Χάνια - Καταρράκτες - Μακρυρράχη (Μονοπάτι των Καταρρακτών)

Το ρέμα στην Πλακωτούρα

 LΙΝΚ TO ENGLISH PAGE

Απόσταση; 9,2 χλμ.
Διάρκεια: 4,5-5 ώρες με στάσεις
Υψόμετρο: από 1200 μ. (αρχή) σε 320 μ. (πλατεία Μακρυρράχης)
Συνολική ανάβαση: 218 μ.  Συνολική κατάβαση: 1117 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Παναγίτσα
Κατεβάστε ίχνος GPS:  Κύρια διαδρομή, από Παναγίτσα   Διαδρομή από Στεφάνια, Αετοφωλιά
Η  κύρια διαδρομή από Παναγίτσα:

Powered by Wikiloc

          Αυτή είναι μια καταπληκτική διαδρομή μέσα σε δάσος οξιάς κυρίως, σε ένα μέχρι πρόσφατα άγνωστο μονοπάτι, παράλληλο με την πορεία του Μεγάλου Ρέματος. Το ρέμα αυτό βρίσκεται ανάμεσα Ανήλιο και Μακρυρράχη και καταλήγει στην παραλία του Μπάνικα στο Αιγαίο. Ερευνήθηκε, καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε από τον Ε.Ο.Σ. Βόλου, με την πολύτιμη βοήθεια των Μακρυρραχιωτών, και περπατήθηκε για πρώτη φορά στις 29/5/2016.
             Το 2019 ολοκληρώθηκε η διάνοιξη του νέου μονοπατιού στο τελευταίο τμήμα από Καβούρια έως Μακρυρράχη, το οποίο διασχίζει την άγρια βόρεια πλαγιά του ρέματος (Στεφάνια) μέσα σε πυκνό δάσος, με σκοπό να αποφύγουμε τελείως τον χωματόδρομο της νότιας πλαγιάς που περνάει από την εκκλησία της Παναγίτσας. Eνα αξιοθέατο της νέας διαδρομής είναι ο περίφημος βράχος της Αετοφωλιάς, ο οποίος προσφέρει εκπληκτική θέα στο κατάφυτο φαράγγι του Μεγάλου Ρέματος. Το πρώτο τμήμα της πορείας, από Χάνια μέχρι Καβούρια,δεν αλλάζει και παραμένει το ίδιο. 

            ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 30/4/25: η διαδρομή από Στεφάνια και Αετοφωλιά μέχρι τη Μακρυρράχη είναι ανοικτή και καθαρισμένη.  Αν θέλει κάποιος να επισκεφθεί την Αετοφωλιά, μπορεί επίσης να το κάνει ξεκινώντας από τη Μακρυρράχη.
                    Ο χάρτης της διαδρομής από Στεφάνια-Αετοφωλιά:

                   Η πορεία της νέας διαδρομής από Αετοφωλιά: 

Powered by Wikiloc

 

Χαμηλή νέφωση κατηφορίζοντας από τα Χάνια  προς το καταφύγιο κυνηγών

                                                    Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει τη διαδρομή και την κάνει ξεχωριστή, είναι τα πολλά τρεχούμενα  νερά, που σχηματίζουν εντυπωσιακούς καταρράκτες και λιμνούλες (βάθρες) στα σημεία όπου συναντούμε και διασχίζουμε το ρέμα (τουλάχιστον σε τρία). Έτσι, την ονομάσαμε  ''Μονοπάτι των Καταρρακτών''.

Ο καταρράκτης στα Καβούρια

        Ένας πρακτικός τρόπος για να πραγματοποιηθεί η πορεία, είναι να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας στο πρώτο πάρκινγκ του χιονοδρομικού κέντρου (το πρώτο από τα τρία που συναντάμε ανεβαίνοντας από τα Χάνια) και να γυρίσουμε πίσω από τη Μακρυρράχη στα Χάνια με το λεωφορείο που περνά στις 17.15' τη χειμερινή περίοδο (ή στις 18.00΄ την καλοκαιρινή, δείτε στο www.ktelvolou.gr). Μπορούμε όμως και να γυρίσουμε στα Χάνια περπατώντας από την άλλη διαδρομή, το κύριο καλντερίμι Χάνια-Μακρυρράχη μέσω Αγίων Αναργύρων-Προφήτη Ηλία (4 ώρες). Από τη Μακρυρράχη μπορούμε ακόμη να συνεχίσουμε προς Ανήλιο (1 ώρα) και μετά προς Αη Γιάννη, (1 ώρα) ή να κατηφορίσουμε (σε άσφαλτο) προς Αγίους Σαράντα και Χορευτό.
       Στην πλατεία της Μακρυρράχης θα βρούμε καφενείο και εστιατόριο ανοικτά όλο το χρόνο. Στο χωριό λειτουργεί επίσης ξενοδοχείο (Αστρομεριά). Κοντινές παραλίες είναι οι Άγιοι Σαράντα και το Χορευτό.
        Χάρτης της διαδρομής από Παναγίτσα:

         Ξεκινώντας από το πρώτο (το χαμηλότερο) πάρκινγκ του χιονοδρομικού κέντρου, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο ανηφορίζοντας. Μετά από πενήντα μέτρα, προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια και τις πινακίδες στα αριστερά μας,  μπαίνουμε στο μονοπάτι που κατηφορίζει ελαφρά. Διασχίζουμε λοξά τον νέο δρόμο-παράκαμψη του Χιονοδρομικού και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι.

Το μονοπάτι ανάμεσα σε χαμηλές οξιές

       Περνούμε ένα ρεματάκι και μετά βαδίζουμε ομαλά πάνω σε μια ράχη με κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά. Απέναντι βλέπουμε την κορυφή Αγριόλευκες με τις πίστες του σκι. Η βλάστηση εδώ αποτελείται κυρίως από χαμηλές οξιές και σε ένα σημείο περνούμε από τα ερείπια πέτρινου κτίσματος.

Οι Αγριόλευκες από το μονοπάτι

      

    Το μονοπάτι στη συνέχεια κατηφορίζει πιο απότομα, όμως είναι καλά σηματοδοτημένο και δεν υπάρχει περίπτωση να χαθούμε. Τελικά βγαίνουμε σε διασταύρωση σε δασικό δρόμο, στη θέση Νησάκι. Εδώ, λίγα μέτρα πιο πάνω δίπλα στο δρόμο, είναι το καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης, ένα καλό σημείο για να κάνουμε μια στάση. Το καταφύγιο είναι πάντα ανοικτό και υπάρχει δυνατότητα να διανυκτερεύσει κανείς.

Καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης στο Νησάκι

         

    Επιστρέφοντας στη διασταύρωση, όπου υπάρχει στύλος με πινακιδάκι, παίρνουμε τον δρόμο με κατεύθυνση ανατολική. Λίγο παρακάτω, σε δεξιά στροφή του δρόμου φεύγουμε ευθεία προς τα κάτω μέσα στο δάσος με ψηλές οξιές.

Οξιά δεμένη κόμπο

      

        Το μονοπάτι κατά διαστήματα δεν είναι σαφές, όμως μας βοηθούν τα κόκκινα σημάδια. Περνούμε  ρέμα και βγαίνουμε πάλι στο δασικό δρόμο στη θέση ''Πλακωτούρα''.

     

          Εδώ θα κάνουμε οπωσδήποτε μια παράκαμψη πέντε λεπτών προς τα αριστερά για να επισκεφθούμε τον καταρράκτη. Ο δρόμος ξαναπερνά το ρέμα και σε λίγο τερματίζει εκεί όπου συναντά νέο ρέμα. Τα νερά εδώ κάνουν μια μικρή βάθρα και μετά κατηφορίζουν ορμητικά σε αυλάκι μέσα στο βράχο.

Το αυλάκι στο βράχο στην Πλακωτούρα

        

                                           

            Ακολουθούμε την πορεία του νερού από δίπλα, βαδίζοντας στην ομαλή κατηφορική βραχοπλαγιά που δε γλιστράει εφ` όσον είναι στεγνή, και φτάνουμε λίγο παρακάτω μπροστά σε εντυπωσιακό, αέρινο καταρράκτη δεκαπέντε μέτρων, που πέφτει ψηλά από το βράχο και προστίθεται στα νερά που τρέχουν άφθονα από κάτω. Κάποιος τον αποκάλεσε ''Λειβαδίτη του Πηλίου''! Η αίσθηση που δημιουργεί το μαγευτικό αυτό μέρος δεν περιγράφεται και απλώς καθόμαστε πάνω στο βράχο για να την απολαύσουμε. Εδώ υπήρχε ''δέση'', δηλαδή υδρομάστευση με αυλάκι νερού, ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, για την άρδευση των κτημάτων που είναι χαμηλότερα (η ''Δέση από την Πλακωτούρα'').

Θαυμάζοντας την ομορφιά του καταρράκτη στην Πλακωτούρα

          

     Επιστρέφουμε πίσω και ακολουθούμε το δρόμο που ανηφορίζει ελαφρά. Σε διασταύρωση πάμε ευθεία και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Σε λίγο, τον αφήνουμε και ακολουθούμε τα σημάδια αριστερά κάτω και αμέσως μετά προς τα δεξιά, σε μονοπάτι που τραβερσάρει ομαλά την πλαγιά. Περνούμε από δύο ερειπωμένα καλύβια καθώς κατηφορίζουμε. Παρακάτω διασχίζουμε τσιμεντένιο αυλάκι. Εδώ, αν βαδίσουμε για λίγο δίπλα στο αυλάκι προς τα αριστερά, θα συναντήσουμε πάλι μικρό καταρράκτη με βάθρα κάτω από το αυλάκι. Από εδώ, κάποιοι τολμηροί και ικανοί  αναρριχητές μπορούν να ανέβουν μέχρι την Πλακωτούρα κάνοντας αναρρίχηση στα βράχια, όταν τα νερά είναι λίγα.

To αυλάκι, χαμηλότερα από την Πλακωτούρα

            

         Συνεχίζοντας να κατηφορίζουμε στο μονοπάτι, σε λίγο φθάνουμε στην τοποθεσία ''Πόρος'', όπου τα νερά του ρέματος τρέχουν ορμητικά κάτω από τα πλατάνια και σχηματίζουν από κάτω μια μεγάλη βάθρα, όπου οι τολμηροί έκαναν κολύμπι. Μετά την κακοκαιρία ''Ντάνιελ" η βάθρα έχει γίνει  αβαθής και δεν μπορείς να κολυμπήσεις. Επίσης το πέρασμα του ρέματος έχει δυσκολέψει.. 

Aπολαμβάνοντας μια δροσερή βουτιά στη μεγάλη βάθρα του Πόρου (προ Ντάνιελ)

        

                                                   Αυτό είναι άλλο ένα σημείο μεγάλης ομορφιάς που θα μας καθηλώσει για αρκετή ώρα μέχρι να τη χορτάσουμε.

Η βάθρα στον Πόρο 

        

     Διασχίζουμε το ρέμα και το μονοπάτι βγαίνει λίγο πιο πάνω σε κτήμα με μηλιές. Περνούμε μέσα από το κτήμα και βγαίνουμε σε τσιμεντοστρωμένο αγροτικό δρόμο. Αν τον ακολουθήσουμε προς τα πάνω (αριστερά) θα μας βγάλει στην κύρια άσφαλτο στην τοποθεσία Καράβωμα (τη διασταύρωση προς Ζαγορά-Μακρυρράχη-Χάνια), απ` όπου μπορούμε να περπατήσουμε πίσω στα Χάνια από την κύρια διαδρομή Χάνια-Μακρυρράχη μέσω Προφήτη Ηλία, ή να δώσουμε τέλος στην πορεία μας εκεί  και να μας παραλάβει αυτοκίνητο. Εμείς εδώ επιλέγουμε να ακολουθήσουμε τον τσιμεντόδρομο προς τα δεξιά κατηφορίζοντας. Ο δρόμος κάνει ένα ''S'' και μετά τον αφήνουμε (προσοχή στα κόκκινα σημάδια, δεξιά όπως κατεβαίνουμε), μπαίνοντας μέσα σε ένα κτήμα με μηλιές. Σύντομα μπαίνουμε πάλι σε δάσος οξιάς ακολουθώντας τα σημάδια, και σε λίγο φθάνουμε ξανά στην κοίτη του ρέματος, στην τοποθεσία ''Καβούρια'', που ονομάστηκε έτσι από τα καβούρια του γλυκού νερού που υπήρχαν άλλοτε εδώ. Εμείς  πάντως είδαμε μερικά βατράχια, αλλά καθόλου καβούρια.

Ο καταρράκτης στα Καβούρια

'                Πολλά νερά έρχονται από επάνω και σχηματίζουν καταρράκτη απλωμένο. Ο βράχος εμφανίζει περίτεχνα σχήματα από τη διάβρωση του νερού και το όλο σκηνικό συμπληρώνει η λιμνούλα από κάτω. Πάλι εδώ θα σταθούμε για να απολαύσουμε την ασύγκριτη αίσθηση που δημιουργούν τα στοιχεία της φύσης στον επίγειο αυτόν παράδεισο του Πηλίου, όπου είχαμε την τύχη να βρεθούμε.

           

          Στο σημείο αυτό, αν θέλουμε να ακολουθήσουμε τη διαδρομή από Στεφάνια,  δεν περνούμε το ρέμα αλλά επιστρέφουμε πίσω στον τσιμεντόδρομο, ο οποίος λίγο παρακάτω τερματίζει και συνεχίζουμε σε στενό και δύσβατο σε κάποια σημεία μονοπάτι. Πιο πέρα, μπαίνουμε σε δύσβατο εγκαταλελειμμένο χωματόδρομο και κατηφορίζουμε. Αφήνουμε δεξιά μας ένα καλύβι. Ο δρόμος μεταπίπτει ξανά σε μονοπάτι στο οποίο βαδίζουμε, ακούγοντας τον ήχο του νερού που τρέχει στο μεγάλο ρέμα από κάτω μας. Προσέχοντας αριστερά μας, φθάνουμε σε διασταύρωση όπου υπάρχει στύλος με πινακιδάκια προς ''Αετοφωλιά''. Εδώ μπορούμε να κάνουμε μια παράκαμψη δέκα λεπτών και να ανηφορίσουμε στο δύσβατο στενό μονοπάτι για να φθάσουμε στον βράχο της Αετοφωλιάς, από όπου έχουμε φανταστική θέα στο άγριο κατάφυτο φαράγγι του Μεγάλου Ρεματος, από τα Χάνια μέχρι το χωριό Ανήλιο που φαίνεται χαμηλότερα.

Αετοφωλιά

            Στην Αετοφωλιά μπορεί να πάει κανείς και να κάνει μια δίωρη κυκλική διαδρομή ξεκινώντας από τη Μακρυρράχη.

    Επιστρέφουμε πίσω στη διασταύρωση με το στύλο και συνεχίζουμε στο μονοπάτι μέσα σε δάσος αραδιάς. Περνούμε από μεγάλη στέρνα και τελικά κατεβαίνουμε στην κύρια άσφαλτο στα πρώτα σπίτια της Μακρυρράχης δίπλα σε ένα μαγαζί με χρώματα και ένα άλλο με παραδοσιακά προϊόντα. Συνεχίζοντας στην άσφαλτο ανηφορικά, σε λίγα λεπτά φθάνουμε στην πλατεία.
        Τώρα για να ακολουθήσουμε, αν θέλουμε, την παλιά διαδρομή από Παναγίτσα (Ζωοδόχο Πηγή), τότε στον τελευταίο καταρράκτη στα Καβούρια περνούμε το ρέμα και βαδίζουμε πλέον σε δρόμο στη νότια πλαγιά του ρέματος, που μπαίνει μέσα σε κτήματα από μεγάλες καστανιές. Δεξιά φεύγει άλλος δρόμος πηγαίνοντας προς Ανήλιο και Κισσό. Εμείς βαδίζουμε ομαλά παράλληλα με το ρέμα, έχοντας εντυπωσιακή θέα της άγριας πλαγιάς απέναντι στα Στεφάνια, κατάφυτης από πυκνή βλάστηση.

Στο δρόμο προς την Παναγίτσα μέσα στο δάσος καστανιάς

         Στο δρόμο μας πιο πέρα συναντούμε το εκκλησάκι της Παναγίτσας (Ζωοδόχου Πηγής). Δίπλα στο ξωκλήσι τρέχει λίγο πόσιμο νερό από έναν σωλήνα.

Παναγίτσα (Ζωοδόχος Πηγή)

      Αφήνουμε έναν άλλο δρόμο δεξιά μας και συνεχίζουμε κατηφορικά ακολουθώντας το Μεγάλο Ρέμα. Σε πέντε λεπτά υπάρχει άλλο ένα τμήμα του μονοπατιού με κόκκινα σημάδια αριστερά. Εδώ έχουμε την επιλογή, ή να συνεχίσουμε στο δρόμο (συνιστάται, ως πιο απλό και εύκολο), ή να πάρουμε το μονοπάτι (πιο δύσβατο, δυστυχώς δεν συντηρείται), το οποίο πιο πέρα κατεβαίνει ξανά στην κοίτη του ρέματος. Εδώ κανονικά θα διασχίζαμε το ρέμα και θα βγαίναμε στην άσφαλτο ομαλά και σύντομα όπως πήγαινε κανονικά το μονοπάτι, αλλά δυστυχώς ο μυστήριος ιδιοκτήτης του θερμοκηπίου έχει κλειδωμένη περίφραξη, οπότε πρέπει αναγκαστικά να ανεβούμε με λίγη δυσκολία ξανά στο χωματόδρομο που περνάει λίγο παραπάνω, για να βγούμε τελικά στη γέφυρα της ασφάλτου ανάμεσα Μακρυρράχη και Ανήλιο, στη θέση ''Φελούκα''. Εδώ υπάρχουν θερμοκήπια (και τα δύο χωριά έχουν μεγάλη παραγωγή καλλωπιστικών φυτών). 

          Περνούμε τη γέφυρα πηγαίνοντας προς τα αριστερά (βόρεια) και, βαδίζοντας πλέον πάνω στην κύρια άσφαλτο, σε εννιακόσια μέτρα φθάνουμε στην πλατεία της Μακρυρράχης.

Η πλατεία της Μακρυρράχης

Πινακάτες - Βυζίτσα

Πινακάτες

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 1,74 χλμ.
Διάρκεια: 50 λεπτά
Υψόμετρο: από 590 μ. (Πινακάτες) σε 510 μ. (Βυζίτσα)
Συνολική ανάβαση: 77 μ.  Συνολική κατάβαση: 128 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

        To μονοπάτι-καλντερίμι που ενώνει τα δύο χωριά καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε το Μάρτιο 2016 από εθελοντές. Ηταν σε κανονική χρήση μέχρι το 1985, οπότε και τελείωσε η κατασκευή του αμαξιτού δρόμου. Για παράδειγμα, οι μαθητές από τις Πινακάτες που πήγαιναν στο Γυμνάσιο Μηλεών, περνούσαν από αυτό το μονοπάτι. Μπορεί να περπατηθεί μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα, π.χ. Καλά Νερά-Πινακάτες και Καλά Νερά-Βυζίτσα, ώστε να δημιουργηθεί κυκλική διαδρομή.

       Ξεκινούμε βαδίζοντας στην άσφαλτο που περνά πάνω από την πλατεία των Πινακατών. Ο δρόμος φθάνοντας στην άκρη του χωριού κάνει δεξιά στροφή και κατηφορίζει. Εκατό μέτρα μετά τη στροφή, προσέχοντας αριστερά μας, βλέπουμε την πινακίδα που σηματοδοτεί το μονοπάτι πίσω από τη μπάρα ασφαλείας του δρόμου. 

Η βρύση στην πλατεία Πινακατών

            Υπάρχει και εναλλακτική διαδρομή μέσα από τα καλντερίμια του χωριού για να αποφύγουμε την άσφαλτο.  Σε αυτήν ξεκινούμε από τον πλάτανο στην πλατεία, κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και σε δέκα μέτρα έχουμε διασταύρωση καλντεριμιών, όπου παίρνουμε το καλντερίμι αριστερά που κατηφορίζει. Παρακάτω σε διχάλα παίρνουμε τον αριστερό κλάδο και βαδίζουμε παράλληλα με την άσφαλτο που είναι λίγο πιο κάτω από μας. Σε δύο διασταυρώσεις με έντονα ανηφορικό καλντερίμι αριστερά μας, εμείς πάμε ευθεία. Τελικά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο, τη διασχίζουμε και στην άλλη πλευρά, πίσω από τη μπάρα ασφαλείας, βλέπουμε την πινακίδα που σηματοδοτεί το μονοπάτι, το οποίο κατηφορίζει προς τη ρεματιά της Βασιλικής.  

Πινακάτες

          Περνούμε το ρέμα, το οποίο κατεβάζει νερό την άνοιξη, και στην άλλη όχθη συναντούμε χωματόδρομο παράλληλο με το ρέμα, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά (όπως κατηφορίζει το ρέμα). Μετά από εκατό μέτρα βρίσκουμε αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού που κόβεται από το δρόμο (υπάρχει πινακίδα). Ανεβαίνουμε λοιπόν στο μονοπάτι, που περνά αρχικά ανάμεσα από κτήματα. Παραπάνω βαδίζουμε σε δάσος βελανιδιάς και συναντούμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά βλέποντας την πινακίδα. Σε λίγο αρχίζουμε να κατηφορίζουμε ομαλά με κατεύθυνση ανατολική. 

             Πιο πέρα υπάρχει πεζούλα με ξερολιθιά και βαδίζουμε στην επάνω άκρη ενός κτήματος. Μετά το κτήμα, το μονοπάτι στενεύει για λίγα μέτρα από κατολισθήσεις. Απέναντι βλέπουμε τη Βυζίτσα, από την οποία μας χωρίζει το ρέμα του Γαλάνη. Βλέπουμε επίσης και τον ασφαλτόδρομο αμέσως από κάτω μας. Κατηφορίζουμε και περνούμε το ρέμα πατώντας στις πέτρες. Στην άλλη όχθη ανηφορίζουμε για λίγο σε καλντερίμι, όμως κατόπιν ξαναγίνεται μονοπάτι. Από κάποια σημεία έχουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα του Παγασητικού.

Θέα προς τη Βυζίτσα

              Περνούμε τρίτο, μικρότερο ρέμα και μετά ξαναβρίσκουμε καλντερίμι, καθώς συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Βυζίτσας. Εδώ καταλήγει και ένας τσιμεντόδρομος. Συνεχίζοντας ομαλά στο καλντερίμι, περνούμε από τη βρύση Σακελλάρη, που χρονολογείται από το 18ο αιώνα, δυστυχώς όμως χωρίς τρεχούμενο νερό. Σε διασταύρωση καλντεριμιών πάμε αριστερά, περνούμε ένα τσιμεντένιο γεφυράκι και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη μικρή πλατεία της Βυζίτσας.    

Πλατεία Βυζίτσας

 

        ΥΓ. Ευχαριστούμε τον Δημήτρη Παντελή και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πινακατών για τη βοήθειά τους στην διάνοιξη της διαδρομής.         

Αρχοντικό στη Βυζίτσα

           

Ξινόβρυση - Ποτιστικά

Ποτιστικά

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 4,2 χλμ.
Διάρκεια: 1,5 ώρα (καθαρός χρόνος πορείας 1.15')
Υψόμετρο: από 221 μ. (Ξινόβρυση) σε 0 μ. (παραλία Ποτιστικών)
Συνολική ανάβαση: 63 μ.  Συνολική κατάβαση: 283 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

Powered by Wikiloc

         To καλντερίμι που πήγαινε από την Ξινόβρυση προς την παραλία των Ποτιστικών καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε το 2016 με τη συνεργασία των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου, του Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης.

Ποτιστικά

        Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή με διάρκεια μιάμισης ώρας. Στο τελευταίο τμήμα βαδίζουμε σε αγροτικό δρόμο. Η Ξινόβρυση συνδέεται με πεζοπορικές διαδρομές επίσης με την Αργαλαστή και με τη Συκή.

         Από τον μεγάλο πλάτανο στην πλατεία της Ξινόβρυσης κατηφορίζουμε στο φαρδύ πλακόστρωτο καλντερίμι, το οποίο βγαίνει σε τσιμεντόδρομο στην κάτω άκρη του χωριού και πάμε αριστερά. Σε λίγα μέτρα βρίσκουμε ξανά το καλντερίμι στα δεξιά, μισοκρυμμένο από χόρτα και χώματα και περνούμε κάτω από το τελευταίο σπίτι του χωριού. Παρακάτω γίνεται για λίγο αγροτικός δρόμος περνώντας ανάμεσα σε κτήματα, αλλά σύντομα κάνει την εμφάνισή του και πάλι, κατηφορίζοντας προς τη ρεματιά.

        Φθάνοντας κάτω περνούμε στην απέναντι όχθη και βαδίζουμε για αρκετό διάστημα δίπλα στην κοίτη του ρέματος, κατάφυτου από οργιώδη βλάστηση.

           Κατόπιν το καλντερίμι αρχίζει να ανηφορίζει στην πλαγιά και γίνεται αγροτικός δρόμος. Τελικά βγαίνει  πάνω στη ράχη στην άσφαλτο, όπου και βαδίζουμε για λίγο κατηφορίζοντας ελαφρά. Κοιτώντας στην πλαγιά αριστερά, στο βάθος φαίνεται η Συκή και πιο μακριά το Νεοχώρι.

Κοιτάζοντας την Ξινόβρυση από τη ράχη

       Σε πενήντα μέτρα, μετά από μια σειρά από δέντρα, αφήνουμε την άσφαλτο προς τα δεξιά και γρήγορα ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά στην πλαγιά.

           Περνάμε δίπλα από μικρή στέρνα που κρατά λίγο νερό, μετά περνάμε πάνω από ένα καλύβι, διασχίζουμε μια έκταση με πυκνές καλαμιές και τέλος βγαίνουμε σε διασταύρωση αγροτικών δρόμων, όπου πάμε ευθεία απέναντι, στο δρόμο που συνεχίζει στην ίδια κατεύθυνση βορειοανατολικά. Σε νέα διασταύρωση με ανηφορικό δρόμο δεξιά, εμείς πάμε ευθεία.
        Σε λίγο, ο χωματόδρομος ανηφορίζοντας κάνει δεξιά στροφή. Ακριβώς στη δεξιά αυτή στροφή, όπου διακρίνουμε και λίγο καλντερίμι μέσα στο δρόμο, τον αφήνουμε και πάμε προς τα αριστερά, ακολουθώντας μια περίφραξη. Τώρα κατηφορίζουμε σε μονοπάτι, που κάπου κάπου έχει στοιχεία καλντεριμιού, έχοντας δίπλα μας αριστερά την περίφραξη και δεξιά το δάσος. Τελικά βγαίνουμε λοξά σε δρόμο και λίγο παρακάτω στη διασταύρωση πάμε αριστερά.
     Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνέχεια στο δρόμο, συναντώντας διάφορα εξοχικά σπίτια. Πλησιάζουμε ολοένα τη θάλασσα, βλέποντας μπροστά μας αριστερά τα Ποτιστικά και δεξιά την παραλία Μελανή.

Μελανή

     Τέλος βγαίνουμε στην άσφαλτο, την οποία ακολουθούμε προς τα κάτω. Μπορούμε ν` αποφύγουμε το τελευταίο κομμάτι της ασφάλτου  μέχρι την παραλία, βαδίζοντας σε χωματόδρομο από το εκκλησάκι που θα συναντήσουμε αριστερά μας.

Ποτιστικά

         Στην όμορφη παραλία των Ποτιστικών το καλοκαίρι λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια και εστιατόρια, όπως επίσης και στην Ξινόβρυση όλο το χρόνο.

Αργαλαστή - Ξινόβρυση

Η Αργαλαστή από το μονοπάτι

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 5,5 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40')
Υψόμετρο: από 250 μ. (Αργαλαστή) σε 360 μ. (μέγιστο) σε 220 μ. (Ξινόβρυση)
Συνολική ανάβαση: 188 μ.  Συνολική κατάβαση: 215 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

Powered by Wikiloc

       
     Στο πρώτο τμήμα της πορείας αυτής από την Αργαλαστή μέχρι το ρέμα Καρύδι, δεν ακολουθήσαμε το κύριο καλντερίμι (που έχει τώρα όλο γίνει αγροτικός δρόμος), αλλά πήραμε το εναλλακτικό μονοπάτι από τη βρύση Καμάρα, που είναι σαφώς γραφικότερο, ομορφότερο και το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

          Ξεκινώντας από τη διασταύρωση στο κέντρο της Αργαλαστής προς Ξινόβρυση, περνάμε δίπλα στην κεντρική βρύση του ''Κούβλου'' (το νερό της είναι πόσιμο) και το παλιό πέτρινο κτήριο του Δημοτικού σχολείου, λίγο αριστερότερα από τον κύριο δρόμο. Ανηφορίζουμε ευθεία στο στενό ασφαλτοστρωμένο δρόμο και φτάνοντας στο τέρμα του  στρίβουμε αριστερά. Ο δρόμος γίνεται καλντερίμι που οδηγεί στην βρύση ''Καμάρα''.

Βρύση ''Καμάρα''

        Πέντε μέτρα πριν τη βρύση, φεύγει λοξά δεξιά το μονοπάτι και το ακολουθούμε, ανηφορίζοντας ομαλά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Σε λίγο μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για ένα διάστημα, μέχρι που βρίσκουμε το μονοπάτι ευθεία μπροστά, πάνω σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος.

Βαδίζοντας στο μονοπάτι

           Ανηφορίζουμε ελαφρά σε ομαλό ύψωμα με πουρνάρια, βλέποντας αριστερά μας όμορφες όψεις της Αργαλαστής με τη θάλασσα στο βάθος.

Αργαλαστή

           Φτάνοντας στη ράχη, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Το μονοπάτι κάνει μια ομαλή καμπύλη από δεξιά. Μπροστά μας βλέπουμε μια σειρά από κυπαρίσσια, τα οποία αφήνουμε στα αριστερά μας όπως κατεβαίνουμε. Συνεχίζοντας ευθεία, αφήνουμε κάθετη διασταύρωση με φαρδύ μονοπάτι και κατεβαίνουμε χαμηλά δίπλα στη ρεματιά, περνώντας από παλιά βρύση και μικρή στέρνα, μέσα σε ένα πολύ όμορφο σκηνικό. Τελικά  βγαίνουμε σε χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο ακόμα ανηφορικά μέχρι το σημείο που κάνει αριστερή στροφή. Ο χωματόδρομος αυτός κατευθύνεται προς την Αργαλαστή και έχει βαδίσει πάνω στην πορεία του παλιού καλντεριμιού. Έτσι, αν συνεχίσουμε αριστερά θα επιστρέψουμε στην Αργαλαστή. 

         Εδώ λοιπόν στρίβουμε δεξιά (υπάρχει στύλος με πινακιδάκι) και κατηφορίζουμε στην πλαγιά για να περάσουμε το ρέμα από το πέτρινο τοξωτό γεφύρι ''Καρύδι''. Είναι ένα πολύ όμορφο, ''μυστικό'' σημείο με τρεχούμενο νερό κάτω από τη σκιά των μεγάλων δέντρων. Το μικρό γεφυράκι διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση παρά τις ρωγμές του χρόνου στο κορμί του, όντας εντελώς αθέατο από το δρόμο.

Το γεφύρι Καρύδι

     Στην άλλη πλευρά ξαναβγαίνουμε στο δρόμο, ο οποίος σε λίγο αλλάζει κατεύθυνση ανηφορίζοντας προς τα ανατολικά. Σύντομα έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά και αμέσως σε νέα διασταύρωση δεξιά. Ο δρόμος τερματίζει σε κτήμα και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι πλέον, ανηφορίζοντας στην πλαγιά προς τα βορειοανατολικά. Παραπάνω το μονοπάτι ξαναγίνεται στενός αγροτικός δρόμος και φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες.

          Εδώ ο δρόμος ευθεία πάει προς τον οικισμό Καλλιθέα (Μπιρ) που είναι πολύ κοντά, ενώ εμείς στρίβουμε αριστερά σε μονοπάτι, περνούμε στην άκρη από ένα κτήμα και μετά βαδίζουμε σε διάδρομο ανάμεσα σε δύο περιφράξεις. Φθάνοντας στη ράχη πάμε ελαφρώς αριστερά και αρχίζουμε πλέον  να κατηφορίζουμε, έχοντας την περίφραξη δεξιά μας. Μπαίνουμε σε δρόμο και παρακάτω, εκεί που κάνει δεξιά στροφή προς την άσφαλτο που είναι από κάτω, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού αριστερά μας και βαδίζουμε ανάμεσα σε δύο κτήματα που είναι εκατέρωθεν. Πιο πέρα βγαίνουμε σε δρόμο, ο οποίος περνά από τα διαμερίσματα ''Λεωνίδας'' και κατεβαίνει στην άσφαλτο. Τη διασχίζουμε και συνεχίζουμε σε πλακόστρωτο κατηφορικά μπαίνοντας πλέον στο χωριό της Ξινόβρυσης, που παλαιότερα είχε την ονομασία ''Μπιστινίκα''. Λίγο παρακάτω στρίβουμε αριστερά και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη πλατεία με τα δύο μεγάλα πλατάνια και την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Πλατεία Ξινόβρυσης

      Από την Ξινόβρυση μπορούμε να συνεχίσουμε βαδίζοντας προς την παραλία των Ποτιστικών ή προς τη Συκή.

Μηλίνα - Χοντρή Άμμος - Βαλτούδι (κυκλική)

Χοντρή Άμμος

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 12,6 χλμ.
Διάρκεια: 3.40' (καθαρός χρόνος πορείας 3.20')
Υψόμετρο: από 0 μ. (Μηλίνα) σε 245 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Bαλτούδι)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 410 μ.
Σήμανση: πινακιδάκια, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   

Powered by Wikiloc

           

  Στην πορεία αυτή πηγαίνουμε από την θάλασσα του Παγασητικού στη θάλασσα του Αιγαίου και πάλι πίσω. Είναι σχεδόν κυκλική, καθώς η αρχή και το τέρμα απέχουν 2,8 χιλιόμετρα στην παραλιακή άσφαλτο. Είναι καλύτερο να πραγματοποιηθεί Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο όταν η θάλασσα είναι ακόμα αρκετά ζεστή, καθώς θα θελήσουμε σίγουρα να κάνουμε ένα μπάνιο στη Χοντρή Άμμο, αλλά ο ήλιος δεν καίει τόσο πολύ (μεγάλο μέρος της πορείας δεν έχει σκιά). Στο τέλος της πορείας μας στο λιμανάκι Βαλτούδι λειτουργεί εστιατόριο (η Χοντρή Άμμος δεν έχει μαγαζιά).

        Μετά τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου 2023, ο οικισμός Πηγές έχει υποστεί σημαντικές ζημιές και η διαδρομή είναι στο σημείο εκείνο κλειστή. Ετσι επιλέχθηκε νέα όδευση, ακολουθώντας αρχικά το καλντερίμι προς Λαύκο για να βγούμε στο ξωκλήσι του επάνω Αη Γιάννη παρακάμπτοντας το κλειστό κομμάτι. 

  Ξεκινώντας λοιπόν από την εκκλησία στην παραλία της Μηλίνας, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο  προς Λαύκο. Μετά από εξακόσια μέτρα περίπου, προσέχοντας στα αριστερά, βρίσκουμε το καλντερίμι που ανηφορίζει ομαλά ανάμεσα σε ελαιόδεντρα. Διασχίζουμε την άσφαλτο και το καλντερίμι συνεχίζει ανάμεσα σε πεζούλες με ξερολιθιά. Σε λίγο βγαίνουμε ξανά στην άσφαλτο, όπου και βαδίζουμε. Σε λίγο ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι που ανηφορίζει αριστερά, αλλά δεν το ακολουθούμε (προσοχή!) Συνεχίζουμε λοιπόν στην άσφαλτο, η οποία πιο πέρα κάνει απότομη αριστερή στροφή (φουρκέτα). Εδώ αφήνουμε την άσφαλτο και συνεχίζουμε ευθεία σε χωματόδρομο-τσιμεντόδρομο. 

          Σε λίγο βλέπουμε στην επάνω πλευρά του δρόμου το όμορφο ξωκλήσι του επάνω Αι-Γιάννη (του Θεολόγου), που φέρει το προσωνύμιο ''στη σάρα'', από τις σαθρές πέτρες που υπάρχουν στην κοίτη του ρέματος. Εδώ έρχεται καλντερίμι που κατηφορίζει από το νεκροταφείο του Λαύκου (δυτική διαδρομή Λαύκος-Πλατανιάς), έτσι η πορεία μας θα μπορούσε εναλλακτικά να είχε αρχίσει και από εκεί.

                                                                 Μετά το ξωκλήσι ο δρόμος πάει ομαλά παράλληλα με του Κουμάνη το ρέμα. Αφήνουμε δύο ανηφορικές διασταυρώσεις αριστερά (η δεύτερη πάει για Πλατανιά). Στη συνέχεια μπαίνουμε μέσα στην κοίτη του ρέματος, που έχει φαρδύνει πολύ από τις πλημμύρες και το ακολουθούμε. Δύο παλιά πηγάδια και μια βρύση χωρίς νερό που υπήρχαν εδώ έχουν χαθεί με τις πλημμύρες. Προσέχοντας στα δεξιά μας  βρίσκουμε το μονοπάτι με τα αραιά κόκκινα σημάδια, το οποίο ανηφορίζει ομαλά στη δεξιά πλαγιά. Προσοχή, από δω και πέρα βαδίζουμε σε κανονικό μονοπάτι και όχι σε ρέμα.

           Βγαίνοντας επάνω, συναντούμε αγροτικό δρόμο και τον ακολουθούμε προς τα δεξιά σε ομαλό έδαφος. Βαδίζουμε προς τα νοτιοδυτικά στην περιοχή που λέγεται Πέντε Αλώνια. Μετά από ένα χιλιόμετρο υπάρχει διασταύρωση δρόμων, όπου πάμε ευθεία παίρνοντας τον αριστερό κλάδο. Σε εξακόσια μέτρα σε νέα διασταύρωση παίρνουμε τον δεξιό κλάδο ευθεία και μετά από λίγα μέτρα, προσέχοντας αριστερά μας βρίσκουμε το μονοπάτι, που κινείται σε πετρώδες έδαφος με χαμηλή βλάστηση. Αριστερά μας αρχίζει να σχηματίζεται μικρή ρεματιά.

Αντικρίζοντας το Αιγαίο

               Σε λίγο αντικρίζουμε το γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους. Το μονοπάτι κάνει ένα-δύο ελιγμούς και τελειώνει καθώς μπαίνουμε σε ελαιώνα. Κατηφορίζοντας σε νότια κατεύθυνση μέσα στον ελαιώνα, σε λίγα μέτρα βρίσκουμε ένα καλύβι και μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος παρακάτω διασταυρώνεται κάθετα με άλλον δρόμο και πάμε δεξιά (δυτικά).

Φθάνοντας στη Χοντρή Άμμο

               Ο δρόμος τελειώνει στη βοτσαλωτή παραλία της Χοντρής Άμμου, με τα λίγα εξοχικά σπίτια που είναι χτισμένα κατά μήκος της. Εδώ ήταν το ένα από τα δύο λιμάνια της αρχαίας πόλης Ολιζώνος, βασιλιάς της οποίας ήταν ο Φιλοκτήτης (το άλλο λιμάνι της ήταν το Βαλτούδι). Ερείπια της Ολιζώνος βρίσκονται στον κοντινό λόφο Παλιόκαστρο.

           Αφού κάνουμε μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά και απολαύσουμε τη γαλήνια ομορφιά του τόπου, ξαναφοράμε τα παπούτσια μας και παίρνουμε πλέον το δρόμο της επιστροφής. Από την ανατολική άκρη της παραλίας συνεχίζουμε στον αγροτικό δρόμο ανηφορίζοντας. Σε δύο διασταυρώσεις πάμε δεξιά προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια. Στις επόμενες τρεις διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας συνεχώς. Από κάποια σημεία έχουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα από ψηλά.

Η Χοντρή Άμμος από ψηλά. Στο βάθος η Σκιάθος

             Φθάνουμε στη ράχη, όπου έχουμε ελαιώνα στα αριστερά μας. Eκεί όπου βλέπουμε ερειπωμένο καλύβι στην αριστερή πλευρά του δρόμου, πάμε λοξά δεξιά κατηφορικά σε μονοπάτι και περνούμε το σύνορο με το από κάτω κτήμα. Κατηφορίζοντας λίγο ακόμα μέσα στο κτήμα μπαίνουμε σε χωματόδρομο πάνω σε στροφή του. Μετά από εκατό μέτρα φεύγουμε λοξά δεξιά από το δρόμο (προσοχή) και βρίσκουμε σαφές μονοπάτι που κατηφορίζει λίγο παρακάτω από το δρόμο, προς την ίδια βόρεια κατεύθυνση.
              Παρακάτω βγαίνουμε πάνω σε στροφή άλλου δρόμου και παίρνουμε τον αριστερότερο, που συνεχίζει να κατηφορίζει ομαλά. Τελικά βγαίνουμε στην παραλιακή άσφαλτο στην τοποθεσία Βαλτούδι, με το μικρό λιμανάκι και την ταβέρνα που βρίσκεται  εκεί.

Βαλτούδι