Δράκεια - Άγιος Λαυρέντιος

Δράκεια

LINK TO ENGLISH PAGE

Απόσταση: 3,5 χλμ.
Διάρκεια: 1 ώρα
Υψόμετρο: από 480 μ. (Δράκεια) σε 560 μ. (Άγιος Λαυρέντιος)
Συνολική ανάβαση: 125 μ.  Συνολική κατάβαση: 57 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

             Aυτός είναι ένας ευχάριστος περίπατος μιας ώρας που γίνεται κυρίως σε αγροτικό δρόμο μέσα σε δάσος. Στη Δράκεια φτάνουμε περπατώντας από Πορταριά, Χάνια και μέσω Ανεμούτσας από Βόλο ή Αγριά. Από τον Άγιο Λαυρέντιο μπορούμε να συνεχίσουμε βαδίζοντας προς Αγριά, Άγιο Βλάσιο, Άγιο Γεώργιο, Χάνια και Κισσό.

           Ξεκινώντας από την κάτω πλατεία της Δράκειας, παίρνουμε το φαρδύ καλντερίμι που ανηφορίζει δίπλα στη βρύση. Μόλις συναντούμε την άσφαλτο, το καλντερίμι κάνει δεξιά στροφή και συνεχίζει να ανηφορίζει δεξιά από το κοινοτικό γραφείο. Ανηφορίζοντας συνεχώς, βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, τον οποίο θα ακολουθήσουμε προς τα δεξιά (ανατολικά). Στο σημείο αυτό, είμαστε αμέσως κάτω από την δεύτερη (άνω) πλατεία του χωριού με την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, την οποία αξίζει να επισκεφθούμε ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια.

Δράκεια

          Βαδίζοντας στον τσιμεντόδρομο βγαίνουμε από το χωριό και φθάνουμε στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος. Από κάτω είναι γήπεδο ποδοσφαίρου. Εδώ στρίβουμε αριστερά και ανηφορίζουμε σε χωματόδρομο, μέχρι που βγαίνουμε στην άσφαλτο Δράκειας-Χανίων. Κατηφορίζουμε στην άσφαλτο, που παρακάτω κάνει απότομη δεξιά στροφή. Λίγο μετά τη στροφή αυτή παίρνουμε χωματόδρομο στα αριστερά, και μετά από εκατό μέτρα περνάμε ένα ρέμα. Βαδίζοντας στην αριστερή πλευρά της ρεματιάς, έχουμε θαυμάσια θέα προς τη Δράκεια απέναντι.

Η Δράκεια από τον χωματόδρομο

        Μετά από κάμποση πορεία συναντούμε διχάλα, όπου παίρνουμε τον αριστερό δρόμο που ανηφορίζει. Σε λίγα μέτρα ο δρόμος περνά αυλάκι νερού και στη δεξιά του πλευρά διατηρείται λίγο καλντερίμι. Κατόπιν σε διασταύρωση τριών χωματόδρομων παίρνουμε τον μεσαίο που ανηφορίζει. Από πάνω μας αριστερά είναι η πλατεία Χατζίνη, ένα μπαλκόνι με υπέροχη θέα στον ορίζοντα.

Πλατεία Χατζίνη

       Από εδώ βαδίζουμε πλέον σε καλντερίμι και συναντούμε τα πρώτα σπίτια του Αγίου Λαυρεντίου. Ακολουθώντας ευθεία ομαλά το καλντερίμι, φθάνουμε μετά από λίγο στην επάνω πλευρά της πλατείας.

Πλατεία Αγίου Λαυρεντίου

Διάσχιση Τσαγκαράδας (Πλατεία Ταξιαρχών-Πλατεία Αγίας Παρασκευής)

Πλατεία Ταξιαρχών

Απόσταση: 1,85 χλμ.
Διάρκεια: 35 λεπτά
Υψόμετρο: από 560 μ. (πλατεία Ταξιαρχών) σε 460 μ. (πλατεία Αγίας Παρασκευής)
Συνολική ανάβαση: 30 μ.  Συνολική κατάβαση: 104 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc   από το Everytrail

            Αυτός είναι ένας εύκολος ημίωρος περίπατος στα καλντερίμια της Τσαγκαράδας από την πλατεία Ταξιαρχών μέχρι την πλατεία Αγίας Παρασκευής. Χρησιμεύει επίσης για τη διάσχιση της Τσαγκαράδας, αν έχουμε φθάσει στην πλατεία Ταξιαρχών περπατώντας από Μηλιές, Άγιο Γεώργιο ή Χάνια και θέλουμε να συνεχίσουμε προς τη θάλασσα (βλέπε τη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης).

          Ξεκινώντας λοιπόν από την πλατεία Ταξιαρχών, ακολουθούμε το καλντερίμι που κατηφορίζει προς τα ανατολικά, σε παράλληλη πορεία με την άσφαλτο, η οποία περνά λίγο πιο πάνω. Αφήνουμε αριστερά μας το εγκαταλελειμμένο Καρτάλειο σχολείο και ένα ξύλινο γεφυράκι και κατόπιν φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου παίρνουμε το ανηφορικό φαρδύτερο καλντερίμι στα αριστερά (προσοχή).

       Στη συνέχεια έχουμε ακομα δύο διασταυρώσεις, όπου και στις δύο αγνοούμε το ανηφορικό καλντερίμι που στρίβει αριστερά και πάμε ευθεία (προσοχή). Στην πορεία μας συναντούμε και κίτρινα πινακιδάκια με τον αριθμό 4 που μας βοηθούν να προσανατολιστούμε, αφού και αυτά οδηγούν προς την Αγία Παρασκευή που είναι ο προορισμός μας.

         Φθάνοντας στην άσφαλτο που πάει για Μυλοπόταμο, διασχίζουμε το δρόμο λοξά προς τα αριστερά και λίγα μέτρα πιο πάνω βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού, που για τα πρώτα λίγα μέτρα είναι χαλασμένο, και κατηφορίζει μπαίνοντας σε υπέροχο δάσος αγριοκαστανιάς.

Το καλντερίμι στο δάσος καστανιάς

        Πιο πέρα συναντούμε το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα και μετά ανηφορίζουμε σε στενό ασφαλτόδρομο, αριστερά από το Αχιλλοπούλειο σχολείο. Μπροστά μας βλέπουμε αμέσως το υπέροχο κτίσμα του Νανοπούλειου σχολείου, ένα πραγματικό πέτρινο έργο τέχνης, κτισμένο με δωρεά ενός πλούσιου Αιγυπτιώτη ευεργέτη το 1909, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως δημοτικό σχολείο. Αριστερά βρίσκεται το Ξενία Τσαγκαράδας, που παραμένει κλειστό εδώ και αρκετό καιρό.

Νανοπούλειος σχολή

         Περνούμε μπροστά από το Νανοπούλειο και κατευθυνόμαστε προς τα δεξιά, ξαναβρίσκοντας το καλντερίμι, το οποίο σύντομα μας φέρνει στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής με τον πασίγνωστο μεγάλο γέρικο πλάτανο (ηλικίας 1000 ετών!) που δεσπόζει σαν ορόσημο σε όλη την περιοχή.

Πλατεία Αγίας Παρασκευής

     

Xάνια - Ανατολικό Καταφύγιο - Μυλοπόταμος

Θέα από τον Καθρέφτη

Απόσταση: 19,7 χλμ.
Διάρκεια: 7,5 ώρες με στάσεις
Υψόμετρο: από 1300 μ. σε 1430 μ. (μέγιστο) σε 0 μ.
Συνολική αναβαση: 340 μ. Συνολική κατάβαση: 1325 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Ανατολικό Καταφύγιο, Ξουρίχτι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc   από το Εverytrail

           Αυτή είναι μια μεγάλη διάσχιση, που μας φέρνει από το χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων στην παραλία του Μυλοποτάμου στο Αιγαίο, περνώντας από το Ανατολικό Καταφύγιο και από το Ξουρίχτι. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της πορείας γίνεται μέσα σε σκιερό δάσος οξιάς, είναι κατάλληλη και για το καλοκαίρι. Στον Μυλοπόταμο μπορούμε να γευματίσουμε στην ταβέρνα που λειτουργεί από το Πάσχα μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Θα πρέπει πάντως να έχουμε φροντίσει για την επιστροφή μας, αφού στην παραλία δεν πηγαίνει συγκοινωνία.

            Η αφετηρία μας είναι στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Αριστερά από το κτίριο του καταφυγίου συνεχίζει ανηφορικός χωματόδρομος, ο οποίος τερματίζει στην φαρδιά πίστα σκι ''Πανόραμα''. Διασχίζουμε την πίστα και στην άλλη πλευρά λίγο ψηλότερα βρίσκουμε το μονοπάτι που συνεχίζει ομαλά ανατολικά μέσα στο δάσος. Στο σημείο αυτό έχουμε και μια άλλη επιλογή, να ανεβούμε μέχρι το κολονάκι της κορυφής ''Αγριόλευκες'' (1470 μ.) βαδίζοντας στην πίστα, και από εκεί συνεχίζει στενό κατηφορικό μονοπάτι που ενώνεται με το κύριο μονοπάτι που προανέφερα.

Κορυφή Αγριόλευκες (1470 μ.)

           Βαδίζοντας λοιπόν στο καθαρό και σηματοδοτημένο μονοπάτι, πιο πέρα ανηφορίζουμε  προς το ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1430 μ.  Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις αεροπόροι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μεταλλικά κομμάτια από τα συντρίμμια.

        Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση στα δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή λέγεται Μοναστηράκι και έχει υψόμετρο 1275 μ.

Πηγαίνοντας προς Μοναστηράκι

           Εδώ στο Μοναστηράκι έχουμε πάλι δύο επιλογές. Η μία είναι να συνεχίσουμε ευθεία απέναντι στο μονοπάτι που πηγαίνει στην κορυφή Σχιτζουράβλι (1450 μ.) και συνεχίζοντας ανατολικά προς Δραμάλα, βρίσκουμε μονοπάτι που πάει δεξιά κατηφορικά και παρακάτω συναντούμε δρόμο στον οποίο βαδίζουμε προς τα αριστερά (ανατολικά). 

            Η άλλη επιλογή, πιο σύντομη, την οποία ακολουθήσαμε σε αυτήν την καταγραφή, είναι να μην ανηφορίσουμε προς την κορυφή, αλλά να πάρουμε ομαλά το δρόμο προς τα δεξιά. Σε λίγο, προσέχοντας στην αριστερή πλευρά του δρόμου, βλέπουμε ταμπέλα προς ''Ανατολικό Καταφύγιο'' και ένα στενό μονοπάτι να ανηφορίζει λοξά με κόκκινα σημάδια και το ακολουθούμε.

Στο μονοπάτι προς Ανατολικό Καταφύγιο

             Βγαίνουμε σε ξέφωτη περιοχή με φτέρες που λέγεται ''Καθρέφτης'', απ`όπου έχουμε θαυμάσια θέα προς το νότο και τη θάλασσα του Παγασητικού. Τελικά μπαίνουμε σε δρόμο και αμέσως ξαναμπαίνουμε στο δάσος, συναντώντας και το μονοπάτι της εναλλακτικής διαδρομής που προανέφερα. Εδώ ήταν παλιότερα το μαντρί του Κουτσή. Συνεχίζουμε πλέον στο δρόμο και πιο πέρα έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά κατηφορικά (αριστερά ανηφορίζει δρόμος προς Μέγα Ίσωμα-Τσαγκαράδα και Μούρεσι). Σε δεκαπέντε λεπτά, συναντούμε το Ανατολικό Καταφύγιο στην αριστερή μεριά του δρόμου. Αυτό είναι ένα μικρό καταφύγιο ανάγκης σε υψόμετρο 1160 μέτρων, που κατασκευάστηκε το 1997 με το πρόγραμμα ανάδειξης των μονοπατιών του Πηλίου και συντηρείται με τη φροντίδα του συλλόγου ''Κένταυρος'' του Αγίου Γεωργίου. Είναι πάντα ανοικτό και προσφέρεται για διανυκτέρευση. Εδώ μπορούμε να έρθουμε και ξεκινώντας από τον Άγιο Γεώργιο (βλέπε τη διαδρομή Άγιος Γεώργιος-Μούρεσι).

Ανατολικό Καταφύγιο

                Από το καταφύγιο συνεχίζει μονοπάτι προς τα ανατολικά, πάντοτε μέσα σε δάσος οξιάς. Αυτό πιο πέρα μπαίνει λοξά σε δρόμο, που ακολουθούμε για λίγο και μετά τον αφήνουμε βλέποντας τα σημάδια προς τα δεξιά κατηφορικά. Παρακάτω συναντούμε άλλον δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα ανατολικά. Εδώ έχουμε συναντήσει τη διαδρομή Άγιος Γεώργιος-Κουρβέντελη-Τσαγκαράδα. Βρισκόμαστε στην τοποθεσία ''Κουρβέντελη'', πάνω από τη Βυζίτσα.

             Προσέχοντας στα αριστερά του δρόμου για τα κόκκινα σημάδια, σε λίγο βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο μετά από ένα διάστημα ξαναμπαίνει σε κατηφορικό δρόμο και περνάμε δίπλα από κιόσκι και μια στέρνα. Σε λίγο φεύγουμε αριστερά από το δρόμο βλέποντας σημάδια και πινακίδες και συνεχίζουμε σε μονοπάτι. Περνούμε το Μηλιώτικο ρέμα και βρίσκουμε κομμάτια καλντεριμιού μέσα στο υπέροχο δάσος οξιάς. Από κάποια σημεία βλέπουμε πολύ ωραία μακρινή θέα του Παγασητικού.

             Μετά από αρκετή πορεία σε μονοπάτι τόσο ωραίο που δε θέλεις  να τελειώσει, βγαίνουμε λοξά σε δασικό δρόμο, δίπλα σε κιόσκι, και βαδίζουμε σε αυτόν κατηφορίζοντας. Ο δρόμος αυτός έρχεται από το Ξουρίχτι. Μετά από διακόσια μέτρα, βλέπουμε λοξά δεξιά το μονοπάτι προς Ξουρίχτι και το ακολουθούμε. Παρακάτω βγαίνουμε σε δρόμο στην επάνω άκρη από ένα κτήμα με καστανιές. Βαδίζουμε για λίγα μέτρα στο δρόμο και μετά κατηφορίζουμε λοξά δεξιά διασχίζοντας το κτήμα, σε μονοπάτι που δεν είναι σαφές (υπάρχουν κάποια κόκκινα σημάδια). Διασχίζουμε τον κύριο χωματόδρομο, συνεχίζουμε με τις ίδιες συνθήκες και τον ξανασυναντούμε πιο κάτω. Εδώ υπάρχει διασταύρωση όπου παίρνουμε τον στενότερο δρόμο δεξιά  και αμέσως βρίσκουμε αριστερά το μονοπάτι μέσα σε δάσος αγριοκαστανιάς. Βγαίνουμε πάλι στο δρόμο και σε είκοσι μέτρα πάμε πάλι σε στενό δρόμο δεξιά. Ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι αριστερά όπως κατεβαίνουμε και πιο κάτω ξαναβγαίνουμε στον κύριο χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο. Φτάνοντας σε διασταύρωση όπου δεξιά πάει για το εξωκλήσι του Αγίου Αχιλλείου, εμείς κατηφορίζουμε στην αριστερή μεριά του δρόμου ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια.

           Παρακάτω έχουμε αριστερά μας δεξαμενή του υδραγωγείου. Στην κάτω γωνία της δεξαμενής (προσοχή στα σημάδια) μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο. Λίγο πιο πέρα, ξαναβρίσκουμε αριστερά το καλντερίμι που κάνει ένα-δυο ελιγμούς, μετά πάει ευθεία σαν μονοπάτι και μετά μπαίνει ευθεία σε δρόμο. Κατηφορίζοντας λίγο ακόμα, βλέπουμε πινακίδα σε δεξιά στροφή του δρόμου. Εδώ βρισκόμαστε κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου και συναντούμε τις διαδρομές Μηλιές-Τσαγκαράδα και Μηλιές-Ξουρίχτι-Μυλοπόταμος. Στην πινακίδα αυτή πάμε αριστερά βρίσκοντας το καλντερίμι και μετά από τριάντα μέτρα έχουμε διασταύρωση με πινακίδα, όπου ευθεία συνεχίζει το καλντερίμι προς Τσαγκαράδα. Εμείς εδώ παίρνουμε το φαρδύ μονοπάτι δεξιά προς Ξουρίχτι. 

            Αφήνουμε δεξιά μας μια δεξαμενή νερού και κατηφορίζουμε ευθεία σε πυκνή βλάστηση (που χρειάζεται καθάρισμα) περνώντας δίπλα σε ένα σπίτι που είναι δεξιά μας. Το καλντερίμι βγαίνει σε τσιμεντόδρομο που διασχίζει το χωριό και σε λίγο φθάνουμε στη μικρή πλατεία με τη βρύση. Μικρό χωριό και φτωχό ήταν πάντα το Ξουρίχτι, χτισμένο σε τόπο πετρώδη και άγονο. Όμως η θέα από πολλά σημεία του χωριού προς τις απότομες πλαγιές που καταλήγουν στο Αιγαίο είναι εκπληκτική.

Ξουρίχτι

          Συνεχίζουμε στο δρόμο και, λίγο παρακάτω, προτιμούμε να πάρουμε το καλντερίμι λοξά αριστερά από την εκκλησία, κατηφορίζοντας παράλληλα με το δρόμο. Βγαίνουμε πάλι στο δρόμο στο τελείωμα μιας στροφής που κάνει, τον διασχίζουμε λοξά και συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση σε πλακόστρωτο, που περνά από την εκκλησία των Αγίων Πάντων, με ευρεία θέα προς το νότο. Κατηφορίζουμε έντονα στη συνέχεια σε τσιμεντόδρομο, αφήνουμε δεξιά μας μια βίλα και σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος πάμε ευθεία μπαίνοντας στο μονοπάτι, που έχει κατά τόπους στοιχεία καλντεριμιού.

Το μονοπάτι μετά τους Αγίους Πάντες

        Βγαίνουμε στον κύριο δρόμο, όπου πάμε δεξιά για λίγο και μετά παίρνουμε τον κατηφορικό ασφαλτόδρομο, με πινακίδα προς ξενοδοχείο ''Φάρος''. Το παλιό μονοπάτι πήγαινε παράλληλα, λίγα  μέτρα πιο δεξιά, όμως με τη διαπλάτυνση του δρόμου έχει τώρα αποκοπεί. Ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή και εκατό μέτρα πιο κάτω πάμε αριστερά, σε στενό δρόμο που περνά μέσα από ένα νταμάρι. Στο τέρμα του ξαναβρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού. Εδώ η είσοδος του μονοπατιού είναι απότομη και χρειάζεται να σκαφτούν δυο-τρία σκαλοπάτια στο χώμα για να διευκολύνουν την κάθοδο. Κατεβαίνουμε έχοντας αριστερά μας τη ρεματιά του Μυλοποτάμου, μάλιστα σε ένα σημείο περνάμε λίγα μέτρα μακριά από το γκρεμό, που φέρνει δέος αν σταθούμε στην άκρη του. Δεξιά στο βάθος φαίνεται το μοναστήρι της Λαμπηδώνας.

Κατεβαίνοντας προς το Μυλοπόταμο

           Περνάμε πάνω από εγκαταλελειμμένους ελαιώνες και συναντάμε και λίγο καλντερίμι. Τελικά βγαίνουμε στο πρόσφατα χτισμένο ιδιωτικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου (το έχτισε ο Αχιλλέας Λεωνίδας, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Φάρος) και  κατηφορίζουμε πλέον σε δρόμο. Αν τυχόν θέλουμε να πάμε προς τις παραλίες Λημνιώνα και Λαμπινούς θα πάρουμε προς την αντίθετη κατεύθυνση (ανηφορικά) το δρόμο και μετά σε διασταύρωση αριστερά.

          Λίγο παρακάτω, εκεί που ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή πηγαίνοντας προς το ξενοδοχείο, εμείς παίρνουμε το σηματοδοτημένο μονοπάτι αριστερά και βγαίνουμε κάτω στη ρεματιά, την οποία περνούμε από ξύλινο γεφυράκι. Ανηφορίζουμε είτε από το παλιό καλντερίμι είτε από τα τσιμεντένια σκαλοπάτια που είναι λίγο πιο πέρα (στο εκκλησάκι) και βγαίνουμε αμέσως κάτω από την ταβέρνα. Τα σκαλοπάτια, που -σύμφωνα με την αναμνηστική επιγραφή- κατασκευάστηκαν από το 751 Τάγμα Μηχανικού το 1961, μας φέρνουν εν τέλει κάτω στην εκπληκτική παραλία του Μυλοποτάμου, στην οποία μόλις βουτήξουμε, ξεχνούμε αμέσως οποιαδήποτε κούραση ή δυσκολία είχαμε για να φτάσουμε ως εδώ.

Παραλία Μυλοποτάμου

Mηλιές - Ξουρίχτι - Μυλοπόταμος

Πλησιάζοντας στο Μυλοπόταμο

Απόσταση: 12 χλμ.
Διάρκεια: 5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 4.25')
Υψόμετρο: από 380 μ. (Μηλιές) σε 800 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Μυλοπόταμος)
Συνολική ανάβαση: 460 μ.  Συνολική κατάβαση: 830 μ.
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Ξουρίχτι
Κατεβάστε ίχνος GPS:   από το Wikiloc   από το Everytrail

             To πρώτο τμήμα της διαδρομής αυτής είναι ίδιο όπως στην διαδρομή Μηλιές-Τσαγκαράδα. Μετά το ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου κατηφορίζουμε στο Ξουρίχτι και συνεχίζουμε ακολουθώντας καλντερίμι-μονοπάτι που θα μας φέρει στην περίφημη παραλία του Μυλοποτάμου. Μετά το μπάνιο μπορούμε να φάμε σε μια από τις δύο ταβέρνες που λειτουργούν εκεί (από το Πάσχα μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου). Θα πρέπει να έχουμε φροντίσει για την επιστροφή μας, αφού δεν υπάρχει συγκοινωνία. Θα πρέπει να ξέρουμε ακόμα, ότι το τελευταίο κομμάτι του μονοπατιού από το νταμάρι και κάτω δεν προσφέρει σκιά και χρειάζεται προσοχή όπως κατηφορίζουμε, γιατί έχει πολλές κινούμενες πέτρες.

           Στην επάνω μεριά της πλατείας των Μηλεών βρίσκεται το κτίριο της βιβλιοθήκης, με τη χαρακτηριστική επιγραφή ''ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΣ'' (=θεραπεία ψυχής). Αμέσως δίπλα του δεξιά, ανηφορίζει το καλντερίμι προς Λαμπινού-Ξουρίχτι-Τσαγκαράδα, το οποίο και ακολουθούμε. Αμέσως έχουμε αριστερά μας σκεπαστή βρύση και μετά πάμε ευθεία ανατολικά ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Το καλντερίμι κάνει έναν ελιγμό ανηφορίζοντας δίπλα σε πλατάνι, κατόπιν διασχίζει λοξά έναν τσιμεντόδρομο και συνεχίζει στην ίδια κατεύθυνση ανηφορικά. Αγνοούμε διασταυρώσεις με κατηφορικά καλντερίμια ή δρόμους, έχοντας για οδηγό τα κόκκινα σημάδια.

Kαλντερίμι στις Μηλιές

          Λίγο παραπάνω, μπαίνουμε σε τσιμεντόδρομο καθώς αφήνουμε τα τελευταία σπίτια του χωριού και βαδίζουμε ανάμεσα σε κτήματα με μηλιές. Στη δεύτερη αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος, τον αφήνουμε και πάμε δεξιά στο καλντερίμι, πλάι σε τσιμενταύλακα και σωλήνα νερού. Δεξιά μας έχουμε μια σειρά από κυπαρίσσια. Περνούμε ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι που πατά σε λιθόκτιστες βάσεις και συνεχίζουμε σε ωραίο καλντερίμι-μονοπάτι. Σε λίγο υπάρχει διασταύρωση, όπου η πινακίδα μας υποδεικνύει να πάμε αριστερά ανηφορικά σε φαρδύ μονοπάτι, το οποίο παραπάνω ξαναγίνεται καλντερίμι.

          Βγαίνουμε λοξά σε δρόμο-καλντερίμι και ανηφορίζουμε ευθεία. Σε λίγο διασταυρωνόμαστε με φαρδύτερο δρόμο, τον διασχίζουμε και  συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση ανάμεσα σε καστανιές. Αφήνουμε διασταύρωση με δρόμο δεξιά παίρνοντας πλέον κατεύθυνση βόρεια και φθάνουμε σε ξύλινο κιόσκι στην τοποθεσία Κεφαλάς. Εδώ, δεξιά από το κιόσκι κατηφορίζει μονοπάτι για Λαμπινού (δείτε τη διαδρομή Μηλιές-Λαμπινού-παραλία).
           Βαδίζουμε λίγο ακόμα στο δρόμο, ο οποίος κατόπιν τερματίζει και συνεχίζει καλντερίμι, το οποίο μπαίνει μέσα σε ωραίο δάσος από αράδια στην αρχή και μετά κυρίως οξιές, καστανιές και λίγα πλατάνια. Κινούμενοι με γενική κατεύθυνση προς βορράν, περνούμε το Κερασόρεμα και ανηφορίζουμε ομαλά για λίγο ακόμα, μέχρι που φθάνουμε στο μέγιστο υψόμετρο των 790 μέτρων. Αυτό το κομμάτι μέσα στο δάσος είναι υποβλητικό και θαυμάσιο, δε θέλεις να τελειώσει.

Καλντείμι σε μαγευτικό δάσος οξιάς

          Το καλντερίμι μας αρχίζει πλέον να κατηφορίζει (αγνοούμε δυο ανηφορικά μονοπάτια στα δεξιά) και φθάνουμε σε ξύλινο γεφυράκι στο ρέμα Βαρσάμη. Μετά το γεφύρι, βγαίνουμε πια από το δάσος και μπαίνουμε σε ανηφορικό αγροτικό δρόμο, μέσα στον οποίο κάπου κάπου διακρίνονται τμήματα καλντεριμιού. Στη συνέχεια, το καλντερίμι φεύγει δεξιά από το δρόμο. Βαδίζουμε τώρα σε μακία βλάστηση, περνούμε δίπλα από ένα-δύο κτήματα και τελικά βγαίνουμε σε τριπλή διασταύρωση αγροτικών δρόμων.

            Εμείς ακολουθούμε τον μεσαίο δρόμο και σε λίγα μέτρα έχουμε δίπλα δεξιά μας το ταπεινό ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, όπου θα κάνουμε μια στάση. Κατόπιν συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο για εκατόν πενήντα μέτρα και πάνω σε αριστερή ανηφορική στροφή (προσοχή), τον αφήνουμε  και πάμε δεξιά, κατηφορίζοντας ελαφρά σε καλντερίμι. Σε τριάντα μέτρα υπάρχει διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά στο φαρδύ μονοπάτι προς Ξουρίχτι. Αφήνουμε δεξιά μας μια δεξαμενή νερού και κατηφορίζουμε ευθεία σε πυκνή βλάστηση (που χρειάζεται καθάρισμα) περνώντας δίπλα σε ένα σπίτι που είναι δεξιά μας. Το καλντερίμι βγαίνει σε τσιμεντόδρομο που διασχίζει το χωριό και σε λίγο φθάνουμε στη μικρή πλατεία με τη βρύση. Μικρό και φτωχό ήταν πάντα το Ξουρίχτι, χτισμένο σε τόπο πετρώδη και άγονο. Όμως η θέα από πολλά σημεία προς τις απότομες πλαγιές που καταλήγουν στο Αιγαίο είναι εκπληκτική.

Ξουρίχτι

            Συνεχίζουμε στο δρόμο και, λίγο παρακάτω, προτιμούμε να πάρουμε το καλντερίμι λοξά αριστερά από την εκκλησία, κατηφορίζοντας παράλληλα με το δρόμο. Βγαίνουμε πάλι στο δρόμο στο τελείωμα μιας στροφής που κάνει, τον διασχίζουμε λοξά και συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση σε πλακόστρωτο, που περνά από την εκκλησία των Αγίων Πάντων, με ευρεία θέα προς το νότο. Κατηφορίζουμε έντονα στη συνέχεια σε τσιμεντόδρομο, αφήνουμε δεξιά μας μια βίλα και σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος πάμε ευθεία μπαίνοντας στο μονοπάτι, που έχει κατά τόπους στοιχεία καλντεριμιού.

Στο μονοπάτι κάτω από τους Αγίους Πάντες

         Βγαίνουμε στον κύριο δρόμο, όπου πάμε δεξιά για λίγο και μετά παίρνουμε τον κατηφορικό ασφαλτόδρομο, με πινακίδα προς ξενοδοχείο ''Φάρος''. Το παλιό μονοπάτι πήγαινε παράλληλα, λίγα  μέτρα πιο δεξιά, όμως με τη διαπλάτυνση του δρόμου έχει τώρα αποκοπεί. Ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή και εκατό μέτρα πιο κάτω πάμε αριστερά, σε στενό δρόμο που περνά μέσα από ένα νταμάρι. Στο τέρμα του ξαναβρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού. Εδώ η είσοδος του μονοπατιού είναι απότομη και χρειάζεται να σκαφτούν δυο-τρία σκαλοπάτια στο χώμα για να διευκολύνουν την κάθοδο. Κατεβαίνουμε έχοντας αριστερά μας τη ρεματιά του Μυλοποτάμου, μάλιστα σε ένα σημείο περνάμε λίγα μέτρα μακριά από το γκρεμό, που φέρνει δέος αν σταθούμε στην άκρη του. Δεξιά στο βάθος φαίνεται το μοναστήρι της Λαμπηδώνας.

          Περνάμε πάνω από εγκαταλελειμμένους ελαιώνες και συναντάμε και λίγο καλντερίμι. Τελικά βγαίνουμε στο πρόσφατα χτισμένο ιδιωτικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου (το έχτισε ο Αχιλλέας Λεωνίδας, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Φάρος) και  κατηφορίζουμε πλέον σε δρόμο. Πληροφοριακά, αν τυχόν θέλουμε να πάμε προς τις παραλίες Λημνιώνα και Λαμπινού θα πάρουμε το δρόμο προς την αντίθετη κατεύθυνση (ανηφορικά) και μετά στη διασταύρωση αριστερά.

Η ρεματιά του Μυλοποτάμου

          Λίγο παρακάτω, εκεί που ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή πηγαίνοντας προς το ξενοδοχείο, εμείς παίρνουμε το σηματοδοτημένο μονοπάτι αριστερά και βγαίνουμε κάτω στη ρεματιά, την οποία περνούμε από ξύλινο γεφυράκι. Ανηφορίζουμε είτε από το παλιό καλντερίμι είτε από τα τσιμεντένια σκαλοπάτια που είναι λίγο πιο πέρα (στο εκκλησάκι) και βγαίνουμε αμέσως κάτω από την ταβέρνα. Τα σκαλοπάτια, που -σύμφωνα με την αναμνηστική επιγραφή- κατασκευάστηκαν από το 751 Τάγμα Μηχανικού το 1961, μας φέρνουν εν τέλει κάτω στην εκπληκτική παραλία του Μυλοποτάμου, στην οποία μόλις βουτήξουμε, ξεχνούμε αμέσως οποιαδήποτε κούραση ή δυσκολία είχαμε για να φτάσουμε ως εδώ.

Παραλία Μυλοποτάμου

Χάνια - Προφήτης Ηλίας - Μακρυρράχη

Απόσταση: 8,5 χλμ.
Διάρκεια: 4 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3,5 ώρες)
Υψόμετρο: από 1200 μ. (Χάνια) σε 320 μ. (Μακρυρράχη)
Συνολική ανάβαση: 40 μ. Συνολική κατάβαση: 895 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

         Το καλντερίμι που πήγαινε από τα Χάνια προς τη Μακρυρράχη ήταν για χρόνια κλεισμένο και ξεχασμένο.  Την άνοιξη του 2015 όμως, καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε με τη συνεργασία του ΕΟΣ Βόλου και του Συλλόγου Μακρυρραχιωτών, και έτσι η θαυμάσια αυτή διαδρομή είναι  πλέον ανοικτή και διαθέσιμη σε όλους. Yπάρχει όμως και άλλη διαδρομή από Χάνια προς Μακρυρράχη  (Μονοπάτι των Καταρρακτών), που διανοίχθηκε το 2016 και ακολουθεί το Μεγάλο Ρέμα λίγο νοτιότερα, περνώντας από εντυπωσιακούς καταρράκτες και βάθρες. Έτσι, μπορεί κάποιος να ενώσει τις δύο σε μια κυκλική διαδρομή με επιστροφή. Μπορεί κανείς ακόμα να συνεχίσει περπατώντας από Μακρυρράχη προς το Ανήλιο και μετά στον Αη Γιάννη, ή (από άσφαλτο κυρίως) προς Αγίους Σαράντα-Χορευτό.

         Το πρώτο μέρος, με καλντερίμι σε υπέροχο δάσος οξιάς, είναι κοινό με τη διαδρομή Χάνια-Ζαγορά μέχρι το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία (1,5 ώρα). Στη συνέχεια βαδίζουμε σε αγροτικό δρόμο μέχρι το ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων (1,5 ώρα) και το τελευταίο κομμάτι μέχρι την πλατεία του χωριού γίνεται σε ωραίο μονοπάτι-καλντερίμι (1 ώρα). Στην πλατεία θα βρούμε εστιατόρια σε λειτουργία και μπορούμε να επιστρέψουμε στα Χάνια με το απογευματινό λεωφορείο στις 17.15' (www.ktelvolou.gr). Μπορούμε ακόμη να συνεχίσουμε κατηφορίζοντας για μια ώρα ακόμα προς τις παραλίες των Αγίων Σαράντα και του Χορευτού (οι διαδρομές αυτές θα περιγραφούν προσεχώς).

To καλντερίμι στο δάσος οξιάς

       Ξεκινούμε από το χάνι του Κοκκίνη (πρώην Θεοδώρου) στον κεντρικό δρόμο των Χανίων και, βλέποντας την πινακίδα, ανηφορίζουμε στην άσφαλτο που πάει στο ξενοδοχείο Πηλέας, το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω. Από την άκρη του πάρκινγκ του Πηλέα φεύγει ένας χωματόδρομος ελαφρά ανηφορικός, ενώ παράλληλα δίπλα του στα δεξιά υπάρχει άλλος, μη χρησιμοποιούμενος δρόμος.  Αυτόν το δεύτερο δρόμο ακολουθούμε, ο οποίος σε πενήντα μέτρα τερματίζει και αμέσως βρίσκουμε το καλντερίμι, μόλις περάσουμε ένα ρεματάκι. Σε λίγο βγαίνουμε σε μικρό πλάτωμα, όπου παλαιότερα έκαναν κάρβουνα. Εδώ έρχεται λοξά από αριστερά και ένας χωματόδρομος. Στην άλλη άκρη του πλατώματος ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι σε αρίστη κατάσταση, φαρδύ και καθαρό, να κατηφορίζει μέσα στο δάσος οξιάς. Στο βάθος βλέπουμε τις πίστες του σκι στις Αγριόλευκες.

Κορυφή Αγριόλευκες (1470 μ.)

         Κατεβαίνοντας, συναντούμε την άσφαλτο και τη διασχίζουμε για να ξαναβρούμε το καλντερίμι από την άλλη πλευρά. Αυτό θα γίνει δέκα φορές, καθώς οι κορδέλες του δρόμου κόβουν το καλντερίμι, και βρίσκουμε τη συνέχεια  απέναντι ή λίγο αριστερότερα. Τη δεκάτη φορά που θα συναντήσουμε την άσφαλτο, βαδίζουμε για λίγο προς τα αριστερά και βλέπουμε την είσοδο για το ήσυχο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Εδώ είναι κατάλληλο μέρος για μια στάση. 

Προφήτης Ηλίας Μακρυρράχης

          Από τον Προφήτη Ηλία συνεχίζει στενός χωματόδρομος, που κατηφορίζει ομαλά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Παρακάτω ενώνεται με φαρδύτερο δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε μέχρι να βγούμε στην άσφαλτο (τα τελευταία μέτρα είναι τσιμεντοστρωμένα). Μετά την κλειστή στροφή (φουρκέτα) που κάνει η άσφαλτος, βρίσκουμε στενό αγροτικό δρόμο αριστερά και τον ακολουθούμε μέχρι που ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο. Εδώ τη διασχίζουμε λοξά, καθώς διατηρείται απέναντι ένα μικρό κομμάτι του μονοπατιού που κόβει δρόμο. Από την κάτω μεριά ξαναδιασχίζουμε την άσφαλτο και συνεχίζουμε πάλι σε αγροτικό δρόμο, περνώντας πλάι από μια δεξαμενή. Παρακάτω, κάνουμε δεξιά περνώντας ένα αυλάκι νερού και ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο.

             Εδώ πλέον έχουμε φτάσει στο Καράβωμα. Μπροστά μας είναι η διασταύρωση του κύριου δρόμου, που αριστερά πάει προς Ζαγορά και δεξιά προς Μακρυρράχη. Μόλις λίγα μέτρα πριν τη διασταύρωση αυτή, πάμε δεξιά και βαδίζουμε σε στενότερο δρόμο ανάμεσα σε παλιά κτίρια-αποθήκες, που χρησίμευαν στη μεταφόρτωση των εμπορευμάτων (ο αμαξιτός δρόμος από Καράβωμα προς Μακρυρράχη έγινε λίγο μετά το 1950, και μέχρι τότε οι μεταφορές γίνονταν με τα ζώα από το καλντερίμι).

Παλιά αποθήκη στο Καράβωμα

        Σε διχάλα παίρνουμε τον αριστερό κλάδο. Πιο πέρα ο δρόμος στενεύει και τελικά τερματίζει σε ανεγειρόμενη οικοδομή. Λίγα μέτρα πριν την οικοδομή, βλέποντας τα σημάδια πάμε λοξά δεξιά παράλληλα με ένα τσιμεντένιο αυλάκι, και αμέσως μετά αφήνουμε το αυλάκι και κατεβαίνουμε δεξιά σε κτήμα, μέσα στο οποίο βαδίζουμε. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη ρεματιά ''Μέγα ρέμα'' και στην απέναντι πλαγιά βλέπουμε εντυπωσιακά το Ανήλιο.
        Ο δρόμος μέσα από το κτήμα βγαίνει πιο κάτω στην άσφαλτο, την οποία ακολουθούμε για λίγο. Περνούμε προσκυνητάρι και εκατό μέτρα πιο πέρα ανεβαίνουμε ευθεία σε στενό πλακόστρωτο προς την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων. Εδώ θα κάνουμε μια στάση για ξεκούραση.
         Συνεχίζουμε σε χωματόδρομο που ξαναβγαίνει στην άσφαλτο. Μετά από εκατό μέτρα φεύγει δρόμος αριστερά. Από το σημείο αυτό έχουμε θαυμάσια θέα προς τη Ζαγορά.

Θέα προς τη Ζαγορά

          Εμείς όμως εδώ δεν πάμε αριστερά, αλλά δεξιά (προσοχή), παρατηρώντας το στύλο με το πινακιδάκι, και κατηφορίζουμε σε στενό δρόμο που γίνεται μονοπάτι, κάνει έναν ελιγμό και συνεχίζει ευθεία  καλντερίμι ανάμεσα σε καστανιές.

        Παρακάτω υπάρχουν καλαμιές, διασχίζουμε δρόμο και κατηφορίζουμε κάπως απότομα σε σκαλοπάτια σκαμμένα στο χώμα. Το καλντερίμι πιο κάτω βγαίνει λοξά σε δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για πενήντα μέτρα και μόλις αρχίσει ν`ανηφορίζει ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι στα δεξιά (προσοχή).

Πλησιάζοντας στη Μακρυρράχη. Μπροστά μας απέναντι το Ανήλιο

    Το ωραίο καλντερίμι κατηφορίζει συνεχώς και αρχίζουμε να συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Μακρυρράχης. Τελικά βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, ο οποίος σε λίγο κατεβαίνει και τερματίζει στον κύριο  δρόμο, αμέσως πάνω από την πλατεία του χωριού.  

Πλατεία Μακρυρράχης

Μακρινίτσα - Βένετο

Θέα από τη μονή Σουρβιάς προς τη δύση

Απόσταση: 26 χλμ.
Διάρκεια: καθαρός χρόνος πορείας 9 ώρες, με τις στάσεις 10,5 ώρες
Υψόμετρο: από 620 μ. (Μακρινίτσα) σε 970 μ. (μέγιστο) σε 170 μ. (Βένετο)
Συνολική ανάβαση: 1334 μ. Συνολική κατάβαση: 1720 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, κάποιες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή:  μονή Φλαμουρίου

Ελέγχθηκε: Μάιος 2024 
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

          Aυτή είναι μια μεγάλη διάσχιση στο Βόρειο Πήλιο, η μεγαλύτερη πορεία που μπορεί να κάνει κανείς από χωριό σε χωριό στο βουνό των Κενταύρων. Περνούμε από το πέτρινο γεφύρι της Λέσχιανης και από τα μοναστήρια Σουρβιάς και Φλαμουρίου. Στη διαδρομή μας έχουμε ποικιλία βλάστησης (πουρνάρια, μακία, δρύες, οξιές και αράδια). Το ομορφότερο τμήμα της είναι σίγουρα το υπέροχο δάσος οξιάς ανάμεσα στα μοναστήρια Σουρβιάς και Φλαμουρίου.
      H διαδρομή συνιστάται να πραγματοποιηθεί από Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο, ξεκινώντας οπωσδήποτε νωρίς το πρωί. Λόγω της μεγάλης της διάρκειας, απευθύνεται σε ορειβάτες δοκιμασμένους σε μακρές πορείες.  Πάντως, η διαδρομή θα μπορούσε να είναι μικρότερη κατά 3 χλμ. και μία ώρα, αν ξεκινούσαμε από την Κάτω Κερασιά (το κομμάτι από την Κάτω Κερασιά μέχρι τη Λέσχιανη φαίνεται εδώ). Στο Βένετο υπάρχει δυνατότητα διαμονής (Apartments Veneto).

       Από την πλατεία της Μακρινίτσας, ανηφορίζουμε στο καλντερίμι πίσω από την εκκλησία κατευθυνόμενοι αρχικά ανατολικά και σε διασταύρωση που έχει πινακίδα προς αρχοντικό Κοίλια πάμε αριστερά επάνω (ευθεία πηγαίνει προς την εκκλησία της Παναγίας).  Στην επόμενη διασταύρωση καλντεριμιών παραπάνω, πάμε δεξιά σε στενότερο καλντερίμι δίπλα σε παλιά βρυσούλα χωρίς νερό και ανηφορίζουμε συνεχώς (αν πάμε ευθεία, θα βγούμε στο νεκροταφείο και ακολουθώντας μετά τσιμεντόδρομο θα φθάσουμε επίσης στη διασταύρωση πιο πάνω). Περνάμε από δεύτερη χτιστή βρύση πάλι χωρίς νερό και σε διασταυρώσεις διαλέγουμε πάντα την πιο ανηφορική.

Μακρινίτσα

      Τελικά βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο στην επάνω άκρη του χωριού, όπου πάμε αριστερά και αμέσως στη διασταύρωση δεξιά ανηφορικά (εδώ έρχεται και ο τσιμεντόδρομος από το νεκροταφείο). Σε λίγα μέτρα, βρίσκουμε δίπλα σε δέντρο με κόκκινο σημάδι το μονοπάτι που ανηφορίζει με ελιγμούς και βγαίνει παραπάνω σε φουρκέτα του δρόμου, όπου υπάρχει και προσκυνητάρι που έχει απεριόριστη θέα στον ορίζοντα.

Συνεχίζουμε ευθεία βόρεια στο δρόμο, αφήνουμε δεξιά μας κτίσμα του υδραγωγείου (απ` όπου φεύγει το μονοπάτι για Προφήτη Ηλία-Τρανό Ίσωμα) και αριστερά μας καλύβι-αποθήκη. Λίγο μετά το καλύβι, προσέχοντας αριστερά για τα κόκκινα σημάδια, αφήνουμε το δρόμο και μπαίνουμε σε μονοπάτι, που περνά το μικρό ρέμα της Πατωσιάς και αμέσως μετά το ρέμα  πάμε δεξιά προς βορράν. Το μονοπάτι, που έχει και στοιχεία καλντεριμιού σε ορισμένα σημεία του, ανηφορίζει με ελιγμούς ανάμεσα στα πουρνάρια και πιο πέρα βγαίνει λοξά σε αγροτικό δρόμο που ακολουθούμε προς βορράν. Σε κάθετη διασταύρωση διασχίζουμε εγκάρσια άλλον αγροτικό δρόμο και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε με κατεύθυνση βορειοδυτική σε ένα ομαλό ύψωμα που είναι μπροστά μας. Το μονοπάτι εδώ είναι κάπως δυσδιάκριτο, αλλά μας βοηθούν τα κόκκινα σημάδια.

Κάνοντας μια ομαλή καμπύλη στην αριστερή πλαγιά του υψώματος, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Στη ράχη που φαίνεται μπροστά μας προς βορράν, ξεχωρίζουν δύο μεγάλα πουρνάρια, ψηλά σα δέντρα. Προς τα εκεί κατευθύνεται η πορεία μας, στην τοποθεσία αυτή που λέγεται ''Παναγιάς Πουρνάρι''. Βγαίνουμε λοξά σε αγροτικό δρόμο και τον ακολουθούμε, ώσπου να φθάσουμε σε ποτίστρα δίπλα σε νερόλακκο (σουβάλα). Από εκεί ανηφορίζουμε στην πετρώδη πλαγιά σε ασαφές μονοπάτι. Σύντομα φθάνουμε στη ράχη, αφήνουμε δεξιά μας στα είκοσι μέτρα το ένα δέντρο-πουρνάρι και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε, περνώντας δίπλα από το δεύτερο στα αριστερά μας. Εδώ υπάρχουν και άλλα ανεπτυγμένα πουρνάρια και το μονοπάτι είναι πιο σαφές.

       Τελικά βγαίνουμε λοξά σε δρόμο, που αμέσως φθάνει σε ποτίστρα στη θέση “Της νύφης το μνήμα”. Μπροστά από την ποτίστρα περνά ο δρόμος που πηγαίνει από τον Άγιο Ονούφριο προς τις πηγές Καλιακούδα και Ξεράκια. Λίγο δεξιότερα βρίσκεται ένα μαντρί. Διασχίζουμε το δρόμο και ανηφορίζουμε σε μονοπάτι, που αρχικά είναι ασαφές. Βοηθούμενοι όμως από τα κόκκινα σημάδια, σύντομα μπαίνουμε σε σαφές μονοπάτι που κατηφορίζει ομαλά βορειοδυτικά ανάμεσα από πουρνάρια. Σε ένα σημείο παρακάτω περνάμε πολύ κοντά στην άκρη από την απότομη πλαγιά της μεγάλης ρεματιάς της Καλιακούδας που έχουμε στα δεξιά μας.

Θέα προς τη ρεματιά της Καλιακούδας. Στο βάθος μόλις διακρίνεται η μονή Σουρβιάς

       Τελικά, με πορεία σχεδόν δυτική, βγαίνουμε στο μεγάλο ξέφωτο της Λούτσας, δίπλα σε ένα μαντρί. Δεξιά μας βρίσκεται μια σουβάλα και αριστερά ένα μοναχικό χαρακτηριστικό δέντρο, ενώ λίγο πιο πέρα υπάρχει και ένα αλώνι με τριγωνομετρικό κολονάκι (υψόμετρο 692 μ.). Στο βάθος φαίνεται η λίμνη Κάρλα. Εδώ διασταυρωνόμαστε με τη διαδρομή Φυτόκο-Λαγωνίκα-Πουρί, που πηγαίνει προς τα βορειοανατολικά.
        Βαδίζουμε μέσα στο ξέφωτο προς τα βορειοδυτικά περνώντας δίπλα σε ένα παλιό πηγάδι, και στην άλλη άκρη βρίσκουμε το μονοπάτι, που φαίνεται σαν νεροφάγωμα στην αρχή. Κατηφορίζοντας, συναντούμε τμήματα καλντεριμιού και τελικά φθάνουμε στο τρίτοξο γεφύρι της Λέσχιανης, το ένα από τα τέσσερα γεφύρια της ρεματιάς της Καλιακούδας, γκρεμισμένο δυστυχώς από τις φοβερές πλημμύρες το φθινόπωρο του 2023.

Το γεφύρι της Λέσχιανης πριν γκρεμιστεί

        Mετά το γεφύρι, σε πέντε λεπτά φθάνουμε στον μικρό οικισμό της Λέσχιανης με την εκκλησία της Παναγίας που και αυτή έπαθε σημαντικές ζημιές και είναι κατεδαφιστέα. Η βρύση δίπλα στο μεγάλο πλατάνι έχει χρονολογία 1888, αλλά δεν τρέχει πια νερό. Εδώ μπαίνουμε σε χωματόδρομο ανηφορίζοντας ελαφρά. Δεξιά μας φεύγει ανηφορικός δρόμος που πάει προς τη μονή Σουρβιάς. Εμείς πάμε ευθεία και σε λίγα μέτρα στη γωνία της περίφραξης στρίβουμε αριστερά και βαδίζουμε σε φαρδύ μονοπάτι που αρχίζει να ανηφορίζει μπαίνοντας σε δάσος με δρυς.

Δρυοδάσος πηγαίνοντας προς τη Σουρβιά

        Ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια και τελικά φθάνουμε στην (κλειδωμένη) είσοδο του μοναστηριού της Σουρβιάς. Aφιερωμένη στην Αγία Τριάδα, χτίστηκε τον 16ο αιώνα από τον Όσιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω και  αργότερα είχε ηγούμενο τον άγιο Γεράσιμο τον Νέο. Το 1878 η μονή κάηκε μετά από μάχη ανάμεσα σε Έλληνες επαναστάτες και Τούρκους, ενώ το 1943 λειτουργούσε αντάρτικο τυπογραφείο μέσα στο καθολικό. Σήμερα η Σουρβιά, χωρίς μοναχούς πλέον, υπάγεται στη μονή Φλαμουρίου. Εργασίες αναστήλωσης βρίσκονται σε εξέλιξη.

Μονή Σουρβιάς

         Μετά την απαραίτητη στάση για ξεκούραση αλλά και για να απολαύσουμε τη θαυμάσια θέα προς νότο και δύση, ανηφορίζουμε από την ανατολική πλευρά της μονής και βρίσκουμε μονοπάτι που κατευθύνεται προς βορράν, μπαίνοντας σε δάσος με δρύες και οξιές. Παραπάνω βγαίνουμε σε ξέφωτο και συνεχίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση σε δάσος οξιάς, ακολουθώντας τα πυκνά κόκκινα σημάδια.

           Μετά από αρκετή πορεία σε πολύ ωραίο μονοπάτι, βγαίνουμε σε δρόμο που ανοίχτηκε για υλοτομία. Φθάνοντας σε μικρό πλάτωμα, ο δρόμος στρίβει δεξιά, αλλά το μονοπάτι συνεχίζει ευθεία για λίγο και βγαίνουμε σε φαρδύτερο δρόμο που έρχεται από την Άνω Κερασιά και πάει προς Κοκκινόγεια και Οβριό-Πουρί. Διασχίζουμε το δρόμο συνεχίζοντας στο μονοπάτι και σύντομα ξαναβγαίνουμε στο δρόμο. Σε λίγα μέτρα υπάρχει διασταύρωση, όπου πάμε δεξιά (βορειοανατολικά). Μετά από πενήντα μέτρα, προσέχοντας αριστερά μας, βλέπουμε στον όχθο του δρόμου με κόκκινο σημάδι και πινακιδάκι τη συνέχεια του μονοπατιού.

Βαδίζοντας μέσα στο δάσος της οξιάς

         Ακολουθώντας πάντα τα κόκκινα σημάδια, τελικά βγαίνουμε σε πηγή νερού πάνω σε φαρδύ μονοπάτι-καλντερίμι, το οποίο κατηφορίζοντας σε λίγα λεπτά μας φέρνει στην μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Φλαμουρίου.  Xτισμένο στα τέλη του 16ου αιώνα από τον όσιο Συμεών, είναι από τα λίγα εναπομείναντα λειτουργούντα μοναστήρια (έχει τέσσερις μοναχούς), όπου δεν πηγαίνει αυτοκίνητο και ηλεκτρικό δίκτυο. Συνεχίζει ν` ακολουθεί το αγιορείτικο τυπικό και έτσι είναι άβατο για τις γυναίκες, οι οποίες θα περιμένουν έξω, όμως μπορεί να προσφέρει φιλοξενία σε μικρό αριθμό ανδρών επισκεπτών. Εργασίες αναστήλωσης βρίσκονται σε εξέλιξη και εδώ.

Μονή Φλαμουρίου

                                                               Από την είσοδο της μονής συνεχίζουμε στο φαρδύ μονοπάτι που σε λίγο αρχίζει να κατηφορίζει (αγνοούμε ανηφορικές διασταυρώσεις δεξιά) και να εμφανίζει τμήματα καλντεριμιού.  Αφήνουμε δεξιά μας κίτρινη μεταλλική πινακίδα που σηματοδοτεί διακλάδωση προς κορυφή Κορομπλιά- μνημείο Αλφόνς. Παρακάτω φθάνουμε σε νέα διασταύρωση με πινακίδα, όπου ευθεία μπροστά συνεχίζει μονοπάτι προς τον αρσανά Αγίου Νικολάου και τη θάλασσα. Εμείς στρίβουμε αριστερά, κατηφορίζουμε για να περάσουμε το ρέμα και βαδίζουμε ομαλά ευθεία στην απέναντι πλαγιά, μέχρι που φθάνουμε στο Πετριάλο, ένα ανοιχτό πετρωτό πλάτωμα με θέα προς τη θάλασσα. Το κομμάτι του μονοπατιού από το ρέμα μέχρι το Πετριάλο δυστυχώς το πήρε ο δρόμος που ανοίχτηκε για υλοτομία.
         Συνεχίζοντας στο σηματοδοτημένο μονοπάτι, κατηφορίζουμε ξανά για να περάσουμε μια μεγάλη άγρια ρεματιά, το Κακόρεμα. Ανηφορίζουμε σε καλντερίμι στην απέναντι πλαγιά περνώντας δίπλα σε ερειπωμένο καλυβάκι. Βαδίζοντας στη ράχη, σε ένα σημείο δεξιά φεύγει μονοπάτι που πάει σε ένα μαντρί (προσοχή). Το κύριο μονοπάτι κατόπιν μπαίνει σε πυκνό δάσος με αράδια, μέχρι που τελικά βγαίνει σε χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα αριστερά και σε δέκα λεπτά φθάνουμε στο Βένετο. Η πλατεία του χωριού, όπου θα βρούμε εστιατόριο σε λειτουργία (τηλ. 6974907595 ή 6989612016) είναι στη δεξιά πλευρά του δρόμου κατεβαίνοντας τα σκαλοπάτια.

Βένετο