Bόλος - Ανεμούτσα - Αγριά

Απόσταση: 11,6 χλμ.
Διάρκεια: 3,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3.10')
Υψόμετρο: από 20 μ. (αρχή) σε 394 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Αγριά)
Συνολική ανάβαση: 503 μ. Συνολική κατάβαση: 506 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πάσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail 

     

           Η διαδρομή αυτή γίνεται ως επί το πλείστον σε χωματόδρομο, αλλά περνά από αρκετά ενδιαφέροντα σημεία. Η αρχή είναι στο Εθνικό Στάδιο Βόλου. Δίπλα από τους Προσκόπους ανηφορίζει μονοπάτι στο λόφο της Γορίτσας μέσα σε δάσος από πεύκα. Ανηφορίζοντας  διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο, στην οποία βγαίνουμε τελικά λοξά και φθάνουμε στην εκκλησία της Παναγίας Γορίτσας, πάνω από το εργοστάσιο τσιμέντου της ΑΓΕΤ Ηρακλής. Η θέα από την κορυφή του λόφου είναι εκπληκτική. Στη γύρω περιοχή βρίσκονται τα ερείπια ελληνιστικής πόλης του 4ου αιώνος π.Χ. που εγκαταλείφθηκε λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της και δεν ξέρουμε ούτε το όνομά της.

Θέα του Βόλου από τη Γορίτσα

      Ανατολικά από την εκκλησία αφήνουμε το δρόμο και κατηφορίζουμε σε μονοπάτι, το οποίο παρακάτω βγαίνει σε χωματόδρομο στον οποίο βαδίζουμε προς τα βορειοανατολικά, περνώντας κάτω από τα ερείπια ενός προμαχώνα της αρχαίας οχύρωσης. Λίγο πιο πέρα, ο δρόμος φράζεται από κλειδωμένη πόρτα και περνούμε μέσα από άνοιγμα που υπάρχει. Εκεί όπου ο δρόμος φαίνεται να στρίβει δεξιά, πάμε ευθεία σε μονοπάτι και σύντομα ξαναβγαίνουμε σε δρόμο. Κινούμαστε στο ανώτερο όριο του παλιού νταμαριού του εργοστασίου τσιμέντων που έχει δενδροφυτευθεί. Από το τέρμα του δρόμου συνεχίζουμε ευθεία για λίγο σε μονοπάτι και μετά πάλι σε δρόμο. Στη διασταύρωση παίρνουμε τον δεξιότερο τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Σε νέα διασταύρωση πάμε ευθεία.

Πάνω από το εργοστάσιο τσιμέντου

       Ανηφορίζοντας έντονα στον τσιμεντόδρομο, περνάμε πάνω από το εργοστάσιο, το οποίο βλέπουμε πανοραμικά. Πιο πέρα βαδίζουμε ομαλά σε χωματόδρομο, στον οποίο διακρίνουμε κάπου κάπου τμήματα καλντεριμιού. Περνάμε από μια ποτίστρα δίπλα σε παλιά χτιστή στέρνα χωρίς νερό. Τελικά φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδα. Ο κατηφορικός δρόμος δεξιά πηγαίνει προς Αγριά και συντομεύει τη διαδρομή κατά είκοσι λεπτά. Εδώ προτιμήσαμε να πάμε ευθεία για να φθάσουμε μέχρι το εξωκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών λίγο πιο πάνω στην Ανεμούτσα (η βρύση εκεί δεν έχει νερό), απ' όπου ακολουθήσαμε το κατηφορικό μονοπάτι-καλντερίμι με τα κόκκινα σημάδια, που μας βγάζει παρακάτω σε μια στροφή του προαναφερθέντος δρόμου που πάει προς Αγριά. Ακολουθούμε το δρόμο για διακόσια μέτρα, μέχρι που φθάνουμε σε προσκυνητάρι διπλα σε κυπαρίσσι (προσοχή). Εδώ πάμε δεξιά ομαλά σε δρόμο ανάμεσα στα ελαιόδεντρα, περνάμε το ρέμα και αμέσως φθάνουμε στο εγκαταλελειμμένο μοναστηράκι των Ταξιαρχών. Το καθολικό είναι σε καλή κατάσταση μετά από ανακαίνιση που έχει γίνει, όμως τα υπόλοιπα κτίρια και κελλιά έχουν καταρρεύσει.

Moνή Ταξιαρχών Ανεμούτσας

          Αφήνουμε το παλιό μοναστηράκι ξανά στη μοναξιά και την ησυχία του και ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια, βαδίζοντας σε μονοπάτι που αρχίζει να κατηφορίζει στη δεξιά πλαγιά της ρεματιάς. Μπροστά μας βλέπουμε την Αγριά και τη θάλασσα. Το μονοπάτι έχει κάποια απότομα περάσματα που ίσως ενοχλήσουν άτομα με υψοφοβία, χωρίς όμως να δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα.

Κατεβαίνοντας το μονοπάτι στη ρεματιά

        Παρακάτω από γιδόστρατα βγαίνουμε σε ελαιώνα, περνούμε το ρέμα και συναντούμε πάλι τον κύριο τσιμεντόδρομο. Σε διασταύρωση με καθρέπτη, όπου ο κύριος δρόμος στρίβει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά σε στενότερο δρόμο. Έχοντας στα δεξιά μας το ρέμα, κατηφορίζουμε ομαλά. Περνούμε από τη βρύση του ''Γιάννη'' (χωρίς νερό) και παρακάτω έχουμε αριστερά μας το δημοτικό σχολείο. Στη συνέχεια βαδίζουμε στην οδό Πορφυρογένη και τελικά φθάνουμε στην παραλία της Αγριάς, δίπλα στο δημαρχείο και σε μικρή μαρμάρινη βρύση που υπάρχει εκεί.

Αηδονοφωλιές (Bόλος) - Πορταριά - Σταγιάτες (κυκλική)

Θέα προς το Βόλο από την Ανακασιά

Απόσταση: 9 χλμ. (+1 χλμ. προς την πηγή Μάνα με επιστροφή)
Διάρκεια: 4 ώρες (με στάσεις)
Υψόμετρο: από 95 μ. (Αηδονοφωλιές) σε 630 μ. (Πορταριά)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 625 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Κατεβάστε ίχνος GPS:   από το Wikiloc   από το Everytrail

         Αυτή είναι μια όμορφη κυκλική περιήγηση στα καλντερίμια του Άνω Βόλου και της Ανακασιάς  μέχρι την Πορταριά και επιστροφή μέσω Σταγιατών. Αρχή και τέλος της πορείας μας είναι η τοποθεσία Αηδονοφωλιές, στο τέρμα της οδού Ιωλκού δίπλα στο Μέγα Ρέμα. Μπορούμε να πάμε με ταξί ή με το αστικό λεωφορείο 4, το οποίο τερματίζει εκεί.

          Από το πάρκινγκ στο τέρμα των αστικών λεωφορείων 4, στην τοποθεσία Αηδονοφωλιές, ανηφορίζουμε δεξιά από το ρέμα σε πλακόστρωτο δρομάκι, το οποίο κατόπιν γίνεται τσιμεντόδρομος. Λίγο πιο πάνω έχουμε αριστερά μας την εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου και μετά το Δημοτικό σχολείο. Ανηφορίζοντας συνεχώς σε μικρή απόσταση από την άσφαλτο που βρίσκεται δεξιά μας (σε δύο διασταυρώσεις δρόμων πάμε δεξιά ανηφορικά βλέποντας τα κόκκινα σημάδια), φθάνουμε στην πλατεία της Ανακασιάς, όπου υπάρχει προτομή του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ. Εκεί κοντά βρίσκεται και το μουσείο (οικία Κοντού) με τις ζωγραφιές του Θεόφιλου (αν είναι ανοικτό αξίζει να το επισκεφθούμε, τηλ. 2421047340, ώρες 8.00-15.00 Δευτέρα έως Παρασκευή-δείτε και εδώ). 

         Από τη βρύση της πλατείας συνεχίζουμε στο πλακόστρωτο και σε διασταύρωση πάμε δεξιά ανηφορίζοντας ομαλά ανατολικά στην οδό 28ης Οκτωβρίου. Προς τα κάτω έχουμε πανοραμική θέα του Βόλου και της θάλασσας του Παγασητικού, ενώ μπροστά μας βλέπουμε το δασωμένο λόφο της Επισκοπής με τα κυπαρίσσια. Για ένα διάστημα είκοσι μέτρων αποκαλύπτεται το παλιό καλντερίμι, αλλά μετά καλύπτεται πάλι. Προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια, αφήνουμε σε λίγο τον πλακόστρωτο δρόμο και πάμε αριστερά σε ανηφορικό καλντερίμι. Πιο πάνω αγνοούμε πινακίδα που δείχνει δεξιά προς ''Παναγία'', ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια αριστερά και φθάνουμε στη μικρή πλατεία με την εκκλησία της Αγίας Τριάδος.

Αγία Τριάδα Ανω Βόλου

         Αμέσως πάνω από την εκκλησία περνά η άσφαλτος, την οποία διασχίζουμε λοξά και συνεχίζουμε σε καλντερίμι. Μετά τη βρύση, βαδίζουμε ευθεία για λίγο στο δρόμο και μετά, βλέποντας τα κόκκινα σημάδια αριστερά, παίρνουμε το ανηφορικό καλντερίμι που περνά κάτω από την κύρια άσφαλτο και συνεχίζει προς την εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Κατόπιν βγαίνουμε στην άσφαλτο που πηγαίνει προς τις Σταγιάτες και βαδίζουμε σ` αυτήν. Μετά από διακόσια μέτρα και αφού περάσουμε το ρέμα, πάμε σε ανηφορικό δρόμο δεξιά. Σε κάποια σημεία διακρίνονται τμήματα καλντεριμιού μέσα στο δρόμο. Περνούμε δίπλα σε εξοχικά σπίτια και σε μία βρύση με τρεχούμενο νερό, καθώς ο δρόμος γίνεται φαρδύ πλακόστρωτο. Παραπάνω διασχίζουμε την άσφαλτο και ανηφορίζουμε ευθεία σε στενό τσιμεντόδρομο.

Στα καλντερίμια της Πορταριάς

         Διασχίζουμε άλλες δύο φορές την άσφαλτο, βαδίζοντας πλέον σε καλντερίμι ανάμεσα στα σπίτια της Πορταριάς. Στο εστιατόριο ''Γευσοκράτορας'' πάμε αριστερά στο καλντερίμι και βγαίνουμε πάλι στην άσφαλτο στη γωνία του αρχοντικού Ναουμίδη. Κατηφορίζουμε για λίγα μέτρα προς το πάρκινγκ και περνάμε απέναντι στο πλακόστρωτο που μας βγάζει στην επάνω πλευρά της πλατείας της Πορταριάς, δίπλα στο παλιό ξενοδοχείο ''Θεοξένια''. Μέχρις εδώ χρειαστήκαμε μία ώρα και 50 λεπτά για 4,5 χιλιόμετρα ανηφορικής διαδρομής (με τις στάσεις).

Πλατεία Πορταριάς

           Αφού κάνουμε μια επιβεβλημένη στάση αναψυχής στην όμορφη πλατεία της Πορταριάς, κατεβαίνουμε στην άσφαλτο και βαδίζουμε δεξιά προς Μακρινίτσα. Σε λίγα μέτρα φθάνουμε στο ρέμα της Μάνας. Εδώ αξίζει να κάνουμε μια παρέκκλιση από την πορεία μας για ν` ανεβούμε σε πολύ όμορφο μονοπάτι μέσα στο ρέμα, περνώντας εννιά ξύλινα γεφυράκια ανάμεσα σε πλατάνια και τρεχούμενα νερά, μέχρι την πηγή που βρίσκεται δεκαπέντε λεπτά πιο πάνω. Η φύση του Πηλίου εδώ είναι στις δόξες της.

Στο ρέμα της Μάνας

        Κατεβαίνοντας πάλι πίσω στο δρόμο, βαδίζουμε λίγο ακόμα προς την κατεύθυνση της Μακρινίτσας και περνούμε από τη βρύση της Αδάμαινας. Φθάνοντας στο κοιμητήριο και σε προσκυνητάρι που είναι στα δεξιά του δρόμου (προσοχή), βλέπουμε το πινακιδάκι στην αριστερή πλευρά της ασφάλτου και κατεβαίνουμε σε μονοπάτι-καλντερίμι που μας βγάζει σε ασφαλτόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για πενήντα μέτρα. Καθώς βλέπουμε μπροστά μας ένα γηπεδάκι μπάσκετ, πάμε λοξά αριστερά σε μονοπάτι. Παρακάτω ακολουθούμε την περίφραξη που είναι αριστερά μας, κατηφορίζοντας τώρα σε καλντερίμι. Πιο κάτω βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο και τον ακολουθούμε ευθεία. Περνάμε πλάι από δεξαμενή υδραγωγείου και μετά συνεχίζει φαρδύ μονοπάτι-δρόμος ανάμεσα σε ελαιοπερίβολα, κατηφορίζοντας ομαλά με νοτιοδυτική κατεύθυνση.  Στη διασταύρωση πάμε αριστερά.

Θέα προς Μακρινίτσα

      Παρακάτω το μονοπάτι βγαίνει λοξά σε τσιμεντόδρομο και συναντούμε τα πρώτα σπίτια των Σταγιατών. Ο δρόμος σύντομα μετατρέπεται σε καλντερίμι που κατηφορίζει έντονα.  Αφήνουμε το μπαλκόνι του Πλατανάκου στα αριστερά μας, κατόπιν έχουμε διασταύρωση  όπου φεύγει δεξιά η διαδρομή προς Μακρινίτσα, μετά περνάμε από μια βρύση με νερό και σε λίγο διασχίζουμε την άσφαλτο φθάνοντας στην πλατεία. Εδώ θα κάνουμε οπωσδήποτε μια στάση για να δροσιστούμε από το φημισμένο νερό των Σταγιατών  στην παλιά βρύση με τα αραβικά γράμματα, κάτω από τα δύο μεγάλα πλατάνια.

Πλατεία Σταγιατών

       Συνεχίζοντας  στο καλντερίμι που κατηφορίζει αριστερά από την πλατεία,  παρακάτω αυτό κάνει στροφή αριστερά και μετατρέπεται σε στενό δρόμο. Περνούμε από το παλιό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και μετά έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά κάτω προς Βόλο. Περνούμε από το εκκλησάκι του Αγίου Σεραφείμ και λίγο παρακάτω βλέπουμε την πινακίδα αριστερά και μπαίνουμε σε μονοπάτι-καλντερίμι.

Κατεβαίνοντας από Σταγιάτες προς το Βόλο

         Απολαμβάνοντας θαυμάσια θέα προς Μακρινίτσα και Βόλο, περνάμε από το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος, όπου θα κάνουμε μια στάση, και μετά βγαίνουμε σε κατηφορικό δρόμο. Στην απότομη δεξιά στροφή που κάνει πάμε ευθεία, ξαναβρίσκουμε για λίγο το καλντερίμι και κατεβαίνουμε σε δρόμο πλάι στο Μέγα Ρέμα.  Πιο κάτω περνούμε από τσιμεντένιο γεφυράκι στη δεξιά όχθη του ρέματος και το ακολουθούμε, μέχρι να φθάσουμε στο σημείο απ` όπου ξεκινήσαμε την πορεία μας.

Άλλη Μεριά (Βόλος)-Χάνια

Απόσταση: 11,4 χλμ.
Διάρκεια: 4,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3,5 ώρες)
Υψόμετρο: από 215 μ. (Άλλη Μεριά) σε 1200 μ. (Χάνια)
Συνολική ανάβαση: 1103 μ. Συνολική κατάβαση: 122 μ.  
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, μερικές πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Kατεβάστε ίχνος GPS:   από το Wikiloc    από το Everytrail

             Εδώ βαδίζουμε στα ίχνη της ιστορικής κύριας διαδρομής που ένωνε τα χωριά του Βορειοανατολικού Πηλίου (Ζαγορά, Μακρυρράχη, Ανήλιο, Κισσός) με το Βόλο. Όλα αυτά τα χωριά είχαν καλντερίμια που τα συνέδεαν με τα Χάνια και όλο το χερσαίο εμπόριο και η συγκοινωνία με το Βόλο περνούσε από κει.

              Η πορεία μας ξεκινά από την Άλλη Μεριά, καθώς το υπόλοιπο τμήμα μέχρι το Βόλο έχει γίνει άσφαλτος και δεν παρουσιάζει ορειβατικό ενδιαφέρον. Μπορούμε να πάμε στην Άλλη Μεριά με το αστικό λεωφορείο 7 και να επιστρέψουμε από τα Χάνια στο Βόλο με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ (ktelvolou.gr). Μπορούμε ακόμα να συνεχίσουμε βαδίζοντας από τα Χάνια προς Ζαγορά, Ανήλιο, Κισσό, Μούρεσι, Τσαγκαράδα, Άγιο Γεώργιο ή Άγιο Λαυρέντιο (βλέπε τις αντίστοιχες διαδρομές).

            Ξεκινούμε από τη βρύση στην πλατεία της Άλλης Μεριάς και βαδίζουμε σε πλακόστρωτο δρόμο, ο οποίος έχει καλύψει το καλντερίμι. Ανηφορίζοντας, έχουμε αριστερά μας το μεγάλο παλιό αρχοντικό του Χατζηαργύρη και μετά σε διασταύρωση πάμε δεξιά. Διασχίζουμε την άσφαλτο και ανηφορίζουμε σε τσιμεντόδρομο, περνώντας πλάι από το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων.

Βαδίζουμε πλάι στο φράχτη του Δεσποτικού 

            Από το τέρμα του δρόμου, βαδίζουμε σε πλακόστρωτο δίπλα στο φράχτη μιας έπαυλης αριστερά μας, που αποτελεί την κατοικία του Μητροπολίτη Δημητριάδος (Δεσποτικό). Στη δεξιά μας πλευρά έχουμε τη ρεματιά του Αναύρου, κατάφυτη με πλατάνια. Στην επάνω γωνία της περίφραξης βγαίνουμε σε διασταύρωση δρόμων και παίρνουμε τον πιο ανηφορικό δεξιά επάνω. Πάνω στη διασταύρωση βρίσκεται τσιμεντένια δεξαμενή, στην οποία καταλήγει ένας μαύρος πλαστικός σωλήνας νερού και τον έχουμε για ένα διάστημα σαν οδηγό.
            Πιο πάνω, ο δρόμος μας βγαίνει σε διασταύρωση και συνεχίζουμε ευθεία επάνω σε μονοπάτι-καλντερίμι μαζί με το σωλήνα. Τελικά βγαίνουμε λοξά στον ασφαλτόδρομο που πάει στην κάτω συνοικία του Κατηχωρίου. Εδώ υπάρχει και δεξαμενή νερού δίπλα στο δρόμο, όπου καταλήγει ο μαύρος σωλήνας. Βαδίζουμε για δέκα μέτρα στην άσφαλτο και αμέσως βρίσκουμε αριστερά τη συνέχεια του καλντεριμιού, που συνεχίζει ν` ανηφορίζει.

       Πιο πάνω βγαίνουμε σε άσφαλτο, και σε πενήντα μέτρα βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού ν` ανηφορίζει στα δεξιά. Βγαίνουμε στη μικρή πλατεία του Κατηχωρίου ''Παζαρούλι'', βαδίζουμε πενήντα μέτρα στην άσφαλτο και πάμε λοξά αριστερά. Λίγο πιο πάνω συναντούμε βρύση. Εδώ ευθεία στον κύριο δρόμο συνεχίζει η διαδρομή προς Πορταριά, αλλά εμείς παίρνουμε το τσιμενταρισμένο δρομάκι, πρώην καλντερίμι που ανηφορίζει έντονα δεξιά από τη βρύση. Αυτό ακολουθούσαν όσοι πήγαιναν προς Χάνια, αποφεύγοντας να περάσουν μέσα από την Πορταριά για συντομία. Μικρά τμήματα του παλιού καλντεριμιού διακρίνονται ανάμεσα στο τσιμέντο. Φυσικά, αν θέλουμε μπορούμε να πάμε πρώτα στην Πορταριά και μετά να συνεχίσουμε προς Χάνια.
        Ανηφορίζουμε έντονα και βγαίνουμε στον κύριο δρόμο που πάει προς Χάνια, στην κάτω γωνία του ξενοδοχείου ''Πορταριά''. Από το μικρό πλάτωμα στην άλλη μεριά του δρόμου βλέπουμε ν` ανηφορίζουν σκαλοπάτια που μας βγάζουν στον  παράλληλο ασφαλτόδρομο λίγα μέτρα παραπάνω (εμείς πήγαμε από το δρόμο που ανηφορίζει δίπλα στο ξενοδοχείο, κάνοντας ένα μικρό κύκλο). Ακολουθούμε ομαλά τον ασφαλτόδρομο προς τα δεξιά (ανατολικά) και σε λίγο φθάνουμε στις κατασκηνώσεις της Χριστιανικής Αγωγής (ΓΕΧΑ).
       Στενός χωματόδρομος συνεχίζει από την επάνω μεριά της κατασκήνωσης. Μέχρι πριν λίγα χρόνια παρέμενε εδώ άθικτο το καλντερίμι, αλλά δυστυχώς το χάλασαν όταν πέρασαν σωλήνα νερού... Οι καταστροφές σε αυτήν την κλασική διαδρομή και μάλιστα σε ένα τουριστικό μέρος, όπως η Πορταριά, είναι πολλές και προκαλούν θλίψη μαζί με αγανάκτηση για την αδιαφορία και ανικανότητα των αρχών (Κοινότητα, Δήμος, Νομαρχία, Εφορεία νεωτέρων μνημείων και λοιποί ανευθυνοϋπεύθυνοι) να προστατέψουν την ιστορία και τα μνημεία του τόπου. Μα δε βλέπουν οι τυφλοί, δεν καταλαβαίνουν τη ζημιά που κάνουν; Αναρωτιέται κανείς, πόσα ακόμα καλντερίμια πρέπει να καταστραφούν, μέχρι να γίνει συνείδηση έστω η αξία που έχουν για τον τουρισμό;

        Τέλος πάντων, μετά από εκατό μέτρα το καλντερίμι διασώζεται για λίγο, κατόπιν καλύπτεται από τσιμέντο καθώς έχουμε ένα εξοχικό αριστερά μας και μετά πάλι αποκαλύπτεται και πορεύεται ομαλά μέσα σε αγριοκαστανιές. Περνούμε από μια βρύση και ένα κιόσκι δίπλα στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος και ανηφορίζοντας ομαλά, διασχίζουμε παραπάνω ένα χωματόδρομο. Από μερικά σημεία έχουμε πολύ όμορφη θέα προς την Πορταριά και  τον Παγασητικό.
    Φθάνουμε σε πλάτωμα με ποτίστρα και κατόπιν το καλντερίμι κάνει στροφή αριστερά ανηφορίζοντας. Εδώ με μπλέ σημάδια φεύγει ευθεία (νοτιοανατολικά) το μονοπάτι της διαδρομής προς Δράκεια (βλέπε τη διαδρομή Δράκεια-Πορταριά). Εμείς όμως συνεχίζουμε στο καλντερίμι, και παραπάνω συναντούμε πάλι τον κύριο δρόμο των Χανίων, στη θέση Αλικόπετρα. Δεξιά μας έχουμε κεραίες, ενώ στην απέναντι πλευρά του δρόμου είναι άλλη ποτίστρα. Βαδίζουμε για λίγα μέτρα στην άσφαλτο κατηφορικά και βρίσκουμε το καλντερίμι να συνεχίζει κατηφορίζοντας παράλληλα με την άσφαλτο, λίγα μέτρα χαμηλότερα (προσοχή στα κόκκινα σημάδια).

Koρυφές Αγριόλευκες, Γολγοθάς, Σχιτζουράβλι

          Ξαναβγαίνουμε για λίγο στην άσφαλτο και, εκεί όπου ο δρόμος κάνει φουρκέτα δεξιά,  εμείς πάμε λοξά αριστερά σε στενό ανηφορικό δρόμο, παρατηρώντας την χειροποίητη πινακίδα προς ''Χάνια'' που φρόντισε να τοποθετήσει εθελοντικά ο πρόωρα χαμένος ορειβάτης Δημήτρης Κότταλης, καλή του ώρα. Ο δρόμος περνά ανάμεσα σε κτήματα με μηλιές, αφήνουμε δεξαμενή νερού και καλύβι δεξιά μας καθώς ανηφορίζουμε ομαλά, και στη συνέχεια μπαίνουμε σε ωραίο δάσος οξιάς βαδίζοντας σε καλντερίμι-μονοπάτι.

        Τελικά βγαίνουμε σε χωματόδρομο, πλάι σε γήπεδο ποδοσφαίρου. Ανηφορίζοντας στο δρόμο, σε λίγο περνούμε μπροστά από το ξενοδοχείο ''Χάνι του Μάνθου''. Κατόπιν συναντούμε ένα μικρό τμήμα του παλιού καλντεριμιού, καθώς φθάνουμε στο Χάνι του Ζήση. Μετά από λίγα μέτρα σε άσφαλτο, πάμε λοξά ανηφορικά στο χαλασμένο καλντερίμι και αμέσως φθάνουμε στον κύριο δρόμο των Χανίων, δίπλα στο Χάνι του Κοκκίνη (πρώην Θεοδώρου).

Το χάνι του Ζήση όπως ήταν λίγο πριν το 1920 (πηγή: Η Μαγνησία στο πέρασμα του χρόνου)

Αηδονοφωλιές (Βόλος)-Μακρινίτσα

Kουκουράβα και Μακρινίτσα δίπλα στο Μέγα Ρέμα

Απόσταση: 4,1 χλμ.
Διάρκεια: 1.40' περίπου (καθαρός χρόνος πορείας 1.25')
Υψόμετρο: από 105 μ. (Αηδονοφωλιές) σε 630 μ. (Μακρινίτσα)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Μακρινίτσα

 Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc     Η διαδρομή στο Everytrail    

          Aυτή είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή, πολύ κοντά στην πόλη του Βόλου.   Ξεκινώντας από το γεφύρι του Ζαφρακόπουλου στον Άνω Βόλο, στην τοποθεσία Αηδονοφωλιές, ανηφορίζουμε ακολουθώντας το Μέγα Ρέμα. Στην κάτω συνοικία της Μακρινίτσας, την Κουκουράβα, θα συναντήσουμε το κύριο καλντερίμι και θα το ακολουθήσουμε μέχρι την κεντρική πλατεία. Αφού περιηγηθούμε στη Μακρινίτσα, μπορούμε, αν θέλουμε, να επιστρέψουμε στην αφετηρία μας από μια άλλη, παράλληλη και εξίσου όμορφη διαδρομή, περνώντας από το χωριό των Σταγιατών στην ανατολική πλευρά του Μέγα Ρέματος (βλέπε τις διαδρομές Μακρινίτσα-Σταγιάτες και Αηδονοφωλιές-Σταγιάτες).

        Ανεβαίνοντας την οδό Ιωλκού, περνούμε τον Περιφερειακό δρόμο του Βόλου και, φθάνοντας στις Αηδονοφωλιές (όπου και το τέρμα του αστικού λεωφορείου 4), ο κύριος δρόμος στρίβει δεξιά και συνεχίζει προς Πορταριά-Χάνια. Στο σημείο αυτό, αριστερά έχουμε το γεφύρι του Ζαφρακόπουλου και o δρόμος από κει πηγαίνει προς Άγιο Ονούφριο-Κουκουράβα-Μακρινίτσα. Αυτό ήταν ένα παλιό πέτρινο τοξωτό γεφύρι, που το έχουν δυστυχώς αλλοιώσει διαπλατύνοντάς το με τσιμέντο, ώστε να περνούν τα αυτοκίνητα.

Tο γεφύρι του Ζαφρακόπουλου στις Αηδονοφωλιές

         Ο Νίκος Χαρατσής γράφει, αναφερόμενος στο γεφύρι αυτό, στο βιβλίο του ''Πέτρινα τοξωτά γεφύρια στο Πήλιο'': ''Eίμαι πεπεισμένος ότι, αν αυτό το παλιό γεφύρι βρισκόταν στα χέρια κάποιου άλλου λαού, θα είχε άλλη τύχη. Θα το είχαν φωτίσει κατάλληλα, θα είχαν διαμορφώσει το γύρω χώρο με μεγάλη προσοχή και μελέτη, και με υπερηφάνεια θα επιδείκνυαν στον κάθε επισκέπτη αυτό το μνημείο. Είμαστε άξιοι της νοοτροπίας μας σαν λαός, όταν επιτρέπουμε να αλλοιώνουν τις ιστορικές μας μνήμες.''

Το γεφύρι Ζαφρακόπουλου, όπως ήταν παλιά (πηγή: Η Μαγνησία στο πέρασμα του χρόνου)

       Περνούμε λοιπόν το γεφύρι και ανηφορίζουμε την άσφαλτο στην αριστερή όχθη του ρέματος. Συνεχίζουμε σταθερά δίπλα στο ρέμα και σε λίγο περνούμε στην δεξιά όχθη, από τσιμεντένιο γεφυράκι που πατά σε λιθόκτιστες βάσεις.  Σε λίγα μέτρα περνούμε ένα μικρότερο ρέμα από μικρό πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Αμέσως μετά το γεφύρι, φεύγει δεξιά το μονοπάτι-καλντερίμι προς Σταγιάτες. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία στον χωματόδρομο και σε λίγο έχουμε αριστερά μας το πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Κουρδίστα, που εξυπηρετούσε όσους πήγαιναν στον Άγιο Ονούφριο.

Το γεφύρι του Κουρδίστα κοντά στον Άγιο Ονούφριο

            Λίγα μέτρα πιο πάνω, κατεβαίνουμε και περνούμε το ρέμα δίπλα σε ένα πέτρινο καλύβι (παλιό νερόμυλο και ελαιοτριβείο του Ζαφρακόπουλου). Στην αριστερή όχθη συνεχίζει ανηφορικό μονοπάτι, που περνά κοντά από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάκη, χτισμένο στην άκρη απότομου βράχου. Η περιοχή αυτή είναι γνωστό πεδίο αναρρίχησης.
        Αφήνουμε τον Άγιο Νικολάκη αριστερά μας και συνεχίζουμε ανηφορίζοντας ομαλά, σε μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού σε ορισμένα σημεία του, έχοντας δεξιά μας την εντυπωσιακή ρεματιά του Μέγα Ρέματος. Τελικά βγαίνουμε στην άσφαλτο, στην οποία και βαδίζουμε για διακόσια μέτρα.

Το φαράγγι του Μέγα Ρέματος με το Βόλο στο βάθος

    Μόλις περάσουμε το μικρό ρέμα της Πατωσιάς, αν προσέξουμε αριστερά μας, θα δούμε σκαλοπατάκια σκαμμένα στο βράχο να ανηφορίζουν απότομα. Αυτά οδηγούν στο καλντερίμι που κατέβαινε από τη Μακρινίτσα, το οποίο εδώ κόπηκε απότομα από τη διάνοιξη του δρόμου. Επειδή όμως η ανάβαση στο βράχο είναι απότομη και κάπως επικίνδυνη (εδώ πρέπει να κατασκευαστούν κανονικά σκαλοπάτια με κουπαστή), είναι προτιμότερο να προχωρήσουμε λίγο ακόμα στο δρόμο και θα βρούμε καλντερίμι αριστερά δίπλα σε βρύση με κόκκινα σημάδια, το οποίο παραπάνω περνά από άλλη αναπαλαιωμένη βρύση χωρίς νερό και στη συνέχεια ενώνεται με τον κομμένο κλάδο.

        Ανηφορίζοντας ανάμεσα στα σπίτια της Κουκουράβας, περνούμε δίπλα από άλλη βρύση με πλατάνι, χωρίς νερό και αυτή, κατόπιν από το αρχοντικό Νάνου, διασχίζουμε την άσφαλτο και συνεχίζουμε σε καλντερίμι. Λίγο παραπάνω ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο. Εδώ κανονικά το καλντερίμι συνέχιζε δίπλα στο σπίτι που είναι επάνω από τον όχθο του δρόμου. Όμως είναι αποκομμένο και αδιάβατο (δυστυχώς oι υπεύθυνοι αδιαφορούν) και έτσι βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην άσφαλτο ανηφορικά. Κατόπιν πάμε αριστερά σε τσιμεντόδρομο στην ταμπέλα προς Αρχοντικό Σταφυλοπάτη και ευθεία επάνω ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι.

Μακρινίτσα

       Από εδώ και πάνω δεν υπάρχουν άλλα προβλήματα. Το φαρδύ και καλοφτιαγμένο καλντερίμι, που ήταν στο παρελθόν ο κύριος δρόμος επικοινωνίας της Μακρινίτσας με το λιμάνι του Βόλου, ανηφορίζοντας συνεχώς περνά δίπλα από τις εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Αθανασίου και τελικά καταλήγει στην πλατεία της Μακρινίτσας, μπροστά στο εκκλησάκι.

Αηδονοφωλιές (Βόλος)-Σταγιάτες

Απόσταση: 2  χλμ.
Χρόνος: 1 ώρα
Υψόμετρο: από 140 μ. σε 398 μ. (πλατεία Σταγιατών)
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: πλατεία Σταγιατών

Η διαδρομή στο Wikiloc       (κατεβάστε ίχνος GPS) 
 
         Ένας ευχάριστος ανηφορικός περίπατος από την τοποθεσία Αηδονοφωλιές στον Άνω Βόλο μέχρι το όμορφο χωριό των Σταγιατών. Η μισή διαδρομή γίνεται σε καλντερίμι και μας προσφέρει πολλά σημεία με θέα προς το Βόλο, τη Μακρινίτσα και το Σαρακηνό. Από τις Σταγιάτες μπορεί κανείς να συνεχίσει ανηφορίζοντας προς Πορταριά ή Μακρινίτσα, ή να κατηφορίσει,  είτε προς το κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου στον Άνω Βόλο, είτε προς τα Ταμπάκικα στο Μέγα ρέμα και από εκεί να επιστρέψει στις Αηδονοφωλιές  περπατώντας  σε μονοπάτι  παράλληλα με το ρέμα.

Βόλος-Κανάλια (από Κογιάτικα)

Θέα προς Βόλο από τα Κογιάτικα

Απόσταση:  16,2 χλμ.
Χρόνος: 5,5 ώρες (με στάσεις)

Υψόμετρο:  από 45 μ. (αρχή) σε 385 μ. (μέγιστο) σε 98 μ. (πλατεία Καναλίων)

Συνολική ανάβαση: 453 μ.  Συνολική κατάβαση: 424 μ.

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, μερικές πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: πλατεία Κάπουρνας

Αρχή: στην αερογέφυρα του Περιφερειακού δρόμου του Βόλου, στο ύψος του Πανθεσσαλικού σταδίου
Τέλος: πλατεία Καναλίων

Τελευταίος έλεγχος: Μάρτιος 2023

Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

    Αυτή είναι η αρχαία στράτα που ένωνε την περιοχή της λίμνης Κάρλας με τη θάλασσα του Παγασητικού. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 60 ήταν και η κύρια οδός που συνέδεε τα χωριά Κεραμίδι, Κανάλια και Κάπουρνα με το Βόλο. Μουλάρια φορτωμένα με τα καρλιώτικα ψάρια και άλλα εμπορεύματα πήγαιναν και έρχονταν στο καλντερίμι-μονοπάτι. Η αποξήρανση της Κάρλας, σε συνδυασμό με την κατασκευή του αμαξιτού δρόμου, σήμαναν την εγκατάλειψη  της διαδρομής πριν από σχεδόν 60 χρόνια. Ωστόσο και σήμερα είναι δυνατόν να βαδίσει κανείς στα χνάρια του αρχαίου αυτού δρόμου με κάποιες παραχωρήσεις. Εναλλακτικά, αντί να πάμε από τα Κογιάτικα,  μπορούμε να ξεκινήσουμε από Λουζίνικο για να βγούμε στην Κάπουρνα (δείτε τη διαδρομή Λουζίνικο-Κάπουρνα).

        Ενα μειονέκτημα της διαδρομής είναι ότι μερικά κομμάτια της γίνονται αναγκαστικά στην άσφαλτο. Το πιο κουραστικό είναι το τελευταίο τμήμα με διάρκεια μισής ώρας (Άγιος Νικόλαος Καναλίων-πλατεία Καναλίων)

    Για ιστορικούς λόγους θα περιγράψω όλη τη διαδρομή αρχίζοντας από το Βόλο, όμως το κύριο ενδιαφέρον πρακτικά βρίσκεται στο προτελευταίο κομμάτι (Κάπουρνα -Άγιος Νικόλαος Καναλίων), που είναι ένας όμορφος περίπατος μιάμισης ώρας στο καλντερίμι που κατεβαίνει το Κακόρεμα προς την Κάρλα περνώντας και από ένα παλιό πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Όλη η διαδρομή γίνεται σε χαμηλό υψόμετρο με  χαμηλή βλάστηση και είναι κατάλληλη για χειμωνιάτικους μήνες, ενώ δεν συνιστάται για το καλοκαίρι. Η ιδανική εποχή είναι στα τέλη χειμώνα/αρχές άνοιξης, οπότε θα απολαύσουμε και τις ανθισμένες αμυγδαλιές κοντά στη λίμνη.  

    Η αρχή μπορεί να γίνει από το Πανθεσσαλικό Στάδιο, καθώς η κατασκευή του περιφερειακού δρόμου του Βόλου απέκοψε την κανονική διαδρομή που περνούσε λίγο δυτικότερα. Περνούμε λοιπόν τη γέφυρα πάνω από τον περιφερειακό δρόμο, κατεβαίνουμε και διασχίζουμε την κοίτη του ρέματος Ξεριά που περνάει δίπλα. Ανεβαίνουμε τον τσιμενταρισμένο δρόμο και στη διασταύρωση πάμε αριστερά σε χωματόδρομο που περνά ανάμεσα από κτήματα (οδός Ελληνόπυργου). Πιο πέρα σε διασταύρωση πάμε δεξιά προς τα επάνω (ο άλλος δρόμος ευθεία βγάζει στο γήπεδο των Μελισσάτικων) και σε λίγο βαδίζουμε ανάμεσα στα μισογκρεμισμένα παλιά λιθόκτιστα σπίτια του οικισμού Κογιάτικα. 

Ερειπωμένο σπίτι στα Κογιάτικα

        Ανηφορίζοντας συνεχώς, αφήνουμε τον οικισμό και αφού περάσουμε από προσκυνητάρι  έχοντας πανοραμική θέα του Βόλου, ο χωματόδρομος  τελικά βγαίνει λοξά στην άσφαλτο Μελισσάτικων-Γλαφυρών. 

Ο Βόλος από τα Κογιάτικα

     

        Λίγα μέτρα πιο πέρα υπάρχει μόνιμα σταθμευμένο βυτίο δίπλα στο δρόμο. Η άσφαλτος κάνει αριστερή στροφή, αλλά εμείς πάμε ευθεία και βρίσκουμε το αυθεντικό μονοπάτι, που εδώ βαδίζει ανάμεσα σε ξερολιθιές. Αφήνουμε αριστερά μας ένα σπίτι. Ανεβαίνουμε ομαλά τη ράχη και κατεβαίνοντας συναντάμε πάλι την άσφαλτο. Αριστερά βρίσκεται διώροφη βιοτεχνία και δεξιά ένα μικρό καλύβι-αποθήκη. Βαδίζουμε στην άσφαλτο για λίγο, καθώς εδώ το μονοπάτι έχει χαθεί, και αμέσως μετά από τη δεξιά στροφή που κάνει φεύγουμε αριστερά στον δεύτερο χωματόδρομο, που οδηγεί μετά από λίγα μέτρα σε πρόχειρο παράπηγμα ενός  μαντριού, όπου κάνουμε δεξιά.

     Ο δρόμος γίνεται μονοπάτι, που ανηφορίζει ομαλά στην πετρώδη ράχη και πηγαίνουμε ευθεία τραβερσάροντας. Πιο πέρα βαδίζουμε και λίγα μέτρα σε χωματόδρομο, μετά στην κάτω άκρη από ένα λιβάδι και κατεβαίνουμε πάλι λοξά στην άσφαλτο. Στην άλλη πλευρά του δρόμου υπάρχει μαντρί. Τριάντα μέτρα μετά το μαντρί,  βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού δεξιά από την άσφαλτο με κόκκινα σημάδια και ανηφορίζουμε ελαφρά. Περνάμε μικρό ρέμα και ξαναβγαίνουμε λοξά στην άσφαλτο, όπου θα βαδίσουμε για ένα χιλιόμετρο (περνάμε και τη διασταύρωση για καταφύγιο ζώων-προσοχή στα αδέσποτα σκυλιά). Μετά βρίσκουμε πάλι τη συνέχεια του μουλαρόδρομου λοξά αριστερά, λίγο πριν από μια αριστερή στροφή του δρόμου. Το μονοπάτι περνάει τη ραχούλα και ξαναβγαίνει λοξά στην άσφαλτο που κατηφορίζει ευθεία προς το χωριό Κάπουρνα (Γλαφυρά), το οποίο βλέπουμε μπροστά μας πανοραμικά. Εδώ βαδίζουμε αναγκαστικά στην άσφαλτο. Από δεξιά μας, λίγο πριν το γεφυράκι, έρχεται και ενώνεται η διαδρομή Λουζίνικο-Κάπουρνα .

Αντικρίζοντας την Κάπουρνα

       Μπαίνοντας στο χωριό, εκεί όπου υπάρχει προσκυνητάρι και μια συστοιχία από κυπαρίσσια, πάμε λοξά δεξιά σε τσιμενταρισμένο δρόμο που περνά ανάμεσα από τα σπίτια και βγαίνουμε στη γωνία της πλατείας της Κάπουρνας, δίπλα σε στάση του λεωφορείου. Εδώ μπορούμε να κάνουμε μια στάση, υπάρχει και βρύση με νερό.
      Συνεχίζουμε βαδίζοντας πάνω στην άσφαλτο προς Κερασιά και σε εκατό μέτρα, αμέσως μετά τα τελευταία σπίτια του χωριού, φεύγει αριστερά ανηφορίζοντας αγροτικός δρόμος με τσιμενταρισμένα τα πρώτα μέτρα του και τον ακολουθούμε. Παραπάνω διακρίνουμε τμήματα καλντεριμιού μέσα στο δρόμο.

Δρόμος-καλντερίμι κοντά στην Κάπουρνα

       Φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου δεξιά συνεχίζει στον χωματόδρομο άλλη διαδρομή προς Κάτω Κερασιά, ενώ εμείς πάμε ευθεία μπροστά σε φαρδύ μονοπάτι και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Μπαίνουμε σε χωματόδρομο, ο οποίος τερματίζει εκεί όπου αρχίζει να σχηματίζεται μικρή ρεματιά με πλατάνια και υπάρχει πηγή με ποτίστρα και παλιά δεξαμενή νερού.

Η πηγή στο Κακόρεμα

            Η πηγή αυτή στο Κακόρεμα,  που τώρα έχει δυστυχώς στερέψει λόγω των γεωτρήσεων, ήταν κάποτε η αγαπημένη κοντινή εκδρομή  των κατοίκων της Κάπουρνας και πράγματι σε προκαλεί να σταθείς για να απολαύσεις το όμορφο σημείο. 

    `        Μετά την ποτίστρα συνεχίζουμε σε καλντερίμι-μονοπάτι, που κατηφορίζει ομαλά ακολουθώντας το ρέμα σε πετρώδες έδαφος και φθάνουμε σε ωραίο μικρό πέτρινο τοξωτό γεφύρι που διατηρείται σε   καλή κατάσταση. Εδώ περνούμε στην δεξιά (ανατολική) όχθη.

Το γεφύρι στο Κακόρεμα

     . Το καλντερίμι εναλλάσσεται με μονοπάτι διαμορφωμένο με ξερολιθιά. Το βραχώδες σκηνικό όπως κατεβαίνουμε είναι εντυπωσιακό, και σε ένα σημείο αν βγούμε λίγα μέτρα δεξιότερα έχουμε ωραία θέα της λίμνης Κάρλας.

      Πιο κάτω το μονοπάτι βγαίνει σε αγροτικό δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε βαδίζοντας ευθεία χωρίς να στρίψουμε σε διασταυρώσεις. Περνούμε τσιμεντένιο γεφυράκι, ο δρόμος γίνεται ασφάλτινος και τελικά βγαίνουμε στον κύριο δρόμο Καναλίων-Βελεστίνου και πάμε δεξιά. Σε πενήντα μέτρα έχουμε  δίπλα μας την σημαντική υστεροβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που  επισκευάστηκε πρόσφατα και βρίσκεται πλέον σε άριστη κατάσταση, όμως παραμένει κλειδωμένη.

Άγιος Νικόλαος Καναλίων

          Από τον Άγιο Νικόλαο, βαδίζοντας συνέχεια ευθεία στην άσφαλτο, φθάνουμε σε μισή ώρα στην πλατεία των Καναλίων.  Από τα Κανάλια μπορούμε να επιστρέψουμε στην Κάπουρνα και στο Βόλο με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ (δρομολόγια στο www.ktelvolou.gr).

Χαμηλά σύννεφα πάνω από τη λίμνη Κάρλα