Απόσταση: 9,4 χλμ.
Υψόμετρο: από 290 μ. (Σταθμός Μηλεών) σε 485 μ. (Βυζίτσα)
Συνολική ανάβαση: 296 μ.
Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε σε καθαρό μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού, το οποίο παραπάνω γίνεται ωραίο λιθόστρωτο καλντερίμι. Αριστερά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.
Πιο πάνω το καλντερίμι γίνεται για λίγα μέτρα μονοπάτι και βγαίνει σε ασφαλτόδρομο. Τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε από την άλλη μεριά σε χωματόδρομο. Από πάνω μας είναι το νεκροταφείο της Βυζίτσας. Αφού βαδίσουμε για λίγο στο δρόμο, βλέπουμε δεξιά το καλντερίμι που κόβεται από το δρόμο και το ακολουθούμε. Ανηφορίζει έντονα, περνά δίπλα από μια σκεπαστή βρύση και από το παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου (που αξίζει μια στάση για να το επισκεφθούμε) και σύντομα καταλήγει στην άσφαλτο της Βυζίτσας, δίπλα από το καφέ Πάει Καιρός, εκατό μέτρα πιο κάτω από το πάρκινγκ στη στροφή των λεωφορείων.
 |
| Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βυζίτσας |
Για να συνεχίσουμε τώρα στην κυκλική διαδρομή μας, ανηφορίζουμε λίγο ακόμα στην άσφαλτο, περνάμε το πάρκινγκ και τη βρύση και αμέσως έχουμε αριστερά μας την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Μπροστά από την εκκλησία κατηφορίζει το φαρδύ καλντερίμι προς Καλά Νερά και βαδίζουμε σε αυτό. Λίγο πιο κάτω έχει διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά και μετά δεξιά κάτω. Παρακάτω το καλντερίμι σταματά καθώς βγαίνουμε σε χωματόδρομο, δίπλα στο παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίνας. Στην περιοχή αυτή έγινε το 1994 εκτεταμένη καθίζηση της πλαγιάς, που παρέσυρε το έδαφος και εξαφάνισε το καλντερίμι. Ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια και το πινακιδάκι στο στύλο που είναι λίγο αριστερότερα, κατηφορίζουμε την πλαγιά σε στενό χωματόδρομο, ο οποίος παρακάτω τερματίζοντας μας ξαναβγάζει στο καλντερίμι.
 |
| Το γεφυράκι στο ρέμα Κακοσκάλι |
Περνάμε το ρέμα Κακοσκάλι από τσιμεντένιο γεφυράκι σε ένα πολύ όμορφο σημείο, όπου το νερό την άνοιξη σχηματίζει καταρράκτη. Το καλντερίμι γίνεται στενός δρόμος, που βγαίνει στον ασφαλτόδρομο προς Αργυραίικα τον οποίο ακολουθούμε ανηφορίζοντας. Πιο πάνω, μόλις περάσουμε το μικρό ξωκλήσι του Τιμίου Σταυρού, βρίσκουμε στο δεξιό όχθο σκαλοπάτια που μας οδηγούν στη συνέχεια του καλντεριμιού. Αφήνουμε δεξιά μας δεξαμενή νερού και βγαίνουμε σε δρόμο, όπου κάνουμε αριστερά γιια λίγα μέτρα και ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που κατηφορίζει ανάμεσα σε ελαιώνες, σπίτια και χωματόδρομους του συνοικισμού Αργυραίικα. Τελικά φθάνουμε στις γραμμές του τραίνου, περνώντας από πάνω τους με τοξωτό γεφυράκι.
 |
| Πλησιάζοντας στις Μηλιές |
Εδώ αφήνουμε το καλντερίμι, που συνεχίζει να κατηφορίζει προς τα Καλά Νερά, και βαδίζουμε στις γραμμές προς τα αριστερά (ανατολικά). Σε σαράντα λεπτά περίπου, πλησιάζοντας στο σταθμό των Μηλεών, φθάνουμε στην περίφημη σιδερένια γέφυρα που λέγεται του Ντε Κίρικο, την οποία όμως στην πραγματικότητα κατασκεύασε ο Γερμανός μηχανικός Σνάιντερ.
 |
| Η σιδερένια γέφυρα από ψηλά |
Αξίζει όμως, πριν περάσουμε τη γέφυρα, να επισκεφθούμε με προσοχή το εκκλησάκι των Ταξιαρχών πάνω στο βράχο. Για το σκοπό αυτό ακολουθούμε το στενό μονοπάτι στα αριστερά μας.
 |
| Το εξωκκλήσι των Ταξιαρχών στο βράχο |
Σε δύο διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας και ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο βράχο χτισμένα με ξερολιθιά. Ένας στενός διάδρομος σε μια εσοχή του βράχου -καλό είναι να αποφύγουν τη διαδρομή αυτή όσοι έχουν υψοφοβία- μας οδηγεί σε πέντε λεπτά στο ξωκλήσι, που στέκει ήρεμο και σιωπηλό στην άκρη της απόκρημνης ορθοπλαγιάς, παρέα με τα πουλιά, περιμένοντας να ακούσει το σφύριγμα του τραίνου που περνά από κάτω.
Αφού περάσουμε την εντυπωσιακή σιδερένια γέφυρα, σε δεκαπέντε λεπτά φθάνουμε τελικά στο σταθμό των Μηλεών.
