Βυζίτσα: κυκλική διαδρομή

Λειτουργία στους Ταξιάρχες 5/9/2015

Προς το εκκλησάκι των Ταξιαρχών στην άκρη του βράχου

Απόσταση; 5,8 χλμ.

Χρόνος: 2 ώρες και 40΄ (με στάσεις)

Υψόμετρο: από 283 μ. (ελάχιστο) έως 525 μ. (μέγιστο, πλατεία Βυζίτσας)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 386 μ.

Σήμανση: κόκκινη μπογιά, διάφορες πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Βυζίτσα, Σταθμός τραίνου Μηλεών

Αρχή: στην κεντρική άσφαλτο, εκκλησία Ζωοδόχου πηγής

Τέλος: πλατεία Βυζίτσας

Ελέγχθηκε: Νοέμβριος 2023

Κατεβάστε αρχείο GPS (.gpx): από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

LINK TO ΤΗΕ ENGLISH PAGE

    Aυτή η όμορφη κυκλική διαδρομή, που έχει την πλατεία της Βυζίτσας στο ψηλότερο σημείο της, μας δίνει τη δυνατότητα να επισκεφθούμε πολλά από τα αξιοθέατα της περιοχής: το μοναστήρι Αγίου Ιωάννου Προδρόμου με την παλιά βρύση από κάτω, τον Σταθμό τραίνου Μηλεών, τη μεταλλική γέφυρα του τραίνου στους Ταξιάρχες (ή, όπως λέγεται, γέφυρα Ντε Κίρικο), το εκκλησάκι των Ταξιαρχών στο βράχο, το γεφυράκι στο ρέμα, τον καταρράκτη  Καταφίδι, και τέλος την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής με την πλατεία που βρίσκεται από πάνω της. Για να τα δούμε όλα αυτά θα χρειαστούμε λιγότερο από τρεις ώρες, συμπεριλαμβανομένων των στάσεων. 

Αρχοντικά στη Βυζίτσα

    Ξεκινούμε λοιπόν από την κεντρική άσφαλτο της Βυζίτσας εκεί που παρκάρουν τα αυτοκίνητα, και βαδίζουμε προς τις Μηλιές. Περνούμε από το πρατήριο του Συνεταιρισμού γυναικών ''Εσπερίδες'' (όπου μπορούμε να ψωνίσουμε τοπικά προϊόντα), και μετά βρίσκουμε δεξιά μας το καλντερίμι που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, όπου αξίζει να κάνουμε μια στάση για να μας ξεναγήσει η μοναχή που το φροντίζει. Βγαίνοντας από το μοναστήρι, κατηφορίζουμε σε στενό λιθόστρωτο δίπλα στον τοίχο του μοναστηριού, και αμέσως συναντούμε από κάτω φαρδύ καλντερίμι. Αριστερά μας κατεβαίνοντας έχουμε παλιά σκεπαστή βρύση. Το καλντερίμι παρακάτω κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα αριστερά.   

Κατηφορίζοντας στο καλντεριμι προς το νεκροταφείο

     Σε λίγο, περνούμε κάτω από το νεκροταφείο της Βυζίτσας και βγαίνουμε σε άσφαλτο. Την διασχίζουμε και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι, το οποίο γρήγορα μετατρέπεται σε ωραίο καλντερίμι. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά απέναντι το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών. 

     To καλντερίμι γίνεται ξανά μονοπάτι και παρακάτω υπάρχει διασταύρωση. Επιλέγουμε τον δεξιό κλάδο, έχοντας σκοπό να περιηγηθούμε στο σταθμό του τραίνου Μηλεών, καθώς το μονοπάτι αυτό θα μας βγάλει στην είσοδο του σταθμού. 

                                                               Στην έξοδο του σταθμού

     Βαδίζουμε στις γραμμές και μετά από δέκα λεπτά φθάνουμε στην περίφημη σιδερένια γέφυρα, που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στις αρχές του 1900 από τον Γερμανό μηχανικό Σνάιντερ, αυθεντία εκείνη την εποχή στις μεταλλικές γέφυρες, υπό την επίβλεψη του αρχιμηχανικού Εβαρίστο ντε Κίρικο (πατέρα του σημαντικού υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, ο οποίος γεννήθηκε στο Βόλο). 

                                        Η μεταλλική γέφυρα, όπως φαίνεται από ψηλότερα

Προς Μηλιές

       Αμέσως μόλις περάσουμε τη γέφυρα, παίρνουμε στενό μονοπάτι δεξιά μας.  Σε δύο διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας και πιο πέρα ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο βράχο χτισμένα με ξερολιθιά. Ένας στενός διάδρομος σε μια εσοχή του βράχου όπου υπάρχει κουπαστή για περισσότερη ασφάλεια, μας οδηγεί σε λίγα λεπτά στο ξωκλήσι των Ταξιαρχών, που στέκει ήρεμο και σιωπηλό στην άκρη της απόκρημνης ορθοπλαγιάς, παρέα με τα πουλιά, περιμένοντας να ακούσει το σφύριγμα του τραίνου που περνά από κάτω.

    Επιστρέφουμε πίσω από τα ίδια και μόλις φθάσουμε στη διασταύρωση κατεβαίνοντας, πάμε αριστερά προς Βυζίτσα. Το μονοπάτι πορεύεται περίπου ισοϋψώς, περνάμε από σπηλιά την οποία χρησιμοποιούσε κάποιος βοσκός για τα ζώα του (τώρα είναι παρατημένη) και περνούμε δύο φορές το μεγάλο Μηλιώτικο ρέμα (εδώ συνήθως δεν έχει νερό). Το μονοπάτι γίνεται χωματόδρομος και βγαίνουμε στον ασφαλτόδρομο που πάει προς Αργυραίικα. Εδώ βαδίζουμε αριστερά ανηφορικά και στην δεύτερη απότομη στροφή που κάνει η άσφαλτος την αφήνουμε και πάμε ευθεία σε χωματόδρομο, ο οποίος σύντομα  γίνεται καλντερίμι και περνούμε πάλι το ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι.

 Λίγο μετά το γεφύρι, προσέχοντας αριστερά μας βρίσκουμε στενό μονοπάτι που σε λίγα μέτρα μας φέρνει μπροστά στον εντυπωσιακό καταρράκτη ''Καταφίδι''. Εδώ είναι ένα πολύ όμορφο σημείο, ιδιαίτερα την άνοιξη που το ρέμα κατεβάζει πολλά νερά, και σίγουρα θα σταθούμε αρκετή ώρα για να το απολαύσουμε. Το καλοκαίρι τα νερά στερεύουν, αλλά το σημείο παραμένει πάντοτε εντυπωσιακό. 

Καταρράκτης Καταφίδι (κάτω από τη Βυζίτσα)

    Ξαναγυρίζουμε στο φαρδύ, μαστορικά φτιαγμένο καλντερίμι και  ανηφορίζουμε. Λίγο παραπάνω, το καλντερίμι κλείνει από κατολίσθηση  και αναγκαστικά το αφήνουμε προς τα δεξιά και κάνουμε μια παράκαμψη από χωματόδρομο. Πιο πάνω φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου το καλντερίμι συνεχίζει επάνω αριστερά, δίπλα σε μεγάλο προσκυνητάρι. Ανηφορίζοντας συνεχώς, περνάμε από την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, διασχίζουμε την άσφαλτο και τέλος φθάνουμε στην γραφική και ήσυχη πλατεία της Βυζίτσας, που βρίσκεται σε υψόμετρο 525 μέτρων. 

Πλατεία Βυζίτσας

Χάνια -Προφήτης Ηλίας-Καταρράκτης Πλακωτούρας (κυκλική)

 

Απόσταση: 7,3 χλμ.

Χρόνος: 4 ώρες με τις στάσεις, καθαρός χρόνος πορείας 3.10'

Υψόμετρο: από 1200 μ. (μέγιστο) έως 754 μ. (ελάχιστο)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 437 μ. 

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, κίτρινα πινακιδάκια

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή/τέλος: Πρώτο πάρκινγκ Χιονοδρομικού κέντρου Χανίων

Τελευταίος έλεγχος: Σεπτέμβριος 2022

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

LINK TO ENGLISH PAGE

        Aυτή η πορεία χρησιμοποιεί δύο καινούρια μονοπάτια, που δίνουν τη δυνατότητα να είναι κυκλική. Το ένα συνδέει τον καταρράκτη της  Πλακωτούρας με τον κύριο δρόμο, στο ύψος του Προφήτη Ηλία, προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στον δημοφιλή καταρράκτη. Το άλλο εξυπηρετούσε παλιότερα  όσους πήγαιναν  με τα ζώα από Ζαγορά ή Μακρυρράχη  προς τον Αγιο Λαυρέντιο, οι οποίοι έτσι έκοβαν δρόμο και έβγαιναν πιο σύντομα στο Σταυρό, το σημερινό 1ο πάρκινγκ, για να συνεχίσουν προς τον Άγιο Λαυρέντιο.

        Ξεκινούμε λοιπόν από την κάτω αριστερή άκρη του πρώτου πάρκινγκ του Χιονοδρομικού κέντρου, Βαδίζουμε σε κατηφορικό μονοπάτι με κόκκινα  σημάδια, το οποίο λίγο μετά εμφανίζει τριάντα μέτρα καλντερίμι. 

Κατεβαίνοντας από το 1ο πάρκινγκ

        Αριστερά μας (προσοχή) φεύγει άλλο μονοπάτι με κόκκινα σημάδια σε λευκό φόντο, που ανήκει σε έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος (UTP). Το δικό μας καλντερίμι-μονοπάτι με τα σκέτα κόκκινα σημάδια κατηφορίζει, περνά δύο ρέματα και τελικά βγαίνει στον κύριο δρόμο, τον οποίο διασχίζουμε και συνεχίζουμε ανηφορικά από την άλλη όχθη. Σε λίγο συναντούμε το καλντερίμι Ζαγορά-Χάνια, σε σημείο όπου υπάρχει βανδαλισμένος μεταλλικός στύλος. Το καλντερίμι διατηρείται σε καλή κατάσταση και κατηφορίζει ομαλά μέσα στο ωραίο δάσος οξιάς. 

Το καλντερίμι που πήγαινε στη Ζαγορά και τη Μακρυρράχη

             Διασχίζουμε την άσφαλτο διαδοχικά 9 φορές, πάντα προς τα αριστερά,  και τη δέκατη φθάνουμε στο μακρυρραχιώτικο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, που είναι κατάλληλο μέρος για να κάνουμε μια στάση. 

Φθάνοντας στον Προφήτη Ηλία

         Συνεχίζουμε την πορεία μας ξαναγυρίζοντας στον κύριο δρόμο, όπου βαδίζουμε κατηφορικά (προς τα αριστερά). Πιο κάτω σε απότομη στροφή που κάνει ο δρόμος, τον αφήνουμε και πάμε ευθεία σε χωματόδρομο, ακολουθώντας τα σημάδια. Σε πρώτη διχάλα παίρνουμε τον αριστερό κλάδο και στη δεύτερη, όπου υπάρχει και στύλος, τον δεξιό. Λίγο πιο πέρα ο δρόμος τερματίζει και συνεχίζει κατηφορικό μονοπάτι, το οποίο σύντομα μας φέρνει στον καταρράκτη της Πλακωτούρας. Ενα μέρος μεγάλης φυσικής ομορφιάς, με τρεχούμενα νερά όλον τον χρόνο από δύο ρέματα, τα οποία εδώ συγκλίνουν και το ένα σχηματίζει μικρή κολυμπήθρα, ενώ το άλλο πέφτει από ψηλό βράχο, δημιουργώντας έναν αέρινο καταρράκτη που δε χορταίνεις να τον βλέπεις.  Όμως η μαγεία του Πηλίου αγγίζει όλες τις αισθήσεις και δεν περιορίζεται στην όραση, ούτε περιγράφεται με λόγια.

Καταρράκτης Πλακωτούρας (Αρχές Σεπτεμβρίου)

        Φεύγοντας από την Πλακωτούρα, ακολουθούμε πλεον το γνωστό μονοπάτι των Καταρρακτών ανηφορικά και φθάνουμε στο καταφύγιο Κυνηγών στη θέση Νησάκι. 

Το καταφύγιο στο Νησάκι

         Συνεχίζοντας να ανηφορίζουμε έντονα μέσα σε δάσος με χαμηλές οξιές, βγαίνουμε τελικά στην άσφαλτο και λίγα μέτρα παρακάτω επιστρέφουμε στο 1ο πάρκινγκ, απ` όπου ξεκίνησε η πορεία μας.

Χάνια-Δραμάλα-Φτιρίτσα-Λάκκα Μουρογιάννη (κυκλική)

 

Μέσα στο δάσος της οξιάς

Απόσταση: 15 χλμ.

Χρόνος: 7 ώρες με τις στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 5.45')

Υψόμετρο: από 1163 μ. (ελάχιστο) σε 1470 μ. (μέγιστο, κορυφή Αγριόλευκες)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 828 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Αρχή/τέλος: Καταφύγιο Ε.Ο.Σ. Βόλου (χιονοδρομικό κέντρο Χανίων)

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc 

Powered by Wikiloc

      Αυτή είναι μια επτάωρη κυκλική πορεία, που όλη γίνεται μέσα σε δάσος οξιάς και σε υψόμετρο πάνω από 1200 μέτρα. 

        Ξεκινώντας από το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων, αριστερά (ανατολικά) από το κτίριο του καταφυγίου συνεχίζει ανηφορικός χωματόδρομος, ο οποίος τερματίζει στην φαρδιά πίστα σκι ''Πανόραμα''. Διασχίζουμε την πίστα και στην άλλη πλευρά λίγο ψηλότερα βρίσκουμε το μονοπάτι που συνεχίζει ομαλά ανατολικά μέσα στο δάσος. Στο σημείο αυτό έχουμε και μια άλλη επιλογή, να ανηφορίσουμε στην πίστα μέχρι το κολονάκι της κορυφής ''Αγριόλευκες'' (1470 μ.), και από εκεί συνεχίζει στενό κατηφορικό μονοπάτι που ενώνεται με το κύριο μονοπάτι που προανέφερα. 

Ανεβαίνοντας προς τις Αγριόλευκες

          Βαδίζοντας λοιπόν στο καθαρό και σηματοδοτημένο μονοπάτι, σε λίγο παίρνουμε κατεύθυνση νότια και ανηφορίζουμε  προς το ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1420 μ.  Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις αεροπόροι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μεταλλικά κομμάτια από τα συντρίμμια. Το 2015 ο πατέρας ενός από τους νεκρούς κατασκεύασε εδώ ένα μικρό πέτρινο μνημείο.

To μνημείο των αεροπόρων στο Γολγοθά

        Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή εδώ λέγεται Μοναστηράκι και βρισκόμαστε σε αυχένα σε υψόμετρο 1275 μ. Στο σημείο αυτό ευθεία απέναντι συνεχίζει το ανηφορικό μονοπάτι προς τις κορυφές Σχιτζουράβλι και Δραμάλα και λοξά αριστερά πάει το μονοπάτι προς Φτιρίτσα. Εδώ στο Μοναστηράκι θα επιστρέψουμε κάνοντας την κυκλική μας διαδρομή, έχοντας αποφασίσει να πάρουμε πρώτα το μονοπάτι που περνά από τις   κορυφές. 

    Αφού βαδίσουμε για ένα διάστημα ανηφορικά στο μονοπάτι, το αφήνουμε ακολουθώντας τα σημάδια στα δεξιά (προσοχή) και ανηφορίζουμε έντονα σε δύσβατη ατραπό, η οποία παραπάνω έχει και σχοινί ασφαλείας. Η κορυφή Σχιτζουράβλι, όντας βραχώδης και σχετικά δύσβατη, δεν είχε επίσημο κανονικό μονοπάτι να περνά από εκεί. Ετσι δημιουργήθηκε από τους ορειβάτες αυτή η σηματοδοτημένη παράκαμψη. Αν για κάποιο λόγο δε θέλουμε να περάσουμε από το Σχιτζουράβλι, μπορούμε να συνεχίσουμε ευθεία ομαλά στο μονοπάτι που βαδίζαμε, για να βγούμε στη  Δραμάλα.

Σχιτζουράβλι, θέα προς το βορρά

           Βγαίνουμε εν τέλει επάνω στη βραχώδη ράχη και βαδίζουμε προς τα ανατολικά για να φθάσουμε στο ψηλότερο σημείο, όπου βρίσκεται το κολονάκι (1450 μ.). Η θέα από το σημείο αυτό είναι μεγαλειώδης. Προς το βορρά βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού με τα στρατιωτικά ραντάρ, και δυτικότερα το Πλιασίδι, το Αϊδονάκι και τις Αγριόλευκες. Στο βάθος, αν υπάρχει διαύγεια,  φαίνεται ο Κίσσαβος, ο Όλυμπος και ο Άθως. Νότια βλέπουμε τη Δίρφυ και πιο δεξιά την Όθρυ, τον Παρνασσό και δυτικά τα βουνά της Πίνδου. Η θάλασσα του Παγασητικού απλώνεται από κάτω μας μέχρι το Τρίκερι και πιο πέρα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.

Σχιζουράβλι, θέα προς το νότο

          Αφού χορτάσουμε τα μάτια μας με την ομορφιά της φύσης, πράγμα δύσκολο, προχωρούμε προς τα ανατολικά ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, που μας κατεβάζουν πάλι στο δάσος και συνεχίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση σε ίσιωμα. Λοξά δεξιά φεύγει κατηφορικό μονοπάτι-δρομάκι προς Άγιο Γεώργιο. Σε λίγο φθάνουμε σε ξέφωτη περιοχή με φτέρες και ανηφορίζοντας λίγο ακόμα βρίσκουμε το τριγωνομετρικό κολονάκι της Δραμάλας (1455 μ.).

  Από το κολονάκι συνεχίζουμε στο μονοπάτι ευθεία με κατεύθυνση βορειοανατολική. Σε λίγο, προσέχοντας αριστερά μας, βρίσκουμε άλλο μονοπάτι που αρχίζει να κατηφορίζει με κατεύθυνση αρχικά βόρεια-βορειοδυτικά και έχει κόκκινα σημάδια (η κίτρινη μεταλλική πινακίδα που είχαμε βάλει στη διασταύρωση, δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον). Το μονοπάτι άλλοτε είναι σαφές και άλλοτε όχι τόσο, ωστόσο το βρίσκουμε βλέποντας τα σημάδια και κατηφορίζουμε την πλαγιά προς τα βορειοανατολικά.       Αρκετά πιο κάτω, κι ενώ έχουμε κατέβει στα 1170 μέτρα, φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες. Το μονοπάτι προς τα δεξιά συνεχίζει προς Μούρεσι, ενώ ευθεία κάτω (χωρίς σημάδια) κατηφορίζει προς Σκαμνί Δράκου. Εμείς εδώ πάμε αριστερά προς ''Χάνια''. Κινούμαστε γενικά ισοϋψώς τραβερσάροντας την πλαγιά του βουνού προς τα δυτικά. Στα μισά περίπου της διαδρομής αυτής, περνούμε από ένα σχετικά πιο επίπεδο μέρος, τη λάκκα Μουρογιάννη.                                                      Συνεχίζοντας προς την ίδια κατεύθυνση, πάντα με οδηγό τα σημάδια, ανηφορίζουμε ελαφρά και τελικά φθάνομε στη διασταύρωση στο Μοναστηράκι. Εδώ στρίβουμε δεξιά προς Χάνια και ακολουθούμε προς τα πίσω την ίδια διαδρομή που κάναμε στην αρχή της πορείας μας.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

Άγιος Γεώργιος-Μοναστηράκι-Προφήτης Ηλίας (κυκλική)

 

Μονοπάτι στο δάσος οξιάς

Απόσταση: 14,3 χλμ.

Χρόνος; 6,5-7 ώρες με στάσεις

Υψόμετρο: από 630 μ.(αρχή) σε 1315 μ. (μέγιστο)

Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 910 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, κάποιες πινακίδες

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: πηγές Πετρόστρουγκα-Μαυρομάτι-Κρύα Βρύση, Προφήτης Ηλίας

Αρχή/τέλος: πλατεία Αγίου Γεωργίου

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

LINK TO ENGLISH PAGE

Powered by Wikiloc

   Αρχίζοντας από την βρύση στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου Νηλείας, ανηφορίζουμε στο καλντερίμι ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Αφήνουμε αριστερά μας την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, όπου τερματίζει τσιμεντόδρομος, και συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε σε καλντερίμι, το οποίο, αφού βγούμε από το χωριό, γίνεται φαρδύ μονοπάτι.

   Φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου πάμε επάνω και αμέσως συναντούμε τσιμενταύλακα νερού. Εδώ, ένα μονοπάτι διασχίζει τον τσιμενταύλακα προς τα δεξιά (ανατολικά) και συνεχίζει προς Κουρβέντελη-Τσαγκαράδα, ενώ εμείς ακολουθούμε το μονοπάτι που ανηφορίζει ευθεία, παράλληλα με τον τσιμενταύλακα. 

     Διασχίζουμε στενό χωματόδρομο και συνεχίζουμε στο μονοπάτι, βλέποντας μπροστά μας την κορυφή Σχιτζουράβλι. Παραπάνω βγαίνουμε σε πλάτωμα και συναντούμε δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε πλέον προς τα αριστερά. Η περιοχή εδώ λέγεται Λαγούσα. Παραπάνω, ο δρόμος μας στρίβει απότομα δεξιά ανηφορίζοντας (προσοχή), ενώ ευθεία μπροστά φεύγει άλλος στενότερος δρόμος που πάει προς Προφήτη Ηλία και πηγή Κρεμμύδας. 

Θέα προς τη θάλασσα

        Ανηφορίζοντας στον δρόμο, σε δεξιά στροφή του έχουμε αριστερά μας την πηγή Πετρόστρουγκα, απ` όπου μπορούμε να πάρουμε νερό. Λίγο παραπάνω (προσοχή) αφήνουμε το δρόμο και παίρνουμε ανηφορικό μονοπάτι αριστερά (υπάρχει πινακίδα), το οποίο μας φέρνει στην πηγή Μαυρομάτη, όπου υπάρχει και τσιμεντένια ποτίστρα.

     Από δώ και πάνω βαδίζουμε πάλι σε δρόμο και παραπάνω σε διασταύρωση πάμε αριστερά. Ανηφορίζοντας σταθερά, φθάνουμε στην τοποθεσία Μοναστηράκι,  που βρίσκεται σε υψόμετρο 1275 μ. Εδώ ευθεία πηγαίνει προς Κισσό και δεξιά πηγαίνει προς τις κορυφές Σχιτζουράβλι-Δραμάλα. Εμείς πάμε αριστερά προς Χάνια. Σε λίγο φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες και πάμε αριστερά προς Άγιο Λαυρέντιο. Περνούμε από την πηγή Κρύα Βρύση που είναι λίγα μέτρα κάτω από το μονοπάτι. Ακολουθώντας πάντα τα κόκκινα σημάδια, φθάνουμε στο εκκλησάκι (μάλλον μεγάλο προσκυνητάρι) των Ταξιαρχών, κτισμένο δίπλα στο δρόμο που έρχεται από τον Άγιο Λαυρέντιο και πάει στα Χάνια. Αυτό κτίστηκε από την Πολεμική Αεροπορία στη μνήμη των τεσσάρων πιλότων F-16 που σκοτώθηκαν από πτώση στην πλαγιά αυτή το 2004. 

Εκκλησάκι  Ταξιαρχών

     Πίσω από το εκκλησάκι συνεχίζει μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού και κατηφορίζουμε φθάνοντας σε στενό χωματόδρομο. Εδώ κάναμε μια παράκαμψη δέκα λεπτών προς τα δεξιά για να πάμε στο σημείο θέας ''Ψηλά Χαγιάτια'', που βρίσκεται σε υψόμετρο 986 μέτρα και στέκεται απέναντι από τη Δράκεια, την οποία βλέπουμε πανοραμικά. 

Η Δράκεια από τα Ψηλά Χαγιάτια

Ψηλά Χαγιάτια

       Επιστρέφουμε πίσω και ο δρόμος μας βγαίνει στον φαρδύτερο χωματόδρομο όπου πάμε αριστερά ανηφορικά. Σε πενήντα μέτρα βρίσκουμε δεξιά μας στενό χωματόδρομο και τον ακολουθούμε. Πιο πέρα υπάρχει διασταύρωση όπου πάμε ευθεία αριστερά. Περνούμε και από έναν καταρράκτη.

Καταρράκτης δίπλα στο δρόμο 

        Ο δρόμος σε λίγο χαλάει και γίνεται μονοπάτι, καθώς η διάβρωση από τα νερά είναι έντονη. Παρακάτω βγαίνουμε πάλι σε δρόμο και σε διασταύρωση πάμε αριστερά ανηφορικά. Πιο πέρα υπάρχουν κτήματα με μηλιές  και ο δρόμος τελικά μας φέρνει στον Προφήτη Ηλία, σε ένα όμορφο σημείο κατάλληλο για πικνίκ, όπου υπάρχει και βρύση με νερό. 

Προφήτης Ηλίας Αγίου Γεωργίου

      Από το εξωκκλήσι συνεχίζουμε σε στενό χωματόδρομο (προσοχή, δεν παίρνουμε τον φαρδύτερο δρόμο που έρχεται από το μοναστήρι και πάει προς Κρεμμύδα)  έχοντας κατεύθυνση νοτιοανατολική. Σε διχάλα πάμε δεξιά. Σε λίγο, προσέχοντας στα δεξιά μας (προσοχή!) βρίσκουμε μονοπάτι που κατηφορίζει. Πιο πέρα, αμέσως μετά από την είσοδο κτήματος, παμε αριστερά σε κατηφορικό μονοπάτι. Κατεβαίνοντας βγαίνουμε σε καλντερίμι στα πρώτα σπίτια του Αγίου Γεωργίου. Περνάμε ρέμα από πέτρινο τοξωτό γεφύρι και αριστερά μας έχουμε την αξιόλογη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Συνεχίζουμε στο κεντρικό καλντερίμι που κατηφορίζει και μας φέρνει πίσω στην πλατεία του χωριού.

Καλά Νερά-Βυζίτσα-Σταθμός Μηλεών (κυκλική)

Θέα προς τις Μηλιές

Απόσταση: 13,3 χλμ.
Χρόνος: καθαρός χρόνος πορείας 4.45', με τις στάσεις περίπου 6 ώρες
Υψόμετρο: από 0 μ. (Καλά Νερά) ως 520 μ. (μέγιστο-Πλατεία Βυζίτσας)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 694 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Αρχή/Τέλος: παραλία Καλών Νερών στη στροφή των λεωφορείων
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

             Σε αυτήν την όμορφη κυκλική διαδρομή, ανηφορίζουμε από την παραλία των Καλών Νερών μέχρι την πλατεία της Βυζίτσας. Στη συνέχεια κατεβαίνουμε στο σταθμό τραίνου Μηλεών και επιστρέφουμε στα Καλά Νερά από το καλντερίμι των Μηλεών. Στην πορεία μας αξίζει να επισκεφθούμε και να θαυμάσουμε διάφορα αξιοθέατα, όπως ο καταρράκτης Καταφίδι, η μονή Ιωάννου Προδρόμου Βυζίτσας, η σιδερένια γέφυρα του τραίνου κοντά στον σταθμό, το εκκλησάκι των Ταξιαρχών και η σπηλιά ''του Κενταύρου Χείρωνα''.

             H αρχή της πορείας μας είναι στην παραλία των Καλών Νερών, στην πινακίδα της  στροφής των λεωφορείων. Βαδίζουμε ευθεία στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, μέχρι που συναντούμε την κύρια άσφαλτο. Τη διασχίζουμε λοξά προς τα δεξιά (προσοχή στα αυτοκίνητα!) και βλέπουμε την πινακίδα προς Βυζίτσα βιδωμένη σε στύλο της ΔΕΗ. Αμέσως δεξιά είναι ένα σπίτι. Βαδίζουμε λοιπόν δίπλα στο σπίτι και ανηφορίζουμε πλέον σε μονοπάτι μέσα σε ελαιώνα, το οποίο σε λίγο γίνεται καλντερίμι.

       Ανηφορίζοντας, συναντούμε τα σπίτια του οικισμού ''Αργυραίικα'', όπου πολλοί Βυζιώτες ξεχειμώνιαζαν. Διασχίζουμε με πέτρινο γεφυράκι τις γραμμές του τραίνου και περνούμε και από ένα εγκαταλελειμμένο ελαιοτριβείο (''γαλιάγρια'' στην πηλιορείτικη διάλεκτο).

Θέα προς τον Παγασητικό

             Παραπάνω έχουμε αριστερά μας μια ανοικτή δεξαμενή νερού σε χωματόδρομο και αμέσως ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που στενεύει από βλάστηση αλλά παραμένει βατό. Σε λίγο βγαίνουμε λοξά σε δρόμο, δίπλα στο μικρό εξωκκλήσι του Τιμίου Σταυρού. Μπροστά μας φαίνεται η Βυζίτσα, αριστερά λίγο οι Πινακάτες και δεξιότερα οι Μηλιές. Ανάμεσα σε μας και τη Βυζίτσα υπάρχει μεγάλο ρέμα, που θα πρέπει να περάσουμε.

Βυζίτσα

       Συνεχίζουμε λοιπόν κατηφορίζοντας στο δρόμο, ο οποίος παρακάτω γίνεται ασφαλτοστρωμένος. Σε κλειστή δεξιά στροφή του δρόμου, τον αφήνουμε και προχωράμε ευθεία σε στενό χωματόδρομο, που κατόπιν γίνεται πάλι καλντερίμι. Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι που πατά σε πετρόκτιστες βάσεις. Λίγο μετά το γεφύρι, προσέχοντας αριστερά μας βρίσκουμε στενό μονοπάτι που σε λίγα μέτρα μας φέρνει μπροστά στον εντυπωσιακό καταρράκτη ''Καταφίδι''. Εδώ είναι ένα πολύ όμορφο σημείο, ιδιαίτερα την άνοιξη που το ρέμα κατεβάζει πολλά νερά και σίγουρα θα σταθούμε αρκετή ώρα για να το απολαύσουμε. Το καλοκαίρι τα νερά στερεύουν, αλλά το σημείο παραμένει εντυπωσιακό.

Καταρράκτης Καταφίδι

          Ξαναγυρίζουμε στο φαρδύ, μαστορικά φτιαγμένο καλντερίμι και  ανηφορίζουμε. Λίγο παραπάνω, το καλντερίμι κλείνει από κατολίσθηση  και αναγκαστικά το αφήνουμε προς τα δεξιά και κάνουμε μια παράκαμψη από χωματόδρομο. Πιο πάνω φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου το καλντερίμι συνεχίζει λοξά επάνω αριστερά, δίπλα σε μεγάλο προσκυνητάρι. Ανηφορίζοντας συνεχώς, περνάμε από την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, διασχίζουμε την άσφαλτο και τέλος φθάνουμε στην γραφική πλατεία της Βυζίτσας σε υψόμετρο 520 μέτρων. Ως εδώ η απόσταση ήταν 5,3 χιλιόμετρα και ο χρόνος με τις στάσεις περίπου 2 ώρες 15'.

Πλατεία Βυζίτσας

Πηλιορείτικο αρχοντικό στη Βυζίτσα

           Κατηφορίζοντας τώρα προς τα πίσω στο φαρδύ καλντερίμι από την πλατεία, βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην άσφαλτο προς τα αριστερά. Μόλις περάσουμε τον Συνεταιρισμό γυναικών ''Εσπερίδες'' (όπου μπορούμε να ψωνίσουμε τοπικά προϊόντα), βρίσκουμε δεξιά μας το καλντερίμι που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, όπου αξίζει να κάνουμε μια στάση για να μας ξεναγήσει η μοναχή που το φροντίζει. Βγαίνοντας από το μοναστήρι, κατηφορίζουμε λίγο απότομα σε μονοπάτι δίπλα στον τοίχο του μοναστηριού, και αμέσως συναντούμε από κάτω φαρδύ καλντερίμι. Αριστερά μας κατεβαίνοντας έχουμε παλιά σκεπαστή βρύση. Το καλντερίμι παρακάτω κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδιζουμε προς τα αριστερά. 

           Σε λίγο, περνούμε κάτω από το νεκροταφείο της Βυζίτσας και βγαίνουμε σε άσφαλτο. Την διασχίζουμε και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι, το οποίο γρήγορα μετατρέπεται σε ωραίο καλντερίμι. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.
           To καλντερίμι γίνεται ξανά μονοπάτι και παρακάτω υπάρχει διασταύρωση. Επιλέγουμε τον δεξιό κλάδο, έχοντας σκοπό να επισκεφθούμε την σιδερένια γέφυρα του τραίνου. Σε λίγο βγαίνουμε στις γραμμές του τραίνου και πάμε δεξιά. Μετά από πέντε λεπτά φθάνουμε στην περίφημη σιδερένια γέφυρα Ταξιάρχη, που κατασκευάστηκε στις αρχές του 1900 από τον Γερμανό μηχανικό Σνάιντερ υπό την επίβλεψη του αρχιμηχανικού Εβαρίστο ντε Κίρικο.

Η σιδερένια γέφυρα Ταξιάρχη

           Αξίζει ακόμα να επισκεφθούμε το εκκλησάκι των Ταξιαρχών επάνω στο βράχο. Έτσι, αμέσως μόλις περάσουμε τη γέφυρα, παίρνουμε στενό μονοπάτι που βρίσκουμε στα δεξιά μας.  Σε δύο διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας (δεξιά η δεύτερη πάει προς Βυζίτσα) και ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο βράχο χτισμένα με ξερολιθιά. Ένας στενός διάδρομος σε μια εσοχή του βράχου (υπάρχει κουπαστή για περισσότερη ασφάλεια) μας οδηγεί σε λίγα λεπτά στο ξωκλήσι, που στέκει ήρεμο και σιωπηλό στην άκρη της απόκρημνης ορθοπλαγιάς, παρέα με τα πουλιά, περιμένοντας να ακούσει το σφύριγμα του τραίνου που περνά από κάτω.

Προς το ξωκλήσι των Ταξιαρχών

             Επιστρέφουμε πίσω ακολουθώντας τις γραμμές και φθάνουμε στον Σταθμό των Μηλεών, όπου τερματίζει το τραίνο. Συνεχίζουμε  στην άσφαλτο φεύγοντας από το σταθμό (αριστερά ανηφορίζει καλντερίμι προς την πλατεία των Μηλεών) και σε λίγο, δίπλα στη βρυσούλα, βρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει προς τα Καλά Νερά, ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας Γυφτακαίικα. Καλοδιατηρημένο και καθαρό, κατηφορίζει με ελιγμούς και περνά το Μηλιώτικο ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι. Στη συνέχεια βαδίζει ομαλά στην πλαγιά ανάμεσα από ελαιώνες. Σε ένα σημείο, μια πινακίδα μας οδηγεί σε μια μικρή παράκαμψη αριστερά για να επισκεφθούμε μια μεγάλη σπηλιά που λέγεται ''του Κενταύρου Χείρωνα''.

             Παρακάτω το καλντερίμι κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά για εκατό μέτρα για να ξαναβρούμε τη συνέχεια λοξά στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Παρακάτω το καλντερίμι τελειώνει οριστικά και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, που περνά από το νεκροταφείο των Καλών Νερών και μετά είναι τσιμεντοστρωμένος. Τελικά συναντούμε την κύρια άσφαλτο στο ύψος του ''Τσιτσιλιάνειου'' παλιού νοσοκομείου. Στη διασταύρωση υπάρχει ταμπέλα προς ''Αργυραίικα''. Βαδίζουμε για εκατό μέτρα πάνω στην κύρια άσφαλτο και μετά στρίβουμε αριστερά στον ασφαλτόδρομο, στο σημείο όπου έρχεται και το καλντερίμι από Βυζίτσα. Ο δρόμος μας βγάζει ευθεία κάτω στην παραλία των Καλών Νερών, στο σημείο όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία, απ` όπου ξεκίνησε η πορεία μας.

Kαλά Νερά

Μακρινίτσα-Πορταριά (κυκλική)

Θέα από το μονοπάτι. Σε πρώτο πλάνο η Πορταριά

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 8,8 χλμ.
Διάρκεια: 4,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3.20')
Υψόμετρο: μέγιστο 888 μ., ελάχιστο 394 μ. (Σταγιάτες)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 635 μ.
Αρχή/τέλος: Μακρινίτσα (στροφή λεωφορείων) ή Πορταριά (βρύση Αδάμαινα) ή Σταγιάτες (πλατεία)
Σήμανση: διάφορες πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Μακρινίτσα, Σταγιάτες, πηγή Μάνα)
Κατεβάστε ίχνος GPS (gpx): από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

  Τελευταία ενημέρωση 2025: η διαδρομή παρά τις κατολισθήσεις παραμένει βατή με δυσκολία. Συνιστάται να φοράμε μακρύ παντελόνι.

        Mετά την ανεύρεση και τον καθαρισμό εν έτει 2018 ενός νέου μονοπατιού, που συνδέει την πηγή Μάνα της Πορταριάς με την Αγία Παρασκευή Μακρινίτσας περνώντας το Μέγα ρέμα ψηλότερα από την άσφαλτο, μας δίνεται πλέον η δυνατότητα να κάνουμε μια κυκλική πορεία μεταξύ Μακρινίτσας και Πορταριάς αποφεύγοντας κατά το δυνατόν την άσφαλτο. Το νέο μονοπάτι έχει έναν μικρό βαθμό δυσκολίας και θα πρέπει να αποφεύγεται μετά από δυνατές βροχές και όταν λιώνουν τα χιόνια, οπότε το ρέμα κατεβάζει αρκετό νερό και μπορεί να είναι σχεδόν αδιάβατο (ενώ συνήθως τον περισσότερο  καιρό είναι στεγνό).

Μέγα ρέμα 

        Η έναρξη της πορείας μπορεί να γίνει είτε από τη Μακρινίτσα (στροφή λεωφορείων), είτε από την Πορταριά (βρύση Αδάμαινα), είτε ακόμα από τις Σταγιάτες (πλατεία). Eμείς εδώ προτιμήσαμε την έναρξη από Μακρινίτσα.

Μακρινίτσα

         Από το πλάτωμα λοιπόν όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία στην είσοδο της Μακρινίτσας, κατηφορίζουμε για λίγα μέτρα σε δρόμο που πάει προς τον ξενώνα ασυνόδευτων προσφύγων (Πρεβαντόριο) και αμέσως βρίσκουμε αριστερά το καλντερίμι που κατηφορίζει με ελιγμούς. Εδώ με τις πλημμύρες η πλαγιά έχει σύρει προς τα κάτω δυσκολεύοντας τη διάσχιση.  Η θέα πάντως προς τα κάτω από ορισμένα σημεία είναι φανταστική. Τελικά περνούμε το Μέγα ρέμα (εδώ υπήρχε κατεστραμμένο γεφυράκι), σε ένα πολύ ωραίο, κατάφυτο σημείο με τρεχούμενα νερά.
        Σε λίγο το μονοπάτι βγαίνει πάνω σε στροφή χωματόδρομου και βαδίζουμε ευθεία στον δρόμο, ο οποίος μας φέρνει στην εκκλησία των Σταγιατών και στην πλατεία που βρίσκεται δίπλα.

Πλατεία Σταγιατών

            Από την παλιά βρύση της πλατείας των Σταγιατών, διασχίζουμε την άσφαλτο και συνεχίζουμε ευθεία σε λιθόστρωτο ανηφορίζοντας ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Αφήνουμε δεξιά μας το μπαλκόνι του Πλατανάκου και πιο πάνω το καλντερίμι μετατρέπεται σε τσιμεντόδρομο. Μετά από λίγα μέτρα τον αφήνουμε λοξά προς τα δεξιά και μπαίνουμε σε μονοπάτι που εναλλάσσεται με χωματόδρομο, ανηφορίζοντας συνεχώς. Τελικά βγαίνουμε στην κύρια άσφαλτο Πορταριάς-Μακρινίτσας, αμέσως κάτω από το νεκροταφείο. Βαδίζουμε στην άσφαλτο για τετρακόσια μέτρα προς τα δεξιά (προς την Πορταριά).

Το μονοπάτι στο ρέμα της Μάνας

      Φθάνοντας στη βρύση της Αδάμαινας και σε μια καφετέρια που υπάρχει εκεί δίπλα, αφήνουμε την άσφαλτο και μπαίνουμε σε μονοπάτι που ανηφορίζει ακολουθώντας το ρέμα που υπάρχει εδώ, το ρέμα της Μάνας, το οποίο τον περισσότερο καιρό έχει τρεχούμενα νερά. Ξύλινα γεφυράκια διευκολύνουν την πορεία μας, καθώς διασχίζουμε κάμποσες φορές το ρέμα σε ένα ονειρικό φυσικό περιβάλλον. Μόνον οι Κένταυροι λείπουν για να ολοκληρωθεί το σκηνικό και τους συμπληρώνουμε με τη φαντασία μας. Σε είκοσι λεπτά φθάνουμε στο κτίριο υδρομάστευσης της πηγής Μάνας, όπου υπάρχει μικρό πλάτωμα με μια βρύση.

Στην πηγή Μάνα

           Συνεχίζουμε σε ανηφορικό μονοπάτι που έχει σκέτα κόκκινα σημάδια (προσοχή να μην γίνει σύγχυση με τα συνυπάρχοντα σημάδια ενός αγώνα ορεινου τρεξίματος (UPT), που είναι κόκκινα σε άσπρο φόντο -αυτά στρίβουν αντίθετα κατηφορικά). Παραπάνω διασχίζουμε ένα μαντρί αφήνοντας αριστερά μας ένα τροχόσπιτο που υπάρχει αφημένο εκεί και βγαίνουμε σε δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε ανηφορίζοντας συνεχώς. Αγνοούμε τις πινακίδες προς ''Ξενώνες Πορταριάς''. Μετά από επτακόσια μέτρα φθάνουμε σε διασταύρωση δρόμων, όπου πάμε αριστερά, πάντοτε ανηφορικά (υπάρχει πινακιδάκι). Σε τριακόσια μέτρα, καθώς ο δρόμος στρίβει δεξιά, τον αφήνουμε και πάμε ευθεία. Περνούμε ένα μικρό ρεματάκι και βαδίζουμε τώρα περίπου ισοϋψώς, σε στενό μονοπάτι σε βραχώδη γενικά περιοχή με χαμηλή βλάστηση.

Πλησιάζοντας στο ''Μέγα ρέμα''

           Φθάνουμε στην κοίτη από το ''Μέγα ρέμα'' και το περνούμε εύκολα αν είναι στεγνό, με δυσκολία όμως αν κατεβάζει μεγάλη ποσότητα  νερού. Από την άλλη όχθη το μονοπάτι είναι φαρδύτερο και πιο ομαλό, μετά δε τον πρόσφατο καθαρισμό του δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία.

           Σε ένα σημείο του μάλιστα υπάρχει ένα φυσικό μπαλκόνι με εκπληκτική θέα από ψηλά προς Πορταριά, Μακρινίτσα, Βόλο και Παγασητικό κόλπο.

Θέα προς Πορταριά

           

   Σε λίγο το μονοπάτι χάνεται καθώς βγαίνουμε σε μικρό πλάτωμα, που παλιότερα, όπως μας είπε ο ιδιοκτήτης, ήταν αμπέλι. Εδώ το μονοπάτι πορεύεται κανονικά στην αριστερή άκρη του πλατώματος και παρακάτω ενώνεται με το καλντερίμι της Αγίας Παρασκευής. Όμως είναι αδιάβατο από βλάστηση προς το παρόν, και έτσι ακολουθούμε μια παράκαμψη: κατεβαίνουμε στο επόμενο πλάτωμα από κάτω και πάμε δεξιά, μπαίνοντας μέσα σε δάσος με βελανιδιές σε μονοπάτι-γιδόστρατα. Τελικά κατεβαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος μετά από εκατό μέτρα συναντά καλντερίμι που έρχεται από κάτω. Eκατό μέτρα παραπάνω είναι το μοναστηράκι της Αγίας Παρασκευής, το οποίο μπορούμε αν θέλουμε να επισκεφθούμε.

Αγία Παρασκευή Μακρινίτσας

          Ακολουθώντας το καλντερίμι κατηφορικά βγαίνουμε στο πάρκινγκ της Μπράνης στη Μακρινίτσα (στο τέλος της ασφάλτου) και, κατηφορίζοντας στην άσφαλτο για λίγα λεπτά ακόμα, φθάνουμε τέλος στο πλάτωμα της στροφής των λεωφορείων στην είσοδο της Μακρινίτσας, απ` όπου ξεκίνησε η πορεία μας.

ΥΓ. Ευχαριστούμε τον Κώστα Τσαντό που μας έδειξε το νέο μονοπάτι και τους εθελοντές που βοήθησαν στον καθαρισμό του.