Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Κανάλια-Δρακοπήγαδο-Σουβάλα Μανώλη (κυκλική)


Απόσταση: 15,1 χλμ.
Διάρκεια: περίπου 7 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας: 5,5 ώρες)
Υψόμετρο: από 100 μ. (Κανάλια) σε 695 μ. (μέγιστο)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι


Powered by Wikiloc

 Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc      

        Με αυτήν την αρκετά μεγάλη κυκλική διαδρομή με βάση το χωριό των Καναλίων, μας δίνεται η ευκαιρία να επισκεφθούμε το σπηλαιοβάραθρο Δρακοπήγαδο. Ξεκινώντας από την πλατεία, ανηφορίζουμε αρχικά προς βορράν στο μονοπάτι-καλντερίμι προς Κεραμίδι. Όταν συναντήσουμε την άσφαλτο, παίρνουμε κατεύθυνση ανατολική μέχρι να συναντήσουμε την διαδρομή Κανάλια-Βένετο, την οποία και ακολουθούμε στη συνέχεια για να επιστρέψουμε πίσω στα Κανάλια. Η  κατάλληλη εποχή για την πορεία αυτή είναι νωρίς την άνοιξη και αργά το φθινόπωρο, όταν ο ήλιος δεν καίει πολύ, καθώς βαδίζουμε κυρίως σε πετρώδες έδαφος με πουρνάρια και λιγοστή σκιά.

          Αρχίζοντας λοιπόν από την πλατεία των Καναλίων, υπάρχουν δύο εναλλακτικές διαδρομές που μπορούμε να ακολουθήσουμε. Στην πρώτη, ανηφορίζουμε ευθεία δεξιά από την πλατεία σε δρόμο, ο οποίος στα τελευταία σπίτια του χωριού τερματίζει και συνεχίζει φαρδύ μονοπάτι, που μας φέρνει  στην υπόγεια δεξαμενή του υδραγωγείου του χωριού. Εκεί περνούμε από πρόχειρο άνοιγμα στο συρματόπλεγμα της περίφραξης, λίγο δεξιότερα από την κλειδωμένη πόρτα, και βρίσκουμε το μονοπάτι απέναντι από την αριστερή (δυτική) γωνία της περίφραξης.
Kανάλια

       Η άλλη εναλλακτική διαδρομή, την οποία ακολουθήσαμε εδώ, βαδίζει στο δρόμο αριστερά από την πλατεία, ξεκινώντας από το τέρμα των λεωφορείων. Σε διασταύρωση πάμε αριστερά και κινούμαστε ομαλά προς τα δυτικά μέσα στο χωριό για να έρθουμε στη βρύση Χατζηδήμη. Από εδώ θα περνούσαν οι αγωγιάτες με τα ζώα τους που  κατέβαιναν από το Κεραμίδι, για να συνεχίσουν προς το Βόλο. Η επιγραφή στη βρύση αναφέρει χρονολογία 1870.
Βρύση Χατζηδήμη
       Στη συνέχεια, ο δρόμος ανηφορίζει για λίγα μέτρα στην ίδια (δυτική) κατεύθυνση και αμέσως πάμε δεξιά σε χορταριασμένο μονοπάτι, υπερπηδούμε έναν χαμηλό ξύλινο φράκτη για τα ζώα και ανηφορίζουμε. Περνάμε δίπλα από ένα μαντρί που το έχουμε δεξιά μας και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Μετά από τη δεξιά στροφή που κάνει ο δρόμος λίγα μέτρα παραπάνω, παρατηρώντας τα κόκκινα σημάδια, τον αφήνουμε και βρίσκουμε το φαρδύ μονοπάτι, που ανηφορίζει προς βορράν και σε λίγο ενώνεται με το άλλο μονοπάτι που έρχεται από το υδραγωγείο από κάτω δεξιά.
Κανάλια και λίμνη Κάρλα

     Ανηφορίζοντας συνεχώς, περνάμε από μικρό προσκυνητάρι και αρχίζουμε να βρίσκουμε υπολείμματα καλντεριμιού, που ολοένα πληθαίνουν. Τελικά βγαίνουμε στην άσφαλτο. Εδώ απέναντι συνεχίζει το καλντερίμι προς Κεραμίδι, όμως εμείς βαδίζουμε στην άσφαλτο προς τα δεξιά και μετά από εκατό μέτρα φθάνουμε σε κλειστή αριστερή στροφή (φουρκέτα). Στο σημείο αυτό υπάρχει πινακίδα, ένα χτιστό παγκάκι και λίγα μέτρα λιθόστρωτου, που κατασκευάστηκαν με ένα πρόγραμμα ανάδειξης μονοπατιών του Βορείου Πηλίου το 2006. Η διαδρομή, σύμφωνα με το πρόγραμμα εκείνο, ερχόταν από Άνω Κερασιά  και μετά ακολουθούσε την άσφαλτο, για να τερματίσει στο ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής στα Άνω Κανάλια.
Το λιθόστρωτο στη στροφή του δρόμου

       Βαδίζουμε λοιπόν στο λιθόστρωτο προς τα ανατολικά και συνεχίζουμε σε μονοπάτι, που μας βγάζει σε ξέφωτο με μαντρί και ένα πέτρινο καλύβι. Αγνοούμε κατηφορικό μονοπάτι δεξιά και συνεχίζουμε ισοϋψώς σε μονοπάτι από την επάνω (αριστερή) πλευρά του καλυβιού. Η διαδρομή μας περνά και από διάφορα άλλα ξέφωτα, όπου βόσκουν γελάδια. Κινούμαστε συνεχώς προς τα ανατολικά, ανάμεσα σε βλάστηση από ανεπτυγμένα πουρνάρια κυρίως, αλλά και μερικές εντυπωσιακότατες μεγάλες δρυς (βελανιδιές). Κοιτάζοντας προς τα κάτω, έχουμε θέα των Καναλίων και της λίμνης Κάρλας, ενώ ανατολικά στο βάθος φαίνονται οι κατάφυτες κορυφές Πουριανός Σταυρός (1624 μ.) και Πλιασίδι (1547 μ.).
Στο βάθος ανατολικά ο Πουριανός Σταυρός

       Μετά από περίπου 5,8 χιλιόμετρα πορείας, φθάνουμε σε ένα ξέφωτο όπου υπάρχει η διασταύρωση για το Δρακοπήγαδο (κόκκινη μπογιά σε ένα βράχο).

         Ενώ το κανονικό μονοπάτι συνεχίζει ευθεία, εμείς στρίβουμε δεξιά προς τα κάτω. Το κατηφορικό μονοπάτι σε δέκα λεπτά μας φέρνει στο εντυπωσιακό Δρακοπήγαδο, ένα μεγάλο κάθετο σπηλαιοβάραθρο με σταλακτίτες στα τοιχώματα. Το βάραθρο είναι διανοιγμένο σε μάρμαρο και τα βρόχινα νερά που το διάνοιξαν δημιούργησαν πρώτα δολίνη, η οποία συνεχώς βάθαινε και διευρυνόταν, φθάνοντας στο ορατό βάθος των 59 μέτρων. Το μέγιστο πλάτος του ανοίγματος είναι 17 μέτρα. Μόνο με σχοινί μπορεί κανείς να κατεβεί στον πυθμένα του σπηλαίου (προσοχή!).          
Δρακοπήγαδο
          Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το πηγάδι ανοίχτηκε από το πάτημα Του Δράκου, καθώς αυτός στηρίχτηκε με δύναμη στο ένα του πόδι για να πηδήσει στο απέναντι βουνό, που απέχει μερικά χιλιόμετρα. Επειδή το πάτημα του άλλου ποδιού του Δράκου ήταν ελαφρότερο, αντί για πηγάδι άνοιξε ένα οριζόντιο σπήλαιο που βρίσκεται σε εκείνη την περιοχή.
Σταλακτίτες στο Δρακοπήγαδο

          Στο σημείο αυτό, έχουμε την επιλογή να συντομέψουμε τη διαδρομή επιστρέφοντας στα Κανάλια από την Παλιά Βρύση, μειώνοντας το μήκος της πορείας κατά 6,5 χιλιόμετρα περίπου. Στην περίπτωση αυτή, από το Δρακοπήγαδο συνεχίζουμε σε φαρδύ μονοπάτι προς τα δυτικά που πηγαίνει προς ένα ξέφωτο που βλέπουμε στη ράχη μπροστά μας. Από εκεί παίρνουμε κατηφορικό μονοπάτι προς τα νοτιοδυτικά, το οποίο παρακάτω μας βγάζει σε δρόμο. Λίγα μέτρα πιο κάτω έχουμε τη συνέχεια του μονοπατιού λοξά δεξιά μας καθώς κατηφορίζουμε. Τελικά ξαναβγαίνουμε στο δρόμο, ο οποίος κάνει διχάλα (και οι δύο δρόμοι βγάζουν στα Κανάλια). Προτιμήσαμε να πάρουμε τον επάνω δρόμο από τη διχάλα, που μας φέρνει στην Παλιά Βρύση στην ανατολική άκρη του χωριού των Καναλίων και μετά στην πλατεία. Η σύντομη διαδρομή φαίνεται στον παρακάτω σύνδεσμο:
Powered by Wikiloc

         

Για να συνεχίσουμε όμως την πορεία μας προς τη σουβάλα Μανώλη, επιστρέφουμε από το Δρακοπήγαδο πίσω στη διασταύρωση και συνεχίζουμε στο μονοπάτι προς τα ανατολικά με τις ίδιες συνθήκες. Σε λίγο, αρχίζουμε πλέον να ανηφορίζουμε σταθερά σε πετρώδες έδαφος, ακολουθώντας πάντοτε τα κόκκινα σημάδια, για να φθάσουμε σε εγκαταλελειμμένο μαντρί σε υψόμετρο 695 μέτρων, το οποίο είναι και το υψηλότερο σημείο της διαδρομής. Συνεχίζουμε προς τα ανατολικά κατηφορίζοντας ελαφρά και φθάνουμε σε μεγάλο νερόλακκο (σουβάλα) δίπλα σε χωματόδρομο (λάκκα Μανώλη).
H σουβάλα Μανώλη στη διαδρομή Κανάλια-Βένετο

     Εδώ συναντούμε τη διαδρομή Κανάλια-Βένετο. Αν βαδίσουμε στο δρόμο προς τα αριστερά (ανατολικά) μπορούμε να συνεχίσουμε προς Βένετο ή και προς Άνω Κερασιά. Εμείς επιλέγουμε να πάμε κατηφορικά δεξιά (δυτικά). Παρακάτω, μέσα στο δρόμο διακρίνουμε τριάντα μέτρα καλντερίμι. Κατεβαίνοντας, έχουμε εντυπωσιακή θέα της Κάρλας μπροστά μας.
Kατηφορίζοντας προς τα Κανάλια

       Σε λίγο φεύγουμε δεξιά από το δρόμο, βλέποντας την πινακίδα και τα σημάδια. Ξαναβγαίνουμε σε εγκαταλελειμμένο δρόμο που κατηφορίζει και φθάνουμε σε ξέφωτο (παλιό χωράφι), όπου τερματίζει ο δρόμος. Συνεχίζουμε στο σηματοδοτημένο μονοπάτι, βρίσκοντας και τμήματα καλντεριμιού. Δεξιά μας έχουμε μεγάλη ρεματιά. Περνάμε από παλιό εγκαταλελειμμένο μαντρί και πιο κάτω  φθάνοντας σε ξέφωτο, μπαίνουμε σε δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε πλέον με κατεύθυνση δυτική. Αφήνουμε δεξιά μας νερόλακκο (σουβάλα) και παρακάτω το μετόχι Αγίου Νικολάου που ανήκει στη μονή Φλαμουρίου.
     Τελικά, ο χωματόδρομος βγαίνει στην άσφαλτο Κάτω Κερασιάς-Καναλίων, δίπλα σε παλιά ασβεσταριά. Ακολουθούμε την άσφαλτο προς τα δεξιά για να επιστρέψουμε στην πλατεία των Καναλίων, που απέχει οκτακόσια μέτρα περίπου από το σημείο αυτό.
Mεγάλη βελανιδιά (δρυς) στην περιοχή Λαμπίτσα



Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Μηλίνα - Κυδωνιές - Πηγές (κυκλική)

Κατηφορίζοντας προς Πηγές, στο βάθος η Μηλίνα

Απόσταση: 6,5 χλμ.
Διάρκεια: 2,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 2 ώρες)
Υψόμετρο: από 0 μ. (Μηλίνα) σε 290 μ. (μέγιστο)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι


 Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Everytrail  

        Μια όμορφη και εύκολη κυκλική διαδρομή με αφετηρία και επιστροφή στη Μηλίνα, το μισό της οποίας αποτελείται από πρόσφατα καθαρισμένο μονοπάτι ανάμεσα στους οικισμούς Κυδωνιές και Πηγές. Είναι καλύτερα να περπατηθεί από φθινόπωρο μέχρι και άνοιξη, καθώς κινούμαστε σε σχετικά χαμηλό υψόμετρο με λιγοστή σκιά και το καλοκαίρι η ζέστη θα είναι έντονη.

        Αρχίζοντας από την εκκλησία στην παραλία της Μηλίνας, ακολουθούμε αρχικά την άσφαλτο που πάει προς Λαύκο. Μετά από 600 μέτρα περίπου πάμε δεξιά περνώντας το γεφύρι στο Κουμανόρεμα και βαδίζουμε σε χωματόδρομο που ανηφορίζει με κατεύθυνση νότια, περνώντας και δίπλα από γήπεδο ποδοσφαίρου 5Χ5. Μετά από ένα χιλιόμετρο περίπου υπάρχει διασταύρωση, όπου θα ακολουθήσουμε τον ανηφορικό δρόμο αριστερά προς τις Κυδωνιές. Αξίζει όμως πρώτα να βαδίσουμε ακόμα πενήντα μέτρα στο δεξιό δρόμο, για να επισκεφθούμε το όμορφο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου (το κλειδί της πόρτας της εκκλησίας είναι κρεμασμένο στη δεξιά επάνω γωνία).
Ο Άγιος Νικόλαος στις Κυδωνιές

       Επιστρέφουμε πίσω στη διασταύρωση και ανηφορίζουμε στο δρόμο, που μας φέρνει στον οικισμό Κυδωνιές: λίγα σπίτια ανάμεσα σε ελαιοπερίβολα, μια βρύση και μια στέρνα νερού δίπλα σε ένα πλατάνι.
       Συνεχίζουμε στο δρόμο προς τ` αριστερά ανηφορίζοντας ομαλά για δεκαπέντε λεπτά. Πιο πάνω, ο δρόμος κάνει αριστερή στροφή και αμέσως μετά σε διασταύρωση πάμε δεξιά ανηφορικά. Από το σημείο αυτό βλέπουμε Μηλίνα, Χόρτο, Μετόχι και δεξιότερα το Λαύκο.
Μπροστά η Μηλίνα, στο βάθος το Χόρτο και το Μετόχι

       Ο δρόμος μετά από λίγα μέτρα τερματίζει μέσα σε ελαιώνα και μπαίνουμε πλέον αριστερά στο καθαρισμένο μονοπάτι, έχοντας αρχικά στη δεξιά μας πλευρά μια πεζούλα από ξερολιθιά.
Καθαρισμένο μονοπάτι
         Σε λίγο, το μονοπάτι μπαίνει σε δασωμένο σκιερό μέρος ανηφορίζοντας προς τα νοτιοανατολικά και περνούμε μικρό ρέμα. Κατόπιν  βγαίνουμε σε πιο ανοιχτό μέρος, απ` όπου βλέπουμε απέναντι το Λαύκο. Συνεχίζοντας στο μονοπάτι, φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες. Εδώ ευθεία μπροστά (νότια) συνεχίζει το μονοπάτι προς Χοντρή Άμμο και δεξιά ένα μονοπάτι φαίνεται να κατευθύνεται προς το ύψωμα Σιλά (326 μ.). Εμείς εδώ επιλέγουμε να πάμε αριστερά προς Πηγές και σε λίγο αρχίζουμε να κατηφορίζουμε ομαλά, παίρνοντας κατεύθυνση βόρεια. Στο βάθος βλέπουμε τον Παγασητικό και την Μηλίνα.
Kοιτάζοντας προς το Λαύκο
          Περνούμε δίπλα από ερειπωμένο κτίσμα (ασβεσταριά;) και παρακάτω βγαίνουμε σε ελαιώνα. Βαδίζοντας λίγα μέτρα προς την ίδια κατεύθυνση, ξαναμπαίνουμε στο μονοπάτι, που παρακάτω έχει στο πλάι πεζούλες με ξερολιθιά. Τελικά βγαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε προς τα αριστερά κατηφορίζοντας. Περνούμε δίπλα από το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και από τα αραιά σπίτια του οικισμού Πηγές και σε λίγο διασχίζουμε το Κουμανόρεμα και μπαίνουμε σε στενό ασφαλτόδρομο, που μας βγάζει στην άσφαλτο Μηλίνας-Λαύκου, λίγα μέτρα παραπάνω από το σημείο που την είχαμε αφήσει στην αρχή της διαδρομής μας.
Ελαιώνας κοντά στις Πηγές την άνοιξη



Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Άγιος Νικόλαος Καναλίων-Κάπουρνα-Κάτω Κερασιά


Απόσταση: 9,2 χλμ.
Διλάρκεια: καθαρός χρόνος πορείας 2,5 ώρες, μικτός χρόνος με στάσεις 3 ώρες
Υψόμετρο: από 65 μ. (Άγιος Νικόλαος) σε 435 μ. (μέγιστο) σε 125 μ. (Κάτω Κερασιά)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc   H διαδρομή στο Everytrail

         Ιδανική διαδρομή για χειμωνιάτικες μέρες, καθώς κινείται σε χαμηλό υψόμετρο με χαμηλή βλάστηση. Από το βυζαντινό ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, αρχικά ανηφορίζουμε ακολουθώντας τον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από τη λίμνη Κάρλα (την αρχαία Βοιβηίδα) προς τη θάλασσα. Φθάνοντας κοντά στο χωριό Κάπουρνα (ή Γλαφυρά), αλλάζουμε κατεύθυνση και ακολουθούμε το παλιό μονοπάτι που πάει από την Κάπουρνα στην Κάτω Κερασιά. Φυσικά, αν θέλουμε, μπορούμε να τερματίσουμε την πορεία μας στην Κάπουρνα, με περίπου 1,5 ώρα πορείας για 5,5 χλμ. Ενας τρόπος να μετακινηθούμε από Βόλο, είναι να πάρουμε το λεωφορείο του ΚΤΕΛ προς Κανάλια, να κατεβούμε στη διασταύρωση στην είσοδο του χωριού κοντά στο γήπεδο και να περπατήσουμε περίπου ένα χιλιόμετρο στην άσφαλτο μέχρι τον Άγιο Νικόλαο. Η επιστροφή από Κάτω Κερασιά ή Κάπουρνα στο Βόλο επίσης γίνεται με το λεωφορείο (www.ktelvolou.gr). Στις πλατείες των δύο χωριών υπάρχει ταβέρνα για φαγητό.       
Άγιος Νικόλαος Καναλίων
     

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Αηδονοφωλιές (Βόλος)-Μακρινίτσα

Kουκουράβα και Μακρινίτσα δίπλα στο Μέγα Ρέμα

Απόσταση: 4,1 χλμ.
Διάρκεια: 1.40' περίπου (καθαρός χρόνος πορείας 1.25')
Υψόμετρο: από 105 μ. (Αηδονοφωλιές) σε 630 μ. (Μακρινίτσα)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Μακρινίτσα


 Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc     Η διαδρομή στο Everytrail    

          Aυτή είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή, πολύ κοντά στην πόλη του Βόλου.   Ξεκινώντας από το γεφύρι του Ζαφρακόπουλου στον Άνω Βόλο, στην τοποθεσία Αηδονοφωλιές, ανηφορίζουμε ακολουθώντας το Μέγα Ρέμα. Στην κάτω συνοικία της Μακρινίτσας, την Κουκουράβα, θα συναντήσουμε το κύριο καλντερίμι και θα το ακολουθήσουμε μέχρι την κεντρική πλατεία. Αφού περιηγηθούμε στη Μακρινίτσα, μπορούμε, αν θέλουμε, να επιστρέψουμε στην αφετηρία μας από μια άλλη, παράλληλη και εξίσου όμορφη διαδρομή, περνώντας από το χωριό των Σταγιατών στην ανατολική πλευρά του Μέγα Ρέματος (βλέπε τις διαδρομές Μακρινίτσα-Σταγιάτες και Αηδονοφωλιές-Σταγιάτες).

        Ανεβαίνοντας την οδό Ιωλκού, περνούμε τον Περιφερειακό δρόμο του Βόλου και, φθάνοντας στις Αηδονοφωλιές (όπου και το τέρμα του αστικού λεωφορείου 4), ο κύριος δρόμος στρίβει δεξιά και συνεχίζει προς Πορταριά-Χάνια. Στο σημείο αυτό, αριστερά έχουμε το γεφύρι του Ζαφρακόπουλου και o δρόμος από κει πηγαίνει προς Άγιο Ονούφριο-Κουκουράβα-Μακρινίτσα. Αυτό ήταν ένα παλιό πέτρινο τοξωτό γεφύρι, που το έχουν δυστυχώς αλλοιώσει διαπλατύνοντάς το με τσιμέντο, ώστε να περνούν τα αυτοκίνητα.
Tο γεφύρι του Ζαφρακόπουλου στις Αηδονοφωλιές

         Ο Νίκος Χαρατσής γράφει, αναφερόμενος στο γεφύρι αυτό, στο βιβλίο του ''Πέτρινα τοξωτά γεφύρια στο Πήλιο'': ''Eίμαι πεπεισμένος ότι, αν αυτό το παλιό γεφύρι βρισκόταν στα χέρια κάποιου άλλου λαού, θα είχε άλλη τύχη. Θα το είχαν φωτίσει κατάλληλα, θα είχαν διαμορφώσει το γύρω χώρο με μεγάλη προσοχή και μελέτη, και με υπερηφάνεια θα επιδείκνυαν στον κάθε επισκέπτη αυτό το μνημείο. Είμαστε άξιοι της νοοτροπίας μας σαν λαός, όταν επιτρέπουμε να αλλοιώνουν τις ιστορικές μας μνήμες.''
Το γεφύρι Ζαφρακόπουλου, όπως ήταν παλιά (πηγή: Η Μαγνησία στο πέρασμα του χρόνου)
       Περνούμε λοιπόν το γεφύρι και ανηφορίζουμε την άσφαλτο στην αριστερή όχθη του ρέματος. Συνεχίζουμε σταθερά δίπλα στο ρέμα και σε λίγο περνούμε στην δεξιά όχθη, από τσιμεντένιο γεφυράκι που πατά σε λιθόκτιστες βάσεις.  Σε λίγα μέτρα περνούμε ένα μικρότερο ρέμα από μικρό πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Αμέσως μετά το γεφύρι, φεύγει δεξιά το μονοπάτι-καλντερίμι προς Σταγιάτες. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία στον χωματόδρομο και σε λίγο έχουμε αριστερά μας το πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Κουρδίστα, που εξυπηρετούσε όσους πήγαιναν στον Άγιο Ονούφριο.
Το γεφύρι του Κουρδίστα κοντά στον Άγιο Ονούφριο

            Λίγα μέτρα πιο πάνω, κατεβαίνουμε και περνούμε το ρέμα δίπλα σε ένα πέτρινο καλύβι (παλιό νερόμυλο και ελαιοτριβείο του Ζαφρακόπουλου). Στην αριστερή όχθη συνεχίζει ανηφορικό μονοπάτι, που περνά κοντά από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάκη, χτισμένο στην άκρη απότομου βράχου. Η περιοχή αυτή είναι γνωστό πεδίο αναρρίχησης.
        Αφήνουμε τον Άγιο Νικολάκη αριστερά μας και συνεχίζουμε ανηφορίζοντας ομαλά, σε μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού σε ορισμένα σημεία του, έχοντας δεξιά μας την εντυπωσιακή ρεματιά του Μέγα Ρέματος. Τελικά βγαίνουμε στην άσφαλτο, στην οποία και βαδίζουμε για διακόσια μέτρα.
Το φαράγγι του Μέγα Ρέματος με το Βόλο στο βάθος

    Μόλις περάσουμε το μικρό ρέμα της Πατωσιάς, αν προσέξουμε αριστερά μας, θα δούμε σκαλοπατάκια σκαμμένα στο βράχο να ανηφορίζουν απότομα. Αυτά οδηγούν στο καλντερίμι που κατέβαινε από τη Μακρινίτσα, το οποίο εδώ κόπηκε απότομα από τη διάνοιξη του δρόμου. Επειδή όμως η ανάβαση στο βράχο είναι απότομη και κάπως επικίνδυνη (εδώ πρέπει να κατασκευαστούν κανονικά σκαλοπάτια με κουπαστή), είναι προτιμότερο να προχωρήσουμε λίγο ακόμα στο δρόμο και θα βρούμε καλντερίμι αριστερά δίπλα σε βρύση με κόκκινα σημάδια, το οποίο παραπάνω περνά από άλλη αναπαλαιωμένη βρύση χωρίς νερό και στη συνέχεια ενώνεται με τον κομμένο κλάδο.

        Ανηφορίζοντας ανάμεσα στα σπίτια της Κουκουράβας, περνούμε δίπλα από άλλη βρύση με πλατάνι, χωρίς νερό και αυτή, κατόπιν από το αρχοντικό Νάνου, διασχίζουμε την άσφαλτο και συνεχίζουμε σε καλντερίμι. Λίγο παραπάνω ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο. Εδώ κανονικά το καλντερίμι συνέχιζε δίπλα στο σπίτι που είναι επάνω από τον όχθο του δρόμου. Όμως είναι αποκομμένο και αδιάβατο (δυστυχώς oι υπεύθυνοι αδιαφορούν) και έτσι βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην άσφαλτο ανηφορικά. Κατόπιν πάμε αριστερά σε τσιμεντόδρομο στην ταμπέλα προς Αρχοντικό Σταφυλοπάτη και ευθεία επάνω ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι.
Μακρινίτσα

       Από εδώ και πάνω δεν υπάρχουν άλλα προβλήματα. Το φαρδύ και καλοφτιαγμένο καλντερίμι, που ήταν στο παρελθόν ο κύριος δρόμος επικοινωνίας της Μακρινίτσας με το λιμάνι του Βόλου, ανηφορίζοντας συνεχώς περνά δίπλα από τις εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Αθανασίου και τελικά καταλήγει στην πλατεία της Μακρινίτσας, μπροστά στο εκκλησάκι.

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Βένετο-Μονή Φλαμουρίου-Άνω Κερασιά

 Απόσταση: 12,9 χλμ.
Διάρκεια: 5,5 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 4.15΄)
Υψόμετρο: από 250 μ. (Βένετο) σε 780 μ. (Σταυρός) σε 650 μ. (Άνω Κερασιά)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (μονή Φλαμουρίου)


Κατεβάστε ίχνος GPS:    Η διαδρομή στο Wikiloc     Η διαδρομή στο Everytrail         

      Μια πολύ όμορφη διαδρομή στο Βόρειο Πήλιο, κυρίως σε καλντερίμι και μονοπάτι με μικρά τμήματα χωματόδρομου, η οποία μας δίνει την ευκαιρία να επισκεφθούμε το μοναστήρι του Φλαμουρίου. Από την Άνω Κερασιά, μπορούμε  να συνεχίσουμε βαδίζοντας για μιάμιση ώρα ακόμα (βλέπε διαδρομή Κάτω Κερασιά-Άνω Κερασιά) για να φθάσουμε στην Κάτω Κερασιά. Mια άλλη δυνατότητα είναι να επιστρέψουμε στην αφετηρία με την διαδρομή Άνω Κερασιά-Βένετο (μέσω Γερακοφωλιάς). Να σημειωθεί επίσης ότι στην Άνω Κερασιά πηγαίνει ασφαλτόδρομος, ο οποίος όμως δεν δέχεται μεγάλα λεωφορεία.

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Xάνια-Σχιτζουράβλι-Μέγα Ίσωμα-Τσαγκαράδα


Απόσταση: 14,5 χλμ.
Διάρκεια: 7 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 5.10΄)
Υψόμετρο: από 1300 μ. (καταφύγιο ΕΟΣ) σε 1470 μ. (Αγριόλευκες) σε 490 μ. (πλατεία Ταξιαρχών)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

       Κλασική μεγάλη διάσχιση στο Κεντρικό Πήλιο, στην οποία περνούμε από τις κορυφές Αγριόλευκες, Γολγοθά, Σχιτζουράβλι, Δραμάλα και από το Μέγα Ίσωμα, κινούμενοι προς τα ανατολικά για να καταλήξουμε στην πλατεία Ταξιαρχών της Τσαγκαράδας. Είναι πολύ ευχάριστη και το καλοκαίρι, γιατί κινείται σε μεγάλο υψόμετρο μέσα σε σκιερό δάσος οξιάς. Επιπροσθέτως, προσφέρει μερικά σημεία με καταπληκτική θέα. H μετάβαση από το Βόλο στα Χάνια και η επιστροφή από  Τσαγκαράδα μπορεί να γίνει με λεωφορείο του ΚΤΕΛ (www.ktelvolou.gr). Από την Τσαγκαράδα μπορούμε να συνεχίσουμε περπατώντας ακόμα δύο ώρες σε καλντερίμι, για να βγούμε στην τουριστική παραλία της Νταμούχαρης και του Αι Γιάννη (δείτε τις διαδρομές Διάσχιση Τσαγκαράδας και Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης).
            Η αφετηρία μας είναι στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Αριστερά από το κτίριο του καταφυγίου, συνεχίζει ανηφορικός χωματόδρομος, ο οποίος τερματίζει στην φαρδιά πίστα σκι ''Πανόραμα''. Ακολουθώντας την πίστα φθάνουμε στο κολονάκι της κορυφής Αγριόλευκες (1470 μ.). Αν δεν θέλουμε να ανεβούμε στην κορυφή, υπάρχει σηματοδοτημένο μονοπάτι στην απέναντι πλευρά της πίστας, που  παρακάμπτει την κορυφή από τα ανατολικά.
Αγριόλευκες. Στο βάθος οι κορυφές Πλιασίδι και Αηδονάκι
          Αφού σταθούμε λίγο για να θαυμάσουμε τη θέα, συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση σε κατηφορικό μονοπάτι με κόκκινα σημάδια, που παρακάτω ενώνεται από αριστερά με το μονοπάτι της παράκαμψης που προανέφερα και σε λίγο ανηφορίζουμε ξανά προς το ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1430 μ.  Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις αεροπόροι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μεταλλικά κομμάτια από τα συντρίμμια.
Φθινοπωρινή εικόνα στο δάσος οξιάς
     Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση στα δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε νέα διασταύρωση, όπου διασχίζουμε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή εδώ λέγεται Μοναστηράκι. Στην άλλη πλευρά του δρόμου συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το αριστερότερο, που έχει γαλάζια σημάδια, κατηφορίζει ελαφρά πηγαίνοντας προς λάκκα Μορογιάννη-Φτιρίτσα. Εμείς παίρνουμε το δεξιότερο, που έχει κόκκινα σημάδια και ανηφορίζει στην πλαγιά με ανατολική κατεύθυνση πηγαίνοντας προς Δραμάλα.
Σχιτζουράβλι, Δραμάλα, Μέγα Ίσωμα
      Αφού βαδίσουμε για λίγο ακόμα στο μονοπάτι, το αφήνουμε ακολουθώντας τα σημάδια στα δεξιά (προσοχή) και ανηφορίζουμε έντονα σε δύσβατη ατραπό, η οποία παραπάνω έχει και σχοινί ασφαλείας. Η κορυφή Σχιτζουράβλι, όντας βραχώδης και σχετικά δύσβατη, δεν είχε επίσημο κανονικό μονοπάτι να περνά από εκεί. Ετσι δημιουργήθηκε από τους ορειβάτες αυτή η σηματοδοτημένη παράκαμψη. Αν δε θέλουμε να περάσουμε από το Σχιτζουράβλι, μπορούμε να συνεχίσουμε ευθεία ομαλά στο μονοπάτι που βαδίζαμε, για να βγούμε στη  Δραμάλα.
Σχιτζουράβλι

     Βγαίνουμε εν τέλει επάνω στη βραχώδη ράχη και βαδίζουμε προς τα ανατολικά για να φθάσουμε στο ψηλότερο σημείο, όπου βρίσκεται το κολονάκι (1450 μ.). Η θέα από το σημείο αυτό είναι μεγαλειώδης. Προς το βορρά βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού με τα στρατιωτικά ραντάρ, και δυτικότερα το Πλιασίδι, το Αϊδονάκι και τις Αγριόλευκες. Στο βάθος, αν υπάρχει διαύγεια,  φαίνεται ο Κίσσαβος, ο Όλυμπος και ο Άθως. Νότια βλέπουμε τη Δίρφυ και πιο δεξιά την Όθρυ, τον Παρνασσό και δυτικά τα βουνά της Πίνδου. Η θάλασσα του Παγασητικού απλώνεται από κάτω μας μέχρι το Τρίκερι και πιο πέρα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.
Σχιτζουράβλι, θέα προς τον Παγασητικό
      Αφού χορτάσουμε τα μάτια μας με την ομορφιά της φύσης, πράγμα δύσκολο, προχωρούμε προς τα ανατολικά ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, που μας κατεβάζουν πάλι στο δάσος και συνεχίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση σε ίσιωμα. Λοξά δεξιά φεύγει κατηφορικό μονοπάτι προς Άγιο Γεώργιο. Σε λίγο φθάνουμε σε ξέφωτη περιοχή με φτέρες και ανηφορίζοντας λίγο ακόμα βρίσκουμε το τριγωνομετρικό κολονάκι της Δραμάλας (1455 μ.).
Το Σχιτζουράβλι, κοιτάζοντας από ανατολικά (καλοκαίρι)

     Από το κολονάκι συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που σε λίγο αλλάζει κατεύθυνση προς το νότο κατηφορίζοντας. Από αριστερά έρχεται μονοπάτι από το Μούρεσι και ενώνεται με το δικό μας. Βγαίνουμε σε ανοικτό τόπο, έχοντας θέα των κορυφών προς τη δύση.  Σύντομα φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδα, όπου πάμε αριστερά προς Τσαγκαράδα, αλλάζοντας πάλι κατεύθυνση σε ανατολική-βορειοανατολική (ενώ ευθεία μπροστά συνεχίζει κατηφορικό μονοπάτι προς Άγιο Γεώργιο).  Αφού ανηφορίσουμε λίγο ακόμα, διασχίζουμε μικρό ξέφωτο, περπατώντας σε επίπεδο έδαφος, πάντοτε μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς. Εδώ είμαστε στην τοποθεσία  Mέγα Ίσωμα.
      Περπατώντας σταθερά προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά, αρχίζουμε πλέον να κατηφορίζουμε πάνω στη ράχη και οι οξιές γίνονται όλο και ψηλότερες. Το μονοπάτι παραμένει ασαφές, αλλά μας βοηθούν τα σημάδια στα δέντρα. Καρβουνόλακκοι και γράμματα χαραγμένα σε κορμούς μας υπενθυμίζουν την άλλοτε συχνή ανθρώπινη παρουσία εδώ, με ομάδες υλοτόμων οι οποίοι κατασκήνωναν για μήνες στο δάσος, που τότε αντηχούσε από τα τσεκούρια και τις φωνές τους. Τεράστιοι μονοκόμματοι βράχοι δίπλα σε πολύ μεγάλες και ψηλές οξιές δημιουργούν ένα εντυπωσιακό σκηνικό, ειδικά αν υπάρχει και ομίχλη, έτσι που νομίζεις ότι θα δεις τους Κενταύρους να εμφανίζονται μπροστά σου.
      Καθώς συνεχίζουμε να κατηφορίζουμε ακολουθώντας τη ράχη, τα σημάδια παρακάτω μας οδηγούν σε ένα φυσικό μπαλκόνι ή βίγλα σε υψόμετρο 1090 μέτρων. Εδώ είναι ένα σημείο απ` όπου δε θέλεις να φύγεις, η θέα σε καθηλώνει. Αμέσως από κάτω μας στο γκρεμό η βαθιά ρεματιά του Μυλοποτάμου, κατάφυτη από καστανιές και οξιές. Αριστερά η θάλασσα του Αιγαίου αφρισμένη και από πάνω της τα πρώτα σπίτια της Τσαγκαράδας και το Ξουρίχτι. Στο βάθος και δεξιά φαίνεται το Νεοχώρι, χτισμένο σε μια πλαγιά κοιτάζοντας προς τη δύση. Σκιάθος, Σκόπελος και Αλόννησος στέκουν ανατολικά η μία δίπλα στην άλλη. Μόνο και μόνο για αυτό το εκπληκτικό μέρος, αξίζει κανείς να βαδίσει στην πορεία αυτή.
Βίγλα

        Ωστόσο, έρχεται και η ώρα που πρέπει να συνεχίσουμε. Κατηφορίζοντας πιο έντονα και πάντα με οδηγό τα σημάδια, διασχίζουμε  στενό δασικό δρόμο λοξά προς τα δεξιά και παρακάτω βγαίνουμε πάλι σε δρόμο και τον ακολουθούμε για λίγο προς τα κάτω. Το μονοπάτι συνεχίζει αριστερά και στη συνέχεια ξαναβγαίνει σε δρόμο. Τον ακολουθούμε κατηφορικά και σε λίγα μέτρα έχουμε διασταύρωση με φαρδύτερο δρόμο, όπου πάμε δεξιά (αριστερά πάει προς το ξωκλήσι Αγ. Αθανασίου εν Άθω). Ο δρόμος αυτός έρχεται από την Τσαγκαράδα.
      Προσέχοντας αριστερά μας, βλέπουμε αμέσως τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο παρακάτω ξαναβγαίνει στο δρόμο και πάλι σε τριάντα μέτρα το ξαναβρίσκουμε αριστερά και το ακολουθούμε. Ξαναβγαίνουμε στο δρόμο κατηφορίζοντας συνεχώς και  λίγα μέτρα παρακάτω, εκεί όπου ο δρόμος κάνει δεξιά στροφή, πάμε αριστερά στο εξωτερικό της στροφής και βρίσκουμε αμέσως δεξιά μας το μονοπάτι που κατηφορίζει στο καστανωτό. Παρακάτω βαδίζουμε πλάι στο φράκτη ενός εξοχικού που είναι δεξιά μας και βγαίνουμε πάλι στο δρόμο. Σε τριάντα μέτρα (προσοχή), έχοντας ένα ερειπωμένο καλύβι δίπλα στο δρόμο και μικρό προσκυνητάρι, βλέποντας τα σημάδια στρίβουμε δεξιά στο στύλο της ΔΕΗ σε στενό  δρόμο-καλντερίμι και σε είκοσι μέτρα  στην τσιμεντένια δεξαμενή πάμε αριστερά.
Πλατεία Ταξιαρχών Τσαγκαράδας
      Κατηφορίζοντας ανάμεσα στα πρώτα σπίτια του χωριού, φθάνουμε τελικά με καλντερίμι στην κύρια άσφαλτο Βόλου-Τσαγκαράδας και στην πλατεία των Ταξιαρχών, που είναι λίγο δεξιότερα, κάτω από το δρόμο.

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

Mακρινίτσα-Πουριανός Σταυρός-Πουρί

To ρέμα στο Φλάμπουρο, μετά από βροχή

Απόσταση: 17,2 χλμ.
Διάρκεια: 7-7,5 ώρες με στάσεις, καθαρός χρόνος πορείας 5.50΄
Υψόμετρο: από 620 μ. (Μακρινίτσα) σε 1590 μ. (Πουριανός Σταυρός) σε 490 μ. (Πουρί)
Συνολική ανάβαση: 920 μ.  Συνολική κατάβαση: 1122 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, λίγες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Αγία Παρασκευή Μακρινίτσας

Κατεβάστε ίχνος GPS:  Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

          Η διαδρομή μέσω Πουριανού Σταυρού αποτελούσε παλιά τον συντομότερο δρόμο για να πάει κανείς από το Βόλο στο Πουρί, 5 ώρες με τα ζώα (σύμφωνα με μαρτυρία παλιού αγωγιάτη στον Νίκο Διαμαντάκο, στο βιβλίο ''Το Πουρί, το πολύδροσο χωριό του Πηλίου''). Είναι επίσης και η ψηλότερη πορεία που μπορεί να περπατήσει κανείς στο Πήλιο, φθάνοντας σε υψόμετρο σχεδόν 1600 μέτρων. Με την κατασκευή στρατιωτικών ραντάρ στον Πουριανό Σταυρό στα τέλη της δεκαετίας του 60, η κορυφή έγινε απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή και η διαδρομή εγκαταλείφθηκε. H επιλεγείσα διαδρομή αποφεύγει να περάσει από τις εγκαταστάσεις στην κορυφή, αλλά τις παρακάμπτει περνώντας λίγο ανατολικότερα. 
Προσοχή, μην επιχειρήσετε να περάσετε χωρίς προηγούμενη άδεια από την Αεροπορία (τηλ. 2421076180) γιατί αλλιώς υπάρχει η περίπτωση να συλληφθείτε και να ταλαιπωρηθείτε, καθώς η περιοχή γύρω από τα ραντάρ παραμένει ελεγχόμενη στρατιωτική ζώνη. Αν δεν έχετε άδεια, μπορείτε να συνεχίσετε προς Πουρί μέσω του Δυτικού Καταφυγίου (βλέπε παρακάτω).

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Άγιος Γεώργιος - Κάτω Γατζέα


Απόσταση: 5,7 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (με στάσεις)
Υψόμετρο: από 620 μ. (Άγιος Γεώργιος) σε 0 μ. (Κάτω Γατζέα)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Άνω Γατζέα)


  Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Everytrail      

         Μια πολύ όμορφη διαδρομή στο καλντερίμι που συνδέει τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας με τον παραθαλάσσιο οικισμό της Κάτω Γατζέας, περνώντας και από το σταθμό του τρένου στην Άνω Γατζέα. Μπορεί να περπατηθεί ως μεμονωμένη, ή μπορεί να συνδυαστεί με άλλες πορείες στην περιοχή, π.χ. να έρθουμε στον Άγιο Γεώργιο από τα Άνω Λεχώνια ή τα Χάνια και να κατεβούμε στη Γατζέα.

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

Nταμούχαρη - Μούρεσι (κυκλική)

Νταμούχαρη

Απόσταση: 5,6 χλμ. (με επιστροφή)
Διάρκεια: 2,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.50΄ με επιστροφή)
Υψόμετρο: από 0 μ. (Νταμούχαρη) σε 385 μ. (πλατεία Μούρεσι)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Νταμούχαρη, Μούρεσι


 Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Εverytrail   

         Το φυσικό λιμανάκι της Νταμούχαρης είναι το μόνο μέρος σε όλη την ανατολική ακτή του Πηλίου, όπου μπορούσαν τα πλεούμενα να προφυλαχτούν από τον καιρό. Η σημασία του φαίνεται και από τα ερείπια του βυζαντινού κάστρου που υπήρχε εδώ, όπως και από την παρουσία τελωνείου και αποθηκών για τα εμπορεύματα. Πέρα από το καλντερίμι που τη συνδέει με την Τσαγκαράδα (βλέπε τη διαδρομή Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη-Αι Γιάννης), υπάρχουν άλλα δύο που τη συνδέουν με το Μούρεσι, στο οποίο και ανήκε. Σήμερα, η Νταμούχαρη είναι παραθεριστικός οικισμός με ξενώνες και εστιατόρια. Η φήμη της διευρύνθηκε μετά τα γυρίσματα σκηνών της χολλυγουντιανής ταινίας Mamma mia! το 2006 με πρωταγωνίστρια τη Μέριλ Στριπ.

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Aγριά-Άγιος Λαυρέντιος-Χάνια

Ο Παγασητικός από το καλντερίμι

Απόσταση: 15 χλμ.
Διάρκεια: 6 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 4.40΄)
Υψόμετρο: από 8 μ. (Αγριά) σε 1430 μ. (Γολγοθάς) σε 1300 μ.(καταφύγιο ΕΟΣ)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Άγιος Λαυρέντιος, Κρύα Βρύση)


  Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc      Η διαδρομή στο Everytrail   

         Αυτή είναι μια απαιτητική αλλά και χορταστική ανάβαση, υψομετρικής διαφοράς 1400 μέτρων, που μας φέρνει από το επίπεδο της θάλασσας στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Στο πρώτο μισό μέχρι τον Άγιο Λαυρέντιο βαδίζουμε κυρίως σε καλντερίμι και στο υπόλοιπο σε μονοπάτι σε δάσος καστανιάς και οξιάς.  Μπορούμε να επιστρέψουμε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ από τα Χάνια στο Βόλο (www.ktelvolou.gr).
      Η αρχή είναι στο φανάρι στην έξοδο της Αγριάς προς Λεχώνια, μετά το ξενοδοχείο Valis. Στρίβουμε αριστερά, δίπλα στο ξενοδοχείο Barbara, και βαδίζουμε στον ασφαλτόδρομο (οδός Λάμπη). Στο τέρμα πάμε δεξιά σε στενό τσιμεντόδρομο και σε λίγο συναντούμε την οδό Αγίου Λαυρεντίου, όπου πάμε αριστερά  ανηφορίζοντας ελαφρά. Ακολουθούμε το δρόμο και μετά από 600 μέτρα περίπου (προσοχή), παρατηρώντας τα κόκκινα σημάδια, στρίβουμε δεξιά σε  στενό χωματόδρομο και βαδίζουμε έχοντας αριστερά μας περίφραξη και δεξιά μας ελαιώνα. Μετά από πενήντα μέτρα ακόμα, καθώς συναντάμε αβαθές ρεματάκι, πάμε αριστερά ανηφορικά στη γωνία της περίφραξης και σύντομα μπαίνουμε σε φαρδύ καθαρό καλντερίμι σε άριστη κατάσταση, το οποίο πορεύεται ανάμεσα σε δύο πεζούλες με ξερολιθιά.  Κατόπιν μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο που ακολουθούμε προς τα δεξιά (ανατολικά).
Η ρεματιά του Βρύχωνα
    Βαδίζουμε ανάμεσα σε ελαιοπερίβολα και τα λίγα σπίτια του συνοικισμού της Βροχιάς και συναντούμε την άσφαλτο που πάει προς Άγιο Λαυρέντιο πάνω σε κλειστή στροφή της, όπου υπάρχει και παρατημένη βρύση. Εκατό μέτρα πιο κάτω βρίσκεται το παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Εμείς βαδίζουμε ανηφορικά στην άσφαλτο και περνούμε τη ρεματιά του Βρύχωνα από το γεφύρι του Κανταρτζή, πλάι στο ομώνυμο ερειπωμένο ελαιοτριβείο. Μετά από λίγα μέτρα ακόμη στην άσφαλτο, βρίσκουμε στα αριστερά μας το καλντερίμι και το ακολουθούμε ανηφορίζοντας σταθερά σε ελαιώνα.
Ανηφορίζοντας το εντυπωσιακό καλντερίμι προς Άγιο Λαυρέντιο

       Συναντούμε αγροτικούς δρόμους και περνούμε δίπλα από ένα σπίτι. Για ένα διάστημα στην πορεία μας συνυπάρχουν πυκνά κόκκινα σημάδια από τον ορειβατικό μαραθώνιο που διοργανώνει στο Πήλιο ο Νίκος Μαγγίτσης. Παραπάνω όμως, περνώντας από τον οικισμό Σερβανάτες, το καλντερίμι διασχίζει τσιμεντόδρομο, όπου τα σημάδια του μαραθωνίου στρίβουν αριστερά. Προσοχή, εδώ εμείς πάμε ευθεία συνεχίζοντας στο καλντερίμι. Διασχίζουμε δύο φορές την άσφαλτο λοξά προς τα αριστερά και παραπάνω  το καλντερίμι μπαίνει σε αγροτικό δρόμο για τριακόσια μέτρα και κατόπιν συνεχίζει ανηφορικά δεξιά. Περνούμε μικρό ρέμα από πέτρινο γεφυράκι και αρχίζουμε να συναντούμε τα πρώτα σπίτια  του Αγίου Λαυρεντίου.  Σε διασταυρώσεις καλντεριμιών διαλέγουμε την πιο φαρδιά και ανηφορική και, αφού  διασχίσουμε την άσφαλτο στο τέρμα των λεωφορείων, φθάνουμε λίγο παραπάνω στην πλατεία του χωριού σε υψόμετρο 568 μέτρων. Μέχρις εδώ χρειαστήκαμε περίπου δυόμιση ώρες για 6,9 χιλιόμετρα διαδρομής (με τις στάσεις).
Πλατεία Αγίου Λαυρεντίου

     Μόλις αρχίσουμε να κατηφορίζουμε από την πλατεία προς τα πίσω, αμέσως αριστερά υπάρχει μνημειακή μαρμάρινη βρύση και δίπλα της ανηφορίζει καλντερίμι, το οποίο ακολουθούμε. Παραπάνω φθάνουμε σε άλλη βρύση χωρίς νερό, όπου τα κόκκινα σημάδια του μαραθωνίου στρίβουν αριστερά σε τσιμεντόδρομο (προσοχή). Εμείς όμως συνεχίζουμε στο ανηφορικό καλντερίμι από δεξιά, που αμέσως μας φέρνει στο μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου, το οποίο έδωσε και το όνομά του στο χωριό. Είναι από τα παλαιότερα του Πηλίου και χτίστηκε το 1378 από τον αγιορείτη μοναχό Όσιο Λαυρέντιο, πάνω σε θεμέλια ακόμη παλαιότερου κτίσματος (ίσως των αρχών του 11ου αιώνος) βενεδικτίνων μοναχών από το Αμάλφι της Ιταλίας. Σήμερα είναι γυναικείο με τρεις μοναχές και γιορτάζει στις 10 Μαΐου.
Μονή Αγίου Λαυρεντίου

       Αφού επισκεφθούμε το ιστορικό μοναστήρι, συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε αριστερά από τον περίβολο, βγαίνουμε στον ασφαλτόδρομο στην επάνω πλευρά της μονής δίπλα στις κατασκηνώσεις και σε λίγα μέτρα φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά. Λίγο παραπάνω, ο δρόμος κάνει απότομη δεξιά στροφή ανηφορίζοντας. Μπορούμε και να κόψουμε δρόμο από στενό μονοπάτι που περνά δίπλα από μια στέρνα και να ξαναβγούμε στον δρόμο από πάνω. Εδώ υπάρχει πινακίδα που δείχνει τη συνέχεια της διαδρομής προς Χάνια και ανηφορίζουμε μέσα σε καστανωτό. Ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, συναντούμε αρκετές φορές τον χωματόδρομο ανηφορίζοντας και τον διασχίζουμε ή τον ακολουθούμε για λίγα μέτρα προς τα επάνω, μέχρι να ξαναβρούμε τη συνέχεια του μονοπατιού.
Θέα από το μονοπάτι προς τα ανατολικά, στο βάθος ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας

       Φθάνουμε σε εκκλησάκι που χτίστηκε στη μνήμη των τεσσάρων αεροπόρων  που σκοτώθηκαν το 2006, όταν δύο F-16 κατέπεσαν στο Γολγοθά. Εδώ διασχίζουμε για τελευταία φορά το δρόμο (ο οποίος συνεχίζει προς Χάνια) και πλέον μπαίνουμε σε δάσος οξιάς με γενική  κατεύθυνση ανατολική. Περνούμε από την πηγή της Κρύας Βρύσης και πιο πάνω φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου συναντούμε το μονοπάτι Χάνια-Σχιντζουράβλι. Εδώ πάμε αριστερά προς βορράν και ανηφορίζοντας για λίγο ακόμα, φθάνουμε στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής μας, στο ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1430 μέτρων.
Ανηφορίζοντας στο δάσος οξιάς

       Κατηφορίζοντας πλέον προς τα Χάνια, πάντοτε σε καθαρό σηματοδοτημένο μονοπάτι μέσα σε δάσος οξιάς, βρίσκουμε πιο πέρα διχάλα, όπου ο αριστερός κλάδος ανεβαίνει στην κορυφή Αγριόλευκες (1470 μ.) και από εκεί κατεβαίνει στο καταφύγιο, ενώ ο δεξιός την παρακάμπτει από τα ανατολικά, διασχίζει λοξά την πίστα του σκι και στη συνέχεια βαδίζουμε σε χωματόδρομο, που μας φέρνει και αυτός στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου. Από εδώ κατηφορίζοντας το δρόμο, φθάνουμε σε είκοσι λεπτά στον οικισμό των Χανίων με τα εστιατόρια και τους ξενώνες.
Θέα διασχίζοντας την πίστα Πανόραμα. Στο βάθος  η Ζαγορά.