 

                                          LINK TO ENGLISH PAGE

  

Powered by Wikiloc

     Αυτή είναι μια αρκετά μεγάλη κυκλική πορεία που ενώνει Ζαγορά και Πουρί με ορεινή και παραθαλάσσια διαδρομή, στην οποία μπορούμε να θαυμάσουμε έστω από μακριά τον μεγάλο καταρράκτη στον Μεγαλόβραχο, εφόσον η πορεία μας πραγματοποιηθεί την άνοιξη που κατεβάζει αρκετό νερό. Αντιθέτως, το καλοκαίρι το νερό στερεύει.

    Ξεκινώντας από την παραλία του Χορευτού, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο που αφήνει την παραλία και ανηφορίζει προς τη Ζαγορά. Αμέσως όμως την αφήνουμε προς τα δεξιά, παίρνοντας τον τσιμεντόδρομο προς το ξενοδοχείο ''Αιγεύς''. Ο δρόμος έχει πλακόστρωτη λωρίδα στη μέση και πρόκειται για τσιμεντοστρωμένο καλντερίμι, το οποίο ανηφορίζει έντονα. Το τσιμεντάρισμα σταματά παραπάνω και αποκαλύπτονται  οι πέτρες του καλντεριμιού. Κατολισθήσεις του εδάφους και ένα πεσμένο δέντρο μας δυσκολεύουν κάπως, ωστόσο καταφέρνουμε να περάσουμε και βγαίνουμε σε χωματόδρομο. 

Στο καλντερίμι Χορευτό-Σωτήρα, σαν σε ζούγκλα

    Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές για τη συνέχεια: Στην πρώτη (που ακολουθεί το ίχνος της καταγραφής της πορείας μας εδώ), πάμε δεξιά στο δρόμο και σε πενήντα μέτρα σε διχάλα αριστερά ανηφορικά. Μέσα στο δρόμο κάπου διακρίνονται στοιχεία καλντεριμιού. Ο δρόμος ανηφορίζει με ελιγμούς και φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά. Μετά από πενήντα μέτρα, φεύγει άλλος δρόμος αριστερά και τον ακολουθούμε ανηφορίζοντας. Πάλι διακρίνουμε στοιχεία καλντεριμιού μέσα στο δρόμο, ο οποίος περνά δίπλα από ένα κτήμα, βαδίζουμε για λίγο σε ίσιωμα, και μετά από λίγη ανηφόρα σε τσιμενταρισμένο δρόμο-καλντερίμι συναντούμε τσιμενταύλακα. Εδώ ενώνεται η πορεία μας με το μονοπάτι της δεύτερης επιλογής, που έχει σήμανση με τετράγωνα πινακιδάκια και κόκκινα σημάδια. Δεξιά επάνω το καλντερίμι αποκαλύπτεται ξανά, φαρδύ και καθαρό και το ακολουθούμε. Λίγο παραπάνω όμως ξαναγίνεται τσιμενταρισμένος δρόμος. 

Το Χορευτό από ψηλά

     Συνεχίζοντας, περνάμε από παλιό πέτρινο σπίτι, παραπάνω ένα μεγαλύτερο που τώρα ανακαινίζεται, κατόπιν ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και εκατόν πενήντα μέτρα μετά τη στροφή (προσοχή στα σημάδια), πάμε αριστερά σε στενό δρόμο και αμέσως δεξιά σε μονοπάτι, το οποίο μας ξαναβάζει στο καλντερίμι που είναι λίγο παραπάνω,  ανηφορίζοντας σε δάσος αγριοκαστανιάς. Παραπάνω συναντούμε αγροτικό δρόμο πάνω σε στροφή του και αμέσως ξαναμπαίνουμε στο καλντερίμι. Το κομμάτι αυτό έχει υποστεί ζημιά από καθιζήσεις του εδάφους και χρειάζεται προσοχή. Επίσης χρειάζεται ευλυγισία για να ξεπεράσουμε το εμπόδιο ορισμένων πεσμένων δέντρων, που οι καλόμοιροι αρμόδιοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί, έχουν αφήσει άκοπα πάνω στο καλντερίμι.

     Τελικά βγαίνουμε σε στενό αγροτικό δρόμο δίπλα σε παχνί ζώων. Σε λίγα μέτρα συναντούμε φαρδύτερο ανηφορικό χωματόδρομο. Περνάμε δίπλα από το νεκροταφείο και αμέσως μετά φθάνουμε στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως, που οι ντόπιοι τη λένε Σωτήρα, στην ομώνυμη συνοικία της Ζαγοράς. Η εκκλησία είναι χτισμένη το 1889 μετά την καταστροφή του παλαιού ναού, που χρονολογούνταν από το 1168, από καθιζήσεις και πυρκαϊά.

Μεταμόρφωση (Σωτήρα) Ζαγοράς

    Μπαίνουμε μέσα στον περίβολο της εκκλησίας, ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και αριστερά μας υπάρχει βρύση με άφθονο δροσερό νερό, για να μας ξεδιψάσει μετά από την έντονα ανηφορική πορεία. Ανεβαίνουμε λίγα ακόμα σκαλοπάτια και μπαίνουμε σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο με καλντερίμι στη μέση (οδός ΒΟΛΤΟΥ), που σε λίγο μας βγάζει στον κύριο δρόμο της Ζαγοράς, δίπλα στο πρώην ξενοδοχείο ''Ανάσα''. Εδώ πάμε αριστερά στην άσφαλτο  και μετά από λίγο την αφήνουμε λοξά προς τα δεξιά. Ανηφορίζουμε συνεχώς ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας της Σωτήρας με ζιγκ ζαγκ βαδίζοντας σε καλντερίμι, άλλοτε τσιμενταρισμένο και άλλοτε ατόφιο. Περνούμε κοντά σε μια παλιά χαρακτηριστική βρύση, την Πλατανόβρυση.

Πλατανόβρυση Ζαγοράς

    Βγαίνουμε από το χωριό και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, τσιμενταρισμένο ή χωμάτινο. Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε έχοντας γενική κατεύθυνση δυτική. Περπατώντας, φθάνουμε σε ένα σημείο απ` όπου βλέπουμε από μακριά τον καταρράκτη του Μεγαλόβραχου, τον μεγαλύτερο του Πηλίου, ένα εντυπωσιακό θέαμα, ιδίως αν η πορεία μας γίνεται την ανοιξη που λιώνουν τα χιόνια και κατεβαίνουν πολλά νερά. Το καλοκαίρι το νερό στερεύει. Πιο πέρα ο δρόμος περνά το ρέμα του Καλοκαιρινού (σε επίπεδο υψηλότερο από τον καταρράκτη) καθώς και άλλα δύο-τρία δευτερεύοντα ρέματα, που κι αυτά κατεβάζουν αρκετό νερό την άνοιξη, και στη συνέχεια κατηφορίζουμε, φθάνοντας στην εκκλησία της Παναγίας Ράσοβας. 

Παναγία Ράσοβα Ζαγοράς

    Αυτό είναι από τα πιο παλιά μοναστήρια του Πηλίου και συγκεκριμένα μέσα στα πέντε παλαιότερα του βουνού των Κενταύρων. Δημιουργήθηκε το 1250 περίπου, ίσως και πιο πριν. Στοιχεία για το μοναστήρι υπάρχουν από το 1270. Πρόκειται για ένα μεγάλο μοναστήρι της εποχής με κελιά γύρω-γύρω. Σήμερα διασώζεται μόνο η εκκλησία (το καθολικό), και αυτό όχι σε καλή κατάσταση. Έχουν χαλάσει και πολλές τοιχογραφίες.  Κατά καιρούς έγιναν προσπάθειες συντήρησης με αντιστηρίγματα και διάφορες επισκευές. Όσο για τα κελιά και λοιπά κτίσματα, αυτά από καιρό έχουν καταστραφεί και έχουν πέσει. Το μοναστήρι έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πολλά χρόνια (ο τελευταίος μοναχός απεβίωσε  το 1885). Τελευταία, μετά από καταστροφές που προκάλεσαν λαθρανασκαφείς που έψαχναν για λίρες, παραμένει πάντοτε κλειδωμένο, εκτός από την ημέρα της γιορτής του στις 21 Νοεμβρίου (Εισόδια της Θεοτόκου).

    Αντιγράφω από το βιβλίο του Νίκου Διαμαντάκου ''Εκκλησίες και εξωκλήσια της Ζαγοράς'': ''Ο καθολικός ναός περιβαλλόταν από διώροφα κελλιά που απάρτιζαν ένα οικοδομικό συγκρότημα που έμοιαζε με φρούριο. Η μοναδική του είσοδος ήταν στην ανατολική πλευρά, στην πρόσοψη ορθογώνιας χτιστής προεξοχής. Εκλεινε με χοντρή ξύλινη πόρτα, που ασφάλιζε με καταρράκτη. Από πάνω ήταν σε καμπυλωτή εσοχή  η εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου.Έπειτα έμπαινες σε μια στοά, που οδηγούσε στην αυλή. Κατά μήκος των τεσσάρων τοίχων από την εσωτερική πλευρά υπήρχε χαγιάτι, που στηριζόταν με χτιστές πέτρινες αψίδες. Το ισόγειο ήταν χωρισμένο σε στάβλους κι αποθήκες. Έίχε και δύο φούρνους. Στον οροφο ήταν τα κελιά των μοναχών, το αρχονταρίκι και οι ξενώνες. Στη βορειοδυτική γωνιά του ορόφου υπήρχε παρεκκλήσι των Αγίων Ασωμάτων για τις καθημερινές τελετουργίες.Το διάστημα μεταξύ του ναού και των κελιών ήταν στενό, έτσι που τα χαγιάτια λίγο απείχαν από τη σκεπή του ναού. Αυτό το κτιριακό συγκρότημα λαβώθηκε απ` τα χτυπήματα του χρόνου...Πρώτα έπεσε η βορινή πλευρά. Το 1955, τη μέρα της γιορτής του, το επισκέφθηκα και θυμάμαι ότι κρατούσε ακόμη η νότια και ανατολική πλευρά, με πολλά βέβαια ρήγματα απ` το μεγάλο σεισμό εκείνης της χρονιάς. Ανέβηκα με την παρέα μου τα τρεμάμενα σκαλιά, βηματίσαμε με προσοχή πάνω στα σάπια σανίδια του χαγιατιού και ήπιαμε καφέ στο γωνιακό ευρύχωρο οντά με τους φαρδιούς καναπέδες και το μεγάλο τζάκι. Η κατάσταση των κτισμάτων χειροτέρεψε με τον καταστρεπτικό σεισμό του Φλεβάρη της επόμενης χρονιάς. Χρόνο με το χρόνο, το μοναστήρι ερειπώθηκε τελείως. Για να αποφεχθούν ατυχήματα και να ευπρεπιστεί ο χώρος, το εκκλησιαστικό συμβούλιο της Μεταμόρφωσης αποφάσισε την κατεδάφιση με μπουλντόζα των υπολλειμμάτων των κελιών και τον καθαρισμό του χώρου από τα μπάζα. Έτσι έμεινε μόνο η εκκλησία για να θυμίζει την ύπαρξη μεγάλης μονής.'' 

    Αφήνουμε το παλιό μοναστήρι στην μοναξιά και την ησυχία του και κατηφορίζουμε λίγο ακόμα στον δρόμο. Διασταύρωση δεξιά με καλύβι οδηγεί με δύσβατο μονοπάτι στον περίφημο καταρράκτη Μεγαλόβραχο (δείτε τη διαδρομή Πουρί-Καταρράκτης Μεγαλόβραχος (κυκλική)  Μόλις φθάσουμε σε μεγάλο κέδρο αειστερά μας, στρίβουμε αριστερά και διασχίζουμε κτήμα με μηλιές. Στην άλλη άκρη του κτήματος ξαναμπαίνουμε σε δρόμο, ο οποίος μας φέρνει στην επάνω συνοικία του Πουρίου. Δεξιά μας βρίσκουμε στενό κατηφορικό καλντερίμι και βαδίζουμε σ` αυτό. Μας βγάζει στην είσοδο του χωριού, στον ασφαλτόδρομο. Εδώ υπάρχει και βρύση με νερό. Βαδίζουμε για λίγο στην άσφαλτο και σε λίγο φθάνουμε στο πάρκινγκ,  όπου καταλήγει ο ασφαλτόδρομος. Αριστερά μας είναι η ταβέρνα του Μάκη. 

Κατηφορίζοντας στο καλντερίμι

    Εδώ πάμε δεξιά κατηφορικά, σε τσιμεντόδρομο. Λίγο παρακάτω, στο ύψος του παλιού Δημοτικού σχολείου, ο δρόμος στρίβει δεξιά και το καλντερίμι αποκαλύπτεται σε άριστη κατάσταση αριστερά, κατηφορίζοντας έντονα. Παρακάτω βγαίνουμε λοξά σε στενό ασφαλτόδρομο δίπλα σε μεγάλο πλατάνι και δεξαμενή. Μετά από είκοσι μέτρα κατηφορικά στο δρόμο ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, το οποίο παρακάτω διασχίζει την άσφαλτο στην κάτω συνοικία του Πουρίου και συνεχίζει προς το νεκροταφείο. Αφού περάσουμε το νεκροταφείο και την εκκλησία, το καλντερίμι φεύγει αριστερά από το δρόμο που βαδίζουμε (προσοχή στα κόκκινα σημάδια).

Πουρί

    Κατηφορίζουμε άλλοτε σε μονοπάτι και άλλοτε σε καλντερίμι, στην αρχή σε δασωμένο μέρος και κατόπιν σε μακία βλάστηση, σε ένα γαλήνιο τοπίο έχοντας στον ορίζοντα το Αιγαίο. Τελικά μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, που κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Eδώ από κάτω (πηγαίνει μονοπάτι) βρίσκεται το πολύ όμορφο εκκλησάκι του Αη Γιάννη. Σε λίγο ο δρόμος μας, τσιμενταρισμένος στα τελευταία μέτρα, βγαίνει πάνω σε φουρκέτα ασφαλτόδρομου. Βαδίζουμε ευθεία στην άσφαλτο κατηφορίζοντας και πιο κάτω κάνει νέα φουρκέτα, με απότομη στροφή αριστερά προς την παραλία Ελίτσα, όπου εκεί υπάρχει και το γραφικό εξωκκλήσι Άγιοι Πάντες. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία σε  χωματόδρομο. Περνάμε το ρέμα του Καλοκαιρινού από τσιμεντένιο γεφύρι, αφήνουμε διασταύρωση με χωματόδρομο δεξιά (που πάει προς Χορευτό) και περνώντας δίπλα στο ομώνυμο εκκλησάκι, φθάνουμε στην παραλία της Ανάληψης. Το εκκλησάκι είναι καινούριο, γιατί το ρέμα έκανε μεγάλη πλημμύρα στο πρόσφατο παρελθόν και παρέσυρε το παλιό ξωκλήσι, εξαφανίζοντάς το τελείως.

Παραλία Ανάληψη

    Βαδίζουμε λοιπόν στην κροκαλωτή παραλία, περνούμε μπροστά από μια ταβέρνα (''Πλυμάρι'') και φθάνοντας στο τελευταίο σπίτι, ανεβαίνουμε λίγα σκαλοπάτια και συνεχίζουμε σε μονοπάτι, που ανηφορίζει με ελιγμούς (υπάρχει και άλλο μονοπάτι πιο δύσβατο λίγα μέτρα πιο πέρα αλλά προτιμούμε το πρώτο). Λίγο πιο πάνω, έχουμε δεξιά μας ένα εξοχικό σπίτι. Συνεχίζουμε ανηφορικά και βρίσκουμε μονοπάτι με κόκκινα σημάδια, που σε λίγα μέτρα μας φέρνει στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, κάτω από τη σκιά των δέντρων.

Άγιος Νικόλαος

        Από εδώ κατηφορίζουμε σε στενό τσιμεντόδρομο και μετά περνούμε ανάμεσα από περιφράξεις, μέχρι που συναντούμε το αυθεντικό μονοπάτι. Εδώ συνέβη πριν κάποια χρόνια κατολίσθηση του εδάφους που εξαφάνισε το μονοπάτι, και έτσι είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε την παράκαμψη από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Περνούμε δίπλα από ένα πέτρινο σπίτι και κατόπιν το μονοπάτι φαρδαίνει και κινούμαστε λίγο πάνω από τη θάλασσα, σε μια διαδρομή μεγάλης ομορφιάς, που δε θέλεις να τελειώσει.

    Περνούμε πάνω από την παραλία ''Τούρκου'' ή ''Τουρκοπηγή'' και αρχίζουμε να συναντούμε τμήματα καλντεριμιού, που ολοένα πυκνώνουν. Σε ένα σημείο υπάρχει προσκυνητάρι χτισμένο στην άκρη του βράχου. Μας είπανε (μαρτυρία Αδάμ Γάκη) ότι χτίστηκε από κάποιον Ζαγοριανό, ονόματι Ρούσσης, ο οποίος βρήκε μια εικόνα μέσα στη θάλασσα.

Το προσκυνητάρι ανάμεσα Τουρκοπηγή-Παρίσαινα

            Σε λίγο, αφού περάσουμε δίπλα από το θαυμάσιο ανακαινισμένο αρχοντικό Πάντου (από εκεί και το Πάντειο πανεπιστήμιο), το καλντερίμι μας κατεβάζει στη μεγάλη αμμουδερή παραλία της Παρίσαινας. Παραλίες, αυτή και η Τούρκου με ''χίπικο'' άρωμα, με ελεύθερη κατασκήνωση και γυμνισμό από νεαρούς και όχι μόνο.

Παραλία Παρίσαινα

    Βαδίζουμε κατά μήκος της παραλίας (στη μέση της περίπου θα βρούμε και βρύση) και στην άλλη άκρη βρίσκουμε πάλι μονοπάτι-καλντερίμι, που περνά τα βραχάκια και μετά γίνεται δρόμος, που μας φέρνει στην βόρεια άκρη της μεγάλης τουριστικής παραλίας του Χορευτού, στη στροφή της ασφάλτου απ` όπου ξεκίνησε η πορεία μας.

Χορευτό

Xoρευτό-Αη Γιάννης

Παραλία Αγίων Σαράντα

Απόσταση: 7,6 χλμ.
Διάρκεια: 3-3,5 ώρες
Υψόμετρο: από 0 μ. (Χορευτό)  έως 193 μ. (μέγιστο)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση:  420 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρόγγυλα πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Παναγία Φανερωμένη
Κατεβάστε ίχνος GPS:   από το Wikiloc   από το Everytrail

       
                Η διαδρομή αυτή ενώνει τις δύο μεγάλες τουριστικές παραλίες του Ανατολικού Πηλίου, περνώντας και από τρεις ακόμα παραλίες που βρίσκονται στο ενδιάμεσο (Άγιοι Σαράντα, Μπάνικας, Πλάκα). Ωστόσο, δεν είναι εντελώς παραθαλάσσια, αφού φθάνει σε υψόμετρο έως και 193 μέτρων από τη θάλασσα. Το μονοπάτι είναι ανοικτό και σηματοδοτημένο, μπορεί να έχει όμως και κάποια προβλήματα από βλάστηση σε ορισμένα σημεία. Συνιστάται λοιπόν να φορούμε μακριά παντελόνια και να έχουμε μαζί μας ένα κλαδευτήρι για να καθαρίζουμε στο δρόμο μας. Επίσης, πρέπει να έχουμε αυξημένη προσοχή στα κόκκινα σημάδια για να μη χάσουμε κάποιες διασταυρώσεις (ιδανικά, να έχουμε το ίχνος σε GPS).

Άγιοι Σαράντα

             Ξεκινώντας από το κάμπινγκ στο νότιο άκρο της παραλίας του Χορευτού, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο που ανηφορίζει. Εδώ το κανονικό παλιό μονοπάτι ακολουθούσε τον χωματόδρομο που φεύγει αριστερά και περνούσε αμέσως κάτω από το κτήμα, στο οποίο τερματίζει ο δρόμος. Το μονοπάτι εκεί έχει όμως καταρρεύσει στα βράχια και είμαστε αναγκασμένοι να περάσουμε παράνομα μέσα από το φράχτη της ιδιοκτησίας. Δυστυχώς ο Δήμος δεν έχει μπορέσει ως τώρα να δώσει λύση στο πρόβλημα. Για να αποφύγουμε αυτήν τη δυσάρεστη δυσκολία λοιπόν, συνεχίζουμε στην άσφαλτο ανηφορικά και στην τρίτη δεξιά στροφή που κάνει, πάμε ευθεία προς τον ξενώνα ''Έναστρον''. Περνούμε δεξιά από τον ξενώνα και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι. Βγαίνουμε σε στενό χωματόδρομο, όπου πάμε για λίγα μέτρα αριστερά και μετά δεξιά, περνώντας αμέσως κάτω από ένα καλύβι που αφήνουμε αριστερά μας. Μετά το καλύβι το μονοπάτι γίνεται σαφές και κατηφορίζει, βγαίνοντας στην άσφαλτο που πάει στην παραλία των Αγίων Σαράντα.

Άγιοι Σαράντα

           Κατεβαίνουμε λοιπόν στη μεγάλη παραλία των Αγίων Σαράντα και τη διασχίζουμε κατά μήκος. Φθάνοντας στην ταβέρνα δίπλα στο βράχο με το άγαλμα, αφήνουμε την παραλία και ανηφορίζουμε σε χωματόδρομο. Σε λίγο έρχεται από αριστερά δρόμος και ενώνεται στην πορεία μας. Mετά από επτακόσια μέτρα και ενώ ο δρόμος έχει κατεύθυνση δυτική, φθάνουμε σε διασταύρωση όπου πάμε αριστερά κατηφορικά σε στενό δρόμο που κατευθύνεται νότια.

Μπάνικας

             Κατηφορίζουμε έντονα σε δύσβατο δρόμο και φθάνοντας σε απότομη δεξιά στροφή του δρόμου, συνεχίζουμε ευθεία στο καθαρισμένο μακρυρραχιώτικο καλντερίμι, το μόνο κομμάτι που απέμεινε άθικτο από την παλιά διαδρομή Μακρυρράχη-Μπάνικας (προσοχή στα σημάδια) και βγαίνουμε κάτω στην κροκαλωτή παραλία του Μπάνικα, στην οποία καταλήγει το Μέγα Ρέμα.

Σπίτι στο Μπάνικα

        Περνούμε το ρέμα από πέτρα σε πέτρα και στην άλλη πλευρά της παραλίας, την ανηλιώτικη, έχουμε δίπλα στη θάλασσα ένα ερειπωμένο σπίτι και πίσω του ένα άλλο ανακαινισμένο. Στην νότια άκρη υπάρχει ένα τρίτο καλύβι-εξοχικό (ημιτελές το 2019 που περάσαμε). 

         Εδώ υπάρχει και δρόμος, τον οποίο ακολουθούμε για λίγο και αμέσως σε διασταύρωση πάμε αριστερά, περνώντας λίγο πάνω από το καλύβι και μπαίνοντας σε κτήμα. Σε διασταυρώσεις που βρίσκουμε, πάμε συνεχώς ανηφορικά, χωρίς να απομακρυνόμαστε πολύ από τη θάλασσα. Στην επάνω άκρη του κτήματος βλέπουμε παλιό χαλασμένο τσιμενταύλακα, τον οποίο ακολουθούμε για λίγα μέτρα και αμέσως βρίσκουμε το μονοπάτι που ανηφορίζει απότομα μέσα στο δάσος-ζούγκλα.      

Δάσος-ζούγκλα πάνω από τον Μπάνικα

 Η βλάστηση σε κάποια σημεία μπορεί να μας ενοχλεί και χρειάζεται να φοράμε μακριά παντελόνια για ν` αποφύγουμε τις γρατζουνιές. Βγαίνουμε σε ελαιώνα και ανηφορίζουμε ευθεία, βαδίζοντας σε δρόμο πλέον, για να φθάσουμε στο ξωκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους.

Άγιος Χαράλαμπος Ανηλίου

            Εκατόν πενήντα μέτρα πιο πέρα, πάνω σε δεξιά ανηφορική στροφή του δρόμου (προσοχή) τον αφήνουμε προς τα αριστερά και βρίσκουμε μονοπάτι μέσα σε πυκνή βλάστηση. Χρειάζεται πολλή προσοχή γιατί η είσοδος του μονοπατιού δε φαίνεται καλά. Κατηφορίζουμε βρίσκοντας κάποια στοιχεία καλντεριμιού, περνούμε ένα ρεματάκι και βγαίνουμε σε άλλο δρόμο, που ακολουθούμε προς τα αριστερά. Μετά από εκατό μέτρα, πάνω σε αριστερή κατηφορική στροφή του δρόμου (προσοχή) ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι-καλντερίμι στα δεξιά. Κατηφορίζοντας συνεχώς, βγαίνουμε τελικά πάλι σε  διασταύρωση χωματόδρομου.

Κατεβαίνοντας στο μονοπάτι προς Φανερωμένη

         Εδώ αξίζει να κάνουμε μια μικρή παράκαμψη παίρνοντας τον κατηφορικό δρόμο προς το ξωκλήσι της Παναγίας Φανερωμένης, που απέχει δέκα λεπτά από το σημείο αυτό. Χτισμένο σε θαλασσόβραχο λίγα μέτρα πάνω από τα κύματα του Αιγαίου, το ξωκλήσι της Φανερωμένης είναι ένα πολύτιμο στολίδι στον παράδεισο του Πηλίου, ένα μέρος για ήσυχη περισυλλογή και απόλαυση ανάμεσα στα βράχια και τη θάλασσα, ένα ποίημα. Δίπλα στο ξωκλήσι υπάρχει πηγούλα που βγάζει λίγο δροσερό νερό από το βράχο.

Παναγία Φανερωμένη

        Ξανανεβαίνοντας πίσω στη διασταύρωση του δρόμου, βαδίζουμε τώρα προς τα νότια (αριστερά όπως ανεβαίνουμε) και μετά από πεντακόσια μέτρα φθάνουμε στην περίφραξη του ξενοδοχείου Eden. Εδώ παίρνουμε το δρομάκι αριστερά που κατηφορίζει προς τη θάλασσα και σε λίγο γίνεται καλντερίμι. Σε κάποια σημεία διατηρείται το παλιό λιθόστρωτο και σε άλλα είναι ξαναφτιαγμένο, αλλά δυστυχώς όχι με τον σωστότερο τρόπο (οι επίπεδες πλάκες που χρησιμοποίησαν μπορεί να γλιστράνε αν είναι βρεγμένες και θέλουν προσοχή). Περνούμε από ένα κιόσκι με πεσμένο στύλο φωτισμού και σύντομα φθάνουμε κάτω στη θαυμάσια παραλία Πλάκα, η οποία, όπως και ο Μπάνικας, ανήκε στο Ανήλιο.

Η Πλάκα το καλοκαίρι

       Καθώς δεν πηγαίνει αυτοκίνητο εκεί, διατηρεί μια αίσθηση ατόφια. Παλαιότερα ήταν ερημική, αλλά τώρα το μπαρ του ξενοδοχείου Eden με τις ενοικιαζόμενες ξαπλώστρες δίνει ζωντάνια το καλοκαίρι, με αντίτιμο όμως τη δυνατή νεανική μουσική που παίζει από το πρωί μέχρι το βράδι (ευτυχώς, το συνεχές ντάπα-ντούπα δεν ακούγεται στην άλλη άκρη της παραλίας).

Η Πλάκα το χειμώνα

          Βαδίζουμε λοιπόν κατά μήκος της παραλίας προς το νότο, περνούμε πάνω από τα βραχάκια στην άκρη της και βγαίνουμε τέλος στον παραλιακό δρόμο του Αη-Γιάννη.

Πουρί-Χορευτό

Πουρί

Απόσταση: 5,7 χλμ.

Διάρκεια: καθαρός χρόνος 1.50΄, με στάσεις 2,5 ώρες

Υψόμετρο: από 423 μ. (Πουρί) σε 0 μ. (Χορευτό)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή:  παραλίες Ανάληψη, Τουρκοπηγή, Παρίσαινα

Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

      Αυτή είναι μια θαυμάσια διαδρομή, με κομμάτια μοναδικής ομορφιάς που προσφέρει απλόχερα ο επίγειος παράδεισος του Πηλίου. Κατηφορίζουμε σε καλντερίμι από το Πουρί προς το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου (τον κάτω Αι Γιάννη στο Καστέλι, όπως τον λένε οι ντόπιοι), και κατόπιν βαδίζουμε παράλληλα με την ακτογραμμή του Αιγαίου, περνώντας από μικρές και μεγάλες πανέμορφες παραλίες για να καταλήξουμε στο επίνειο της Ζαγοράς, το Χορευτό. Εδώ, όπως και στο Πουρί και στη Ζαγορά φυσικά, θα βρούμε εστιατόρια και ξενώνες και μπορούμε να επιστρέψουμε με το λεωφορείο (www.ktelvolou.gr). Η διαδρομή είναι καθαρή χωρίς κανένα πρόβλημα βλάστησης, εκτός ίσως από ένα μικρό κομμάτι μονοπατιού κοντά στον Αι Γιάννη, που μπορεί όμως στην ανάγκη να παρακαμφθεί. Από το Χορευτό μπορούμε να συνεχίσουμε ανεβαίνοντας προς Ζαγορά (δύο διαδρομές) ή παραλιακά προς Αγίους Σαράντα και Αι Γιάννη.

Ζαγορά - Χορευτό (κυκλική)

Χορευτό

Aπόσταση: 3,1 χλμ (με επιστροφή 6,2 χλμ)

Διάρκεια: καθαρός χρόνος πορείας 2 ώρες (με επιστροφή), με στάσεις περίπου 2,5 ώρες

Υψόμετρο: Από 472 μ. (Άγιος Γεώργιος Ζαγοράς) σε 0 μ. (Χορευτό)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    H διαδρομή στο Everytrail

          Υπάρχουν δύο διαδρομές με καλντερίμι που ενώνουν τη Ζαγορά με το Χορευτό. Η πρώτη ξεκινά από την κεντρική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και η δεύτερη από τη Μεταμόρφωση (Σωτήρα). Έτσι μπορεί κανείς, αν θέλει, να πάει από τη μία και να γυρίσει από την άλλη, κάνοντας έναν κύκλο. Αυτό κάναμε κι εμείς, κατεβαίνοντας στο Χορευτό από τον Άγιο Γεώργιο και επιστρέφοντας από τη Σωτήρα. Μπορούμε επίσης να κατεβούμε από τη Ζαγορά στο Χορευτό από την μία ή την άλλη διαδρομή (θα χρειαστούμε λίγο παραπάνω από μία ώρα) και μετά να επιστρέψουμε με το ΚΤΕΛ (www.ktelvolou.gr). Από το Χορευτό μπορούμε ακόμα να πάμε βόρεια παραλιακά προς Ανάληψη και Πουρί ή νότια προς Αι Γιάννη.   Επειδή υπάρχουν πολλές αναφορές ότι το μονοπάτι είναι ακαθάριστο από βλάστηση, με αποτέλεσμα οι περιπατητές να δυσκολεύονται να το ακολουθήσουν σε κάποια σημεία του, καλό είναι πριν ξεκινήσει κανείς να επικοινωνήσει με το δήμο Ζαγοράς (τηλ. 24263 50103), και να ρωτήσει αν το μονοπάτι είναι καθαρισμένο.